Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                               ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

Ηταν η πεμπτη φορα που μελετουσε ξανα τα στοιχεια που του ειχαν δοθει και το αποτελεσμα παρεμενε σταθερα το ιδιο. Σωριαστηκε στην καρεκλα του προσπαθωντας να σκεφτει.

Με μια κινηση εκδηλου εκνευρισμου σαρωσε τα παντα που βρισκονταν επανω στο γραφειο του σκορπωντας τα στο πατωμα. Λιγα μετρα πιο κει το ανδροειδες εστεκε αταραχο μπροστα σ' αυτην την εκρηξη θυμου. Η δουλεια του δεν ηταν να κρινει, μονο να εκτελει διαταγες.

-'Αυτο δεν θα περασει ετσι' μουγκρισε ο In-Adu 'ο υπευθυνος για ολο αυτο θα το πληρωσει ακριβα' προσθεσε και στραφηκε προς το ανδροειδες. 'Τι κοιτας εσυ παλιοντενεκε' ? ουρλιαξε. 'Μονα τους θα μαζευτουν ολα αυτα' ? προσθεσε δειχνοντας τα αντικειμενα στο πατωμα. 'Κουνησου, τωρα' ! ξεσπασε κλωτσωντας οτι εβρισκε μπροστα του.

Το ανδροειδες υπακουσε αμεσα και δοκιμασε ν' αρχισει την περισυλλογη των σκορπισμενων πραγματων αλλα η εκρηξη οργης του In-Adu δεν ειχε ακομα ολοκληρωθει.

-'Περιμενε ηλιθιο κατασκευασμα, δεν ειναι αυτο η πρωτη προτεραιοτητα τωρα' βρυχηθηκε.

           =========================================

-'Ψαξε στ' αρχεια και βρες μου το ονομα αυτου που υπεβαλλε τα αρχικα σχεδια για την κατασταση του πλανητη. Μολις γινει η ταυτοποιηση στειλε δυο IME-25 να τον συλλαβουν και να τον κλεισουν στην απομονωση. Να τον κρατησουν εκει μεχρι να παω εγω ο ιδιος, δεν θελω να εχει επισκεψεις απο κανεναν αλλο, καταλαβες ? Τελειωνε, τωρα' !

Αλλη μια φορα το ανδροειδες υπακουσε αμεσα και βγηκε απο το δωματιο αφηνοντας τον μονο του. O In-Adu πλησιασε μια συσκευη, την μονη που ειχε γλυτωσει την οργη του, πιεσε ενα κουμπι κι ενα γαλαζωπο ολογραμμα με το περιγραμμα του Μανδυα εμφανιστηκε μπροστα του.

-'Λοιπον' ? ειπε ο Μανδυας 'τα ειδες' ?

-'Ναι, τα ειδα' εκανε απογοητευμενος ο In-Adu. 'Που μας φερνει τωρα αυτο' ?

-'Υπαρχει καποιος που σε υπονομευει' ειπε ο Μανδυας 'και μαζι μ' εσενα σκαβει και τον δικο μου λακκο. Αν δεν βγει απο την μεση καθε τι που κανουμε βρισκεται σε κινδυνο. Οποιος και να ειναι σιγουρα εχει αρκετη επιρροη και πρεπει να βρισκεται πολυ κοντα σου'.

        ==========================================

-'Μην σ' απασχολει αυτο, εχω κινησει ηδη τις διαδικασιες να βρω τι συμβαινει και να εισαι σιγουρος πως οποιος ειναι απο πισω θα το πληρωσει ακριβα. Αυτο που με προβληματιζει περισσοτερο ειναι οι πιθανες διαφοροποιησεις που μπορει να υπαρχουν στο σχεδιο μας'.

-'Πιθανες ? Μπορει ? Φανταζομαι αστειευσαι' ειπε ο Μανδυας. 'Εχεις καταλαβει πως ολα εχουν ανατραπει ? Οτι ειχαμε συμφωνησει δεν ισχυει πλεον. Ολα πια θα τεθουν κατω απο νεο πρισμα, αν θελεις να γινει η δουλεια υπαρχουν νεοι οροι και συνθηκες'.

-'Υποψιαζομαι πως αυτα που θ' ακουσω δεν θα μου αρεσουν καθολου' ειπε ο In-Adu.

-'Σιγουρα δεν αποτελουν λογο για πανηγυρισμους' απαντησε ο Μανδυας. 'Λοιπον, οπως καταλαβαινεις ο χρονος που μου ειχες δωσει ηταν ηδη οριακος, σκεψου τωρα με ολα τα νεα δεδομενα. Αν δεν δωσεις εγκριση για επιπλεον προσωπικο δεν μπορω να εγγυηθω τιποτα'.

-'Ποσο θα μου κοστισει ολο αυτο' ?

-'Με προχειρους υπολογισμους τα διπλασια απ' οτι ειχαμε συμφωνησει'.

       ==========================================

-'Τα διπλασια ? Εχεις τρελαθει ? Που θα βρω τοσα χρηματα ? Νομιζεις πως εχω ενα θησαυροφυλακιο με ανεξαντλητους οικονομικους πορους' ?

-'Νομιζω πως δεν θελεις να κανεις την δουλεια' απαντησε ηρεμα ο Μανδυας.

-'Δεν υπαρχει αλλη εναλλακτικη ? Ειμαι σιγουρος πως κατι θα εχεις σκεφτει'.

-'Εναλλακτικες υπαρχουν αλλα οπως καταλαβαινεις θα υπαρξει παρεκκλιση απο το αρχικο σχεδιο. Δεν ξερω αν εισαι διατεθειμενος ν' αποδεχτεις τις αλλαγες που θα επελθουν'.

-'Ολα αυτα ειναι ασαφη και αοριστα' εκανε ο In-Adu. 'Ποσο χρονο χρειαζεσαι για να επανασχεδιασεις ολο το ζητημα ? Εννοω με τις εναλλακτικες που ανεφερες'.

-'Μεχρι το απογευμα θα τα εχω ολα ετοιμα. Απο κει και περα εσυ αποφασιζεις'.

-'Ενταξει, καντο, μεχρι το απογευμα. Απλα να θυμασαι πως αν ολο το εγχειρημα στεφθει μ' επιτυχια και αποκτησω την δυναμη και την εξουσια που χρειαζομαι οποιοι ειναι με το μερος μου θα βρεθουν κι αυτοι κερδισμενοι. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση'...

         ==========================================

-'Δεν χρειαζεται να μου υπενθυμιζεις πραγματα που ξερω ηδη' απαντησε ο Μανδυας. 'Κλεινω τωρα, εχω δουλεια να κανω, το απογευμα θα εχεις τις νεες προτασεις'.

Δεν περιμενε καποιο σχολιο απο την πλευρα του In-Adu, η κληση ειχε τερματιστει.

Ο τελευταιος επιασε τον εαυτο του να σουλατσαρει αναμεσα στα ατακτως ερριμμενα αντικειμενα στο πατωμα σκεπτομενος τις επομενες κινησεις του. Κατ' αρχας επρεπε ν' ανακρινει αυτον που του ειχε υποβαλλει τα παλια σχεδια και να του αποσπασει με καθε δυνατο τροπο τ' ονομα αυτου που του ειχε δωσει την διαταγη. Ηταν ζωτικης σημασιας να μαθει ποιος βρισκοταν πισω απ' αυτην την υπονομευση και να τον εξοντωσει με συνοπτικες διαδικασιες. Αμεσως μετα επρεπε να κανει επανυπολογισμους στο κοστος της επιχειρισης, να δει αν μπορουσε να προσθεσει καποιο ακομα χρηματικο ποσο στην αμοιβη του Μανδυα για να τον καλοπιασει. Και χρηματα, ετσι οπως ειχαν διαμορφωθει οι συνθηκες, μπορουσε να συγκεντωσει μονο απο μια πηγη.

Ειχε ενα σωρο πραγματα να κανει και πολυ λιγο χρονο για να τα πραγματοποιησει.

        ===========================================

Ο αντρας με την φανταχτερη στολη εφτασε μπροστα στην σφραγισμενη μεταλλικη πορτα. Οι δυο φρουροι που στεκοντας εκατερωθεν της πορτας χαιρετησαν και συνεχισαν να παραμενουν ακινητοι. Ο αντρας μπηκε στο δωματιο ενω η πορτα εκλεινε ερμητικα πισω του. Πλησιασε μια κονσολα που βρισκοταν στο μεσον του δωματιου και πατησε μερικα κουμπια. Εξαφνα οι φιγουρες αλλων εξι αντρων εμφανιστηκαν, σαν απομακρυσμενη τηλεδιασκεψη, στον ενα τοιχο.

-'Ειναι ασφαλες αυτο το καναλι επικοινωνιας' ? ρωτησε ο ενας.

-'Απολυτα προσωπικο μου, ασφαλες και παντελως απαραβιαστο' ειπε ο Stakko Xhaki.

-'Τι συμβαινει' ? ρωτησε ενας αλλος. Γιατι αυτη η εκτακτη συγκληση'.

-'Υπαρχουν νεωτερα που πρεπει να μαθετε' ειπε ο αντρας που τους ειχε καλεσει.

-'Καλα η ασχημα' ? εκανε ενας τριτος.

-'Εξαρταται απο πια οπτικη γωνια τα βλεπει κανεις' ηρθε η απαντηση. 

-'Σε πια γωνια βρισκομαστε εμεις' ? απορησε ενας απο τους παρευρισκομενους.

        ==========================================

-'Μεχρι στιγμης τα πραγματα πανε οπως τα θελουμε'.

-'Δηλαδη' ?

-'Τα παλια σχεδια εχουν δοθει ηδη, εργαζονται σε λαθος μονοπατι'.

-'Για ποσο καιρο πιστευεις πως θα κινουνται βαση του λανθασμενου χαρτη' ?

-'Α, μα ειναι σιγουρο πως αργα η γρηγορα θα το ανακαλυψουν'.

-'Τοτε, που ακριβως μας εξυπηρετει αυτο' ?

-'Χρονος κυριοι, ξοδευουν χρονο απ' αυτον που δεν εχουν'.

-'Ποσο σιγουρο ειναι αυτο ? Αποκλειεις την περιπτωση να το παρακαμψουν' ?

-'Συμφωνα με τους υπολογισμους μου ειναι αδυνατον να πετυχουν ολα οσα θελουν με απολυτη ακριβεια μεσα στο χρονοδιαγραμμα που υπαρχει. Ειναι δεδομενο πως θα υπαρξουν αλλαγες'.

-'Αυτο σημαινει πως καθε τροποποιηση θα ειναι αγνωστη σε μας'.

      ===========================================

-'Η αληθεια ειναι πως δεν θα μπορουμε να ξερουμε στα σιγουρα, ομως υπαρχει τροπος να εχουμε μια γενικοτερη εικονα που πολυ δυσκολα θα κινηθουν εξω απ' αυτην'.

-'Σ' ακουω τοσην ωρα Stakko να περηφανευεσαι για κατι που παραθετεις μεσα σε γενικολογιες, ακομα δεν μας εχεις πει κατι πιο συγκεκριμενο, πιο χειροπιαστο'.

-'Συμφωνω κι εγω, χρειαζομαστε μια πιο καθαρη επεξηγηση'.

-'Μα αυτος ειναι ο λογος που καλεσα αυτην την εκτακτη συγκεντρωση. Για να σας ενημερωσω για το που βρισκονται τα πραγματα και με ποιο τροπο θα εξελιχθουν'.

-'Το δευτερο κομματι ειναι σαφως πιο ενδιαφερον σε σχεση με την σιγουρια σου αλλα καλο θα ηταν να μας τα πεις πιο αναλυτικα. Γιατι δεν ξεκινας απο την αρχη' ?

Τα μουρμουρητα των υπολοιπων εδειχναν πως ολοι συντασσονταν με οτι ειχε ακουστει.

-'Εισαι σιγουρος πως το καναλι ειναι ασφαλες' ? ρωτησε καποιος. 'Το τελευταιο που χρειαζομαστε ειναι μια διαρροη ολης αυτης της κουβεντας σε αυτια που δεν κανει'.

      ============================================

-'Δεν υπαρχει λογος να επαναλαμβανω τα ιδια' αποκριθηκε ο Stakko. 'Λοιπον, ας πιασουμε το κουβαρι απο την αρχη. Φροντισα να φτασει στα χερια του Inu-Adu μια στατιστικη απεικονιση του πλανητη που ειχε εκπονηθει μια δεκαετια πριν. Εξυπακουεται πως ολα τα στοιχεια δεν ισχυουν αλλα μεχρι καποιος ν' ανακαλυψει την αληθεια, προφανως καποιος απο τους συνεργατες του, θα εχει χαθει πολυτιμος χρονος. Θεωρω δεδομενο πως θα βρουν τα στοιχεια που αντανακλουν την σημερινη κατασταση του πλανητη αλλα οτι ειχε υπολογισει ο Inu-Adu σε κοστος τωρα θα ειναι πολυ διαφοροποιημενο. Γνωριζετε ολοι πως εχει οικονομικη επιφανεια αλλα η πραγματικοτητα λεει πως αν θελει να τα καταφερει στον χρονο που του θεσαμε και με τους ορους που του υποβαλλαμε θα πρεπει να ξοδεψει πολλα περισσοτερα. Ενα τετοιο εγχειρημα απαιτει πολλα και φροντισα να μαθω μεσω καποιων γνωστων το οικονομικο του αποθεμα. Σας λεω λοιπον πως ειναι αδυνατον με αυτα τα δεδομενα ν' ανταπεξελθει, συνεπως εδω υπαρχουν πια πολυ συγκεκριμενες επιλογες για να διαλεξει κι αυτες τις επιλογες τις ξερουμε'.

       ===========================================

-'Η πρωτη ειναι να παραιτηθει απο την διαχειριση του εγχειρηματος, κατι που πρακτικα θα τον καταστρεψει σε ολα τα επιπεδα, συνεπως αποκλειεται να την υιοθετησει. Η δευτερη επιλογη ειναι να διαπραγματευτει μαζι μας για καλυτερους ορους στο κομματι του χρονου, δηλαδη να παρει μια ευλογη παραταση, κατι που ομως ξερω πως κανεις απο σας δεν ειναι διατεθειμενος να δωσει. Εκ των πραγματων του μενει μονο μια διεξοδος. Να βρει χρηματα, να δανειστει απο καπου, για ν' ανταπεξελθει οικονομικα. Ετσι οπως ειναι τα πραγματα θεωρω πως το ποσο θα ειναι αρκετα μεγαλο και ολοι σας ξερετε πως υπαρχει μονος ενας που θα μπορουσε με ανεση να του δανεισει ενα υπερογκο ποσο. Το σημαντικο βεβαια ειναι πως δεν θα του δωσει τιποτα'.

