Σάββατο 10 Μαΐου 2025

         Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

 









                                                             ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48










Απο τις μηδενικες αντιδρασεις των υπολοιπων το πρωι καταλαβε πως ο Brett ειχε κρατησει για τον εαυτο του το χθεσινοβραδινο επεισοδιο. Τα βλεμματα τους συναντηθηκαν μερικες φορες μα δεν εμοιαζε να υπαρχει η παραμικρη αλλαγη στο υφος του Brett, σαν να μην ειχε συμβει ποτε τιποτα. Οι προετοιμασιες ηταν πυρετωδεις, ειχαν να γινουν πολλα σε λιγο χρονο και το κυριοτερο επρεπε να γινουν σωστα. Οι μονοι που ειχαν ξεκαθαρα πιο χαλαρους ρυθμους ηταν ο Noff και η Jasmine που θα εμεναν πισω, ολοι οι αλλοι βρισκονταν σε μια συνεχη κινηση.
-'Μην ξεχνατε' εκανε η Tristessa στον Ryan που ειχε αποτραβηξει παραμερα 'ελεγχετε την κατασταση του φραγματος και βλεπετε αν και πως μπορειτε να επιδιορθωσετε την βλαβη. Για κανενα λογο μην ριψοκινδυνευσετε, αυτο που εχει σημασια ειναι να παραμεινουμε ολοι ζωντανοι'.
Ο Ryan κουνουσε καταφατικα το κεφαλι του, σημαδι πως ακουγε οτι του ελεγε η Tristessa και συμφωνουσε, κατι για το οποιο η τελευταια διατηρουσε ακομα καποιες αμφιβολιες.
-'Προσεχε την αυτην' ειπε στο τελος 'δεν της εχω καμια εμπιστοσυνη' προσθεσε.
                   ====================================
Η Gardenia ηταν εκεινη που ειχε φροντισει να παραμενει η Santabia δεμενη καθως μεχρι και την αφιξη τους στο φραγμα δεν σκοπευαν να την εχουν να περιφερεται ελευθερη. Παραδοξως η λοχιας εμοιαζε να εχει κεφια, πραγμα που η Gardenia δυσκολευοταν να εξηγησει.
-'Ελπιζω να ειναι τα πραγματα οπως τα λες και να μην κανουμε ολο τον κοπο αδικα' της ειπε.
-'Δεν εχω λογο να πω ψεματα' απαντησε η Ines. 'Αρκει και σεις να κρατησετε τον λογο σας'.
-'Η συμφωνια που εκανες ισχυει αλλα ειναι μονο γι αυτο το κομματι' ειπε η Gardenia. 'Αν δοκιμασεις οτιδηποτε περιεργο θα διαπιστωσεις πως η συμφωνια σου θα παει περιπατο'.
-'Μην ανησυχεις γι αυτο' χαμογελασε η Ines και η Gardenia ανησυχησε ακομα περισσοτερο.
-'Θ' αναλαβεις το πρωτο κομματι της διαδρομης' ? ρωτησε ο Ryan πετωντας της τα κλειδια του αυτοκινητου. 'Μολις κουραστεις αναλαμβανω εγω' προσθεσε και η Gardenia συνηγορησε. Η αληθεια ηταν πως ενοιωθε αρκετα αβολα, και με τον Ryan που δεν ενοιωθε οτι μπορουσε να εμπιστευτει τελειως αλλα και με την ανεξηγητη ηρεμια της Ines Santabia.
                 =====================================
-'Ξερω πως μπορεις να προστατευσεις τον εαυτο σου' της ειπε η Jasmine 'αλλα σε παρακαλω προσεχε. Εχω ενα ασχημο προαισθημα' συμπληρωσε με μια ελαφρα αγωνια στην φωνη.
-'Ολα θα πανε καλα αδελφουλα, μην ανησυχεις' την καθησυχασε η Gardenia 'οπως ειπες και συ ξερω να προφυλασσω τον εαυτο μου. Και συ τα ματια σου ανοιχτα, αυτος ο Noff δεν μου γεμιζει το ματι απο την πρωτη στιγμη που τον συναντησαμε. Το νοιωθω πως κατι κρυβει'.
Η Jasmine την πηρε αγκαλια σε μια προσπαθεια να την κανει να νοιωσει καλυτερα.
-'Τι μπορω να παθω ? Εμεις θα μεινουμε εδω ετσι κι αλλιως. Και' προσθεσε παραπονιαρικα 'μην τον κρινεις αδικα, ειναι λιγο μυστηριωδης μα δεν ειναι κακος ανθρωπος, πιστεψε με'.
Η Gardenia της χαιδεψε το μαγουλο ενω στο προσωπο της ειχε απλωθει κατι σαν χαμογελο.
-'Αν ανησυχεις για την Jasmine σου υποσχομαι πως θα την προσεχω' ακουστηκε η φωνη του Noff. 'Δεν θ' αφησω να της συμβει το παραμικρο, εχεις τον λογο μου' προσθεσε σαν να το εννοουσε.
Η Gardenia κουνησε το κεφαλι κι απομακρυνθηκε διχως να πει τιποτα.
                  ====================================
-'Το ξερεις πως αυτο που κανουμε ειναι περα για περα λαθος' σχολιασε η Maureen.
Η Tristessa γυρισε και την κοιταξε παραξενεμενη.
-'Στις περισσοτερες ταινιες που μια ομαδα διαιρειται σε μικροτερα τμηματα αυτο συνηθως εχει ασχημο τελος' συνεχισε απτοητη η Maureen. 'Στερνη μου γνωση να σ' ειχα πρωτα που λενε αλλα οταν εχει συμβει η ζημια ειναι πια πολυ αργα για να διορθωθει'.
-'Αφου το πιστευεις αυτο γιατι δεν το ειπες οταν καταστρωναμε το σχεδιο μαζι με τους αλλους' ?
-'Πιστευω πως οι περισσοτεροι θα γελουσανε με κατι τετοιο'.
-'Και παλι, τι σε κανει να πιστευεις πως κι εγω τωρα δεν θα γελασω' ?
-'Παραεισαι εξυπνη για κατι τετοιο' αποκριθηκε η Maureen. 'Εξαλλου, εσυ ανησυχεις ετσι κι αλλιως για ολους τους αλλους, ισως τωρα επικεντρωθεις σε μας'.
-'Υπηρξε καποια ταινια που στο τελος να εζησαν ολοι παρα την διαιρεση που λες' ?
-'Ναι, αρκετες αλλα δεν μου αρεσε καμια απ' αυτες, φαινοταν εντονα πως ηταν ψευτικο'.
                ====================================  
Λιγη ωρα αργοτερα το καθε τμημα ειχε παρει το δρομο του. Ολοι τους ειχαν πληρως εφοδιαστει με πυρομαχικα, γενικο οπλισμο, τροφη και νερο για αρκετες μερες, φωτοβολιδες, ασυρματους και καθε τι αλλο που ενδεχομενως να φαινοταν χρησιμο. Ο Noff με την Jasmine που ειχαν μεινει πισω θα βοηθουσαν τους παλαι ποτε αιχμαλωτους του Berkowitz και της ομαδας του ν' αποχωρησουν προς τις κατευθυνσεις που ειχαν επιλεξει. Ο πρωτος συνομιλουσε με τον επικεφαλης αυτων που θα εφευγαν ενω η δευτερη, λιγο πιο περα αποχαιρετουσε τον Tommy που ειχε τελικα αποδεχτει πως ηταν πιο φρονιμο να εφευγε παρα να παρεμενε εκει. Δεν ηταν πολλοι, εννεα ατομα συνολικα που για καποιο χρονικο διαστημα θα παρεμεναν ολοι μαζι και μετα θα χωριζονταν κι αυτοι σε τρεις ομαδες με διαφορετικες κατευθυνσεις. Η πορτα της βασης εκλεισε πισω, οι Noff και Jasmine διπλοελεγξαν την κλειδαρια και μετα κατευθυνθηκαν προς τον αντισυνταγματαρχη και τους υπολοιπους στρατιωτες που εξακολουθουσαν να βρισκονται κλειδωμενοι στα κελλια τους. Ο Noff στου Berkowitz και η Jasmine σ' εκεινο που βρισκοταν η Melissa Kusevski. 
                  =====================================
-'Φαινεσαι εξυπνος ανθρωπος' εκανε ο Berkowitz 'πιστευω πως θα μπορουσαμε να τα βρουμε οι δυο μας και να καταληγαμε σε καποια συμφωνια'.
-'Εκτος απο εξυπνος διαθετω και μαντικες ικανοτητες' απαντησε ειρωνικα ο Noff. 'Στασου να δεις, μην μου πεις, μαντευω τι συμφωνια θα ηθελες να κανουμε. Να ξεχασω κατα λαθος ανοιχτο το κελλι σου οπως και των υπολοιπων και να δραπετευσετε. Επεσα κοντα' ? προσθεσε.
Ο αντισυνταγματαρχης κουνησε με την αντιστοιχη ειρωνια το κεφαλι του.
-'Κοιτα, δεν ξερω τι κανετε με τον ασυρματο αλλα ειχαμε σταθερη επικοινωνια με αλλες δυο βασεις μακρια απο δω. Αν δεν εχουν ακουσει απο μας για καποιο καιρο υπαρχει ενδεχομενο να στειλουν καποιους να ελεγξουν και τοτε τα πραγματα θα δυσκολεψουν πολυ'.
-'Ας ερθει οποιος θελει, θα δουμε τι κανουμε εκεινη τη στιγμη' ειπε ο Noff. 'Μπορει να μην υπαρχει νομος για να κριθειτε αλλα τις αποφασεις τις παιρνουμε ολοι μαζι, συνεπως η μοιρα η δικια σου και των υπολοιπων, επαφιεται αποκλειστικα και μονο σε οτι πουμε εμεις, καταλαβες' ?
             =======================================
-'Με συγχωρεις που σε χτυπησα στην διαρκεια της ανακρισης' εκανε απολογητικα η Kusevski 'αλλα οπως καταλαβαινεις εκτελουσα εντολες ανωτερου, δεν ειχα αλλη επιλογη'.
-'Εγω τα θυμαμαι λιγο διαφορετικα' ανταπαντησε η Jasmine. 'Ειμαι απολυτως βεβαια πως κανεις δεν σε διεταξες να με χτυπησεις, πηρες μονη σου την πρωτοβουλια για να εντυπωσιασεις τον διοικητη σου. Νομιζω πως σ' επεπληξε κιολας, διορθωσε με αν κανω λαθος'.
-'Τετοιες καταστασεις συμβαινουν, δεν ειχα κατι το προσωπικο μαζι σου' ειπε η Kusevski σε αποπειρα να μπαλωσει τα πραγματα. 'Ποσο καιρο θα μας κρατατε ακομα εδω μεσα' ?
-'Αυτο δεν το ξερω, δεν ειναι κατι που θ' αποφασισω μονη μου'.
-'Ακου, ξερω την βαση, μπορω να βοηθησω να'...
-'Μην σπαταλας αδικα το σαλιο σου' την εκοψε η Jasmine 'δεν μπορω να κανω κατι'.
-'Αν μας συμβει το οτιδηποτε το κριμα θα ειναι στο λαιμο σας' ειπε η Kusevski.
-'Οσο ειστε ησυχοι τιποτα δεν προκειται να σας συμβει' εκανε η Jasmine κι αποχωρησε.
              ======================================
Το διαστημοδρομιο Jadda ηταν οπως ακριβως το θυμοταν. Πολυσυχναστο και πολυβουο, απο τις πυλες εφευγαν κι ερχονταν συνεχως αστροπλοια και σκαφη ενω πλασματα απο καθε γωνια του γαλαξια συνωστιζονταν αναζητωντας ειτε μια αναχωρηση η την εξοδο μετα απο μια αφιξη. Η πυλη στην οποια κατευθυνοταν ο Μανδυας, μια λεπτομερεια της τελευταιας στιγμης που του ειχε δωσει ο In-Adu, ηταν απολυτα προσωπικη και σχεδον ερημη. Οποιος και να ηταν αυτος που τον περιμενε σιγουρα ηταν καποιο σημαινων προσωπο. Υπηρχε μονο ενα σκαφος που εμοιαζε ανα πασα στιγμη ετοιμο ν' απογειωθει και βαδιζε ολοταχως προς τα κει. Ειχαν απομεινει λιγες δεκαδες μετρα μεχρι το αστροπλοιο οταν ενα θηριωδες Noovik του εκανε νοημα να σταματησει κι ερχοταν προς το μερος του. Δεν ειχε δει καν απο που ειχε ξεπροβαλλει.
-'Για το σκαφος του Bana Kersis' ? ρωτησε και ο Μανδυας κουνησε καταφατικα το κεφαλι.
-'Πρεπει να σε ψαξω πριν επιβιβαστεις, ειναι κανονας' ειπε ενω πλησιαζε.
-'Μην κανεις το λαθος να με ακουμπησεις' απαντησε ο Μανδυας παιρνοντας αμυντικη σταση.
                =====================================
Το Noovik εκανε το λαθος και τον αγγιξε. Ο Μανδυας τον απωθησε αλλα με εκπληξη διαπιστωσε πως το Noovik δεν ειχε μετακινηθει ουτε εκατοστο. Ξαναδοκιμασε με το ιδιο αποτελεσμα.
Τα μηχανικα χερια του Noovik τον αγγιξαν παλι προσπαθωντας να τον ψαξουν οπως ειχε πει. Το χτυπημα αυτη τη φορα στα μεταλλικα πλευρα του Noovik οχι μονο το εκανε να οπισθοχωρησει αλλα να διπλωθει στα δυο. Σαν να ηταν κατι αδιαφορο το Noovik επιτεθηκε παλι. Τα εξι χερια του κατορθωσαν να ακινητοποιησουν τα δυο του Μανδυα και την στιγμη που πραγματοποιουσαν τον σωματικο ελεγχο η κλωτσια που δεχτηκε στο καλυμμα της πλακετας κινησης το εξαναγκασε να τον απελευθερωσει. Τα δυο χερια του Μανδυα ηρθαν απο αριστερα και δεξια με τρομακτικη δυναμη και ταχυτητα και χτυπησαν το Noovik στις δυο πλευρες του κεφαλιου. Ο αγκωνας του επεσε με δυναμη πανω στο σκυμμενο κεφαλι του ανδροειδους και το εριξε στα γονατα.
-'Αν το αχρηστεψεις εσυ η το αφεντικο σου θα μου πληρωσετε ενα σωρο χρηματα που δεν εχετε' ακουστηκε μια φωνη και ο Μανδυας στραφηκε προς τα κει. 'Bana Kersis' προσθεσε.
                 ====================================
-'Ξερεις, δεν υπαρχουν πολλοι που να τα βγαζουν περα μ' ενα Noovik' ειπε ο Bana οταν ειχαν επιβιβαστει στο σκαφος. 'Τωρα καταλαβαινω γιατι εισαι τοσο χρησιμος στον In-Adu'.
-'Κανω οτι μπορω' απαντησε ο Μανδυας. 'Που παμε' ?
-'Στον Hemilus Prime, τον ξερεις' ?
-'Ναι, τον εχω ακουστα. Τι θα κανουμε εκει' ?
-'Κοιτα, ειναι λιγο λεπτο το ζητημα μα γι αυτο χρειαζομαι την βοηθεια σου. Πρεπει να πεισουμε καποιο ατομο να κανει μια δουλεια για μενα και το αφεντικο σου'.
-'Και για να εισαι εξασφαλισμενος χρειαζεσαι υποστηριξη. Τι ειχε το Noovik' ?
-'Α, ανδροειδη, ειναι μονο για συγκεκριμενες δουλειες. Εσυ εισαι αλλο επιπεδο' προσθεσε ο Bana.
-'Και ποιο ειναι αυτο το ατομο που αναζητεις στον Hemilus Prime' ?
-'Καποια που ακουει στο ονομα Rugana 'Psychosa' Vexalo' ειπε ο Bana και ο Μανδυας γυρισε σαν το φιδι και τον κοιταξε λες και ηταν φαντασμα. 'Γιατι, την ξερεις' ? ρωτησε. 
 