-'Φαινεσαι πολυ σιγουρος, πως το ξερεις αυτο' ?

-'Το ξερω γιατι εχω στην κατοχη μου υλικο και ντοκουμεντα που αν βγουν στο φως θα τα χασει ολα. Με δυο λογια, τον εχουμε στο χερι μας, θα κανει οτι θελουμε αν δεν θελει να καταστραφει.

Οπως βλεπετε ολες οι πορτες για τον Inu-Adu εχουν κλεισει οριστικα και αμετακλητα'.

    

 

   

      Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

 

                                                           ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

-'Αυτο που ζητας δεν γινεται' ειπε η ψυχρη, μεταλλικη φωνη. 

Ο Μανδυας κοιταξε το πλασμα που στεκοταν απεναντι του. Για την ακριβεια δεν στεκοταν, αιωρουνταν καμποσα εκατοστα πανω απο το δαπεδο διχως την πραμικρη κινηση.

-'Τι θελεις να πεις' ? ρωτησε ο Μανδυας.

Το ον παρεμεινε σιωπηλο. Ηταν αδυνατον να καταλαβει κανεις τι ακριβως ηταν, οχι με ολα αυτα που ειχε πανω του. Η μασκα που καλυπτε οτι υπηρχε απο πισω ηταν κατασκευασμενη απο αγνωστο υλικο ενω η επενδυση που αφορουσε το υπολοιπο του σωματος του ηταν τοσο καλα προσαρμοσμενη που δεν αφηνε τιποτα γυμνο σε κοινη θεα. Στο μπροστινο μερος της επενδυσης μια σειρα απο μικρα, καθετα λαμπακια αναβοσβηναν συνεχως διχως καποια σαφη ενδειξη ως προς το τι χρησιμευαν. Στους ωμους του υπηρχαν δυο διδυμες, μαυρες συσκευες που κατεληγαν σε αντιστοιχες σκοτεινες καννες, πραγμα που καποιος ισως μετεφραζε σαν οπλικα συστηματα. Αλλα δεν ηταν μονο αυτα που μπορουσε καποιος να διακρινει στην εξωτερικη εμφανιση.

                 =======================================

Στην ζωνη του, λιγο πιο χαμηλα απο το υψος της μεσης, υπηρχαν επισης δυο διδυμα αντικειμενα σε σχημα μισοφεγγαρου με δυο διαφορετικα ειδη χρωματων να ξεκινανε απο τις δυο ακρες και να συναντουνται σχεδον στο μεσον. Ο κορμος κατεληγε σ' ενα ζευγαρι υποδηματων που εμοιαζαν με μποτες ως προς το σχεδιο με την διαφορα πως στο κατω μερος του πελματος ηταν ευδιακριτα δυο σημεια σταθερα φωτιζομενα με αυξομειουμενη ενταση, μαλλον ελεγχομενη απο τον ιδιοκτητη.

Ηταν ενας Saadek, μια ρατσα απο τον πλανητη Bogel, γνωστοι σαν Αιωρουμενοι για τις μισθοφορικες της δρασεις σε τουλαχιστον τρεις γαλαξιες. Αν ειχες μια βρωμοδουλεια που επρεπε να γινει, αν χρειαζοσουν καποιον να φερει σε περας ενα δυσκολο εγχειρημα αυτος ηταν ο ιδανικος. Οι αμοιβες τους ξεπερνουσαν τις συνηθισμενες αλλα το αποτελεσμα ηταν εγγυημενο. Ενα αλλο σημαντικο στοιχειο ηταν η εχεμυθεια που τους διεκρινε αφου το προσωπο που θα τους νοικιαζε παρεμενε επτασφραγιστο μυστικο για ολους αφου προτιμουσαν να πεθανουν παρα ν' αποκαλυψουν το ονομα του. Κοντολογις πανακριβοι αλλα εξοχως αποτελεσματικοι. 

             =======================================

-'Οποιος σου ζητησε αυτα τα πραγματα μεσα στο χρονικο αυτο πλαισιο η δεν ξερει τι του γινεται η σου εχει στησει παγιδα που μολις επεσες μεσα' απαντησε ο Saadek.

-'Δεν καταλαβαινω τι λες' ειπε ο Μανδυας. 'Γινε σαφης'.

-'Σας λενε κατι αδυνατον να πραγματοποιηθει και μετα'...

Με μια κινηση που κανενα ματι δεν μπορουσε να δει ο Μανδυας βρεθηκε μπροστα στον Saadek.

-'Πες μου ακριβως τι εννοεις γιατι δεν το εχω σε τιποτα να βρεθεις στο σκουπιδαριο του Grong μεχρι να παρεις την επομενη ανασα σου' σφυριξε απειλητικα μεσα στα μουτρα του.

Ο Saadek κινηθηκε εναερια και απομακρυνθηκε λιγο απο τον εξαλλο Μανδυα. Σχηματισε με το χερι του ενα τετραγωνο στον αερα, αφησε λιγο το χερι του στο μεσον και ως δια μαγειας ενας τεραστιος, πληρης χαρτης εμφανιστηκε απο το πουθενα. Μετακινηθηκε λιγο στο πλαι κι επανελαβε ακριβως τις ιδιες κινησεις. Τωρα υπηρχαν δυο χαρτες στον αερα, ο ενας διπλα στον αλλον. Μ' ενα νοημα ο Saadek του ζητησε να σταθει απεναντι στους χαρτες.

         =========================================

-'Ο ιδιος χαρτης για το ιδιο μερος' ειπε. 'Βλεπεις καμια διαφορα' ?

Ο Μανδυας τους κοιταξε για λιγο και μετα στραφηκε στον Saadek.

-'Οι αποκλισεις στα νουμερα' μουρμουρισε 'πολυ μεγαλες'.

-'Ακριβως' απαντησε ο Αιωρουμενος. 'Ο αριστερος χαρτης ειναι αυτος που σου εδωσαν κι εσυ σε μενα. Ειναι το λιγοτερο μια δεκαετια παλιος, αυτος που σου τον παραχωρησε δεν εκανε καν τον κοπο να ψαξει να βρει εναν που ν' ανταποκρινεται στην σημερινη πραγματικοτητα. Θα ελεγα πως αν επρεπε να δουλεψουμε πανω στον παλιο ακομα και με το λειψο χρονο που σου εδωσαν θα τα καταφερναμε αλλα συμφωνα με τα στοιχεια ετουτου εδω'...σταματησε κουνωντας το κεφαλι του.

-'Συνεχισε' εκανε  Μανδυας και ο Αιωρουμενος αναθαρρησε.

-'Συμφωνα με τον παλιο χαρτη τρεις ομαδες θα ηταν αρκετες. Συλλογη, Αποκομιδη και Διασωση. Δουλευοντας συνδυαστικα και οι τρεις και με λιγη επιπλεον πιεση τα παντα θα ολοκληρωνονταν μεσα στον προδιαγεγραμμενο χρονο. Αλλα οπως καταλαβαινεις τωρα δεν φτανουν'.

             ========================================

-'Δηλαδη' ?

-'Τα χρηματα που με πληρωνεις ειναι υπολογισμενα με τον παλιο χαρτη. Με τα δεδομενα που βλεπεις κι εσυ θα χρειαστω πολλους περισσοτερους για τις ομαδες. Συνεπως μπορουμε να τα καταφερουμε μεσα στο χρονικο οριο αλλα θα χρειαστω τα διπλασια για εγγυημενο αποτελεσμα'.

-'Μ' εκβιαζεις' ? εκανε ο Μανδυας απειλητικα και ο Saadek το αντιληφθηκε εγκαιρα.

-'Σου λεω πως εχουν τα πραγματα' ειπε απολογητικα. 'Αν θελεις βρες αλλον να σου κανει την δουλεια, να ξερεις ομως πως ειναι εκ των προτερων καταδικασμενη καθε αποπειρα'.

Ηξερε πως ο Αιωρουμενος ελεγε την αληθεια. Μηπως οντως ο In-Adu του επαιζε καποιο περιεργο παιγνιδι ? Ειχε δεσμευτει πως θα εφερνε σε περας την αποστολη που του ειχε αναθεσει αλλα με οτι του ειχε παρουσιασει ο Saadek καταλαβαινε πως αυτο ηταν ανεφικτο. 

-'Ειμαι σιγουρος πως γνωριζοντας εκ των προτερων ολα αυτα που μου εδειξες εχεις ηδη σκεφτει καποια εναλλακτικη λυση' εκανε. 'Σ' ακουω'.

            =======================================

-'Οι τρεις ομαδες ηταν σχεδιασμενες να δουλευουν παραλληλα συμπληρωνοντας η μια την αλλη με απωτερο σκοπο να τελειωσουν χρονικα οσο το δυνατον πιο κοντα. Διχως επιπλεον προσωπικο με τα τωρινα δεδομενα αυτο δεν μπορει να γινει. Θεωρω πως το κυριο βαρος ειναι η Συλλογη και η Αποκομιδη με τριτη σε σημασια την Διασωση. Ο μονος τροπος να τα καταφερουμε ειναι να τραβηξω προσωπικο απο την τριτη ομαδα και να την διανειμω στις αλλες δυο. Χρονικα θα ειμαστε ενταξει αλλα θα υστερουμε στο τελευταιο κομματι. Πες μου παλι, τι περιθωριο εχουμε στις απωλειες αυτων απο τις Αυτονομιες' ?  

-'Μηδενικες, αν αυτο ειναι εφικτο'.

-'Δεν ειναι. Δεν λεω πως θα χαθουν ολοι αλλα τα νουμερα θα ειναι αξιοπροσεκτα. Εκτος αν'...

-'Εκτος αν' ?

-'Μια σκεψη εκανα αλλα πρεπει να μου δωσεις συγκαταθεση. Κοιτα εδω'.

Ο Μανδυας πλησιασε ξανα τον νεο χαρτη και κοιταξε.

             ======================================

-'Αυτα εδω ειναι τα σημεια που υπαρχουν οι μεγαλυτερες αποκλισεις σε νουμερα σε σχεση με τα παλια. Αν η τριτη ομαδα ασχοληθει αποκλειστικα με τους επιπλεον ισως και να μην προλαβει, αν ομως παραλειψουμε εν γνωση μας ετουτα εδω τα μερη' προσθεσε ενω παραλληλα εδειχνε στον χαρτη 'προλαβαινουμε μια χαρα. Μετα βαζουμε την πλειοψηφια να ξεκινησει την Διασωση κι αφηνουμε τα μερη που εσκεμμενα παραλειψαμε στο τελος και για τις τρεις δουλειες'.

-'Με ποιο σκεπτικο επιλεγεις τα μερη που θ' αφησεις στο τελος' ?

-'Κατ' αρχας οτι υπαρχει στο υγρο στοιχειο του πλανητη. Σποραδικη γηινη ζωη σε σχεση με το μεγεθος του θαλασσιου τοπου, σε μια βδομαδα εχει καθαρισει τελειως. Μετα ειναι καποια σημεια ιδιαιτερα. Σημεια καλυμμενα απο παγο μ' ελαχιστη προς μηδενικη ζωη, απεραντες αμμωδεις εκτασεις που κι εκει η υπαρξη ζωης ειναι μικρη και τελος οτι υπαρχει και διαμενει σ' αυτο που αρεκονται οι ιθαγενεις κατοικοι του πλανητη να ονομαζουν βουνα. Μοιαζουν ασημαντα σ' εκταση αλλα αμα τα δεις ολα μαζι δεν ειναι καθολου αμελητεα'.

          ======================================

-'Ετσι ομως αφηνουμε ανοικτη την εκδοχη να συναντηθουν, κατι που δεν πρεπει να γινει επ' ουδενι. Πως εξασφαλιζομαστε πως κατι τετοιο δεν θα συμβει' ?

-'Κινουμενοι επιλεκτικα' εκανε θριαμβευτικα ο Saadek. 'Συμπληρωνουμε μονο τα σημεια που ειναι σιγουρο πως ειναι διαθεσιμα και προχωραμε ετσι μεχρι την ολοκληρωση. Να ξερεις πως αυτο ειναι επιπλεον δουλεια, δεν θα σου κοστισει τα διπλασια αλλα μην φανταστεις πως ολα θα γινουν με το ποσο που ειχαμε αρχικα συμφωνησει. Τελος παντων, αυτο ειναι ενα γενικο πλανο, πρεπει να το δω ενδελεχως, να το μελετησω οσο καλυτερα μπορω και να σου το παρουσιασω οσο πιο αναλυτικα γινεται. Φανταζομαι πως κι εσυ θα πρεπει να το δειξεις καπου, ετσι δεν ειναι' ?

-'Φυσικα. Νεα δεδομενα, νεες απαιτησεις. Δεν πιστευω πως θα υπαρξει θεμα αλλα δεν μπορω μονος μου να παρω τετοιες αποφασεις' ειπε κι επαψε αποτομα να μιλαει.

Εμεινε για λιγο σιωπηλος βυθισμενος σε σκεψεις που διαδεχονταν η μια την αλλη. Μετα στραφηκε προς τον Αιωρουμενο και ειπε με αποφασιστικη φωνη.

            ======================================

-'Μεχρι αυριο το πρωι θελω το σχεδιο που περιεγραψες μολις τωρα οσο πιο αναλυτικα γινεται. Τι θα χρειαστεις απο προσωπικο, πως θα διαχειριστεις τις ομαδες σου και ποιο ειναι το επιπλεον χρηματικο ποσο που ζητας. Οπως ειπες, κι εγω εχω να το παρουσιασω καπου. Αν ολα πανε καλα θα ξεκινησεις το συντομοτερο δυνατον. Να θυμασαι πως εδω υπαρχουν δυο καταληξεις' και ο τονος της φωνης του εγινε ακομα πιο ψυχρος κι αναλγητος. 'Η μια ειναι ολα να τελειωσουν οπως πρεπει οποτε εχεις κανει την τυχη σου και θα εισαι πιο πλουσιος απ' οτι εχεις ποτε φανταστει. Η αλλη ειναι ν' αποτυχεις, κατ' επεκταση θα εχω αποτυχει εγω, συνεπως οποιος και να σε ψαξει δεν θα μπορεσει ποτε να σε βρει εκει που θα σε θαψω. Καταλαβες' ?

Ο Αιωρουμενος κουνησε καταφατικα το κεφαλι του ξεροντας πως ο Μανδυας δεν αστειευοταν.

-'Αυριο το πρωι' ειπε. 'Με χρειαζεσαι κατι αλλο γιατι εχω δουλεια να κανω και λιγο χρονο' ?

Ο Μανδυας εκανε μια κινηση με το χερι του σαν να του ελεγε πως δεν τον ηθελε κατι αλλο και ο Αιωρουμενος περασε μεσα απο την πορτα κυριολεκτικα κι εξαφανιστηκε.

            =======================================

Εχοντας μεινει μονος πια ο Μανδυας αγγιξε μια συσκευη και το προσωπο του In -Adu  εμφανιστηκε μπροστα του. Δεν εμοιαζε πολυ χαρουμενος γι αυτην τη κληση.

-'Σου εχω πει να μην μ'ενοχλεις οποτε σου'...Ο Μανδυας φροντισε να τον διακοψει εγκαιρα.

-'Τα στοιχεια που μου εχεις δωσει ειναι για τα σκουπιδια' ειπε. 'Σου στελνω τωρα τα πραγματικα τα οποια αλλαζουν ολα οσα ειχαμε πει. Θελω να τα μελετησεις καλα, καταλαβες' ?

-'Τι εννοεις για τα σκουπιδια ? Αφου ξερεις'...

-'Καποιος υπαλληλος σου δεν ξερει να κανει την δουλεια του' ειπε εντονα ο Μανδυας. 'Θα καταλαβεις τι εννοω. Επισης να υπολογιζεις σε διαφορετικο νουμερο αμοιβης απ' αυτο που ειχαμε πει. Ειμαι αναγκασμενος ν' αναδιοργανωσω τα παντα' συμπληρωσε.

-'Τρελλαθηκες ? Αφου συμφωνησαμε ! Τι ειναι αυτα που λες ? Δεν πληρωνω παραπανω'...

-'Δες πρωτα αυτα που σου στελνω και μετα τα συζηταμε' εκανε ο Μανδυας τερματιζοντας την κληση διχως να περιμενει ανταποκριση. Ολα ηταν κατω απο διαφορετικο πρισμα πια. 

 

  

         Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                              ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

Αφησε το αυτοκινητο σε καποιο σημειο που να μην φαινεται και συνεχισε με τα ποδια. Απο κει που βρισκοταν μπορουσε να δει το βενζιναδικο του Sam κι αυτο που ειδε δεν της αρεσε. Υπηρχαν τρια οχηματα εκει αλλα ουτε ιχνος απο τους ιδιοκτητες τους. Ο Sam που συνηθως βρισκοταν εξω καθισμενος μονιμα σε μια καρεκλα αναμενοντας πελατεια ηταν κι αυτος αφαντος. Ενα θηριωδες φορτηγακι βρισκοταν ακριβως στην εισοδο του πρατηριου και συντομα ανακαλυψε πως οι πυροβολισμοι προερχονταν απο τους δυο επιβατες του. Στοχος ηταν το κτιριο του βενζιναδικου με οποιον να ηταν μεσα ν' απανταει στις ομοβροντιες με μικροτερη συχνοτητα. Δεν υπηρχε περιπτωση να επεμβει υπερ της μιας η της αλλης μεριας διχως να ξερει ολες τις απαραιτητες λεπτομερειες. Ποιοι ηταν αυτοι στο φορτηγακι, ποιοι ηταν μεσα, γιατι υπηρχε αυτη η ανταλλαγη πυροβολισμων και το κυριοτερο αν υπηρχαν κι αλλοι στο γενικο πλαισιο που ακομα δεν ειχε εντοπισει. Επελεξε να παραμεινει κρυμμενη για λιγο ακομα αφηνοντας τα πραγματα να εξελιχθουν, η εμπειρια της προσταζε ν' ακολουθησει συγκεκριμενους κανονες αντιμετωπισης.

                      =====================================

-'Το περιμενες πως αυτος ο σαχλαμαρας θα κουβαλουσε οπλο' ? ρωτησε ο ενας αντρας τον αλλο.

-'Δεν ειναι να εμπιστευεσαι κανεναν' ηρθε η απαντηση. 'Καθε καρυδιας καρυδι τριγυρναει πια στους δρομους, δεν ξερεις απο που θα σου ερθει' προσθεσε και ξεσπασαν και οι δυο στα γελια.

-'Δεν υπαρχει λογος για ολο αυτο' ειπε ο πρωτος απευθυνομενος στον οπλοφορο που βρισκοταν ταμπουρωμενος μεσα στο βενζιναδικο. 'Δωσε μας την κοπελα και κανενας δεν θα παθει τιποτα'.

-'Ναι' εκανε ο αλλος 'κριμα ειναι να χαραμιζεται μαζι σου. Μ' εμας θα περασει πολυ καλυτερα. Εξ' αλλου ειναι ντροπη να την κρατας αποκλειστικα για σενα, δεν ειναι χριστιανικο αυτο'.

-'Οπως το λεει η Βιβλος' ξαναπε ο πρωτος. 'Οποιος εχει μια γυναικα να δινει και στον πλησιον του η κατι τετοιο, τελος παντως' προσθεσε προξενωντας αλλη μια φορα τα γελια και των δυο.

Η απαντηση ηρθε αμεσα απο το εσωτερικο του κτιριου. Η πρωτη σφαιρα χτυπησε τον αριστερο καθρεφτη του οχηματος των δυο αντρων και τον εκανε θρυψαλλα ενω η δευτερη μην βρισκοντας καποιο στοχο χαθηκε στο βαθος σφυριζοντας θυμωμενα. Οι δυο αντρες ανταπεδωσαν.

             =======================================

-'Να πατε στο διαολο και οι δυο' ακουστηκε η φωνη του πολιορκημενου. 'Οποιος πλησιασει θα το μετανοιωσει. Το καλο που σας θελω, αν αγαπατε την ζωη σας, τσακιστειτε και φυγετε τωρα'.

-'Ben φοβαμαι' ειπε περιπαικτικα ο ενας αντρας στον αλλο. 'Ακουσες τι ειπε ? Θα μας κανει ντα αν δεν φυγουμε, ειναι αγριος ο τυπος' προσθεσε προσποιουμενος πως τα λογια τον ειχαν τρομαξει.

-'Μη κυριος' εκανε αυτος που λεγοταν Ben 'μην μας κανεις κακο, εμεις μονο το κοριτσι θελαμε για λιγη διασκεδαση. Τσακιζομαστε και φευγουμε οπως διεταξες' με τα γελια να τους φερνουν δακρυα στα ματια 'δεν θελουμε να τα βαλουμε με καποιον τοσο σκληρο σαν κι εσενα'.

Τα γελια τους κοπηκαν αποτομα νοιωθοντας την σφαιρα να περναει ξυστα απ' τα κεφαλια τους.

-'Τι στο διαβολο'...εκανε ο ενας πεφτοντας ενστικτωδως στο εδαφος.

-'Απο που ηρθε αυτη' ? ρωτησε εκπληκτος ο αλλος.

-'Υπαρχει κι αλλος εδω' μουρμουρισε ο πρωτος 'αλλα δεν ξερω που κρυβεται'.

-'Μπλεξαμε Ben' εκανε ο αλλος νοιωθοντας τον φοβο να τον κυριευει. 

             ======================================

Η επομενη σφαιρα του αγνωστου σκοπευτη μετετρεψε το τζαμι του συνοδηγου σε δεκαδες μικρα κομματια ενεργοποιωντας ταυτοχρονα το κουμπι πανικου για τους δυο οπλοφορους.

-'Την καναμε Charlie, δεν ξερω ποιος ειναι αυτος που μας ριχνει και δεν νομιζω πως ειναι σωστο να κατσουμε να το μαθουμε. Θα εχουμε την ευκαιρια μας καποια αλλη στιγμη'.

Μπηκαν προσεκτικα μεσα στο φορτηγακι σκυμμενοι οσο το δυνατον περισσοτερο. Εβαλαν μπροστα, εκαναν οπισθεν και μεσα στην σκονη που σηκωσε το σπινιαρισμα οδηγησαν προς τα νοτια. Οση ωρα διηρκεσε αυτο ουτε ενας πυροβολισμος δεν επεσε απο την αντιθετη πλευρα.

Μεχρι και την στιγμη που κατακαθησε η σκονη επικρατησε απολυτη ησυχια.

-'Ειστε καλα εκει μεσα' ? ρωτησε η Tristessa εχοντας παντα το βλεμμα καρφωμενο προς το σημειο που ειχε φυγει το φορτηγακι. 'Αυτοι που πυροβολουσαν εφυγαν' προσθεσε.

-'Ευχαριστουμε για την βοηθεια' απαντησε ο αντρας μεσα απο το βενζιναδικο. 'Μπορουμε να βγουμε τωρα ? Η κοπελα ειναι σε κατασταση υστεριας' συμπληρωσε.

             ========================================

-'Βγειτε αλλα να βλεπω τα χερια σας και τα οπλα σας' εκανε η Tristessa.

Μερικα δευτερολεπτα μετα η πορτα του βενζιναδικου ανοιξε κι ενας κομψοντυμενος νεαρος βγηκε με τα χερια προτεταμενα. Στο ενα κρατουσε το οπλο με το οποιο ειχε αμυνθει τοση ωρα.

-'Η κοπελια δεν εχει οπλο κυρια' ειπε ενω τον ακολουθουσε μια νεαρη φανερα τρομοκρατημενη. 'Δες και μονη σου'.

Η Tristessa εκανε την εμφανιση της παντα κρατωντας την Beretta στο χερι της.

-'Τι εγινε εδω ? Γιατι σας πυροβολουσαν αυτοι' ? ρωτησε.

-'Κυρια μου' εκανε ο νεαρος φερνοντας το χερι του στο γεισο του καπελου του κι αγγιζοντας το ελαφρα 'σας ευχαριστω και παλι για την βοηθεια σας. Η Silea κι εγω σας χρωσταμε χαρη. Επι τη ευκαρια' προσθεσε τεινοντας το χερι του 'Stockton, Brett Huey Stockton'.

-'Tristessa' απαντησε ενω τα ματια της σαρωναν τον χωρο τριγυρω.

-'Ωραιο ονομα' εκανε η κοπελα. 'Σας ευχαριστω πολυ, δεν ξερω τι θα καναμε διχως εσας'.

             =======================================

-'Δεν εκανα κατι' απαντησε η Tristessa νοιωθοντας λιγο αβολα με ολες αυτες τις ευχαριστιες. 'Αυτο ειναι το αμαξι σας' ? ρωτησε δειχνοντας μια παλια μα καλοδιατηρημενη Chevrolette.

-'Αυτο' εκανε ο νεαρος 'ελπιζω να μην εχει παθει κατι απο τους πυροβολισμους'.

-'Θα μου πειτε τελικα γιατι σας εβαλαν στοχο αυτοι οι τυποι' ? ρωτησε η Tristessa.

-'Ολα ξεκινησαν καμια δεκαρια μιλια πιο πριν' ειπε η Silea που εμοιαζε να εχει επανελθει πληρως. 'Ειχαν σταματησει στην ακρη του δρομου, εμοιαζε να εχουν παθει καποια βλαβη και σταματησαμε να τους βοηθησουμε. Αποδειχτηκε πως δεν ειχαν τιποτα αλλα ο τροπος που αρχισαν...καταλαβαινετε...εμεις θελαμε μονο'...

-'Εβαλαν στο ματι την Silea' διεκοψε ο Brett 'ηταν ξεκαθαρο πως τους γυαλισε, απο τα γελια, τα υπονοουμενα τους. Φυγαμε αλλα διαπιστωσαμε πως μας ακολουθουσαν σε μικρη αποσταση. Να πω την αληθεια τα χρειαστηκαμε, ομως δυο μιλια πιο πριν απο δω χωθηκαν σε καποιο παραδρομο και φανταστηκαμε πως αυτο ηταν ολο. Εμεις σταματησαμε μετα στο βενζιναδικο'.

                    =======================================

-'Δεν υπηρχε κανενας μεσα, το μερος ηταν ερημο' συνεχισε η Silea. 'Βαλαμε βενζινη και πηγαμε ν' αφησουμε τα χρηματα στον παγκο. Τοτε ακουσαμε θορυβο απο αυτοκινητο, κοιταξαμε, για να δουμε πως αυτοι που μας παρακολουθουσαν ειχαν παρκαρει απ' εξω. Τα υπολοιπα τα γνωριζετε λιγο πολυ, αν δεν ειχατε εμφανιστει εσεις φοβαμαι πως την ειχαμε ασχημα' ολοκληρωσε.

-'Ειπες πως δεν υπηρχε κανενας μεσα στο βενζιναδικο' εκανε η Tristessa.

-'Ουτε ψυχη' απαντησε ο Brett. 'Κανονικα αυτο θα ηταν περιεργο αλλα με ολα αυτα που συμβαινουν τις τελευταιες μερες, να πω την αληθεια, δεν μας παραξενεψε καθολου'.

-'Δεν ειστε κατοικοι του Salisbury' ειπε η Tristessa. 'Αλλα δεν μπορουμε να κατσουμε να συζηταμε εδω, μπορει να επιστρεψουν και ισως να εχουν κι ενισχυσεις. Πρεπει να παμε καπου σε ασφαλες μερος και θα τα δουμε ολα εκει. Εχω παρκαρει λιγο πιο περα' συνεχισε δειχνοντας με το χερι περιπου που ειχε το τζιπακι της ' νομιζετε πως μπορειτε να με ακολουθησετε' ?

-'Πηγαινετε εσεις μπροστα κυρια μου κι ερχομαστε πισω σας' εκανε ο Brett. 

                 ======================================

Η Tristessa εφερε το αυτοκινητο της στο βενζιναδικο, γεμισε το ρεζερβουαρ και ξεκινησε τον δρομο για το σπιτι της. Εκανε μονο μια μικρη σταση στο καταστημα που την τροφοδοτουσε με προμηθειες, πηρε μερικα απαραιτητα και συνεχισε με την Chevy ν' ακολουθει σταθερα. 