   
 

 

Σάββατο 3 Μαΐου 2025

        Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 









                                                           ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47













Ο ανεμος ηταν τοσο απαλος που οπως περνουσε μεσα απο τα μαλλια της εμοιαζε σαν το χαδι τρυφερου εραστη που μετεφραζε με πραξεις τα πιο μυχια συναισθηματα του. Ο ηλιος ειχε κανει την εμφανιση του πριν ελαχιστη ωρα βαφοντας προσεκτικα και ομοιομορφα το τοπιο μ' ενα χρυσαφι χρωμα. Το τοπιο, αληθεια, τι υπεροχο που ηταν. Μπροστα στα ματια της ξεδιπλωνοταν ενα απειρου καλλους λιβαδι γεματο μαργαριτες καθε σχηματος και μεγεθους. Ο ιδιος αερα που περνουσε μεσα απο τα μαλλια της χαιδευε τις κορυφογραμμες των πανεμορφων λουλουδιων κανοντας τα να βρισκονται σε μια ανεπαισθητη, ομοιομορφη κινηση σαν ενα μπαλετο τελεια συγχρονισμενο που εκτελουσε μια χορευτικη πιρουετα. Τα ρουθουνια δεν χορταιναν να ρουφουν απληστα ολες τις ευωδιες που ειχαν πλημμυρισει εκεινο το σαγηνευτικο μερος. Δεν ακουγοταν τιποτα, υπηρχε μια απολυτη σιωπη λες και ο ηχος δεν ειχε ακομα εφευρεθει αλλα αυτο δεν την ενοχλουσε καθολου, ισα ισα που σκορπιζε ενα κυμα γαληνης, ευεξιας και ποιοτικης ηρεμιας σε καθε κυτταρο του κορμιου της. Χωρις καν να εχει κοιταξει ηξερε πως ηταν ολομοναχη εκει.
               ======================================
Απολαμβανε καθε εκατοστο εκεινου του θεσπεσιου θεαματος μεσα απο την PSO-1M2 διοπτρα της που ηταν προσαρμοσμενη πανω στο SVD Dragunov οπλο της. Η αληθεια ηταν πως απορουσε και η ιδια γιατι ειχε μαζι της οπλο σ' ενα τοσο ειρηνικο και ακακο μερος αλλα καθε φορα που αναρωτιοταν κατεληγε στο ιδιο συμπερασμα. Το οτι δεν θυμοταν το γιατι δεν σημαινε πως το οπλο δεν ηταν απαραιτητο. Συνεχιζε να σαρωνει οπτικα οτι απλωνοταν μπροστα της οταν σταματησε αποτομα. Εστιασε σ' ενα συγκεκριμενο σημειο και μια γκριματσα αποριας χαραχτηκε στο προσωπο της. Μεσω της PSO-1M2 εφερε το σημειο οσο πιο κοντα μπορουσε. Ετουτη εδω η μαργαριτα ηταν διαφορετικη απο τις υπολοιπες. Μεγαλυτερη σε υψος, μεγαλυτερη σε μεγεθος και σαν να ενοιωσε πως καποιος ειχε στραμμενο το βλεμμα του πανω της ανοιξε τα ματια της.
Αποτραβηξε το βλεμμα της απο την διοπτρα αναρωτουμενη αν ειχε δει καλα η το μυαλο της της επαιζε παιγνιδια. Εσκυψε και παλι να δει. Δεν υπηρχαν μονο ματια. Στην επιφανεια εκεινης της μαργαριτας υπηρχαν και ολα τα υπολοιπα που συνεθεταν ενα ανθρωπινο κεφαλι. 
                ======================================
Το αρχικο σοκ μεγεθυνθηκε παρα την θεληση της οταν συνειδητοποιησε πως αναγνωριζε τα χαρακτηριστικα εκεινου του κεφαλιου. Ηταν αδυνατον αλλα ηταν ο Vadim αυτος που την κοιταγε. Ο Vadim. Σκονισμενες, ξεθωριασμενες μνημες ξεπηδησαν απο τις φυλακες του μυαλου της και εμφανιστηκαν μπροστα της με ολη τους την μεγαλοπρεπεια. Ο Vadim. Ηταν απιστευτο μα η καταχωνιασμενη φιγουρα του ηταν εκει, πιο ζωντανη απο ποτε. Ξαφνικα, η το οπλο ειχε αποκτησει υπερβολικο βαρος για να μπορει να το κρατησει η τα χερια της ειχαν απωλεσει καθε ικμαδα δυναμης με αποτελεσμα απλα να κυλησει κατω. Ο Vadim. Η ιστορια που με τοσο κοπο ειχε κατορθωσει να θαψει ειχε νεκραναστηθει και περνουσε μπροστα απο τα ματια της.
Η δουλεια που ειχε αναλαβει στο Nairobi, Kenya ηταν απο τις πιο δυσκολες αλλα και τις πλεον προσοδοφορες. Ενας διπλωματικος ακολουθος στην Ρωσικη πρεσβεια, στην πραγματικοτητα υψηλοβαθμος πρακτορας της FSB, ειχε τιμη για το κεφαλι του τοσο υψηλη που δυσκολα θ' αρνιοταν καποιος την δουλεια, οσο ζορικη και να ηταν, ποσο μαλλον αυτη.
             ========================================
Οπως παντα ειχε ξοδεψει καμποσο χρονο για να μαθει ολες τις λεπτομερειες που αφορουσαν τον στοχο ουτως ωστε να μπορουσε να εκπονησει το ασφαλεστερο σχεδιο. Το ποσο που πληρωνοταν για το κεφαλι του διπλασιαζοταν αν η εκτελεση λαμβανε χωρα μεσα στην ιδια την πρεσβεια και απο την στιγμη που ειχε προσανατολιστει σ' αυτο, το σχεδιο επρεπε να ειναι τελειο. 
Χρειαστηκαν λιγες μερες για να βρει τον Δουρειο Ιππο που θα την εβαζε στην πρεσβεια. Το ονομα του ηταν Vadim Novikov και δουλευε σε καποιο κατωτερο ποστο στο τμημα αρχειοθετησης πληροφοριων. Ομως ειχε καρτα προσβασης στο κτιριο πραγμα που σημαινε πως θα μπορουσε να μπει μεσα, κατι που η ιδια θεωρουσε ηδη μιση δουλεια. Εστιασε στον τροπο επαφης με τον Vadim και η αληθεια ηταν πως δεν θα μπορουσε να βρει καταλληλοτερο γι αυτην την αποστολη. Ειχε μαθει ολες τις συνηθειες του, ετσι το μονο που ειχε να κανει ηταν να παει σ' ενα jazz club οπου ο Vadim εδινε ανελλιπως το παρον καθε Τεταρτη βραδυ. Τα υπολοιπα ηταν σχετικα ευκολα δεδομενου πως το προφιλ του ηταν απο τα πλεον ευκολα διαχειρισιμα.
               =======================================
Τις επομενες τρεις μερες εκαναν συνεχως παρεα και στο μονο πραγμα που και οι δυο ηταν ανειλικρινεις ηταν η εργασια τους. Ηταν το εξωτερικο σουλουπι του, μ' εκεινα τα γυαλακια και το μαλλι κουρεμενο σχεδον παιδικα, ηταν το τρακ του που μια τοσο ομορφη γυναικα επιζητουσε την παρεα του, η αφελεια του στο φλερτ που της ειχαν δημιουργησει μετα απο πολυ καιρο συναισθηματα, δεν το ηξερε, αυτο που γνωριζε ομως ηταν πως απολαμβανε την παρεα του οσο τιποτα αλλο. Το βραδυ που ειχε προγραμματισει για να εκτελεσει την δουλεια τον ειχε καλεσει στο ξενοδοχειο της. Του ειπε πως επρεπε να φυγει με το χαραμα για μια δουλεια στο Macao και οταν ειδε τα συννεφα ν' απλωνονται στο προσωπο του πεταξε αλλο ενα ψεμμα, πως θα επεστρεφε μετα απο 3 με 4 μερες. Εκεινο το βραδυ κοιμηθηκαν μαζι για πρωτη και τελευταια φορα. Ακομα και να ξεχνουσε ολα τ' αλλα η φραση που της ειπε λιγο πριν αποκοιμηθει χαραχτηκε με πυρωμενο, ανεξιτηλο σιδερο στη σκεψη της. Της φαινοταν πως την ακουγε και τωρα.