Περασε διχως να σταματησει στο σημειο που βρισκοταν νεκρος ο νεαρος μεσα στο οχημα του, εριξε μια γρηγορη ματια την ωρα που περναγε μπροστα απο το κτημα του Bob διαπιστωνοντας πως ολα παρεμεναν ακριβως τα ιδια οπως τα ειχε δει ερχομενη. Ειχε παρα πολλα ερωτηματικα, αναρωτιοταν αν αυτο το ζευγαρι που ειχε βοηθησει μπορουσε να της μεταφερει πληροφοριες για το τι συνεβαινε αλλου. Αυτα που ζουσε ηταν πρωτογνωρα, το θεμα ηταν αν περιοριζονταν στην περιοχη του Salisbury η ειχαν αποκτησει γενικοτερο χαρακτηρα.  

Σε ολη την διαδρομη το βλεμμα της ηταν κολλημενο στους καθρεφτες του τζιπ της προσπαθωντας να σιγουρευτει αν υπηρχε καποιος που να τους ακολουθει και η αρνητικη διαπιστωση την εκανε να αισθανεσαι λιγο πιο ησυχη και χαλαρη.

           ========================================

Φροντισαν να παρκαρουν τα οχηματα τους σε σημειο που να να μην ηταν ορατο απο καποιον διερχομενο και μπηκαν και οι τρεις στο σπιτι. Ο Brett ειχε φερει μεσα και την καραμπινα του, μια παλια επαναληπτικη αλλα κλασσικη στο ειδος της και τουλαχιστον η Tristessa δεν ειχε λογο να ειναι καχυποπτη απεναντι στο νεαρο ζευγαρι. Η Silea φαινομενικα ειχε ηρεμησει αλλα μπορουσε να διακρινει ακομα μια καποια νευρικοτητα. Εφτιαξε καφε και τους προσφερε απο μια κουπα. Ηταν ξεκαθαρο απο τις αντιδρασεις τους πως τον χρειαζονταν και οι δυο.

-'Δεν υπαρχει λογος ανησυχιας' εκανε η Tristessa 'σχεδον κανενας δεν γνωριζει την υπαρξη αυτου του σπιτιου συνεπως οι πιθανοτητες να μας αιφνιδιασει καποιος ειναι μηδαμινες. Να παρουμε λιγο τα πραγματα απο την αρχη ? Πως βρεθηκατε εσυ και η γυναικα σου εδω' ? ειπε στον Brett.

-'Α, οχι, παρεξηγησατε' εκανε μ' ενα ελαφρυ μειδιαμα ο νεαρος. 'Γυναικα μου, μπα οχι. Για την ακριβεια την Silea την ξερω μολις πεντε μερες, καταλαβαινετε, δεν την ειχα ξαναδει στην ζωη μου. Ετυχε να συναντηθουμε και να συνταξιδεψουμε, αυτο ειναι ολο'.

            ========================================

Η Tristessa κοιταξε την κοπελα που κουνησε καταφατικα το κεφαλι της επιβεβαιωνοντας τα λογια του Brett. Αυτο ισως αλλαζε λιγο τα δεδομενα, ειχε μολις βοηθησει δυο αγνωστους που κι αυτοι πριν πεντε μερες αγνωστοι ηταν μεταξυ τους. Ειχε ακομα καποιες ερωτησεις να κανει. 

-'Μπορω να παω στο μπανιο' ? ρωτησε η Silea ενω σηκωνοταν ορθια.

-'Φυσικα, βεβαια, απο κει ειναι' απαντησε η Tristessa δειχνοντας με το χερι. Η κοπελα χαμογελασε συγκαταβατικα και δευτερολεπτα μετα τους ειχε αφησει μονους στο καθιστικο.

-'Περιεργο ονομα αυτο το Silea' εκανε απευθυνομενη στον Brett.

-'Ναι, και μενα ετσι μου φανηκε και την ρωτησα. Μου ειπε πως δεν ειναι απο δω, εχει καταγωγη απο καποιο μερος που δεν θυμαμαι πως λεγεται. Αλλα μπορεις να την ρωτησεις μολις ερθει'.

-'Της εχεις εμπιστοσυνη' ? Ο νεαρος επαιξε λιγο αμηχανα με το καπελο του πριν απαντησει.

-'Ναι, δεν εχει δωσει αφορμη για να το αμφισβητησω' ειπε στο τελος.

-'Εσυ εισαι εμπιστοσυνης' ? ρωτησε παλι η Tristessa κοιτωντας τον στα ματια.

         

 

         Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

                                                         ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

Ηπιε αλλη μια γουλια απο τον καυτο, αρωματικο της καφε κι εστιασε το βλεμμα της στο βαθος, πανω απο τις κορυφες των δεντρων. Η ηλιος ειχε αρχισει να ξεπροβαλλει διαχεοντας φως και θερμοτητα σε καθε σημειο που καταλαμβανε. Αυτη ηταν η πιο ομορφη στιγμη της μερας, ειχε φροντισει να μην χασει καμια. Για την ακριβεια, ο πρωτος πρωινος καφες με συντροφια την ανατολη του ηλιου ηταν κι αυτο που βρισκοταν στην κορυφη μιας λιστας που ακολουθουσε πιστα καθημερινα. Η λιστα αυτη περιελαμβανε μεταξυ αλλων μια βουτια στην λιμνη που υπηρχε σε μικρη αποσταση απο το οικημα, αναγνωση καποιου απο τα πολλα βιβλια που κοσμουσαν την βιβλιοθηκη της, διωρη πεζοπορια μεσα στα δαση, ενα τριωρο καθαρισμου κι ελεγχου σ'ενα ντουλαπι της σοφιτας  κι ατελειωτες ωρες σκιτσαρισματος σε βαθμο που κυριολεκτικα ξεχνιοταν. Ερασιτεχνης ηταν βεβαια στο σκιτσαρισμα, προσπαθουσε ν' αποδωσει οτι εβλεπε γυρω της στα φυλλα του μεγαλου μπλοκ της, αλλες φορες επιτυχημενα κι αλλες οχι. Ειχε ηδη δυο τετοια μπλοκ γεματα, τωρα πασχιζε να γεμισει το τριτο αλλα ειχε ακομα διαδρομη μπροστα της.

                       =====================================

Το μονο πραγμα που βρισκοταν εξω απο την καθημερινη αυτη λιστα συνεβαινε καθε Τεταρτη. Την συγκεκριμενη μερα ηταν που περιμενε την αφιξη των προμηθειων της απο την κωμοπολη του Salisbury Creek, ετσι οπως το ειχε συμφωνησει. Η συμφωνια που ειχε κανει με το καταστημα γενικων ειδων ηταν να εχει πραγματα που χρειαζοταν με παραδοση στο σπιτι γιατι η ιδια σπανια κατεβαινε στην κωμοπολη. Ο νεαρος που εφερνε την παραγγελια της επρεπε να βρισκεται καθε Τεταρτη στις 11:30 εκει, παρεδιδε, πληρωνοταν λαμβανοντας κι ενα πλουσιο φιλοδωρημα, σημειωνε τι ηθελε για την επομενη εβδομαδα κι αυτο συνεχιζοταν απροσκοπτα εδω κι εναμιση μηνα που βρισκοταν εκει. Σημερα ηταν Πεμπτη, ο νεαρος ειχε ηδη καθυστερησει μια ολοκληρη μερα και η ωρα πια ηταν αρκετα προχωρημενη για να ελπιζει εστω και σε μια αργοπορημενη αφιξη. Δεν ηταν οτι θα ξεμενε, υπηρχε επαρκεια σχεδον στα παντα, αλλου εστιαζε το προβλημα.

Η Tristessa O' Harlan ειχε μια σχεδον φανατικη σχεση με την χρονικη συνεπεια, απορροια της εργασιας της κι αυτο που συνεβαινε τωρα την ειχε εκνευρισει αφανταστα.

              ========================================

Απο την αλλη υπηρχε και το ζητημα της παντελους ελλειψης επικοινωνιας. Τηλεφωνο δεν ειχε, ειτε σταθερο στο σπιτι ειτε κινητο, τουλαχιστον οχι σ' εκεινο το μερος διαμονης. Γιατι αυτο το σπιτι δεν ηταν η κυρια κατοικια της, ηταν το καταφυγιο της, το ησυχαστηριο στο οποιο προσετρεχε οταν ενοιωθε πως η κουραση την ειχε καταβαλλει. Το σπιτι της ηταν στο Chicago, ετουτην εδω την εξοχικη αγροικια την ειχε αγορασει για τους προαναφερθεντες λογους. 

Φροντιζε να μενει μακρια απο το Salisbury γιατι το τελευταιο που χρειαζοταν ηταν ν' ανοιξει εναν κοινωνικο κυκλο που σε βαθος χρονου θα της αλλοιωνε τον προγραμματισμο της. Ελαχιστοι ηξεραν την παρουσια της στην κωμοπολη. Το κλασσικο, διαχρονικο ψεμα, που ομως παντα απεδιδε, δηθεν πως ηταν συγγραφεας και ειχε ερθει εκει για εμπνευση ενος νεου βιβλιου ειχε λειτουργησει αψογα. Για τους περισσοτερους δεν ηταν τιποτα αλλο απο μια εκκεντρικη προσωπικοτητα που ομως συνεισεφερε σημαντικα στην οικονομικη ζωη της πολης. Ολα κυλουσαν οπως ακριβως τα ηθελε, τουλαχιστον μεχρι την σημερινη μερα.

              ========================================

Εριξε μια ματια στο ρολοι τοιχου και κουνησε απογοητευμενη το κεφαλι.

-'Και τωρα τι κανουμε κυρια μου' ? αναρωτηθηκε μεγαλοφωνα. Ανοιξε παλι τον φορητο υπολογιστη της μα δεν υπηρχε καμια διαφοροποιηση. Εδω και δυο-τρεις μερες το ηδη ασθενες σημα που ειχε εμοιαζε να εχει κανει φτερα γι αλλους τοπους και πολιτειες. Δεν ηταν ζωτικης σημασιας για την ιδια, ο υπολογιστης χρειαζοταν σε συγκεκριμενες περιστασεις και αυτη δεν ηταν μια απο τουτες. Μεσω του μηχανηματος ενημερωνοταν για το κομματι της δουλειας της, την πιστοποιηση της πληρωμης της και μερικα αλλα διεκπεραιωτικα ζητηματα. Τωρα ηταν σε διακοπες, ουτε δουλεια περιμενε ουτε ειχε ν' αναμενει καποια πληρωμη. Αλλα το γεγονος πως δεν ειχε σημα σε συνδυασμο με την ελλειψη τηλεφωνων δεν της επετρεπαν να επικοινωνησει με το καταστημα στην πολη και να ρωτησει τι ακριβως συνεβαινε με την παραγγελια της. Βαθια μεσα της ηξερε πως μονο ενας τροπος ειχε απομεινει αλλα ηθελε να τον αποφυγει με καθε τροπο. 

            =========================================

Κατω απο κανονικες συνθηκες τις λιγες φορες που ειχε επισκεφθει την πολη κατεβαινε διχως κανενα μετρο προστασιας και φυσιολογικα το ιδιο επρεπε να συμβει και τωρα μα ηταν το ενστικτο της, ενα ανεξηγητο προαισθημα που την οδηγησε στην σοφιτα. Ανοιξε το μυστικο ντουλαπι κι εμεινε να κοιταει. Πηρε μια Beretta 92 FS, μερικους γεμιστηρες και κατεβηκε στο τζιπακι της. Δεν ηταν ευκολο να την κρυψει στα ρουχα που φορουσε, ετσι αποφασισε να την αφησει στο ντουλαπακι του συνοδηγου για παν ενδεχομενο. Αντικειμενικα δεν θα την χρειαζοταν αλλα αυτο που την ετρωγε να την παρει μαζι της επεμενε κι ετσι υπακουσε. 

Ανοιξε το ραδιο στον αγαπημενο της σταθμο που η αληθεια ηταν πως η μουσικη του ξενιζε σε μερη σαν κι εκεινα μα δεν τον εβρισκε πουθενα. Εκνευρισμενη στο τελος τα παρατησε.

-'Δεν ξεκινησαμε καλα' μουρμουρισε μεσα απο τα δοντια της καθως επαιρνε μια στροφη.

Λιγα λεπτα αργοτερα ειχε φτασει στο αγροκτημα του Bob Stockton, το προσπερασε αρχικα και ξαφνικα πατησε φρενο. Εκανε οπισθεν αργα και σταματησε ακριβως μπροστα.  

                    ====================================

Λογω ωρας και μονο τα αλογα του Bob επρεπε να βρισκονται στον περιφραγμενο τους χωρο και να σουλατσαρουν ελευθερα με τον ιδιοκτητη τους να παρακολουθει απο μια μερια. Ο χωρος ομως ηταν αδειος, δεν υπηρχε πουθενα σημαδι ουτε απο τ' αλογα ουτε απο τον Bob. Ηταν αλλο ενα περιεργο σημαδι πως το φυσιολογικο καδρο της καθημερινης ρουτινας ειχε αλλοιωθει μα η Tristessa ειχε να κοιταξει τις δικες της υποθεσεις. Εβαλε παλι μπροστα και σε λιγο βρισκοταν στο τμημα εκεινο του δρομου που περνουσε κυριολεκτικα μεσα απο το δασος με τα κλαδια των δεντρων να πλεκονται μεταξυ τους δημιουργωντας ετσι ενα πρασινο, σκιερο θολο. Οσες φορες και να το ειχε περασει αυτο το σημειο παντα το απολαμβανε, σημερα ομως δεν του εδινε καμμια σημασια. Αυτο παραλιγο να της στοιχισει αφου προλαβε και προσεξε την ανορθογραφια την τελευταια στιγμη δεδομενου πως ο εγκεφαλος της επεξεργαζοταν εντελως διαφορετικα πραγματα. Αλλη μια φορα προσπερασε για λιγο, φρεναρησε αποτομα, σιγουρευτηκε πως ηταν μονη στον δρομο κι εκανε και παλι οπισθεν. Κοιταξε απορημενη εξω απο το παραθυρο 

             =======================================

Η πρασιναδα στην απεναντι λωριδα ειχε παψει παραδοξως να ειναι συνεχομενη. Ενα μικρο τμημα της φαινοταν σαν να ειχε πατηθει απο κατι που εξαναγκασε τα φυτα και τους θαμνους που υπηρχαν να βρισκονται πια λυγισμενα προς τα κατω. Δεν ηταν εργο της φυσης αυτο, κατι ειχε περασει απο πανω τους με αποτελεσμα το λυγισμα και το σπασιμο. Βγηκε απο το τζιπακι της και κοιταξε τον δρομο. Δεν υπηρχαν πουθενα ιχνη απο φρεναρισμα, συνεπως αν ηταν αυτοκινητο αυτο που ειχε προκαλεσει το περιστατικο ειχε χωθει μεσα στις συσταδες διχως καθολου να κοψει ταχυτητα. Πηρε την Beretta απο το ντουλαπακι και ακολουθησε τα ιχνη της στραπατσαρισμενης πανιδας. Ειχε ολες τις αισθησεις της σ' επιφυλακη, το βλεμμα της σαρωνε ολο τον χωρο τριγυρω για καθε τι ασυνηθιστο. Οτι και να ηταν αυτο που ειχε βγει εκτος δρομου ειχε προφανως συνεχισει την τρελη πορεια του τουλαχιστον για 30 μετρα ακομα. Μετα το ειδε.