-'Αν αρχισω να μισω καθε τι που σε παιρνει μακρια δεν θα μου μεινει τιποτα για ν' αγαπησω'.
           =========================================
Ολα πηγαν οπως τα ειχε σχεδιασει. Μπηκε με την καρτα στην πρεσβεια, εντοπισε τον στοχο της που δεν καταλαβε ποτε τι συνεβη και αμεσως μετα πηρε ταξι για το Jomo Kenyatta International Airport. Μιση ωρα μετα ηταν στον αερα με προορισμο την Jakarta αφηνοντας πισω τον Vadim αποκοιμισμενο μεσα σε πελαγη ευτυχιας. Εξι μηνες αργοτερα, ενω βρισκοταν στα προθυρα μιας αλλης δουλειας, εμαθε εντελως συμπτωματικα πως τρεις υπαλληλοι της ρωσικης πρεσβειας στο Nairobi ειχαν μεταφερθει σε απορρητες φυλακες στην Ρωσικη Απω Ανατολη. Μ' ενα μικρο χρηματικο αντιτιμο πιστοποιησε πως ενας απο τους τρεις ηταν και ο Vadim. Αναζητησε εναν παλιο φιλο με διασυνδεσεις για να μαθει σε ποια φυλακη ηταν ο Vadim και ειχε αρχισει ηδη να σκεφτεται πως θα μπορουσε να τον βγαλει απο κει μεσα ξεροντας πως τα χρηματα ανοιγαν καθε πορτα οσο δυσκολη και σκληρη κι αν ηταν. Ηταν στο χρονικο σημειο που ξεκινουσε τις διαδικασιες οταν ο ιδιος φιλος της μετεφερε την πληροφορια. Θα της κοστιζε πολυ λιγοτερο για ν' αποκτουσε το πτωμα του Vadim αφου ειχε χασει τη ζωη του ενα μηνα μετα την μεταφορα του.
         =========================================
Σηκωσε το Snayperskaya Vintovka Dragunova και κοιταξε παλι μεσα απο την διοπτρα. Το προσωπο απλωμενο πανω στην υπερμεγεθη μαργαριτα που την κοιτουσε δεν ηταν πια ο Vadim αλλα ο στοχος της στην πρεσβεια. Ειχε εκεινο το ειρωνικο υφος με το σαρκαστικο χαμογελο σαν να υποδηλωνε πως ειχε πετυχει στην δουλεια αλλα ειχε αποτυχει σε ολα τ' αλλα. 
Οπλισε και πηρε τον χρονο της για να πυροβολησει. Το κεφαλι της μαργαριτας δεν διαλυθηκε σαν η σφαιρα να μην την ειχε πετυχει καθολου, ομως ενα κατακοκκινο υγρο, πηχτο σαν αιμα, καλυψε γρηγορα την επιφανεια της και συνεχισε να εξαπλωνεται και στις υπολοιπες που βρισκονταν στο λιβαδι. Λιγα δευτερολεπτα ηταν αρκετα για ν' αντικρυσει ενα αποκρουστικο θεαμα, βαμμενο στο αιμα που καλυπτε τα παντα. Το ειδε να φτανει μπροστα της, σχεδον να την αγγιζει ενω παραλληλα την περικυκλωνε. Η σταθμη συνεχως ανεβαινε κι αυτη ηταν ανημπορη να κανει το οτιδηποτε. 
Σαν ενα αγριεμενο κυμα της θαλασσας το αιμα αιωρηθηκε ελαχιστα μπροστα στα ματια της και μετα με μια ξαφνικη κινηση χυμηξε πανω της προσπαθωντας να την καλυψει. Ουρλιαξε. 
            =======================================
Πεταχτηκε πανω λουσμενη στον ιδρωτα προσπαθωντας απεγνωσμενα να παρει βαθιες ανασες λες και καποιος ειχε αφαιρεσει το οξυγονο απο το δωματιο. Τα μαλλια της κολλαγαν πανω της, ο ιδρωτας κυλουσε αναμεσα στο στηθος της παγωνοντας τις περιοχες απ' οπου περνουσε. Τα ματια της ειχαν μεγεθυνθει επικινδυνα καθως προσπαθουσε να δει μεσα στο σκοταδι. Το μυαλο της εκανε φιλοτιμες προσπαθεις να την πεισει πως τιποτα απ' ολα αυτα δεν ηταν αληθεια, ειχε μονο ζησει εντονα εναν ασχημο εφιαλτη. Διχως να το πολυσκεφτει αρπαξε ενα ξεχασμενο μπουκαλι ουισκι που υπηρχε διπλα στο κομοδινο της και ρουφηξε απληστα το καυτο υγρο. Πνιγηκε, εβηξε, τα ματια της κοκκινησαν και δακρυσαν αλλα ειχε πια συνελθει. Αναψε ενα φως και περπατησε μεχρι τον καθρεφτη απεναντι. Τρομαξε και η ιδια μ' αυτο που ειδε. Αναψε τσιγαρο με τρεμαμενα χερια και η νικοτινη ανελαβε δουλεια. Η ανασα της ειχε επιστρεψει σε κανονικα επιπεδα, τα ματια της στο φυσικο τους μεγεθος, ο ιδρωτας ειχε σταματησει ν' αναπαραγεται. Μονο τ' ακρα της ηταν ακομα ευθραστα, δεν τους ειχε απολυτη εμπιστοσυνη. Το χτυπημα στην πορτα την τρομαξε.
         =========================================
-'Ολα καλα ? Σε ακουσα που φωναξες' αναγνωρισε την φωνη του Brett.
-'Μια χαρα ειμαι, δεν ηταν τιποτα' απαντησε με την φωνη της να περναει απο διακυμανσεις.
-'Ενταξει, απλα ανησυχησα' ειπε η φωνη εξω απο την πορτα.
-'Ειδα εναν εφιαλτη, περασε τωρα, τελος'.
-'Οκ, αν χρειαστεις κατι μην διστασεις' επεμεινε η φωνη.
-'Ειμαι ενταξει Brett. Θα τα πουμε το πρωι'.
-'Εγινε, καλο υπνο' απαντησε ο Brett και απομακρυνθηκε. Βγηκε εξω απο το κτιριο και αναψε τσιγαρο. Το τελευταιο πραγμα που περιμενε ποτε ηταν ν' ακουσει την Tristessa να ουρλιαζει ετσι. Οτι και να ειχε δει πρεπει να ηταν απιστευτα τρομακτικο αλλα απο την αλλη αυτη δεν ειναι η δουλεια καθε αξιοπρεπους εφιαλτη ? Να σε τρομαζει, να σε πανικοβαλλει σε τετοιο βαθμο που να ουρλιαζεις απο τρομο. Αναρωτηθηκε τι σοι εφιαλτης ηταν αυτος που τυραννουσε την Tristessa.
Εσβησε το τσιγαρο και κουνησε το κεφαλι του. Οχι, στην πραγματικοτητα δεν ηθελε να ξερει.
       =========================================
Ξαπλωσε πισω στο κρεβατι αφου εσβησε τα φωτα. Καταλαβαινε πως δεν ειχε υπνο απο εκεινο το σημειο και μετα αλλα δεν προβληματιστηκε καθολου. Ειχε χρονια να δει κατι παραπλησιο και μαλιστα σε σχεση με τον Vadim. Πιστευε πως ολα αυτα τα χρονια το υποσυνειδητο της ειχε φυλακισει καλα καθε τι που σχετιζοταν μαζι του μα τωρα ηξερε πως αυτο ηταν αδυνατον. Αναρωτηθηκε γιατι τωρα, γιατι αυτη τη στιγμη αλλα ηξερε πως δεν ειχε απαντηση. Ηταν σημαδιακο ? Κατι της ελεγε κατι κι αυτη επρεπε ν' ακουσει. Πηρε βαθια ανασα. Ο Vadim ηταν το μοναδικο λαθος που αναγνωριζε στον εαυτο της, το μονο μελανο σημειο που ακομα την πληγωνε και την ενοχλουσε σαν αγκαθι στα πλευρα. Δεν επρεπε να ειχε φυγει, δεν επρεπε να τον ειχε εγκαταλειψει, ομως το εκανε κι αυτο δεν μπορουσε να το αλλαξει. Επιασε τον εαυτο της να σκεφτεται μηπως ετοιμαζοταν να διαπραξει ακομα ενα λαθος, ιδιου βεληνεκους μ' αυτο του Vadim κι αυτος ο εφιαλτης ηταν απλα μια προειδοποιηση. Σκεφτηκε ξανα αυτο που της ειχε πει.
-'Αν αρχισω να μισω καθε τι που σε παιρνει μακρια δεν θα μου μεινει τιποτα για ν' αγαπησω'.
 