Αναγνωρισε αμεσως το φορτηγακι του νεαρου που της εφερνε τις προμηθειες να βρισκεται καρφωμενο πανω στον κορμο ενος τεραστιου δεντρου. Πλησιασε με προσοχη.

            ========================================= 

Το ακινητο, ματωμενο κεφαλι του νεαρου ηταν πεσμενο πανω στο ταμπλω του αυτοκινητου ενω υπηρχαν μεσα στην καμπινα θραυσματα απο τα γυαλια του σπασμενου παρμπριζ. Ανοιξε την πορτα του οδηγου και συντομα καταλαβε πως δεν μπορουσε πια να κανει κατι γι αυτον. Οι μικρολεπτομερειες ηταν αυτες που την επεισαν πως το ατυχημα δεν ηταν σημερινο, μαλλον ειχε συμβει την χθεσινη μερα, προφανως καθως ερχοταν να παραδωσει τις προμηθειες. Το αιμα που ειχε ξεραθει προ πολλου, το διαλυμενο ψυγειο του οχηματος που ειχε στεγνωσει τελειως οπως και τα λαδια που ειχαν γεμισει τον τοπο ολο. Αναρωτηθηκε αν ο νεαρος ηταν αγνοουμενος απο την προηγουμενη και γιατι κανεις δεν ειχε μπει στον κοπο να ψαξει να τον βρει. Σιγουρα ο σεριφης της πολης θα το γνωριζε πολυ πιο γρηγορα αλλα αυτη η απαξιωση ηταν ενα ακομα μικρο κομματι στο γενικοτερο παζλ που φαινομενικα δεν ταιριαζε. Δεν υπηρχε λογος να καθυστερει περισσοτερο, ετσι κι αλλιως δεν μπορουσε να προσφερει κατι στον ατυχο νεαρο, τωρα το επομενο βημα ηταν να παει στην πολη το συντομοτερο δυνατον και να ειδοποιησει τις τοπικες αρχες. 

          ========================================== 

Ολες αυτες οι μικροαλλαγες ειχαν χτυπησει ενα καμπανακι συναγερμου μεσα της με αποτελεσμα να δινει πλεον σημασια στο καθε τι καθως συνεχιζε την διαδρομη για την πολη. Αμαξι απο την αντιθετη μερια δεν ειχε δει απο την ωρα που ειχε ξεκινησει, αμαξι να ερχεται πισω της δεν υπηρχε. Ενοιωσε ξαφνικα το συναισθημα της απολυτης μοναξιας, σαν να ηταν η μοναδικη που υπηρχε στον δρομο. Μια αποπειρα να βρει εκ νεου τον αγαπημενο της σταθμο στεφτηκε και παλι με απολυτη αποτυχια και τα παρατησε εκνευρισμενη. Τι στο διαολο συνεβαινε ?

Τα πρωτα σπιτια της πολης φανηκαν στο βαθος αλλα δεν υπηρχε ψυχη ζωσα. Ολο το τοπιο εμοιαζε σαν μια υπεροχη, εγχρωμη φωτογραφια κι αυτη να κινειται μεσα της. Μπηκε στην πολη.

Θυμηθηκε καποιες παλιες ταινιες γουεστερν που ειχε δει με πολεις φαντασματα και η εικονα που αντικρυσε της θυμισε αυτο ακριβως. Ολα ηταν εκει εκτος απο τους κατοικους. Μετα προσεξε την λεπτομερεια. Αρκετα αυτοκινητα δεν ηταν παρκαρισμενα στις προβλεπομενες θεσεις αλλα βρισκονταν παρατημενα αναρχα σε διαφορα σημεια που δεν θα επρεπε. Αυτο ηταν μυστηριο.

                     =====================================

Διεσχισε την πολη προσεκτικα αποφευγοντας τα οχηματα που βρισκονταν διασπαρτα καθ' ολο το μηκος της διαδρομης. Οι κλεφτες ματιες που εριχνε δεν απεδωσαν καρπους, ηταν ολα εγκαταλελειμμενα λες και οι ιδιοκτητες τους ειχαν χαθει ως δια μαγειας. Εριξε μια ματια στη σταθμη της βενζινης και αποφασισε να παει μεχρι το βενζιναδικο του Sam για να γεμισει. Ισως εκει εβρισκε καποιον που να μπορουσε να της δωσει απαντησεις στις ερωτησεις που ειχε.

Οι πυροβολισμοι την αφυπνισαν αποτομα. Σταματησε ακαριαια και προσπαθησε να καταλαβει απο που ερχονταν. Ηταν σιγουρα απο μπροστα της, ισως και απο το βενζιναδικο. Ο ηχος ηταν απο επαναληπτικες καραμπινες, αγαπημενο οπλο των κατοικων σε κεινα τα μερη. Ηξερε μεσα της πως δεν ειχε αλλη επιλογη, επρεπε να παει στην πηγη των πυροβολισμων. Οχι γιατι ειχε την περιεργεια να δει ποιοι πυροβολουσαν αλλα ηταν το πρωτο σημαδι πως υπηρχε και αλλος κοσμος στο Salisbury εκτος απο κεινη. Ολες οι αισθησεις της ηταν σ' επιφυλακη και η Beretta βρεθηκε στο δεξι της χερι. Συνεχισε να πλησιαζει οσο πιο προσεκτικα μπορουσε.  

      

       Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                           ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

Primorsky Krai, Russian Far East 7:08 π.μ. Χαιδεψε με το δαχτυλο του την σκανδαλη διχως ν' αποτραβηξει τα ματια του απο την διοπτρα του οπλου του. Η τιγρης Amur δεν υποψιαζοταν καν πως σε λιγα δευτερολεπτα ενα βελακι με πανισχυρο υπνωτικο θα διαπερνουσε την παχια της γουνα και θα την εριχνε αναισθητη. Ο θηρευτης εκανε εναν τελευταιο ελεγχο κι ετοιμαστηκε να πυροβολησει. Εξαφνα απιθωσε το οπλο κατω, σηκωθηκε ορθιος και κοιταξε την τιγρη. Η τελευταια δεν διστασε λεπτο, του ορμησε και τον κατασπαραξε διχως καμια αντισταση.

Valparaizo, Chile 2:37 μ.μ. Το κρουαζιεροπλοιο με τους 650 επιβατες και τα 82 μελη πληρωματος μπηκε στο λιμανι διχως να κοψει καθολου ταχυτητα. Ο καπετανιος και οι υπολοιποι αξιωματικοι στην γεφυρα παρακολουθουσαν αδιαφοροι την τρελη πορεια του πλοιου διχως να κανουν το παραμικρο για να ελαττωσουν ταχυτητα. Απο την σφοδρη συγκρουση πανω απο 220 επιβατες βρηκαν ακαριαιο θανατο, τουλαχιστον 44 μελη του πληρωματος και 39 ατομα που βρισκονταν εκεινη τη στιγμη στο λιμανι ενω εκατονταδες ηταν οι τραυματιες.

       ===========================================

Benghazi, Libya 11:20 μ.μ. Ο οδηγος κατεβηκε απο το αυτοκινητο, αναψε τσιγαρο και προχωρησε προς την αντλια καυσιμων. Την πηρε με το ιδιο χερι που κρατουσε το τσιγαρο, ανοιξε το ρεζερβουαρ κι αρχισε να γεμιζει. Σε λιγα δευτερολεπτα ειχε τυλιχτει ο ιδιος στις φλογες, μετα το αυτοκινητο και η εκρηξη που επακολουθησε τυλιξε ολο το βενζιναδικο στις φλογες. Ενα παρακειμενο βυτιοφορο που αρπαξε κι αυτο φωτια σχεδον σηκωθηκε 2 μετρα απο εδαφος πριν εκραγει και αυξησει κατα πολυ τον αριθμο των νεκρων και των τραυματιων.

Auckland, New Zeland 5: 53 μ.μ. Ο ελεγκτης εναεριας κυκλοφοριας στον πυργο ελεγχου του αεροδρομιου παρακολουθουσε απαθης τις δυο κουκιδες στο ρανταρ να πλησιαζει η μια την αλλη γοργα διχως να κανει απολυτως τιποτα. Το δυο αεροσκαφη συγκρουστηκαν στα 1500 ποδια απο το εδαφος, το ενα στην διαρκεια της απογειωσης ενω το αλλο στην προσγειωση, αφου κανεις απο τους πιλοτους δεν ειχε ενημερωθει για την υπαρξη του αλλου αεροσκαφους στον ιδιο χωρο. Δεν  επεζησε κανεις ενω θυματα υπηρξαν και στο εδαφος απο τα συντριμμια των αεροπλανων.

    =============================================

Athens, Greece 8:25 π.μ. Εριξε μια ματια στο κινητο του και ηρεμησε. Θα βρισκοταν στην ωρα του στο ραντεβου στο κεντρο, ενα πολυ σημαντικο ραντεβου για δουλεια. Το μετρο θα εφτανε σε ενα τεταρτο, θα ηταν στην ωρα του. Κατεβηκε στο Πανεπιστημιο και βγηκε στην Σταδιου. Εβγαλε το κινητο απο την τσεπη του και το κοιταξε περιεργα. Αναρωτηθηκε τι ηταν και αφου δεν βρηκε χρησιμοτητα καμια το πεταξε στο δρομο. Σταθηκε λιγο και κοιταξε τριγυρω. Εκατσε σ' ενα παγκακι και προσπαθησε να θυμηθει για ποιο λογο ειχε βρεθει εκει μα δεν τα καταφερε.

Stockholm, Sweden 1:15 μ.μ. Βρισκοταν καθισμενος σ' ενα εστιατοριο στην Gamla Stan και ενοιωθε πως πειναγε σαν λυκος. Αναρωτηθηκε αν επρεπε να περιμενει καποιον, σιγουρευτηκε πως οχι, παρηγγειλε και ξεκινησε να τρωει. Δυο τραπεζια πιο κατω μια γυναικα μολις ειχε κατσει για να παραγγειλει. Το βλεμμα του επεσε πανω της κι οταν διασταυρωθηκε με το δικο της της χαμογελασε ευγενικα. Η γυναικα ανταπεδωσε και πηρε τον καταλογο στα χερια της. Ηταν παντρεμενοι 12 χρονια μα καποιος θα επαιρνε ορκο πως συναντιοντουσαν για πρωτη φορα.

    ============================================

Kabul, Afghanistan 18:19 μ.μ. Το μικρο, παλιο, ασπρο φορτηγακι διεσχιζε τα προαστια της πολης εχοντας κατευθυνση για το κεντρο. Ο οδηγος, ενας νεαρος οχι πανω απο 16 χρονων, πηρε μια κλειστη στρφη και βρεθηκε στην μεγαλη ευθεια που οδηγουσε στην καρδια της πολης. Στοχος του ηταν η Δανεζικη πρεσβεια, εκει θα εριχνε το γεματο εκρηκτικα φορτηγακι του οπως τον ειχαν ορμηνεψει. Περασε την πρεσβεια, συνεχισε και μετα απο λιγο βρεθηκε σε μια φτωχογειτονια. Διχως να κοψει ταχυτητα εριξε το φορτηγακι πανω σ' ενα σπιτι και εξαυλωθηκε με την εκρηξη.

Shakhir, Bahrain 09:54 π.μ. To Grand Prix της Formula 1 βρισκοταν ηδη στον 12ο γυρο οταν ενα αυτοκινητο στην πεμπτη καταταξη εκοψε ξαφνικα ταχυτητα και ακινητοποιηθηκε σχεδον εντελως πανω στην πιστα. Τα επερχομενα αυτοκινητα δεν προλαβαν να φρεναρουν, επεσαν πανω του δημιουργωντας μια αμορφη μαζα απο λαμαρινες, σαρκες και κοκκαλα. Λογω των υψηλων ταχυτητων τρια απο τα μονοθεσια εξοστρακιστηκαν στα προπορευομενα και εκτιναχθηκαν στο πληθος που παρακολουθουσε με αποτελεσμα να υπαρξουν δεκαδες νεκροι και τραυματιες.

     ============================================

Lake Chala, border Kenya/Tanzania 17:08 μ.μ. Ενα τσουρμο πιτσιρικια απο ενα οικισμο πολυ κοντα στη λιμνη βρεθηκαν στις οχθες της παρα τις ρητες απαγορευσεις απο τους δικους τους. Επεσαν μεσα, πειραζοντας το ενα το αλλο και αρχισαν να πλατσουριζουν, γελωντας και φωναζοντας. Καποια απ' αυτα, μολονοτι ηξεραν κολυμπι, αφεθηκαν να παρασυρθουν στο βυθο ενω τα υπολοιπα εγιναν βορα των κροκοδειλων που εβριθαν στην λιμνη. Μεσα σε λιγα λεπτα τα προιστορικα ζωα ειχαν κατακρεουργησει τους παντες σε μια πραγματικα αναπαντεχη μερα.

Indianapolis, Indiana 11:30 π.μ. Τα παντα ηταν ετοιμα για την ομιλια του γερουσιαστη της πολιτειας. Ο κοσμος απο κατω κουνουσε σημαιες, φορουσε καπελα και κονκαρδες και αδημονουσε για την ομιλια που, συμφωνα μ' αυτα που ειχαν διαρρευσει, ηταν ακρως σημαντικη. Ο γερουσιαστης ανεβηκε στο βημα, ελεγξε το μικροφωνο και σταματησε. Κοιταξε απορημενος το κοινο κι εκεινο ανταπεδωσε. Διχως να πει κουβεντα κατεβηκε απο το βαθρο και χαθηκε πισω απο το παραβαν. Δεν υπηρξε καμμια αντιδραση απο τον κοσμο, εφυγαν κι αυτοι με τον ιδιο τροπο. 

    ============================================

Pamplona, Navarre, Spain 13:39 μ.μ. Το φεστιβαλ του San Fermin πλησιαζε το αποκορυφωμα του. Οι ταυροι μολις ειχαν απελευθερωθει και το εκστασιασμενο πληθος ηταν πανετοιμο για αλλη μια φορα για το εθιμο που χρονολογειτο απο πολυ παλια. Οι αφηνιασμενοι ταυροι τωρα ετρεχαν στα στενα της πολης και αρχισαν να καταδιωκουν τον κοσμο που τους περιμενε. Παραδοξως, κανεις απο το πληθος δεν εκανε εστω μια προσπαθεια να τους αποφυγει, παρεμειναν στις θεσεις τους σαν να μην συνεβαινε τιποτα και ως ηταν αναμενομενο ποδοπατηθηκαν απο τα ζωα.

Washington DC, NASA Headquarters 02:51 π.μ. Ενα μεγαλο μερος του προσωπικου βρισκοταν σε απευθειας συνδεση με διαστημικο δορυφορο προσπαθωντας να επιλυσουν ενα προβλημα στο συστημα ψυξης/θερμανσης που ειχε εξαφνα προκυψει. Ολα πηγαιναν καλα μεχρι την στιγμη που ολο το πληρωμα εδαφους παρατησε τα μικροφωνα του, γυρισε την πλατη στις οθονες και βγηκε απο το δωματιο επιχειρησεων διχως καμμια εξηγηση. Ο υπευθυνος του σταθμου προσπαθουσε ματαια να επικοινωνησει με καποιον διχως να γνωριζει πως δεν υπηρχε κανεις ν' ανταποκριθει.

    =============================================

Kuala Lumpur, Malaysia 3:17 μ.μμ. Η μεγαλη αντικυβερνητικη διαδηλωση ειχε φτασει εξω απο το κοινοβουλιο. Υγεια, οικονομια, παιδεια, καλυτερη διαβιωση ηταν τα κυριαρχα συνθηματα με τα οποια ειχαν ξεκινησει για να καταληξουν στον προαυλιο χωρο του κοινοβουλιου. Απεναντι τους ηταν παρατεταγμενες αστυνομικες δυναμεις για να τους εμποδισουν να συνεχισουν την πορεια τους. Δεν χρειαστηκε. Σαν να ειχε δοθει ενα αορατο συνθημα αρχισαν να σκορπανε στα τεσσερα σημεια του οριζοντα μεχρι που δεν απεμεινε κανεις. Ο χωρος ειχε ερημωσει μεσα σ' ενα τεταρτο.

Cali, Valle Del Caucha, Colombia 6:33 π.μ. Η εφοδος των ομοσπονδιακων δυναμεων για την καταπολεμηση των ναρκωτικων ηταν απο τις πλεον επιτυχημενες στην ιστορια αφου επιασαν κυριολεκτικα τους εμπορους στον υπνο. Εσπασαν την μεγαλη πορτα της επαυλης του βαρωνου του καρτελ και ορμησαν μεσα. Διχως να προβουν σε καμμια συλληψη αρχισαν να βολταρουν μεσα στο εντυπωσιακο σπιτι. Απο την κορυφη της σκαλας ο ιδιος ο βαρωνος μαζι με μερικα πρωτοπαλληκαρα αρχισαν να πυροβολουν αδιακριτως μεχρι που τους εξοντωσαν ολους.

    =============================================

Οι αναφορες ερχονταν πια απο παντου. Στην αρχη ηταν μεμονωμενα περιστατικα, τουλαχιστον ετσι ειχαν βαφτιστει, προοδευτικα ομως ειχαν αυξηθει τοσο πολυ που πλεον ειχαν γινει αναποσπαστο τμημα μιας καθημερινοτητας. Ηταν αδυνατον να εντοπιστει η αρχικη πηγη, αν υπηρχε τετοια, δεν υπηρχε κανενα μοτιβο σε σχεση με την εξαπλωση τους. Πλουσιες χωρες, φτωχες, σε εμπολεμη η μη κατασταση, σε νησιωτικα συμπλεγματα η σε απομακρυσμενες και αραιοκατοικημενες, ολες παρουσιαζαν το ιδιο φαινομενο. Εμοιαζε λες και ο πληθυσμος υπεφερε απο μια ομαδικη ασθενεια που τα κυρια και βασικα συμπτωματα της ηταν η πληρης αδιαφορια για τα παντα. Ανθρωποι που ξεχνουσαν βασικες αρχες επιβιωσης, λειτουργιων ρουτινας, ακομα και περιπτωσεις που η μονη επιστημονικη εξηγηση ηταν απωλεια μνημης. Δεν υπηρχε καποια αλλοιωση στις προσωπικοτητες, τασεις εχθρικης συμπεριφορας, παρανοιας η σχιζοφρενειας.

Δεν υπηρχε επιστημονας πανω στον πλανητη που να μην ειχε πεσει με τα μουτρα πανω στο φαινομενο σε μια προσπαθεια αποκρυπτογραφησης των οσων συνεβαιναν.

     ============================================

Ειχαν ανταμειφθει ολοι με το απολυτο τιποτα. Θεωριες υπηρχαν πολλες, απο τις πλεον απλοικες μεχρι τις εξωφρενικες συνομωσιας μα στην πραγματικοτητα τιποτα δεν μπορουσε ν' αποδειχθει.

Ολα αυτα στην αρχη, ολα αυτα μεχρι που και οι επιστημονες βρεθηκαν στην ιδια ακριβως θεση με τους ασθενεις που κουραριζαν κι εγκαταλειφθηκε καθε προσπαθεια ερμηνειας του φαινομενου. Εμοιαζε λες και ο παγκοσμιος ιστος ειχε ξεχαρβαλωθει εντελως, καθε συνοχη που υπηρχε ειχε παει περιπατο. Συνορα καταργηθηκαν, κυβερνησεις διαλυθηκαν, η εννοια κρατος και οι βασικοι κανονες λειτουργιας του ηταν παρελθον. Αν υπηρχε μια ελπιδα να βρεθει τι ηταν αυτο που προκαλουσε ολα αυτα τα συμπτωματα στην αρχη, τωρα που τα παντα ηταν σε προχωρημενο σταδιο ηταν παντελως ανεφικτο. Ζωη υπηρχε κανονικα αλλα δεν ηταν κανονικη ζωη.

Τα ατυχηματα και τα δυστυχηματα ηταν καθημερινο φαινομενο. Κοσμος πεθαινε απο απροσεξια,  αμελεια η απο συμπτωση μα δεν υπηρχε κανεις για να το θεραπευσει. Με την κατασταση να χειροτερευει καθημερινα ο πληθυσμος της Γης αντιμετωπιζε το φασμα του αφανισμου.

    =============================================  

 North Sentinel Island, India 6:17 π.μ. Ο ηγετης των ελαχιστων κατοικων του παντελως απομονωμενου απο τον υπολοιπο κοσμο νησιου εκατσε οκλαδον στην παραλια και εστιασε με το βλεμμα του στο πρωινο φως του ηλιου που σταδιακα ανεβαινε στον ουρανο. Ηταν η τριτη συνεχομενη μερα που το παρατηρουσε και κατα βαθος ηξερε πως οτι και να ηταν δεν θα σταματουσε αλλα θα συνεχιζε. Υπηρχε κατι που επηρεαζε καταλυτικα τους υπολοιπους κατοικους, κατι που δεν εμοιαζε μερος της φυσης, κατι που δεν μπορουσε να προσδιορισει αλλα ηξερε πως ηταν εκει. Ηταν πλεον πεπεισμενος πως κατι βασικο ειχε διαφοροποιηθει, αυτος ηταν πια ο μονος που δεν ειχε ηδη επηρεαστει.  Ομως υπηρχε ακομα μια αισθηση που τον βασανιζε, μια αισθηση τρομου, πανικου κι ανεξηγητου φοβου πως ξεμενε απο χρονο, χρονο πολυτιμο γιατι ενοιωθε οτι συντομα κι αυτος θ' ακολουθουσε την μοιρα των αλλων και δεν μπορουσε να κανει τιποτα για να το αποτρεψει. Ξημερωνε μια ακομα εφιαλτικη μερα και ηταν σχεδον βεβαιος πως αυτο δεν αφορουσε μονο το μικροσκοπικο νησακι που ζουσε αλλα ολοκληρο τον πλανητη.

 

      Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

                                                           ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

-'Θελω να σας ευχαριστησω πραγματικα ολους σας για την σημερινη ψηφο εμπιστοσυνης που μου δωσατε' ειπε ο αντρας απευθυνομενος στους 7 συνομιλητες του που ηταν καθισμενοι περιμετρικα του μεγαλου ξυλινου τραπεζιου που υπηρχε στην αιθουσα. 'Σημαινει παρα πολλα για μενα και σας υποσχομαι πως δεν θα σας απογοητευσω. Εχω πληρη συναισθηση του βαριου καθηκοντος που μου αναθετετε και θα κανω οτι περναει απο το χερι μου για να τα καταφερω. Ειναι πολυ σημαντικο το οτι ολοι εδω αντιλαμβανομαστε πληρως την σημασια αυτου του σχεδιου καθως επισης και τις επιπτωσεις που μπορει να εχει μια ενδεχομενη αποτυχια. Σας διαβεβαιω ακομα πως θα φροντισω προσωπικα ουτως ωστε οι ανθρωποι σας να επιστρεψουν σωοι και αβλαβεις. Σας ευχαριστω και παλι και θα σας κραταω ενημερους καθ' ολη την πορεια του εγχειρηματος'.

Τα χειροκροτηματα που ξεσπασαν αμεσως μετα το τελος της ομιλιας του ακολουθηθηκαν απο μια ελαφρα υποκλιση του ομιλητη προς τους ομοτραπεζους του. Αμεσως μετα ανοιξε την πορτα του δωματιου και αποχωρησε αφηνοντας τους υπολοιπους ακομα καθισμενους στην θεση τους.

                ===================================== 

-'Λοιπον ? Ηρθαν ολα οπως τα ειχες σχεδιασει' ? ρωτησε η φωνη που μετα βιας ακουγοταν.

-'Καλυτερα δεν γινοταν' απαντησε η αλλη φωνη, πολυ πιο ζωηρη κι ενθουσιωδης. 'Ολες οι εισηγησεις μου εγιναν δεκτες. Αφηνουν τα παντα στα χερια μου. Καταλαβαινεις ποσο σημαντικο  ειναι το εγχειρημα, εισαι σιγουρος πως θα τα καταφερεις ? Μια ενδεχομενη αποτυχια ισως'...

-'Δεν εχω αποτυχει ποτε, το ξερεις' τον διεκοψε η ασθενικη φωνη. 'Εχεις ενδοιασμους' ?

Ο In-Adu κοιταξε την φιγουρα απεναντι του και προσπαθησε αλλη μια φορα να διακρινει εστω το παραμικρο κατω απο εκεινον τον μαυρο μανδυα. Το μονο που ηξερε ηταν πως ανηκε στη φυλη των Edregg, ενα ειδος που θεωρητικα ειχε εξαλειφθει την εποχη της Αποκοσμης Λαμψης αλλα προφανως καποιοι ειχαν επιζησει. Μ' εναν απ' αυτους εκανε τωρα αυτην την κουβεντα.

-'Οχι, φυσικα και οχι' απαντησε ο In-Adu εξακολουθωντας να προσπαθει να δει κατω απο τον μανδυα. 'Απλα επισημαινω πως αυτο εδω δεν ειναι σαν τις αλλες δουλειες που σου εχω αναθεσει. Διακυβευονται παρα πολλα, ενα λαθος μπορει ν' αποβει μοραιο. Και για τους δυο μας'.

                ==================================                 

-'Υπαρχει κατι που πρεπει να ξερω εκτος απ' αυτα που γνωριζω ηδη' ? ρωτησε ο Μανδυας.

-'Οτι ακριβως σου εχω πει' εκανε ο In-Adu. 'Ενημερωση θα εχουν 7 αντιπροσωποι απο τις 7 Αυτονομιες. Καταλαβαινεις, εχουν τους δικους τους που θελουν ν' απεγκλωβιστουν σωοι και ασφαλεις απο κει. Επικεφαλης, οργανωτης και συντονιστης εισαι εσυ' ειπε γρηγορα βλεποντας ενα ελαφρυ τρεμουλιασμα στον μανδυα του συνομιλητη του 'η παρουσια τους ειναι καθαρα τυπικη, δεν προκειται να εχουν καμια αναμιξη σε οτι σχεδιασεις' προσθεσε προσπαθωντας να εξευμενισει τον συνομιλητη του. 'Δεν υπαρχει κανενας πανω απο σενα' συμπληρωσε.

-'Απωλειες' ? ρωτησε ο Μανδυας με την ιδια ξεψυχισμενη φωνη.

-'Για τους εγκλωβισμενους των 7 Αυτονομιων οσο το δυνατον λιγοτερες, μηδενικες θα ηταν το ιδανικο σεναριο. Αλλα καταλαβαινω τις ιδιαιτεροτητες της επιχειρισης'.

-'Οι αυτοχθονες' ? εκανε ο Μανδυας.

-'Ολες οι απωλειες δικαιολογημενες, δεν μας ελεγχει κανεις' απαντησε ο  In-Adu χαμογελωντας. 

                   =================================

-'Τοτε δεν εχεις κανενα λογο ανησυχιας' εκανε ο Μανδυας 'ολα θα πανε βαση σχεδιου'.

-'Ναι, τελεια, μια χαρα, απλως μονο'...κομπιασε λιγο αφηνοντας την φραση του μετεωρη.