Τετάρτη 16 Απριλίου 2025

          Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 










                                                             ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46








Ταξιδευαν ηδη αρκετη ωρα μα ουτε δυο λεξεις δεν ειχαν ακουστει μεσα στο αυτοκινητο. Ηταν φανερο πως το θεμα με τον Αιωρουμενο ειχε σφηνωθει για τα καλα στο μυαλο ολων και κανεις δεν ηθελε να μπει στον κοπο να πει κατι που ενδεχομενως ο Jesse θα παρεξηγουσε. Οσο για τον τελευταιο καθοταν στο πισω καθισμα του οχηματος που προπορευοταν κι απ' την στιγμη που ειχαν ξεκινησει ασχολιοταν με το μπαστουνι του και το μπαλακι. Ολοι καταλαβαιναν πως αυτο που ειχε συμβει με τον Saadek του ειχε στραπατσαρει την εικονα, τον ειχε κανει να φαινεται λιγος και αν τον ηξεραν καλα ηταν κατι που πολυ δυσκολα θα χωνευε. Το αντιθετο ακριβως συνεβαινε με τους αλλους τεσσερεις επιβατες που ακολουθουσαν στο πισω αυτοκινητο. Η κουβεντα εδινε κι επαιρνε με μερικα αρνητικα σχολια για το προσωπο του Jesse να εχουν κανει την εμφανιση τους.
-'Δεν εχω καταλαβει ακομα γιατι μπλεξαμε σε ολο αυτο' σχολιασε ο Jim.
-'Ουτε εγω' ειπε ο Clell. 'Τωρα θα επρεπε να ειμαστε σπιτια μας'.
-'Πως μας επεισε ο Jesse για κατι τετοιο' ? ρωτησε ο Bob.
                    ==================================
-'Φαινοταν ωραια φαση στην αρχη' ειπε ο Ed. 'Αμα ξεραμε τι θα επακολουθουσε'...
-'Το αστειο ειναι οτι συνεχιζουμε ακομα' εκανε ο Jim. 'Και για ποιο λογο, μου λετε' ?
-'Γιατι τσαλακωθηκε η περηφανεια του Jesse' ειπε δηκτικα ο Clell.
-'Το οτι εχουμε μπλεξει με Αιωρουμενο δεν σας λεει κατι ? σχολιασε ο Bob. 
-'Ηταν λαθος απο την αρχη, δεν επρεπε ν' ακολουθησουμε' εκανε απογοητευμενος ο Ed.
-'Θα το πεις εσυ του Jesse πως θελουμε να τα παρατησουμε' ? ρωτησε ο Jim.
Βουβαμαρα επεσε μεσα στο οχημα μετα απο την τοποθετηση του Jim. Τον λογο πηρε ο Bob.
-'Αν ειναι να πουμε κατι τετοιο πρεπει να το κανουμε ολοι μαζι αλλιως δεν εχει νοημα. Η γνωμη του ενος δεν λεει τιποτα, η γνωμη των τεσσαρων ομως εχει αλλη βαρυτητα'.
-'Σωστα τα λεει ο Bob. Κανονικα πρεπει'...
-'Τι διαολο κανουνε εκει μπροστα' ? τον διεκοψε ο Ed. 'Γιατι φρεναρουν' ?
-'Εχεις δικιο' ειπε ο Clell 'δεν φρεναρουν απλως, τους βλεπω να σταματανε'.  
                 ====================================
Ο αρχικος ενθουσιασμος της γυναικας οταν ειδε οχημα να σταματαει περιοριστηκε αμεσα βλεποντας τους τρεις επιβατες του να βγαινουν εξω. Στεκοταν ακουμπισμενη πανω στο πλαι ενος αφημενου στην τυχη του αυτοκινητου διπλα ακριβως απο την ασφαλτο και η ενστικτωδη πρωτη  κινηση της να πλησιασει τους αντρες μετριαστηκε αποτομα οταν τους ειδε να κατευθυνονται προς το μερος της. Προσπαθησε να μιλησει με σταθερη φωνη και σχεδον τα καταφερε.
-'Μειναμε απο βενζινη' ειπε απο μακρια. 'Ο αντρας μου πηρε ενα μπετονι και ψαχνει μηπως βρει πουθενα. Λειπει ωρα, λογικα βρηκε δεν βρηκε οπου ναναι θα επιστρεφει' προσθεσε.
-'Ασχημο σημειο να ξεμεινει κανεις' ειπε ο Frank. 'Εχουμε δυο αυτοκινητα, νομιζω πως θα μπορουσαμε να σας δωσουμε λιγη για να κινηθειτε. Τι λες Jesse' ?
Ο τελευταιος κουνησε καταφατικα το κεφαλι του ενω προσπαθουσε να στησει το μπαλακι σ' ενα σημειο σταθερα για να δοκιμασει καποια βολη. 'Ναι, γιατι οχι' ? ειπε.
-'Τυχεροι ειστε που βρεθηκαμε εδω' σχολιασε ο Cole. 'Για να δουμε τωρα'.
                        ================================
Οι επιβατες του δευτερου οχηματος δεν εκαναν καν τον κοπο να βγουν απο το αμαξι. Ειδαν τον Frank να παιρνει ενα λαστιχο κι ενα μπετονακι απο το πορτ μπαγκαζ και να προσπαθει να βγαλει βενζινη απο το οχημα τους. Μετα, κι ενω εφτυνε το υγρο που ειχε μουσκεψει το στομα του, τοποθετησε ενα χωνι στο ρεζερβουαρ του αυτοκινητου και ξεκινησε ν' αδειαζει μεσα την βενζινη.
Ο ηχος του πυροβολισμου ηταν εκκωφαντικος αλλα η ησυχια που επικρατουσε τον εκανε ακομα πιο εντυπωσιακο. Δυο ορνεα που σουλατσαριζαν τριγυρω πεταξαν τρομαγμενα, ενστικτωδως ο Cole επεσε στο εδαφος μιμουμενος τον Jesse ενω ο Frank παραδοξως εμεινε στη θεση του. Μετα, αργα σαν σε ταινια, εφερε το χερι του στο λαιμο του προσπαθωντας να συγκρατησει το αιμα που ξεπηδουσε απο μια τεραστια, ανοιχτη πληγη. Διχως να ψιθυρισει λεξη επεσε στο σκονισμενο εδαφος ακινητος ενω ενας δευτερος πυροβολισμος αντηχησε και παλι. Ο Jesse με τον Cole ειχαν ταμπουρωθει πισω απο το αυτοκινητο της γυναικας με την τελευταια να τρεχει προς την κατευθυνση του πυροβολισμου. Ο Jesse εβγαλε το οπλο, σκοπευσε και πυροβολησε προσεκτικα.
                       ==================================
Η γυναικα δεχτηκε την σφαιρα στην πλατη, εκανε μερικα τρικλιζοντα βηματα προς τα μπρος και μετα επεσε μπρουμυτα στο εδαφος. Οι πυροβολισμοι ερχονταν πισω απο ενα βραχο γυρω στα πενηντα μετρα αποσταση. Ο Jesse γυρισε να δει που ηταν οι αλλοι τεσσερεις. Ειχαν βγει απο το αμαξι και ακροβολιζονταν σαν βενταλια προσπαθωντας να βγουν απο πισω στον σκοπευτη. Ο τριτος πυροβολισμος απο τον βραχο πετυχε τον Clell την στιγμη που προσπαθουσε να περασει απο ενα βραχο στον αλλο. Για λιγα δευτερολεπτα μετα ακουγοταν μονο ο Jesse που εβριζε παραληρωντας θεους και δαιμονες. Σηκωσε το χερι του κι εδειξε προς τον βραχο.
Οση ωρα οι τεσσερεις τους πυροβολουσαν αδιακοπα ο Jesse καταφερε κανοντας εναν κυκλο να βρεθει πισω απο τον σκοπευτη και να τον πυροβολησει στο χερι τραυματιζοντας τον. Πηρε μονο λιγα δευτερολεπτα στους υπολοιπους να βρεθουν κι αυτοι πισω απο τον βραχο. 
-'Γιατι' ? ρωτησε ο Ed με την φωνη του να τρεμει απο οργη.
-'Νομισα πως επιτεθηκατε στην γυναικα μου' ειπε ο τραυματιας. 'Σας ειδα απο μακρια και'...
          ==========================================
Δεν αποσωσε την φραση του, η κλωτσια του Jesse στα πλευρα τον εκανε να ουρλιαξει.
-'Την βοηθουσαμε ηλιθιε' ειπε ενω τον κλωτσουσε ξανα. 'Την βοηθουσαμε και συ σκοτωσες δυο απο μας. Η ηλιθια σκυλα μπορουσε να σου το φωναξει αλλα δεν το εκανε'.
-'Σκοτωσατε την γυναικα μου' κλαψουρισε ο τραυματιας. 'Σκοτωσατε την'...
-'Αυτοι και οι δυο μας φιλοι ειναι αλλου τωρα' εκανε ο Cole οργισμενος. 'Ν' ανησυχεις για το απο δω και περα σκουπιδι' προσθεσε ενω του εριχνε κι αυτος μια κλωτσια.
-'Τι θα τον κανουμε αυτον Jesse' ? ρωτησε ο Bob.
-'Δεστε τον' ηρθε η απαντηση. 'Μετα σκαψτε δυο λακκους για τον Frank και τον Clell. Το πτωμα αυτης της βρωμας πεταξτε το πιο περα, τα ορνεα θα επιστρεψουν καποια στιγμη γι αυτην'.
-'Σας παρακαλω, δεν ηξερα' εκανε ο αιμοφυρτος αντρας ενω τον εδεναν. 'Εγινε λαθος, νομιζα'...
Ουτε τωρα αποσωσε την φραση του, η κλωτσια του Jim σχεδον τον εριξε αναισθητο. Μετα πηγε με τους αλλους για ν' ανοιξουν τους ταφους που ειχε πει ο Jesse για τον Frank και τον Clell.
           =========================================
Ειχαν μαζευτει ολοι γυρω απο τους φρεσκοσκαμμενους λακκους που φιλοξενουσαν πια τις σωρους των δυο φιλων τους, τα χερια σταυρωμενα μπροστα, αμιλητοι, περιμενοντας τον Jesse. Ο τελευταιος σταθηκε πανω απο τα προχειροφτιαγμενα μνηματα και αρχισε να μιλαει.
-'Αυτη η ιστορια με τους περιεργους τροπους που κινεισαι καταντησε κουραστικη κι εκνευριστικη' ξεκινησε προφανως αναφερομενος σε καποιο ανωτερο πνευμα. 'Αν εσυ το κανεις μια φορα που να δεις εγω με τι μυστηριους τροπους κινουμαι. Να σου θυμισω πως τα δυο μας αδελφια εχασαν αδικα την ζωη τους προσπαθωντας να βοηθησουν αλλα αν ειχαν αρχισει αυτοι να πυροβολανε αδιακριτως αυτα τα παρασιτα θα ηταν νεκρα και οι φιλοι μας ζωντανοι. Πως ειπες ? Καλα να παθουν που θελησαν να κανουν μια καλη πραξη ? Πηραμε ολοι το μαθημα μας, πιστεψε με, καταλαβαμε τι ακριβως θελεις απο μας και σου λεω πως ναι, αυτο θα γινει απο δω και περα. Αν εσυ εισαι ανικανος ν' αποδωσεις δικαιοσυνη τοτε θα το πραξω εγω. Κι αν εχεις αντιρρηση πολυ θα ηθελα να την ακουσω προσωπο με προσωπο. Αμην' ολοκληρωσε.
              ====================================
Ενα μαζικο 'Αμην' ακουστηκε και απο τους υπολοιπους κι ολοι πια στραφηκαν στον Jesse.
-'Τελικα τι θα τον κανουμε αυτον' ? ρωτησε ο Cole για τον αντρα που ανακτουσε τις αισθησεις του και στα ματια του ηταν ζωγραφισμενος ο τρομος του επικειμενου θανατου του.
-'Προσεξε κανεις αλλος εδω την υπαρξη Gila Monsters η μονο εγω' ? ειπε με τα ματια του καρφωμενα σε μια πετρα που πανω της τεμπελιαζε μια σαυρα με μαυρο και πορτοκαλι χρωμα.
Ολοι εστρεψαν το βλεμμα τους εκει που κοιταζε και ειδαν την σαυρα που τους παρακολουθουσε.
-'Ξερετε φανταζομαι τι σημαινει Gila Monster' συνεχισε μ' ενα φρικαλεο χαμογελο να σχηματιζεται στο προσωπο του. 'Αναρωτιεμαι αν εσυ ξερεις τι ειναι' ειπε στον τραυματια.
Η εκφραση του προσωπου του του εδειξε πως ειχε αγνοια κι ετσι συνεχισε απτοητος.
-'Πρωτα θα σε πλησιασουν κι αφου σιγουρευτουν πως δεν μπορεις να κανεις τιποτα θα σε δαγκωσουν οχι για να σε φανε αλλα για να δουν τι εισαι. Ενα μονο δαγκωμα, που ειναι δηλητηριωδες, δεν θα σου κανει τιποτα εκτος απο το να πονεσεις πολυ για αρκετη ωρα'.
                       ==================================
-'Ομως δεν θα ειναι μονο μια Gila Monster' προσθεσε ενω μια αποκοσμη λαμψη ειχε φανει στα ματια του. 'Θα ερθουν κι αλλες, ολες θα δοκιμασουν να δουν τι εισαι. Δεκα δαγκωματα ? Αργος κι επωδυνος θανατος, θα ουρλιαζεις απο τον πονο και θα σταματησεις μονο οταν πεθανεις. Αυτη τη φορα η περιεργεια δεν θα σκοτωσει την γατα, αυτη τη φορα θα σκοτωσει εσενα. Τι λες' ?
Απομακρυνθηκε απο τον τραυματια αδιαφορωντας για τις ικεσιες και τα παρακαλια του.
-'Οι Gila δεν κυκλοφορουν ποτε μονες, οπου υπαρχει μια υπαρχει ολοκληρη φωλια. Παρτε τον πιο μεσα, να μην ειναι ορατος απο τον δρομο και δεστε τον πανω σ' ενα βραχο. Αυτα τα υπεροχα και θανασιμα ερπετα θα κανουν την δουλεια μας μια χαρα με την πρεπουσα τιμωρια' συμπληρωσε.
Λιγα λεπτα αργοτερα καθε εντολη που ειχε δωσει ειχε εκτελεστει κατα γραμμα. Με οσες δυναμεις του ειχαν απομεινει ο αιμοφυρτος τραυματιας προσπαθουσε μηπως του αλλαζε γνωμη.
-'Θα καεις στην κολαση γι αυτο' ουρλιαξε με οσες δυναμεις του απεμειναν.
-'Μ' αυτην τη ζεστη που επικρατει η κολαση ειναι καλοδεχουμενη' απαντησε ο Jesse.
                 =======================================
Ειχαν ξεκινησει και παλι, ο Jesse και ο Cole στο προπορευομενο και οι αλλοι τρεις ακολουθουσαν.
-'Ο Frank και ο Clell' εκανε ο Jim. 'Αδικα, τελειως αδικα γαμωτο'.
-'Αυτοι γλυτωσαν, με μας τι θα γινει' ? ρωτησε ο Bob. 'Ο Jesse τα εχει χασει τελειως'.
-'Ηδη χασαμε δυο δικους μας, ποιανου ειναι η σειρα τωρα' ? αναρωτηθηκε ο Ed.
-'Μαγκες, οσο κανει κουμαντο ο Jesse ολοι κινδυνευουμε να χασουμε τα κεφαλια μας' ειπε ο Jim.
-'Και τι θες να κανουμε' ? ειπε ο Bob.
-'Ο Jesse ειναι μια κινουμενη βομβα' εκανε ο Ed. 'Οταν εκραγει οποιος ειναι διπλα του θ' ανατιναχθει κι αυτος. Ολο αυτο ειναι λαθος, πρεπει να το σταματησουμε'.
-'Και πως ακριβως προτεινεις να γινει αυτο' ? ρωτησε ο Bob.
Ο Ed γυρισε και τον κοιταξε και στα ματια του ηταν γραμμενος ο φονος.
-'Ξερεις οτι υπαρχει μονο ενας τροπος' ειπε με σκληρη, θεληματικη φωνη. 'Ειστε μεσα' ?
Οι αλλοι δυο επιβατες κοιταχτηκαν μεταξυ τους μα κανεις τους δεν εβγαλε αχνα.    

      

Σάββατο 5 Απριλίου 2025

             Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ










                                                                ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45

 








-'Παντα με καλα νεα, ετσι δεν ειναι Fu' ?
-'Φυσικα. Δεν θα μπορουσε να ειναι αλλιως, δυσκολο ν' αρνηθει κανεις τετοια προταση'.
-'Εξαιρετικα, εξαιρετικα' εκανε η Ypsis Lega. 'Λεπτομερειες, πες μου τις λεπτομερειες'.
-'Απο την στιγμη που ακουσε την προσφορα ειχε αποδεχτει ηδη την συμφωνια. Το σημαντικοτερο ηταν πως στα δικα του κριτηρια δεν προδιδε τον εργοδοτη του με την ευρεια εννοια, απλα τον αποπροσανατολιζε ως προς την τελικη εκβαση δημιουργωντας ενα παραλληλο μονοπατι για καποιον που ενδεχομενως θα εδειχνε το ιδιο ενδιαφερον. Η αληθεια ειναι πως δεν ξερω τιποτα για την συμπεριφορα ενος Edregg, δεν ειχα δει ποτε πριν καποιον απο τοσο κοντα'.
-'Edregg' εκανε η Ypsis 'τοσο σπανιοι οσο και βροχη στον Pentelt. Μην ξεχνας, αυτος που ειδες πρεπει να ειναι και ο τελευταιος του ειδους του. Συναρπαστικο, δεν νομιζεις' ?
-'Σ' αυτο το συγκεκριμενο σημειο θα ηθελα να εκφρασω την διαφωνια μου' ειπε η Fu. 'Η ολη διαπιστωση στηριζεται σε λανθασμενη θεωρια και σαγηνευτικους, ανυποστατους θρυλους'.
               ======================================
Η Ypsis σταματησε να παιζει με το τερατωδες πλασματακι που απολαμβανε τα χαδια της πανω στο γραφειο της και κοιταξε επικριτικα το κοραλλιοπλασμα που εστεκε απεναντι της.
-'Μπορεις να μου εξηγησεις τι εννοεις μ' αυτο Fu' ? ρωτησε.
-'Η θεωρια πως αυτος ο Edregg ειναι ο τελευταιος του ειδους του δεν ισχυει. Συμφωνα με μια ερευνα που εκανα πριν τον συναντησω διαπιστωσα μερικα πολυ ενδιαφεροντα πραγματα'.
-'Αληθεια ? Εκανες ερευνα ? Και τι λεει αυτη η ερευνα που εκανες' ?
-'Οι Edregg ηταν οι μοναδικοι κατοικοι του Gira Oem μ' εναν αριθμο που μετρουσε αρκετα εκατομμυρια. Οταν οι Dista τους κηρυξαν τον πολεμο γιατι ηθελαν να σφετεριστουν τα πλουσια μεταλλευματα του Gira Oem τους αφανισαν μεχρι ενος, καταστρεφοντας καθε υπαρξη ζωης. Ομως η δουλεια στα μεταλλεια μπορει να ηταν προσοδοφορα για τους Edregg αλλα παραλληλα ηταν απιστευτα σκληρη με συνεπεια πολλοι απ' αυτους, ελλεψει αλλων εργασιων, να μεταναστευσουν σε αλλα συστηματα ψαχνοντας μια αλλη, εναλλακτικη λυση επιβιωσης'.
                  ====================================
-'Οταν ξεσπασε ο πολεμος καποιοι επεστρεψαν να υπερασπιστουν τον Gira Oem απο τους Dista, καποιοι αλλοι οχι. Αυτοι οι δευτεροι καποιοι αριθμουσαν ενα αρκετα μεγαλο νουμερο Edregg. Αν υπολογισει κανεις τον χρονο που εχει περασει απο την καταστροφη του Gira Oem μεχρι τωρα, κι εγω το υπολογισα, καταληγει στο συμπερασμα πως αυτη τη στιγμη πρεπει να υπαρχουν εν ζωη'...
-'Ενταξει Fu, καταλαβα' διεκοψε τον μονολογο της Fu η Ypsis. 'Εχεις ομως ενα ταλεντο να καταστρεφεις ενα τετοιο συναρπαστικο μυθο με τους αχρωμους και ψυχρους υπολογισμους σου'.
-'Δεν ειχα τετοια προθεση' απαντησε η Fu 'απλα παρεθεσα την πραγματικοτητα'.
-'Καποιες φορες λησμονω πως η πραγματικοτητα ειναι το μονο πραγμα που σ' ενδιαφερει'.
 Στο ασυμμετρο κεφαλι της Fu ζωγραφιστηκε απορια αλλα δεν ειπε λεξη.
-'Λοιπον, η συμφωνια εκλεισε οπως την θελαμε, τα γεγονοτα παιρνουν το μονοπατι που επιζητουσαμε, υπαρχει κατι αλλο η τελειωσαμε εδω' ? εκανε η Ypsis.
-'Εχω μια απορια που δεν μπορω να εξηγησω' εκανε η Fu.
                        ===================================
-'Εσυ ? Δεν μπορεις να εξηγησεις ? Ανηκουστο ! Και πιστευεις πως εγω μπορω να σου την λυσω ? Αμα ειναι ετσι σ' ακουω Fu, ποια ειναι η απορια σου' ?
-'Για ποιο λογο ο εργοδοτης του Edregg προσπαθει να μετοικησει τους γηινους ? Θελω να πω, αυτη ειναι μια αποφαση που εχει παρθει απο πολυ ψηλα, ο Edregg υπακουει σε εντολες του αφεντικου του που κι εκεινος υπακουει σε καποιες εντολες. Γιατι πρεπει να σωθουν οι γηινοι' ?
Η Ypsis σηκωθηκε απο την καρεκλα της και αρχισε να βηματιζει πανω κατω.
-'Οπως ειπες' εκανε στο τελος 'οι διαταγες εχουν ερθει απο ψηλα. Πιστευω, και οτι σου λεω ειναι απλα θεωριες που εχουν ακουστει κατα καιρους αλλα ποτε δεν επιβεβαιωθηκαν, πως αν καποιος πηρε μια τετοια αποφαση δεν μπορει να ειναι αλλος απο τον Δημιουργο του ανθρωπινου ειδους. 
Το ποιος ειναι φυσικα ειναι αγνωστο αλλα πιστευω ακραδαντα πως ειναι αυτος'.
-'Μα γιατι ομως ? Εχουν καταστραφει πολιτισμοι πολυ πιο ακμαζοντες και σημαντικοι απο τον γηινο και κανεις δεν ενδιαφερθηκε. Τι το σημαντικο εχει αυτο το ειδος και πρεπει να επιβιωσει ?
                      ===================================
-'Οπως σου ειπα, αναποδεικτες θεωριες μεχρι καποια στιγμη ν' αποκαλυφθει η αληθεια. Μια θεωρια λεει πως η γηινοι ηταν το πρωτο ειδος που κατασκευασε ο Δημιουργος και σαν τετοιοι απολαμβανουν μια κατασταση συναισθηματικης ασυλιας. Παντα δενεσαι διαφορετικα με το πρωτο σου πειραμα. Η δευτερη λεει πως σαν πρωτο πειραμα οι γηινοι ηταν ατελεις κι ανολοκληρωτοι σε πολλα σημεια. Ετσι, μολονοτι ανικανοι να δημιουγησουν, να εξελιξουν, ακομα και να διατηρησουν ενα στοιχειωδη, πρωτογονο πολιτισμο δεν μπορουν ν' αναπτυχθουν περαιτερω λογω των περιορισμενων δυνατοτητων που ελαβαν απο την αρχη. Συνεπως συνεχιζουν να υφιστανται με ολες τις ατελειες και τις αδυναμιες που τους διακρινουν. Η τριτη θεωρια σχετιζεται με τις δυο που ανεφερα αλλα υποστηριζει κατι αλλο. Το αποτυχημενο πειραμα με την ανθρωπινη φυλη χρησιμευει πια στον Δημιουργο σαν ενα ειδος εγχειριδιου, δηλαδη πως να δημιουργησετε κατι καλυτερο αποφευγοντας τα λαθη και τις αβλεψιες του παρελθοντος. Με δυο λογια, χειροτερη κατασκευη δεν μπορει να υπαρξει, εκ των πραγματων μονο καλυτερη'.
               =======================================
-'Υπαρχει και μια τελευταια θεωρια, με τους λιγοτερους υποστηρικτες και σημειωσε εδω πως ενας απ' αυτους ειμαι κι εγω. Τι λεει αυτη η θεωρια που πρακτικα στηριζεται στην αλαζονεια, την επαρση και πιο συγκεκριμενα στην αρνηση αποδοχης μιας ολοφανερης αποτυχιας ? Πως ο Δημιουργος εξακολουθει να προστατευει και να διατηρει στην υπαρξη αυτης της γελοιας, αχρηστης και προβληματικης ρατσας με την ελπιδα πως καποια στιγμη η νοηση που τους εχει παρασχεθει θ' αρχισει να λειτουργει σωστα και η αυτοκαταστροφικη ταση που εχουν θα γινει μια παλια, ασχημη αναμνηση. Ειναι τυχαιο πως ειναι οι μοναδικοι που δεν καταφεραν ποτε να βγουν με αξιωσεις απο τον πλανητη τους ? Οχι βεβαια. Αλλοιμονο στον γαλαξια αν ποτε τα καταφερναν. Τα ιδια και χειροτερα που πραγματοποιουν στο σπιτι τους θα εκαναν και οπουδηποτε αλλου εφταναν. Το ποιος τους περιορισε στον πλανητη τους ειναι αγνωστο αλλα σιγουρα ηταν μια εξαιρετικα ορθη πραξη. Τι θα συμβει μ' αυτην την μετοικηση ? Δεν ξερω ειλικρινα. Αυτο που ξερω ειναι πως καποιος τους δινει μια δευτερη ευκαιρια που στα ματια μου δεν εχει νοημα'. 
                    ====================================
-'Πολυ ενδιαφεροντα ολα αυτα' εκανε η Fu 'ομολογω πως δυσκολευομαι να επιλεξω θεωρια, ολες εχουν μια βαση αληθειας. Να φανταστω πως η αληθεια δεν θ' αποκαλυφθει ποτε' ?
-'Να το φανταστεις Fu. Αλλα εχουμε σημαντικοτερα πραγματα να κανουμε απ' το ν' ασχολουμαστε με την μοιρα υποδεεστερων κι αδιαφορων λαων. Θελω να εισαι σε συνεχη επικοινωνια με τον Edregg, θελω να ολοκληρωθει η συναλλαγη το συντομοτερο δυνατον'.
-'Αν δεν με χρειαζεσαι κατι αλλο'...εκανε η Fu αφηνοντας την φραση της μετεωρη.
-'Μπορει να πηγαινεις Fu' εκανε η Ypsis και το κοραλλιοπλασμα αποχωρησε διακριτικα. Εκατσε στο γραφειο της κι αρχισε να παιζει και παλι με το τερατουργημα πανω στο γραφειο της. Ειχε τα δικα της απωτερα σχεδια, μεγαλεπηβολα  και περα απο μικρες, φτωχες φαντασιες αλλα δεν υπηρχε λογος να τα μοιραστει με την Fu. Ηταν τελεια στο να φερνει σε περας και τις πιο δυσκολες αποστολες αλλα ακομα και η δικη της υψηλη νοημοσυνη θα δυσκολευοταν ν' αντιληφθει το μεγεθος οσων ειχε στο μυαλο της. Προς το παρον ολα πηγαιναν οπως τα ειχε σχεδιασει.
                 =====================================
Αν υπηρχε σαν συναισθημα η ηθικη αμφιβολια ισως να κατεφευγε σ' αυτην αν ενοιωθε διστακτικος στο ν' αποδεχτει την προταση που του ειχε γινει. Αλλα ηταν Edregg και ο Μανδυας δεν ηταν προικισμενος με τετοια αχρειαστα συναισθηματα. Το δελεαρ εξαλλου ηταν υπερβολικα μεγαλο για να το αγνοησει η να το προσπερασει, ετσι ελαφρα. Το μονο που επρεπε να κανει ηταν να οργανωσει σωστα τις επομενες κινησεις του ουτως ωστε να μην δυσαρεστουσε κανεναν απο τους δυο εργοδοτες του, για να γινοταν ομως αυτο επρεπε ν' απομονωθει για καποιο χρονικο διαστημα απ' ολους κι απ' ολα αλλα αυτον τον χρονο δεν τον ειχε. Εκ των πραγματων ολα επρεπε να γινουν γρηγορα, συνεπως οτι σχεδιο εκπονουσε επρεπε να ηταν αλανθαστο απο την αρχη.
-'Και ο In-Adu και η Ypsis Lega ζητανε ακριβως το ιδιο πραγμα. Εναν συγκεκριμενο γηινο. Ο In-Adu θα τον παραδωσει στην Ypsis αφου πρωτα τον παρει στα χερια αυτος για να μαθει οτι θελει. Η Ypsis απο την αλλη δεν θελει ο In-Adu ν' απλωσει χερι στον γηινο και να της παραδοθει αμεσα. Το θεμα ειναι πως θα παραδωσω ταυτοχρονα ενα ατομο σε δυο αφεντικα' κατεληξε.
                   ====================================
Απανωτες σκεψεις που προσπαθουσαν να υπερκερασουν η μια την αλλη κραυγαζαν ζητωντας την προσοχη του μα ολες κουβαλουσαν ατελειες και απορριπτονταν εν ριπη οφθαλμου. Το μυαλο του δεν τον ειχε προδωσει ποτε στο παρελθον, ηξερε και πως τωρα θα εκανε το καθηκον του. Η τελεια σκεψη χτυπησε την πορτα του μυαλου του και ο Μανδυας την ανοιξε διαπλατα. Ετρεξε προς το συστημα επικοινωνιας και πραγματοποιησε μια πολυ σημαντικη κληση.
-'Τι μπορω να κανω για σενα' ? αποκριθηκε ο Saadek. 
-'Που βρισκομαστε σχετικα με την ανευρεση του ατομου που σου ζητησα' ?
-'Πολυ συντομα θα ειναι στα χερια μου. Γιατι ?
-'Τελεια. Μολις συμβει αυτο θα σου πω τι θα γινει, υπαρχει μια μικρη αλλαγη σχεδιων'.
-'Πρεπει ν' ανησυχω' ?
-'Οχι, φυσικα οχι. Απλα θα χρειαστω κατι ακομα απο σενα'.
-'Οσο πληρωνεις κανενα προβλημα' απαντησε ο Saadek 'εισαι ακομα το αφεντικο' προσθεσε.
                    ==================================
-'Ειμαι διαθεσιμος' εκανε. 'Τι χρειαζεσαι απο μενα' ?
-'Τελεια' απαντησε ο In-Adu. 'Ποσο γρηγορα μπορεις να εισαι στο διαστημοδρομιο Jadda' ?
-'Αυριο το πρωι αν φυγω τωρα αμεσως' ειπε ο Μανδυας.
-'Ωραια, ωραια. Θελω να εισαι αυριο, οσο πιο πρωι μπορεις στο Jadda'.
-'Και τι ακριβως θα κανω εκει' ?
-'Θα σε πλησιασει εκ μερους μου καποιος που λεγεται Bana Kersis. Θα εχει ηδη εκει το σκαφος του, μ' αυτο θα φυγετε οσο πιο γρηγορα γινεται'.
-'Να παμε που' ? απορησε ο Μανδυας.
-'Δεν υπαρχει χρονος γι αυτα τωρα' ειπε ο In-Adu. 'Θα σου τα εξηγησει ολα ο Bana Kersis μολις επιβιβαστειτε. Εσυ απλα κανε οτι σου πει. Προσεχε, ειναι πολυ σημαντικο ταξιδι αυτο'.
-'Θα γινουν ολα οπως ειπες' απαντησε ο Μανδυας. 'Κατι αλλο' ?
-'Οχι, πολυτιμε φιλε και συμμαχε μου, τιποτα αλλο. Βασιζομαι πανω σου, το ξερεις'. 
  
   