-'Απλως μονο...' ? ρωτησε ο Μανδυας.

-'Να, κοιτα...δεν ειναι κατι σοβαρο, απλα...δεν εχεις οσο χρονο σου ειχα πει οτι θα εχεις'.

Ο Μανδυας ηρθε σε αποσταση αναπνοης μα και παλι δεν μπορουσε να διακρινει οτιδηποτε.

-'Δηλαδη' ? ρωτησε με φωνη αναμεικτη με θυμο, απειλη κι εκδηλο εκνευρισμο.

-'Ο μισος απ' οσο σου ειχα πει' ειπε ο In-Adu 'αλλα δεν φταιω εγω γι αυτο, αυτοι...'

-'Ποιος ο λογος λοιπον που ακομα κουβεντιαζω μαζι σου' ? αναρωτηθηκε ο Μανδυας. 'Σπαταλαω χρονο που δεν εχω εξ' αιτιας σου αλλα εσυ περιμενεις αποτελεσματα' προσθεσε.

Ο In-Adu εσκυψε για ενα δευτερολεπτο το κεφαλι και προσπαθησε να δικαιολογηθει.

-'Κοιτα, εγω δεν'... Καταλαβε πως μιλουσε στο κενο, ο Μανδυας ειχε εξαφανιστει. Το μισουσε αυτο, μουρμουρισε κατι μεσα απο τα δοντια του κι αποχωρησε κι εκεινος.

               =====================================

Η αληθεια ηταν πως οσο περιφρονουσε κι απεχθανοταν τον In-Adu αλλο τοσο αναγκη τον ειχε και τον χρειαζοταν. Αυτη τη στιγμη ηταν ο επικεφαλης και απολυτος υπευθυνος για το σχεδιο Αναδιαρθρωση Επικρατειας. Κι αυτο δεν ηταν κατι το αδιαφορο. Επτα ηλιακα συστηματα περιελαμβανε, καποια δε απ' αυτα διολου αμελητεα. Το πως ειχε πεισει τους κατα τοπους Αρχοντες να του παραχωρησουν τετοιες εξουσιες δεν το γνωριζε, αυτο ομως που ηξερε καλα ηταν πως ετουτη εδω η δουλεια που του ειχε αναθεσει ηταν η πλεον κρισιμη. Αν τα καταφερνε τοτε θα ειχε την δικαιοδοσια να ανακηρυχθει Υπερτατος Εποπτης στο κοντινοτερο ηλιακο συστημα σ' εκεινα τα 7, το συστημα Ferent. Τουλαχιστο ετσι του ειχε υποσχεθει ο In-Adu και μεχρι στιγμης οτι του ειχε υποσχεθει το ειχε πραγματοποιησει. Το συστημα Ferent ηταν απλα η αρχη, οι φιλοδοξιες του δεν γνωριζαν οριο η συνορο, τα παντα μπορουσαν να συμβουν απο κει και περα. Επρεπε παση θυσια να τα καταφερει και δεν υπηρχε λογος ν' ανησυχει. Το σχεδιο του ηταν τελειο οπως ολα τα σχεδια που κατεστρωνε. Οσο πιο γρηγορα τελειωνε τοσο το καλυτερο.

                ===================================

Η αληθεια ηταν πως οσο τον εκνευριζε και φοβοταν τον Μανδυα αλλο τοσο αναγκη τον ειχε και τον χρειαζοταν. Αυτη τη στιγμη ηταν ο μονος που μπορουσε να φερει σε περας ολες τις αποστολες που του ανεθετε διχως καμια αποτυχια. Και ετσι οπως ειχαν ερθει τα πραγματα, με τοσες εξουσιες κι ευθυνες που ειχαν μαζευτει στα χερια του μια αποτυχια μπορει να κλονιζε την σχεδον αδιαφιλονικητη παντοδυναμια του. Οι Αρχοντες των 7 ηλιακων συστηματων τον ειχαν εμπιστευθει και μεχρι στιγμης ειχε ανταποκριθει στην εντελεια. Βεβαια οι φιλοδοξιες του δεν γνωριζαν οριο η συνορο, ειχε πολλα σχεδια στο μυαλο του, σχεδια που περιελαμβαναν μεχρι και μια απολυτη, ηγεμονικη επιβολη εξουσιας. Αν υπηρχε κατι να τον προβληματισει αυτο ηταν ο Μανδυας ξεροντας πως ηταν ο μοναδικος συνδετικος κρικος με οσα ειχε ηδη διαπραξει και ο μονος που θα μπορουσε ποτε να γκρεμισει τα ονειρα και τις φιλοδοξιες του. Μα τον χρειαζοταν τωρα περισσοτερο απο ποτε, αυτη η αποστολη επρεπε να πετυχει οπωσδηποτε. Μετα θα ειχε ν' ασχοληθει με τον Μανδυα, ειχε ηδη σχεδιασει πως θα τον ξεφορτωνοταν για παντα. 

               ======================================

-'Αυτο ισως ηταν το πιο εξυπνο πραγμα που μπορουσαμε να κανουμε' ειπε ο ενας απο την ομηγυρι του τραπεζιου οταν εμειναν μονοι. 'Τετοιες ευκαιριες ειναι μοναδικες' προσθεσε.

-'Αληθεια ειναι αυτο' εκανε ενας αλλος. Αρκει να πανε ολα οπως τα σχεδιαζουμε'.

-'Δεν βλεπω λογο ανησυχιας' προσθεσε ενας τριτος. 'Οτι και να γινει εμεις ειμαστε κερδισμενοι'.

-'Μου εδωσε την αισθηση πως οχι μονο το περιμενε αλλα το ηθελε κιολας. Ειδατε ποσο ανακουφισμενος εμοιαζε στο τελος ? Σιγουρα κατι σχεδιαζει κι αυτος'.

-'Μπορει αλλα στο χερι μας ειναι να χειριστουμε σωστα τα πραγματα' πεταξε ενας αλλος.

-'Πως λετε να κινηθει' ? ρωτησε ο εκτος της παρεας.

-'Θα κανει οτι κανει παντα' απαντησε ο εβδομος που ο τονος της φωνης του εμοιαζε λιγο πιο στιβαρος, δεμενος και σιγουρος, καθιστωντας τον ατυπο αρχηγο. 'Αυτο ειναι και το μεγαλο μας πλεονεκτημα. Παλι θα καταφυγει σ' αυτο το σκουπιδι, τον Edregg, που χρησιμοποιει για τετοιες δουλειες κι αυτος με την σειρα του στα κατακαθια του γαλαξια με τα οποια εχει δοσοληψιες'.

               =====================================

-'Ναι αλλα πως ειμαστε σιγουροι πως θ' αποτυχει Stakko Xhaki ?

-'Ο χρονος, αυτος θα τον τσακισει. Το περιθωριο που μας ζητησε για να ολοκληρωσει την αποστολη ηταν υπεραρκετο για να τα καταφερει. Ομως εμεις του δωσαμε το μισο. Η δικαιολογια πως ανησυχουμε για τους δικους μας εγκλωβισμενους θα τον εξαναγκασει να φερει σε περας το ζητημα πολυ πιο γρηγορα και οπως καταλαβαινεται αποκλειεται ποτε να συμβει κατι τετοιο'.

-'Ας υποθεσουμε για μια στιγμη πως τα καταφερνει ? Τοτε τι' ?

-'Θα φροντισουμε να μην συμβει κατι τετοιο. Στην εσχατη των περιπτωσεων θα τον σαμποταρουμε εμεις οι ιδιοι εκ των εσω. Δεν πρεπει να τα καταφερει' απαντησε ο Stakko.

-'Τι εννοεις σαμποταρισμα εκ των εσω' ?

-'Αν χρειαστει θυσιαζουμε μερικους απο τους δικους μας που βρισκονται τωρα εκει νωριτερα, τον χρεωνουμε και αιτουμαστε αντικατασταση. Οπως και να εχει θα ειμαστε κερδισμενοι'.

Μια παγωμαρα και απολυτη ησυχια επικρατησε στην αιθουσα των συνεδριασεων.

              ====================================

Το προβλημα ηταν εξ' αρχης το μεγεθος της αποστολης. Ηξεραν πως αν δεν το αναλαμβανε ο In-Adu κι επεφτε στους δικους τους ωμους θα ειχαν σιγουρα απωλειες, τοσο σε οικονομικο επιπεδο, σε ζωες υπηκοων τους αλλα το κυριοτερο απωλεια στο κυρος και την εξουσια τους. Και οι επτα γνωριζαν πως ηδη ο In-Adu συμπεριφεροταν σαν αλαζονας ηγεμονας, ηξεραν πως οσο μεγαλυτερη δυναμη αποκτουσε τοσο πιο δυσκολο θα ηταν να τον απογυμνωσουν και να τον καταστησουν ακινδυνο. Ομως τον χρειαζονταν ακομα. Ειχε τον τροπο ν' αναλαβει αυτην την επιχειρηση διχως οι ιδιοι να διακινδυνευσουν κατι. Το πως θα τον αδρανοποιουσαν αν χρειαζοταν αμεσα ηταν το σχεδιο το οποιο ειχαν ηδη συμφωνησει να θεσουν σε εφαρμογη αναλογα την εξελιξη. Προς το παρον τον αφηναν να πιστευει πως ηταν ο μονος που μπορουσε να κανει κουμαντο στα παντα αποκοιμιζοντας τον, μ' αυτον τον τροπο θα ηταν πολυ πιο ευκολο γι αυτους να τον αποκαθηλωσουν πριν προλαβει να προβαλλει την παραμικρη αντισταση. Μεχρι τοτε απλα θα παρακολουθουσαν ενδελεχως την καθε του κινηση και θα προσαρμοζονταν αναλογα. 

                ===================================

Ηταν πραγματι μια πολυ ρευστη κατασταση εκεινη που επικρατουσε σ' εκεινο το σημειο του συμπαντος. Η ολικη καταστροφη που ειχε πληξει ενα σημαντικο κομματι του συμπαντος μ' επικεντρο τον γαλαξια των φεγγαριων του Μαρεκ εξακολουθουσε κι επηρεαζε παμπολλες καταστασεις κι ας ειχαν περασει τουλαχιστον τριαντα χρονια απο την Αποκοσμη Λαμψη. Αυτοκρατοριες ειχαν ισοπεδωθει, πολιτισμοι ειχαν αφανιστει κι αυτο ειχε αντικτυπο στα ομορα τμηματα με το πεδιο της καταστροφης. Καταστασεις δεδομενες ειχαν ανατραπει, σχεδιασμοι δεκαετιων ειχαν ριφθει ατακτως στoν καλαθο των αχρηστων ενω νεα σχεδια επεφταν πανω στο τραπεζι με καινουργια χαραξη και στρατηγικη. Καθε παραγοντας επρεπε να ληφθει υποψιν, καθε παραμετρος επρεπε να ζυγιστει, να επαναξιολογηθει και να εκτιμηθει συμφωνα με τα υπαρχοντα στοιχεια. Ο χρονος πιεζε απ' ολες τις κατευθυνσεις, υπηρχαν ζητηματα που απτονταν αμεσων και ριζοσπαστικων λυσεων μα ηταν δυσκολο για ολους να θεσουν με ακριβεια τις επειγουσες προτεραιοτητες. Αυτη που ειχε συζητηθει σ' εκεινη την συναντηση ηταν μια απ' αυτες.

                                  Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ

                                                               ΚΕΦΑΛΑΙΟ 90

Ενας επιμονος, ρυθμικος θορυβος εσπασε μια ησυχια που επικρατουσε πολλες ωρες και τραβηξε τον ενδιαφερον της. Βρισκοταν μεσα σ' ενα αστροπλοιο με αγνωστο προορισμο, διχως να γνωριζει τιποτα απολυτως για το τι συνεβαινε, υπακουοντας απλα στις εντολες που ειχε παρει απο τον Ορκοφυλακα. Αυτος ο θορυβος ειχε ερθει να την λυτρωσει την στιγμη ακριβως που η απελπισια ειχε τυλιξει γυρω της εναν ιστο που σταδιακα την επνιγε απ' την ωρα που ειχε ξεκινησει.

Ετρεξε προς την τεραστια κονσολα και εντοπισε το σημειο απ' το οποιο προερχοταν ο θορυβος. Μια λυχνια ειχε αναψει αποκαλυπτοντας μια σκοτεινη οθονη που εξαφνα ειχε αποκτησει ζωη. Διαβασε οτι εγραφε η οθονη κι απορησε. Τι ακριβως συνεβαινε εδω' ?

-'Αγγιξτε την επιφανεια και περιμενετε'. Υπακουσε. Η φραση εξαφανιστηκε κι εμφανιστηκε μια καινουργια. 'Επιλεξτε ολογραμμα και περιμενετε'. Υπακουσε κι αυτη τη φορα. Στην αρχη δεν συνεβη τιποτα, μετα εμφανιστηκε νεα λεξη. Διαβασε 'Ενεργοποιηση' και πατησε παλι επανω.

Αυτο που επακολουθησε την αιφνιδιασε, δεν το περιμενε.

            =======================================

Ενα ολογραμμα υψους εχεδον ενος μετρου, του Ορκοφυλακα, εμφανιστηκε ξαφνικα στο δαπεδο του σκαφους. Το περιγραμμα του ετρεμε, ενιοτε αλλοιωνοταν ελαφρα μα ηταν ξεκαθαρο πως ηταν αυτος, δεν υπηρχε αμφιβολια. Την στιγμη που αναρωτιοταν τι θα επακολουθουσε το ολογραμμα αρχισε να μιλαει. Για τα δεδομενα της αυτο ηταν ηδη πολυ, εστιασε ομως σε οτι ακουγοταν.

-'Μεριτα, αν το βλεπεις αυτο σημαινει πως τα παντα εχουν τελειωσει. Καταλαβαινω πως αυτο ισως σου μοιαζει παραδοξο αφου εσυ εισαι ακομα εν ζωη και πιθανως να σκεφτεσαι πως η καταληξη της μαχης που δωσαμε με τον Μετγκον ηταν τελικα επιτυχης. Λυπαμαι που το λεω μα ο Μετγκον επικρατησε και εμεις ηττηθηκαμε. Αντιλαμβανομαι πως εχεις παμπολλες αποριες σε ολα τα επιπεδα γι αυτο θελω ν' ακουσεις προσεκτικα ολα οσα εχω να σου πω, εστω και μ' αυτον τον τροπο. Η ιδια σου η υπαρξη θα καθοριστει απ' οτι ακουσεις απο δω και περα'.