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2025

         Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 










                                                                 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44









-'Κοιτα, δεν ξερω που θελεις να πας αλλα μολις πριν καποιες ωρες ξεφυγα απο καποιους τυπους που ζαχαρωνανε ασχημα το κεφαλι μου και υπαρχει ενδεχομενο να μ' εχουν παρει στο κατοπι. Αν συνεχισεις προς τα κει απ' οπου ηρθα υπαρχει ενδεχομενο να πεσεις πανω τους. Μονος εισαι' ?
Ο αντρας κοιταξε τον Alan ζυγιζοντας ολα οσα του ειχε πει αν ηταν αληθεια.
-'Οχι, δεν ειμαι μονος' απαντησε. 'Εχω μια κοπελια στο φορτηγο, την βρηκα στο ιδιο σημειο που σταματησες κι εσυ και μου λεει κατι τρελα, ακαταλαβιστικα πραγματα. Ελα μαζι μου' ειπε 'α, ευκαιριας δοθεισης, Martin Breadford, οδηγος νταλικας' προσθεσε κι απλωσε το μουσκεμενο χερι του προς τον Alan με τον τελευταιο να το σφιγγει γερα.
-'Alan Carter' συστηθηκε 'κυνηγημενος', κι αυτος ειναι ο Ronnie, ο σκυλος μου' προσθεσε κι ακολουθησαν βιαστικα τον Martin στο φορτηγο.
Στην ευρυχωρη καμπινα του οδηγου ο Alan προσεξε μια κοπελα που καθοταν στην ακρη του καθισματος του συνοδηγου, μαζεμενη κι εμφανως ταραγμενη.
                       ====================================
-'Απο δω η Silea Nearhos που σου ελεγα' εκανε ο Martin ενω η κοπελα εκανε μια ελαφρια κινηση με το κεφαλι 'αυτος ειναι ο Alan Carter και ο Ronnie' συνεχισε ο οδηγος ενω παραλληλα εβαζε εμπρος το φορτηγο του. 'Αν ειναι αληθεια οτι μου ειπες' απευθυνθηκε προς τον Alan 'λεω ν' αποφυγουμε τη διαδρομη απ' οπου ηρθες και να κινηθουμε αντιθετα. Το αμαξι σου' ?
-'Δεν ειναι δικο μου' αποκριθηκε ο Alan. 'Το δικο μου δεν ξερω καν που βρισκεται'.
-'Ωραια' απαντησε ο Martin 'δεν εχουμε ν' αφησουμε τιποτα πισω μας. Παρεμπιπτοντως, εγω κατευθυνομουνα προς το Κ.Ε.Λ.Ν που βρισκεται κοντα στο Claymore. Η Silea απο δω δεν ειχε αντιρρηση, εσυ εισαι ενταξει μ' αυτο' ? ρωτησε τον Alan καθως μανουβραριζε την νταλικα.
-'Το οπουδηποτε μακρια απ' αυτους που με ψαχνουν μου μοιαζει φανταστικο' ειπε ο Alan.
-'Αψογα. Ας απομακρυνθουμε απο δω και τα υπολοιπα τα βρισκουμε στο δρομο.
Με ανετες κινησεις, προιοντα ξεκαθαρα χρονων πειρας, εστρεψε την νταλικα προς την αντιθετη κατευθυνση ενω η μανια της βροχης εμοιαζε σταδιακα να ξεθωριαζει.
                    ====================================
-'Πες του οτι μου ειπες' παροτρυνε την Silea ο Martin διχως να παιρνει τα ματια του απ' τον δρομο. Η κοπελα διηγηθηκε αλλη μια φορα το περιστατικο που ειχε ζησει μετα την αγρια δολοφονια του δικαστη και των οικειων του κι αφου ολοκληρωσε την αφηγηση της κοιταξε εντονα τον Alan περιμενοντας να δει τις αντιδρασεις του. Ο τελευταιος εφερε στο μυαλο του την δικη του συναντηση με τον κηρυκα κι αναρωτηθηκε αν επρεπε να το μοιραστει με τον Martin και την Silea. Μετα απο λιγη σκεψη επελεξε να το αποσιωπησει μεχρι νεωτερας.
-'Δεν ξερω κατα ποσο συνεβησαν ολα αυτα' ειπε 'αλλα η αληθεια ειναι πως με ολα αυτα που εχουν ηδη διαδραματιστει τιποτα δεν μου κανει πια εντυπωση' κατεληξε ο Alan. 'Το σεναριο να ειναι εξωγηινοι πισω απ' ολα αυτα μου εχει περασει και μενα απο το μυαλο, απλα δεν ειχα ποτε αποδειξεις, ουτε καν ενδειξεις, οτι κατι τετοιο ηταν εφικτο. Με οσα ακουσα ομως αυτο το σεναριο ισως βρηκε τις αποδειξεις που χρειαζοταν για να ζωντανεψει. Εξυπακουεται πως παραμενει το ερωτημα γιατι αλλα ισως καποια στιγμη να το μαθουμε κι αυτο' ολοκληρωσε.
            =======================================
Η Silea πηγε κατι να πει αλλα μια φωνη απο τον ασυρματο της νταλικας την διεκοψε.
-'Maximun Overdrive 1, εδω Maximum Overdrive 4, ακους' ?
Ο Martin πηρε τον ασυρματο στα χερια του για ν' απαντησει.
-'Ακουω Maximum Overdrive 4, που βρισκεσαι' ?
-'Πριν λιγο περασα το Colston, συνεχιζω πορεια για Claymore, εσυ' ?
-'Αλλαξα λιγο πορεια, κανω κυκλο, μαλλον θα φτασω τελευταιος'.
-'Τι εγινε ?
-'Τιποτα σοβαρο. Εχω δυο 'δεματα' μαζι μου, τα μαζεψα στο δρομο και το ενα εχει 'σκια' στην ουρα του. Δεν θελω να ριψοκινδυνεψω απροοπτες συναντησεις.
-'Καλως. Οι Maximum 2 και 3 δεν απαντουν εδω κι ενα μισαωρο περιπου'.
-'Θα ειναι εκτος εμβελειας, λογικα θα τους πετυχουμε στη συγκλιση'.
-'Εχει εκπομπη ηδη ο Gruesome Al, βαλε ν' ακουσεις οτι προλαβεις. Maximum Overdrive 4 τελος'.
              =====================================
-'Τι συνθηματικο ειναι αυτο το Maximum Overdrive που λεγατε' ? απορησε ο Alan.
-'Ναι, ακουγεται καπως' απαντησε ο Martin. 'Διχως επικοινωνιες μονο μεσω ασυρματου μπορουσαμε να συννενοηθουμε. Ειμαστε 4 νταλικιερηδες απο διαφορετικα μερη κι αποφασισαμε
να παμε εκει που σας παω τωρα, στο Κεντρο Ελεγχου Λοιμωδων Νοσηματων. Τωρα τ' ονομα το εχουμε παρει απο την ομωνυμη ταινια του Steven King, Maximum Overdrive'.
-'Αυτον τον Steven King τον ξερω' εκανε η Silea 'την ταινια αυτη ομως ποτε'.
Ο Martin χαμογελασε κι αναψε τσιγαρο.
-'Βασιζεται σε βιβλιο του αλλα το ωραιο ειναι πως εχει κανει και ο ιδιος την σκηνοθεσια'.
-'Ναι αλλα γιατι Maximum Overdrive' ? ρωτησε παλι η Silea.
-'Το θεμα της ταινιας ειναι μια δυσλειτουργια στις μηχανες στην Γη εξαιτιας ενος κομητη. Οι μηχανες αρχιζουν και σκοτωνουν κοσμο και πρωταγωνιστουν ενα σωρο νταλικες που συννενοουνται μεταξυ τους για το πως θα εξοντωσουν τους ανθρωπους'.
                        ===================================
-'Καινουργια ειναι' ? ρωτησε με την σειρα του ο Alan. 
-'Παλια ταινια, δεν εμεινε και στην ιστορια αλλα μας φανηκε καταλληλο ονομα για να βαφτιστουμε' αποκριθηκε ο Martin. 'Δεν μου κανει εντυπωση που δεν την ξερετε, παραειστε μικροι. Αμφιβαλλω αν νεοι της γενιας σας θ' ασχολουνταν ποτε με τετοιες ταινιες'.
-'Ειπες δυο 'δεματα' και 'σκια' εκανε η Silea. 'εννοοντας εμας. Δηλαδη ? Τι σημαινει αυτο' ?
Ο Martin χαμογελασε. 'Ειναι κωδικας μεταξυ μας, ετσι ενημερωνουμε ο ενας τον αλλον. 'Δεματα' σημαινει πως εχω συνεπιβατες αλλα ειναι ενταξει. 'Σκια' σημαινει πως τους κυνηγανε.  Αν ελεγα 'πακετα' σημαινε πως οι συνεπιβατες μου ειναι επικινδυνοι, συνεπως οποιος μπορουσε να σπευσει σε βοηθεια και ηταν πιο κοντα θα το εκανε αμεσως. Καταλαβες τωρα' ?
-'Φυσικα. Αλλα αμα οι ερμηνειες ειναι αντιστροφες ? Αν 'δεματα' σημαινει κινδυνος και 'πακετα' κανενα προβλημα ? Πως ξερουμε πως αυτο που μας ειπες ειναι η αληθεια' ?
-'Δεν το ξερετε αλλα αναρωτηθειτε. Ειστε επικινδυνοι' ?
                          ===================================
-'Νομιζω δεν υπαρχει λογος ν'αμφισβητησουμε οτι μας ειπες' εκανε ο Alan προσπαθωντας να ελαφρυνει την ατμοσφαιρα. 'Το αντιθετο, η βοηθεια σου ειναι πολυτιμη'.
-'Ευχαριστω παλληκαρι μου. Καταλαβαινω πως οι γυναικες ειναι πιο φιλυποπτες, πιο μαγκωμενες, χωρις παρεξηγηση κοπελια, αλλα δεν εχετε να φοβηθειτε κατι απο μενα'.
-'Ολα καλα' εκανε η Silea 'απλα με ολα αυτα που εχουν συμβει'...
-'Απολυτα δικαιολογημενη' εκανε εμφατικα ο Martin 'δεν τα λες και λιγα'.
-'Αυτο με την μουσικη που σου ειπε ο συναδελφος' ? παρενεβληθη ο Alan προσπαθωντας ν' αλλαξει την κουβεντα. 'Πως τον ειπε τον τυπο' ?
-'Gruesome Al. Μυστηρια μαρκα. Κανεις δεν ξερει απο που εκπεμπει, παιζει μουσικες για περιεργο κοινο, εχει τις αποψεις του, μερικες εντελως ξεχαρβαλωμενες αλλα ενταξει. Αναθεμα αν εχω συγκρατησει ενα απο τα ονοματα που βαζει αλλα μερικα, πως να το πω, ακουγονται καπως. Κατσε να τον βαλουμε ν' ακουσουμε τι εχει να λεει αποψε' προσθεσε κι ανοιξε το ραδιοφωνο.
             ====================================
-'... λειψει το ατελειωτο, εκνευριστικο και σχεδον μονιμο μποτιλιαρισμα που υπηρχε. Ολοι εσεις εκει εξω που βρισκεστε πισω απο ενα τιμονι εχετε καταλαβει πως οι δρομοι ειναι δικοι σας. Τερμα οι φασαρια, οι διαπληκτισμοι, οι καυγαδες, οι κορνες, ολα. Οπου και να πηγαινετε εχετε ξεχασει τον χαμενο χρονο που σπαταλουσατε με ωρες αναμονης που το μονο που εκανε ηταν να δοκιμαζει νευρα και αντοχες οπως το περιγραφει ο Jimi Hendrix στο Crosstown Traffic. Να θυμαστε ομως πως οτι κανετε εσεις το κανει ο απεναντι σας, το κανει αυτος που βρισκεται πισω σας. Τα νευρα, ο θυμος, η λαμψη στα ματια, ο φονος και το εγκλημα ειναι ακομα εδω. Γι αυτο προσεξτε την νυχτα, την αποψινη νυχτα. Να ειστε αορατοι, αθεατοι, μην κανετε τον παραμικρο θορυβο που μπορει να σας προδωσει. Ζουμε επικινδυνες μερες, καθε τι που μπορει να σας εκθεσει μπορει να ειναι μοιραιο. Sound of Silence απο τους αυστραλους Sick Things, γιατι η ησυχια δεν τραβαει ποτε τα βλεμματα, γιατι η ησυχια περναει παντα απαρατηρητη. Αντιγραψτε το πιο κοντινο κι επιτυχημενο, την φυση την ιδια οπως λειτουργει τη νυχτα και συνεχιστε να παραμενετε ζωντανοι'.
                   ======================================
-'Και κατι ακομα γι αυτην τη νυχτα, ειδικα για οσους ειναι στο δρομο στα βορεια. Απο εδω βλεπω την μαυριλα που υπαρχει, σημαδι πως καποιοι απο σας βιωνετε οτι λεει ο Tom Verlaine με το Storm, καποιοι οδηγειτε μεσα στην βροχη, μια βροχη που δεν ξερω αν ειναι Mercy Rain οπως υποστηριζει ο Peter Murphy. Γιατι ο οικτος και το ελεος ειναι πια μονο για την χλωριδα και την πανιδα, οχι για μας που ειμαστε πια ειδος προς εξαφανιση. Μην ξεχνατε, ποτε κατι τοσο ζωογονο δεν αφορουσε την ανθρωπινη ρατσα, απο τοτε που υπηρξαμε τα φυσικα φαινομενα οπως η βροχη ηταν μεσο τιμωριας και μαλιστα σκληρης. Απο την εποχη του κατακλυσμου που ολος ο πλανητης ζουσε Flood συμφωνα με τους Jar Of Clay μεχρι τις προσφατες εμπειριες της κλιματικης αλλαγης οπου φροντισαμε να καταστρεψουμε τα παντα. Αλλα αποψε οσοι βρισκεστε εκει εξω κοιταξτε να επιβιωσετε γιατι αυριο θα σας περιμενουν διαφορετικες και νεες δοκιμασιες, σ' ενα περιβαλλον που κανεις μας δεν ζητησε, κανεις μας δεν θελει και κανεις μας δεν μπορει να διορθωσει. Ακουμε τα κομματια που ανεφερα και ο Gruesome Al εδω σας αφηνει την καληνυχτα του κι αποχωρει'.    
 


Τετάρτη 26 Μαρτίου 2025

           Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 









                                                               ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43












Το ενστικτο του τον ειχε προειδοποιησει να μην ακολουθησει την Luna που μολις του ειχε κλεψει το αυτοκινητο και αποδειχτηκε περα για περα σωστο. Στην απολυτη σιγαλια που επικρατουσε ακουγε το θορυβο του κινητηρα να ξεθωριαζει προοδευτικα καθως απομακρυνοταν και μετα, εντελως αναπαντεχα, σταματησε τελειως. Κατι ειχε συμβει αλλα δεν ηξερε τι. Διχαστηκε ως προς το ποιον ν' ακολουθησει και η πλευρα που του ελεγε να παει προς τον κηρυκα κερδισε. Ειχε εξαφανιστει μεσα σε κεινον τον τεραστιο χωρο αλλα οι ανθρωποι δεν εξαφανιζονταν ετσι απλα. Καπου ηταν, καπου κρυβοταν και ο Alan, με τον Ronnie στο κατοπιν του, επιθυμουσε διακαως να τον βρει για να μαθει πως γνωριζε και απο που το ονομα του. Τα λιγοστα δευτερολεπτα που κρατησαν οι σκεψεις του ηταν αρκετα για να τον βοηθησουν αλλη μια φορα. Αυτος ο θορυβος απο κινητηρα που ακουγε μολις τωρα δεν ηταν απο την Charmin', υπηρχε καποιος ακομα εκει κοντα με μηχανοκινητο οχημα. Μπηκε μεσα στο κτιριο κι εψαξε να βρει σημειο που θα μπορουσε να κρυφτει και να μαθει ποιος ηταν ο οδηγος του αυτοκινητου. Ειδε τις σκαλες μπροστα του.
                    ====================================
Το αυτοκινητο σταματησε ακριβως εξω απο το κτιριο. Τρεις αντρες και μια γυναικα βγηκαν απ' αυτο, ο ψηλος με τα μακρια μαλλια που βαδιζε μπροστα εμοιαζε να ειναι αρχηγος.
-'Το ψαχνω εγω αυτο' ειπε η γυναικα και ετρεξε προς την εισοδο του κτιριου.
Ο αντρας εκανε νοημα στους αλλους δυο να ελεγξουν τα δυο διπλανα κτιρια κι αυτος παρεμεινε εκει με τα ματια του να σαρωνουν τα παντα. Λιγα λεπτα μετα οι δυο αντρες ειχαν βγει απρακτοι.
-'Τιποτα Zeerok Zee' ειπαν σχεδον εν χορω 'δεν υπαρχει κανενας εκει μεσα'.
Ο αντρας που ειχαν προσφωνησει Zeerok Zee δεν ανοιγοκλεισε καν τα βλεφαρα του.
-'Αν υπαρχει αλλος' εκανε η γυναικα που κι αυτη ειχε επιστρεψει μονη 'ειναι καπου αλλου'.
-'Υπαρχει Argomma, υπαρχει. Τον νοιωθω αυτη τη στιγμη να μας παρακολουθει.
-'Τι θελεις να κανουμε' ? ρωτησε η γυναικα.
Ο θηριωδης αντρας εσφιξε τις γροθιες του, τεντωσε τα χερια του και ουρλιαξε με ολη του την δυναμη, ενα ουρλιαχτο ικανο να παγωσει τις φλεβες του οποιουδηποτε. Κανεις δεν μιλησε.
                        ==================================
-'Ειναι πεζος' ειπε μολις εκτονωθηκε ο Zeerok Zee. 'Δεν γινεται να μας ξεφυγει, ειναι καπου κρυμμενος και πανικοβλητος. Τον θελω ζωντανο' προσθεσε με ψυχρη, μεταλλικη φωνη. 'Εσεις' διεταξε 'σαρωστε εξονυχιστικα τα κτιρια απ' αυτην τη πλευρα, εγω θα παω απο την αλλη. Argomma' απευθυνθηκε στη γυναικα 'μεινε εδω κι ελεγχε το μερος μηπως φανει. Καταλαβατε' ?
Δεν χρειαστηκε δευτερη κουβεντα, ολοι τσακιστηκαν να υπακουσουν στις διαταγες του. Η Argomma στηθηκε ακριβως στην εισοδο του μεγαλου κτιριου με το βλεμμα να κοιταει παντου.
Ενοιωσε μια παρουσια πισω της μα δεν τρομοκρατηθηκε. Γυρισε με ταχυτητα φιδιου ενω ενα μαχαιρι 20 εκατοστων ηταν ηδη στο χερι της και βυθιζοταν στην σαρκα αυτου που υπηρχε πισω της. Διαπιστωσε με εκπληξη και τρομο πως το μαχαιρι ειχε περασει μεσα απο το σωμα του αντρα που εστεκε πισω της. Και το δευτερο χτυπημα ηταν σαν να εσχιζε τον αερα. Οπισθοχωρησε μην μπορωντας να εξηγησει τι συνεβαινε. Ο κηρυκας αδιαφορησε για την παρουσια της, την προσπερασε και κατεβηκε αργα τις σκαλες σαν να πηγαινε μια χαλαρη βολτα.
                    ======================================
Την στιγμη που εφτανε στο επιπεδο του δρομου εξαφανιστηκε σαν να μην ειχε υπαρξει ποτε. Τα ματια της Argomma γουρλωσαν αδυνατωντας να πιστεψει οτι ειχε μολις συμβει. Δεν ειχε δει λιγα με τα ματια της, πραγματα που δυσκολα θα γινονταν πιστευτα απο τον καθενα μα ετουτο εδω ηταν περα απο καθε λογικη. Σκεφτηκε να φωναξει τους υπολοιπους μα αλλαξε γνωμη. Τι να τους ελεγε ? Πως ενα φαντασμα βγηκε απο το κτιριο κι εξαφανιστηκε ? Θα την περνουσαν για τρελη, για θεοπαλαβη, ακομα και η ιδια θα πιστευε κατι τετοιο αν της το ελεγε καποιος αλλος. Οχι, οτι ειχε συμβει θα το κρατουσε μονο γι αυτην αλλα πλεον δεν ηθελε καν να στεκεται μπροστα απο εκεινο το κτιριο. Ο φοβος του ανεξηγητου ειχε φωλιασει μεσα της, το τελευταιο που χρειαζοταν ηταν να εβγαιναν κι αλλες τετοιες οπτασιες απο εκει μεσα για να κανουν τις βολτες τους. Κατεβηκε γρηγορα τα σκαλια κι ακολουθησε την αντιθετη διαδρομη απο εκεινη που φαινομενικα θ' ακολουθουσε εκεινο το πλασμα αν δεν ειχε εξαφανιστει σαν να μην ειχε υπαρξει ποτε. Το πως θα το δικαιολογουσε στον Zeerok Zee θα το εβλεπε αργοτερα, τωρα ηθελε ν' απομακρυνθει.
                        =====================================
Ο αρχικος πανικος του Alan εδωσε γρηγορα την θεση του σε πιο ορθολογιστικες σκεψεις. Η εξαφνη εμφανιση του κηρυκα δεν τον αιφνιδιασε, τον παρακολουθησε καθως εβγαινε απο το κτιριο, ειδε την ματαιη αποπειρα της γυναικαρας που εστεκε φρουρος στην εισοδο για να τον σταματησει και προσπαθησε να ερμηνευσει τις κινησεις του. Οταν ειδε το υπεροχο θηλυκο να εγκαταλειπει ευσπεσμενα το κτιριο συνειδητοποιησε πως ο κηρυκας του εδινε μια διεξοδο διαφυγης που επρεπε να εκμεταλλευτει αμεσα. Σταματησε στην εισοδο και χτενισε με το βλεμμα την περιοχη τριγυρω. Το σκοταδι ειχε πεσει εξω κι αυτο ηταν ενας πολυτιμος συμμαχος στην προσπαθεια διαφυγης του. Απομακρυνθηκε γρηγορα απο την πλατεια και το ματι του επιασε το οχημα με το οποιο ειχαν ερθει οι διωκτες του. Πλησιασε με την δεουσα προσοχη και χρησιμοποιωντας το μαχαιρι του εσχισε τα δυο μπροστινα λαστιχα εξασφαλιζοντας ετσι πως δεν θα ειχε ν' ανησυχει για τυχον καταδιωξη. Τωρα επρεπε να βρει ενα μεταφορικο μεσο για ν' απομακρυνθει μαζι με τον σκυλο του το συντομοτερο δυνατον.
                       ===================================
Σταθηκε τυχερος στο πεμπτο, μια παλια Camaro με τα κλειδια στην μιζα. Με τον Ronnie διπλα του προσπαθησε να φερει στην μνημη του το χαρτη της πολης για να θυμηθει την εξοδο. 
Ηξερε πως ο θορυβος της μηχανης θα κινητοποιουσε τους διωκτες και χαμογελασε πλατια σκεφτομενος τα μουτρα τους οταν θα εβλεπαν τα σκασμενα λαστιχα. Πηρε μια στροφη και μπηκε στην ευθεια του δρομου που οδηγουσε εξω απο την πολη. Ανεπτυξε ταχυτητα και φρεναρε αποτομα. Λιγα μετρα μπροστα του στεκοταν η γυναικαρα που ηταν φρουρος στο κτιριο που ειχε κρυφτει λουσμενη στο φως των προβολεων του. Επαιξε λιγο με το γκαζι και τον συμπλεκτη θελοντας να δωσει στιγμα πως ηταν αποφασισμενος ακομα και να περασει απο πανω της αν δεν απομακρυνοταν. Η Argomma αδιαφορουσε, παρεμενε αμετακινητη.
-'Κριμα κι αμαρτια τετοια γυναικα' μονολογησε ο Alan 'αλλα το τομαρι μου αξιζει περισσοτερο' προσθεσε και χυμηξε μπροστα. Ειχαν απομεινει λιγα μετρα ακομα για να την χτυπουσε οταν η Argomma με μια βουτια στο πλαι απεφυγε τη συγκρουση ενω ο Alan χανοταν στο βαθος. 
                =======================================
-'Εφταψυχος' μουρμουρισε ο Zerok Zee που ειχε καταφτασει μαζι με τους αλλους δυο. 'Δεν ξερουμε που παει και δεν μπορουμε ν' ακολουθησουμε. Αυτο το πανουργο σκυλι μας εσκασε δυο λαστιχα. Βρειτε μεταφορικο μεσο' διεταξε τους δυο αλλους που ετρεξαν να υπακουσουν.
-'Που ηταν τελικα κρυμμενος' ? ρωτησε ο Zerok.
Η Argomma ανασηκωσε τους ωμους της.
-'Νομιζα πως απο κει που ησουν ηλεγχες ολο το μερος' εκανε ξανα ο Zerok.
-'Ετσι νομιζα κι εγω' απαντησε η Argomma 'αλλα τελικα μαλλον καναμε λαθος. Τι γινεται απο δω και περα' ? ρωτησε απορημενη. 'Τον κυνηγαμε η τον παραταμε' ?
-'Δεν ξερω ακομα. Αυτο που ξερω ειναι πως το σκουπιδι αυτο τριγυρναει εκει εξω και ειναι ζητημα χρονου να τον εντοπισω και να του δωσω ενα καλο μαθημα'.
-'Αν καταλαβα καλα κερδισε αυτον τον γυρο'.
-'Αυτον ναι' απαντησε ο Zerok 'μα εχουμε ακομα καμποσους κι αυτους δεν θα τους κερδισει'.
                    ====================================
Ειχε σταματησει να κοιταζει τους καθρεφτες σχεδον μετα απο μια ωρα απο την στιγμη που ειχε διαφυγει. Στο μυαλο του ηταν ολα ανακατεμενα. Ο μυστηριωδης κηρυκας που ουσιαστικα τον ειχε βοηθησει να διαφυγει, εκεινο το υπεροχο πλασμα που λιγο κοντεψε να παρασυρει με το αμαξι, οι υπολοιποι που τον αναζητουσαν απεγνωσμενα κι εμοιαζαν αποφασισμενοι. Για την Luna δεν μπορουσε να κανει τιποτα, δεν ηξερε τι της ειχε συμβει, που μπορει να ηταν, συνεπως ηταν αδυνατον να βοηθησει. Αυτο που επρεπε να κοιταξει ηταν πως θα τα καταφερνε ο ιδιος.
Η βροχη ξεκινησε δειλα αλλα βλεποντας πως ειχε περιθωρια για κατι πιο εντυπωσιακο αδραξε την ευκαρια. Οι υαλοκαθαριστηρες τωρα δουλευαν πυρετωδως για να του προσφερουν ουσιαστικα λιγο καθαρο οπτικο πεδιο. Ελαττωσε ταχυτητα κι εστιασε στην λευκη γραμμη στη μεση του δρομου. Αν συνεχιζε ετσι για πολυ ακομα ισως θα επρεπε να βρει καπου απαγκια, να περιμενε να φυγει αυτη η θηριωδης μπορα για να συνεχισει. Η σκεψη ομως πως οι διωκτες του μπορει να βρισκονταν ξοπισω του τον υποχρεωσαν να εγκαταλειψει αυτην τη πιθανοτητα.
                     =====================================
Λιγο η βροχη, λιγο η ολισθηροτητα του δρομου τον αναγκασαν να το περασει και να σταματησει προοδευτικα μερικα μετρα πιο κατω. Εβαλε οπισθεν και σταματησε ακριβως διπλα του. Το οχημα εμοιαζε εγκαταλελειμμενο αλλα ορθα παρκαρισμενο να μην μπλοκαρει το δρομο. Βγηκε παιρνοντας μαζι ενα φακο που ειχε βρει στο ντουλαπακι του αυτοκινητου και πλησιασε το αυτοκινητο ενω παραλληλα προσπαθουσε να προστατευθει απο την βροχη. Δεν ηταν κανενας μεσα αλλα αυτο που του κινησε την περιεργεια ηταν ο ανεπαισθητος καπνος που εβγαινε απο το καπω. Ακουμπησε το χερι του και διαπιστωσε πως ηταν ακομα ελαχιστα ζεστο, πραγμα που σημαινε πως καποιος το οδηγουσε πριν φτασει εκεινος εκει. Κοιταξε περιμετρικα του αυτοκινητου στα χορτα μηπως εβρισκε τον επιβατη αλλα ηταν ματαιος κοπος. Οποιος το ειχε αφησει τωρα μπορουσε να βρισκεται οπουδηποτε, δεν υπηρχε λογος να χανει ασκοπα τον καιρο του και μαλιστα κατω απο τετοια καταρρακτωδη βροχη. Μπηκε μεσα ξανα μουσκευοντας τα παντα κι εβαλε μπροστα πηγαινοντας οσο πιο αργα μπορουσε μηπως και διεκρινε κατι.
                      ===================================
Τα φωτα του αποκαλυψαν πως υπηρχε μια γεφυρα μπροστα του, μερικες δεκαδες μετρα μονο. Ηταν αδυνατον να δει πιο μακρια, αναρωτηθηκε αν η γεφυρα ηταν ασφαλης να την διασχισει. 
Οτι και να σκεφτοταν χαθηκε αποτομα οταν τον τυφλωσαν φωτα απο την αλλη μερια. Δεν μπορουσε να ειναι αυτοκινητο, πιθανον να ηταν φορτηγο η νταλικα. Σταματησε αναρωτωμενος τι να κανει. Σιγουρα δεν ηταν οι διωκτες του, συνεπως δεν ειχε αμεσο λογο να φοβαται. Κατεβηκε απο το αυτοκινητο και αρχισε να διασχιζει την γεφυρα αργα με τα χερια μισοσηκωμενα. Ηταν αδυνατον να διακρινει οτιδηποτε, τα εντονα φωτα και η ραγδαια βροχη δεν το επετρεπαν.
Εφτασε λιγα μετρα μακρια απο την νταλικα και σταματησε. Για λιγο δεν υπηρξε καμμια κινηση.
Μια φιγουρα ανοιξε την πορτα του οδηγου του μεγαλου οχηματος, κατεβηκε και μιλησε.
-'Μετακινησε το αυτοκινητο σου' ειπε 'μου μπλοκαρεις την εξοδο στη γεφυρα' προσθεσε.
-'Εισαι σιγουρος πως σε αντεχει' ? ρωτησε ο Alan.
-'Δεν ειναι η πρωτη φορα μικρε, ξερω τι κανω' απαντησε η φωνη γεματη αυτοπεποιθηση.   