Η αποσβολωμενη Κηρα κοιτουσε το ολογραμμα μην πιστευοντας τα ματια και τ' αυτια της. Ομως δεν ειχε αλλα περιθωρια, εκατσε στην καρεκλα πλοηγησης ακουγοντας προσεκτικα. 

             ===================================

-'Απο την αρχη το εργο μας ηταν δυσκολο δεδομενου πως ο Μετγκον, αν αποκτουσε αυτα που χρειαζοταν, θα μπορουσε να υλοποιησει τις απειλες διχως καποιος να μπορει να τον σταματησει. 

Επρεπε ν' αναζητησω βοηθεια απ' οπου μπορουσα, γι αυτο κι επισκεφτηκα την Αεναη Βιβλιοθηκη, ελπιζοντας πως εκει θα υπηρχε κατι που θα μας εδινε το πλεονεκτημα απεναντι στον Μετγκον. Πραγματι βρηκα αυτο που εψαχνα, δυστυχως ομως οχι χωρις τιμημα. Βλεπεις, οποιος δημιουργησε το συμπαν ειχε προβλεψει κατι τετοιο, το ενδεχομενο δηλαδη να βρεθει καποιος που να θελει να το μεταβαλλει αφανιζοντας καθε υπαρκτη ζωη. Τα παντα ηταν στηριγμενα σε μια αρχη, πως το συμπαν μπορει να πεθαινει και ν' αναγεννιεται αλλα τμηματικα. Με απλα λογια, ενα τμημα του μπορει να καταστραφει για διαφορους λογους αλλα ενα αλλο, που ηταν ηδη κατεστραμμενο, θ' αρχισει και παλι ν' αναπτυσσεται. Μ' αυτον τον τροπο υπαρχει μια ισορροπια που δεν επιτρεπει την ολικη, μονομιας, καταργηση του υπαρχοντος συμπαντος. Πανω σ' αυτο στηριχτηκα εχοντας το ως εσχατη λυση αν ολα τ' αλλα αποτυγχαναν. Και απετυχαν'.

                  ==================================

-'Ο ιδιος ο Μετγκον δεν μπηκε ποτε στον κοπο να μαθει αυτη τη λεπτομερεια, η εμμονη και η σιγουρια του πως θα τα καταφερνε τον εκαναν ν' ασχοληθει με αλλα πραγματα κι αυτο ηταν το μοιραιο λαθος του. Επελεξα να τον συναντησουμε για την τελικη μαχη σε ενα σημειο του συμπαντος που η Βιβλιοθηκη προεβλεπε πως θα υποβαθμιζοταν, θα ερημωνε και ουσιαστικα θα πεθαινε μεσα στα επομενα χιλια χρονια. Ηταν ο μονος τροπος για να μπορεσω να ελαχιστοποιησω το μεγεθος της καταστροφης που θα επεφερε ο Μετγκον. Σε ολο αυτο το συστημα καθε ζωη θα εξαφανιζοταν, τα παντα θα εκμηδενιζοταν μαζι με οποιους θα ειχαν την ατυχια να βρισκονται εκει τον χρονο τελεσης του αφανισμου. Εμεις δεν βρεθηκαμε εκει τυχαια, πηγαμε για ενα σκοπο αλλα αυτο δεν μπορουσε να μας εξαιρεσει. Απο την στιγμη που ο Μετγκον πραγματοποιησε την απειλη του, οτι ζωη υπηρχε στο ετοιμοθανατο εκεινο συστημα ηταν καταδικασμενο, οπως κι εμεις.

Το ηξερα οταν τους επαιρνα μαζι μου, το ηξερα πως κανεις μας δεν θα επιβιωνε αλλα μπροστα στην εξαλειψη της απειλης Μετγκον ηταν μια απαραιτητη θυσια'.

            ==================================

-'Καταλαβαινω τις αποριες που εχεις σχετικα με σενα και τον Ελλερυ. Γιατι εσυ να εισαι η μοναδικη επιζησασα απ' ολο αυτο, γιατι να μην ερθει μαζι σου ο Ελλερυ και να γλυτωσει. Ξεκινωντας απο το δευτερο χρειαζομουνα τον Ελλερυ μαζι μου για ενα πολυ σημαντικο ρολο. Μια ελπιδα που ειχα πως ισως η σχεση πατερα γιου μπορουσε ν' αποτρεψει οτι εγινε επεσε στο κενο. Πιστεψα πως μπροστα στον επικειμενο χαμο του γιου του ο Μετγκον θ' αναθεωρουσε μα εκανα λαθος. Το μεθυσι της εξουσιας και της δυναμης ηταν πολυ μεγαλο για να υπερκεραστει. Λυπαμαι πραγματικα για τον Ελλερυ μα καταλαβαινεις πως δεν υπηρχε αλλος τροπος. Και δεν ειναι μονο αυτος. Ξερω πως εξ' αιτιας μου χαθηκε τοσος ακομα κοσμος. Φιλοι σου, συνεργατες, ατομα με τα οποια ειχες μια ιδιαιτερη σχεση χαθηκαν στον βωμο της αναχαιτισης του Μετγκον. Αν συνυπολογισω σ' αυτους κι ολους εκεινους που χαθηκαν απο τοτε που το σκαφος του Ελλερυ απελευθερωσε τον ορκο του Μετγκον ξερω πως ειναι ενας πολυ μεγαλος καταλογος με ονοματα. 

Επαναλαμβανω, οση πικρα και να νοιωθεις, δεν υπηρχε αλλος τροπος'.

          ======================================

Ακομα και αυτη η παυση που εκανε το ολογραμμα ηταν τοσο επιτυχημενα ακριβης σαν ο Ορκοφυλακας να γνωριζε σε ποιο σημειο η Μεριτα θα χρειαζοταν λιγο χρονο να επεξεργαστει οτι ειχε ακουσει μεχρι στιγμης. Ηταν αληθεια πως ειχε μεινει αναυδη. Ολα ειχαν ξετυλιχτει τοσο αποτομα μπροστα της που ενοιωσε αυτη τη γνωση να την πνιγει. Οι υπολοιπες Κηρες, οι μισθοφοροι, ο ερωτας της ζωης της, ο Ορκοφυλακας, ολοι νεκροι. Ισως το γεγονος πως και ο Μετγκον δεν ειχε επιζησει να ηταν μια παρηγορια μα η Μεριτα δεν ενδιαφεροταν καν. Ενα αγνωστο σε μεγεθος τμημα του συμπαντος ειχε ολοκληρωτικα καταστραφει παιρνοντας μαζι του οτι πολυτιμοτερο ειχε στην ζωη της. Αυτα ηταν τα δεδομενα με τα οποια θα επρεπε να πορευτει εφεξης αλλα δεν ηξερε καν τον τροπο. Τον Ορκοφυλακα ? Ενα τμημα της τον μισουσε οσο τιποτα αλλο για οτι ειχε διαπραξει πισω απο τις πλατες ολων, ενα τμημα της κυριολεκτικα τον λυποταν για το βαρος που επρεπε να φερει ξεροντας πως ηταν υπαιτιος για τον χαμο τοσων ψυχων.

Αναρωτηθηκε τι εμελλε ακομα ν' ακουσει και προσπαθησε να μαζεψει τα κομματια της.

                 =================================== 

-'Στο πρωτο θεμα τωρα που αφορα εσενα. Ξερω πως δεν εισαι ετοιμη ν' ακουσεις αυτο που θα σου πω, ξερω πως θα σου γεννηθουν πληθωρα συναισθηματων μα ειναι κατι που πρεπει να το ξερεις. Εισαι εγκυος λιγων βδομαδων με το παιδι του Ελλερυ. Αντολαμβανομαι πως δεν εχεις ακομα κανενα συμπτωμα και ισως αμφισβητησεις οτι σου λεω μα πιστεψε με, ειναι αληθεια. Το διαπιστωσα καποια στιγμη, το πως δεν εχει καμμια σημασια. Βρεθηκα σ' ενα τρομερο διλημμα ως προς το τι να κανω και τωρα ξερεις τι αποφασισα. Δεν θα ειχε κανενα νοημα να πας με τους αλλους στον Αγκελ ουτε να ερχοσουν μαζι μας στην αντιμετωπιση του Μετγκον. Δεν θα εκανες απολυτως καμμια διαφορα, το πιο πιθανο ειναι να ειχες ακολουθησει την δικια μας μοιρα. Στον Ελλερυ δεν το ειπα ποτε, ουτε σε κανεναν αλλο. Το ηξερα μονο εγω και εσυ τωρα. Επελεξα εσυ  και το παιδι σου να ζησετε, εστω και κατω απο τετοιες αντιξοες συνθηκες. Κατανοω καθε σκεψη που κανεις, καθε αντιδραση που μπορει να εχεις αλλα αν χρειαζοταν θα εκανα παλι το ιδιο. Επρεπε ομως να φροντισω για την δικη σου ασφαλεια καθως και του γιου σου'.

               ====================================

-'Γιος θα ειναι, μαθε το κι αυτο, το πως το ξερω οπως σου ειπα δεν εχει σημασια. Επελεξα αυτο  το σκαφος γιατι διαθετει κρυογονικους θαλαμους, κατι που ειναι απαραιτητο για το ταξιδι σου. Κι επειδη αναρωτιεσαι που πας σου λεω πως οι συντεταγμενες που εχουν δοθει ειναι για την Γη, εναν πλανητη που ο γαλαξιας του δεν επαθε τιποτα απο την καταστροφη που επεφερε ο Μετγκον. 

Θα φτασεις εκει αρκετες μερες πριν γεννησεις, ολα τα υπολοιπα ειναι αποκλειστικα στα χερια σου. Σε ολο το ταξιδι σου θα κοιμηθεις στον κρυογονικο θαλαμο, ειναι προγραμματισμενος να σε ξυπνησει λιγο πριν την αφιξη σου στην Γη. Στην Γη θ' αρχισεις μια νεα ζωη, ξερω πως οι μνημες ειναι δυσκολο να διαγραφουν μα τωρα πια θα εχεις κατι πολυτιμο για να προφυλαξεις. 

Ειμαι σιγουρος πως μια γυναικα με την δικη σου θεληση θα τα καταφερει οσο δυσκολα και να βρεθουν στον δρομο σου. Πρεπει να τα καταφερεις για σενα, για τον γιο σου και για ολους εμας που χαθηκαμε σε μια μαχη που ποτε δεν επιλεξαμε. Δεν εχω κατι αλλο να προσθεσω, θελω να πιστευω πως τωρα ξερεις τα παντα. Καλο ταξιδι και απολαυσε την νεα σου ζωη'.

                ====================================

Το ολογραμμα εξαφανιστηκε αφηνοντας μια Μεριτα μεσα σε συγχυση. Προσπαθουσε να βαλει τις σκεψεις της σε μια σειρα και διαπιστωσε πως ηταν πολυ δυκολο. Εβαλε ξανα το ολογραμμα και το ακουσε μεχρι τελους. Χαιδεψε ελαφρα την κοιλια της και ξεσπασε σε κλαματα. Τωρα η ελλειψη του Ελλερυ της φανηκε ακομα πιο μεγαλη, ακομα πιο τραυματικη. Δεν εμαθε ποτε πως θα γινοταν πατερας, ειχε χαθει για να μπορει η ιδια να επιβιωσει εστω και μ' αυτον τον τροπο.

Περασαν λιγα λεπτα, διαστημα στο οποιο ενοιωθε κυριολεκτικα διαλυμενη. Η σκεψη του παιδιου που κυοφορουσε στα σπλαχνα της την επανεφεραν στην ψυχρη πραγματικοτητα. Πηγαινε σ' εναν αγνωστο πλανητη μην γνωριζοντας τι θ' αντιμετωπιζε και το πως αλλα ηταν αποφασισμενη να τα καταφερει. Ο Ορκοφυλακας ειχε κανει τα παντα για να δημιουργησει κατω απο τα ποδια της ενα σταθερο εδαφος, αυτη τωρα επρεπε να βρει την δυναμη να το περπατησει. Κοιταξε τον χρονο που υπολειποταν για την αφιξη της στον προορισμο της. Ειχε ακομα μεγαλο ταξιδι να κανει και ηταν ωρα να εφαρμοσει τις οδηγιες που ειχε λαβει απο το ολογραμμα. 

               ======================================

Ανοιξε τον κρυογονικο θαλαμο και κοιταξε μεσα. Ολα ηταν ρυθμισμενα και προγραμματισμενα, οπως της ειχε πει ο Ορκοφυλακας. Μπηκε μεσα και ξαπλωσε. Ενοιωσε για πρωτη φορα μια εσωτερικη γαληνη απο την στιγμη που ειχε μπει σ' εκεινο το σκαφος. Κατι μεσα της της ελεγε πως ολα θα πηγαιναν καλα, δεν ειχε λογο ν' ανησυχει για κατι. Η θερμοκρασια στον θαλαμο επεσε δραματικα, μεσα σε δευτερολεπτα η Μεριτα ειχε αποκοιμηθει εχοντας ενα χαμογελο στα χειλη.

Η φιγουρα ξεκολλησε απο ενα σκοτεινο, αθεατο σημειου του σκαφους και σχεδον σαν να επλεε στον αερα εφτασε πανω απο τον θαλαμο που κοιμοταν η Μεριτα. Εσκυψε αργα απο πανω της.

Δεν μπορουσε να ξερει τι ονειρο εβλεπε εκεινη τη στιγμη, ηξερε ομως πως επρεπει να ηταν κατι ευχαριστο εξ' ατιας του πλατιου χαμογελου που υπηρχε στο προσωπο της. Χαμογελασε κι αυτος.

Μετα κανοντας μια κινηση με το χερι εξαφανιστηκε κυριολεκτικα. Ο γερος απο την ερημο Ινζεμ, ειχε δει οτι ηθελε και μπορουσε ν' αποχωρησει τοσο διακριτικα οσο οταν ειχε εμφανιστει.

Το σκαφος συνεχισε να διασχιζει το απεραντο μαυρο κενο ανεμποδιστα με προορισμο την Γη.

                                                                          

                                  ΤΕΛΟΣ