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2025

          Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ











                                                             ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42
 












-'Καποιοι λειπουν, δεν ειμαστε ολοι εδω' ειπε η Tristessa ενω το βλεμμα της σαρωνε την αιθουσα προσπαθωντας να εντοπισει τους αποντες. 'Δεν ειχαμε πει να βρεθουμε ολοι εδω στις 10' ?
-'Ο Noff με την αδελφη σου' απαντησε ο Brett δειχνοντας παραλληλα την Gardenia 'δεν θυμαμαι τ' ονομα τωρα αλλα κατι εχει να κανει με λουλουδια νομιζω'.
-'Ναι' ειπε η Gardenia 'λεπει η Jasmine κι εκεινος ο περιεργος. Καντε ενα τσιγαρο και λιγη υπομονη, παω να τους βρω' συμπληρωσε και βγηκε απο την αιθουσα πριν πει κατι οποιοσδηποτε.
Οσοι καπνιζαν αναψαν οντως τσιγαρο, οι υπολοιποι βυθιστηκαν στις καρεκλες τους.
Τα ηδη τεντωμενα νευρα της Gardenia τεντωσαν ακομα περισσοτερο καθως εψαχνε να τους βρει διχως να ξερει που μπορει να ηταν. Δεν της αρεσε καθολου αυτη η στενη επαφη που αναπτυσσοταν μεταξυ της Jasmine κι εκεινου του μυστηριου, επρεπε το συντομοτερο δυνατον να κανει μια κουβεντα με την αδελφη της πριν τα πραγματα ξεφευγαν απο καθε ελεγχο. Συντομα διαπιστωσε πως τα γεγονοτα, αυτα που φοβοταν, την ειχαν ηδη προσπερασει.
                ======================================
Οι ψιθυροι που ερχονταν πισω απο κεινη την πορτα την εκανε ν' ανοιξει οσο πιο διακριτικα μπορουσε κι αυτο που ειδε την προσγειωσε στην σκληρη πραγματικοτητα. Ειχε αργησει πολυ.
Ηταν και δυο γυμνοι στο κρεβατι, ο Noff ανασκελα με την Jasmine σκαρφαλωμενη πανω του. Ηταν ξεκαθαρο πως βρισκονταν σε κατασταση εκστασης, κανεις απ' τους δυο αρχικα δεν αντιληφθηκε πως τους εβλεπαν, αυτο συνεβη οταν τυχαια το βλεμμα του Noff επεσε στην πορτα.
Διχως να σταματησει οτι εκανε τραβηξε απαλα πανω του την Jasmine κι εξισου απαλα την αφησε διπλα του ενω παραλληλα την αγκαλιαζε μ' ενα αδιευκρινιστο χαμογελο στο προσωπο.
-'Μας ψαχνουν και μας βρηκαν' ειπε στην Jasmine που εκεινη τη στιγμη ειδε την Gardenia.
-'Ολοι εσας περιμενουν' εκανε αποδοκιμαστικα η τελευταια 'βρηκατε την ωρα'.
-'Ω, ελα αδελφουλα, μην γινεσαι κακια' ειπε η Jasmine ενω κολλουσε ακομα περισσοτερο πανω στον Noff. 'Θ' αφηνες κατι τετοιο για μια ηλιθια συναντηση' ? προσθεσε ναζιαρικα.
-'Μαλλον θα επελεγα το λιγοτερο ανιαρο' ειπε και αποχωρησε διχως αλλη κουβεντα.
                 ======================================
-'Μπλεξαμε' ? εκανε χαριτολογωντας ο Noff.
-'Μην δινεις σημασια στην Gardenia, ειναι απλα υπερπροστατευτικη οπως ηταν παντα. Μην βαφεις ετσι τα μαλλια σου, μην βγαινεις ραντεβου περιεργες ωρες, τι δουλεια εχεις μ' αυτον, τετοια πραγματα. Ξερω πως για το καλο μου τα κανει ολα αλλα μερικες φορες γινεται ανυποφορη. Ειμαι ακομα η μικρη, ανυπερασπιστη αδελφουλα της και θελει να με προσεχει'.
-'Εσυ ανυπερασπιστη ? Τι να πω εγω τοτε' ?
-'Ενα δικιο το εχεις, σε βρηκα μικρο κι αθωο και σ' εκμεταλλευτηκα ε ? Τελος παντων, στο καλυτερο μας εκοψε. Αντε να παμε τι δουμε τι θελουν και οι αλλοι και μετα να επιστρεψουμε για την πολυ ενδιαφερουσα συνεχεια' προσθεσε με τον Noff να συμφωνει απολυτα φιλωντας την.
Ντυθηκαν με την ησυχια τους και σε λιγα λεπτα βρισκονταν στην αιθουσα που ηταν οι αλλοι.
-'Συγγνωμη για την καθυστερηση' εκανε η Jasmine 'ξεχαστηκαμε. Χασαμε κατι' ?
-'Οχι, σας περμεναμε. Τωρα θα ξεκινησουμε' ειπε η Maureen. 
                 ====================================
-'Ας δουμε λιγο την τρεχουσα κατασταση' αρχισε η Tristessa παιρνοντας τον λογο πρωτη. 'Ετουτη εδω η βαση μπορει να ειναι στα χερια μας αλλα δεν βλεπω σε τι θα μπορουσε περαιτερω να μας εξυπηρετησει. Μεθαυριο το αργοτερο οσοι ηταν κρατουμενοι εδω θα φυγουν, το που θα πανε ειναι δικο τους θεμα, ο καθενας επιλεγει προσωπικα. Δεν ξερω τι θα κανετε εσεις τελικα' συνεχισε απευθυνομενη στην Gardenia και την Jasmine 'σχετικα με τον πιτσιρικα που ειχατε μαζι σας αλλα αυτο ειναι ξεχωρο απο το τι θα κανουμε ολοι μας. Καποιοι εδω ειχαν σαν σκεψη να πανε μεχρι το Κ.Ε.Λ.Ν σε περιπτωση που ευρισκαν εκει απαντησεις για το τι συμβαινει. Η δικη μου προταση ειναι να κινηθουμε προς την Area 51, την ξερετε ολοι, γιατι θεωρω λογω της ανεξηγητης φυσης ολων οσων συμβαινουν θα υπαρχουν αρμοδιοι που θα εξεταζουν τα πιο απιθανα σεναρια. Οποιος θελει να τοποθετηθει πανω σ' αυτες τις δυο προτασεις μπορει να το κανει ελευθερα τωρα'.
-'Να ριξω στο τραπεζι ενα ακομα σχετικα σοβαρο θεμα που μολις προσφατα επεσε στην αντιληψη μου' παρενεβληθη ο Ryan και ολοι γυρισαν και τον κοιταξαν με απορια.
               ======================================
-'Δηλαδη' ? ρωτησε η Jasmine.
-'Δεν ξερω αν καποιος καταλαβε καποια στιγμη οτι κοπηκε το ρευμα' εκανε ο Ryan.
-'Ναι, εγω και η Jasmine το καταλαβαμε' απαντησε η Gardenia 'αυτος ηταν και ο λογος που ανοιξε η πορτα του κελιου μας και μπορεσαμε να δραπετευσουμε. Ομως τωρα εχει επανελθει, ε' ?
-'Οχι δεν εχει επανελθει. Ρευμα υπαρχει γιατι λειτουργει η γεννητρια της βασης αλλα δεν ξερω για ποσο ακομα. Φοβαμαι πως το ρευμα δεν θα επανακαμψει' προσθεσε ο Ryan.
-'Και που το ξερεις εσυ αυτο' ? ρωτησε η Noff.
-'Εχω τις πληροφοριες μου' ειπε αινιγματικα ο Ryan.
-'Και γιατι μας απασχολει αυτο' ? απορησε η Maureen 'δεν εχουμε προθεση να μεινουμε εδω'.
-'Δεν ειναι μονο το εδω' παρατηρησε ο Ryan. 'Η βαση κι ενας Θεος ξερει σε ποια εκταση ακομα παιρνει ρευμα απο το φραγμα Paulsen, συνεπως αν θελουμε να εχουμε ρευμα φευγοντας απο δω πρεπει να παμε στο φραγμα και να επιδιορθωσουμε την οποια βλαβη υπαρχει'.
                  =====================================
-'Θα μας πεις πως το ξερεις αυτο' ? ρωτησε ο Brett.
-'Το εμαθα απο την Santabia, την κρατουμενη λοχια' ηρθε η απαντηση.
-'Και για ποιο λογο σου εκμυστηρευτηκε κατι τετοιο ? Μπορει καλλιστα να σου ειπε ψεμματα' σχολιασε η Gardenia 'δεν ξερω γιατι πρεπει να της εχουμε εμπιστοσυνη' συμπληρωσε.
-'Την παζαρεψα την πληροφορια' ειπε ο Ryan. 'Θα μου ελεγε κατι σημαντικο με ανταλλαγμα την ελευθερια της κι εγω συμφωνησα. Νομιζω πως ολοι βγαινουμε κερδισμενοι απ' αυτο'.
-'Με ποιο δικαιωμα αποφασιζεις ερημην των υπολοιπων για τοσο ζωτικα ζητηματα' ? εκανε αυστηρα η Tristessa. 'Δεν ειχες εξουσιοδοτηση για κατι τετοιο' προσθεσε.
-'Πολυ κουβεντα για το τιποτα' απαντησε ο Ryan. 'Εκλεισα μια συμφωνια και θα την τηρησω. Για να μην νοιωθετε ασχημα σας λεω πως θα παω στο φραγμα με την Santabia και θα διαπιστωσω αν λεει αληθεια. Αν ειναι οντως ετσι διορθωνω το προβλημα κι επιστρεφω. Αν εχει πει ψεμματα της φυτευω μια σφαιρα στο κεφαλι και παλι το προβλημα λυθηκε'.
               =======================================
-'Οι δυο σας' ? απορησε ο Brett.
-'Δεν μπορω ν' αναγκασω καποιον να ερθει μαζι'.
-'Δεν ξερω ποσο σημαντικο ειναι το θεμα' ειπε ο Noff ' αλλα ειναι κατι που πρεπει να εξετασουμε'.
-'Συμφωνω' ειπε η Jasmine. 'Το ηλεκτρικο ειναι πολυ σημαντικη παραμετρος'.
-'Ωραια, τοτε που βρισκομαστε' ? ρωτησε η Tristessa.
-'Δεν γινεται να διαιρεθουμε σε τεσσερα μετωπα' εκανε η Gardenia.
-'Σωστα' ειπε η Maureen 'συνεπως' ?
-'Αν και δεν μου αρεσει η εξελιξη' εκανε στο τελος η Tristessa 'συμφωνω κι εγω για το ρευμα. Θα πρεπει να χωριστουμε σε τρεις ομαδες. Η μια θα παει στο φραγμα να δουμε τι γινεται εκει, η αλλη στο Κ.Ε.Λ.Ν οπως το συζητησαμε και η τριτη ομαδα θα παραμεινει εδω σαν συνδετικος κρικος με τους υπολοιπους. Αλλος τροπος επικοινωνιας δεν υπαρχει, μονο οι ασυρματοι. Οποιοι μεινουν εδω πρεπει να ειναι ετοιμοι να βοηθησουν οποια ομαδα το χρειαστει. Συμφωνουμε σ' αυτο' ?
                        ==================================
Ο καθενας με τον τροπο του εγνεψε καταφατικα κι ετσι η κουβεντα περασε στο επομενο επιπεδο.
-'Πως θα χωριστουμε' ? ρωτησε η Jasmine.
-'O Ryan με την λοχια και την Gardenia θα πανε στο φραγμα' ειπε η Tristessa. 'Εγω, ο Brett και η Maureen στο κεντρο υγειας και ο Noff με την Jasmine θα παραμεινουν εδω. Διαφωνιες' ?
-'Η αγαπη πανω απ' ολα' εκανε ειρωνικα η Gardenia 'το ζευγαρακι εβγαλε ακρη' προσθεσε ενω η Jasmine της εριχνε μια φαρμακερη ματια. 'Εγω ειμαι ενταξει' συμπληρωσε.
-'Ας το κανουμε ετσι' ειπε ο Brett 'και βλεπουμε'.
Ολοι οι υπολοιποι μουρμουρισαν ενα ξερο 'ενταξει' και η Tristessa πηρε παλι το λογο.
-'Θα φυγουμε τα χαραματα' ειπε. 'Noff, εσυ και η Jasmine θα φροντισετε για την ομαλη εξοδο οσων ηταν κρατουμενοι εδω. Απο κει και μετα το νου σας στους αιχμαλωτους και στους ασυρματους. Αν χρειαστει να παρασχετε βοηθεια θα δουμε εκεινη τη στιγμη πως θα το κανουμε'.
-'Κι αν τιποτα απ' ολα αυτα δεν λειτουργησει οπως τα σχεδιαζουμε' ? ρωτησε ο Noff.
                   ====================================
-'Επιστρεφουμε ολοι εδω και μετα θα δουμε πως θα προχωρησουμε' ειπε η Tristessa. 'Θα συνιστουσα σε ολους να ξεκουραστειτε τωρα, αυριο θα ξυπνησουμε χαραματα. Brett, Maureen, αναλαμβανετε την πρωτη σκοπια και θα σας αλλαξουν ο Ryan με τον Noff. Ερωτησεις' ?
Κουνησαν ολοι αρνητικα τα κεφαλια τους και αρχισαν σιγα σιγσ ν' αποχωρουν απο την αιθουσα.
Η Gardenia ηταν η τελευταια και δεν εχασε την ευκαιρια να μιλησει στην Tristessa.
-'Κατι δεν μου αρεσει σε ολα αυτα' ειπε 'εισαι σιγουρη για οτι ειπες' ?
-'Εχω κι εγω τις επιφυλαξεις μου, μην νομιζεις. Αυτες οι κουβεντες του Ryan πισω απο την πλατη μας μ' ενοχλουν αλλα κατα βαθος το σκεπτικο του ειναι σωστο. Θα δειξει'.
Λιγο μετα ηταν ξαπλωμενη στο κρεβατι της. Αυτη η ιστορια της αδελφης της με τον Noff την ειχε προβληματισει πολυ. Ο τυπος ηταν αλεξιπτωτιστης, κανεις δεν ηξερε τιποτα γι αυτον, κυκλοφορουσε με αντικειμενα περιεργα μεσα σε μια τσαντα που δεν αποχωριζοταν ποτε και τωρα ξαφνικα η Jasmine μοιραζοταν το κρεβατι της μαζι του. Επρεπε να εχει τα ματια της ορθανοιχτα.
                ======================================
-'Τσιγαρο' ? ρωτησε ο Ryan και η Ines Santabia το αρπαξε με λαχταρα.
-'Λοιπον' ? τον ρωτησε αφου απολαυσε την πρωτη, γενναια ρουφηξια 'τι εγινε' ?
Ο Ryan πηρε τον χρονο του αναβοντας κι αυτος τσιγαρο.
-'Φευγουμε το πρωι' ειπε. Εγω, εσυ και αλλη μια για το φραγμα. Αν ολα ειναι οπως μου ειπες μολις φτασουμε εκει εισαι ελευθερη να φυγεις. Αν οχι'...αφησε την φραση του μετεωρη.
-'Τι θα κανεις δηλαδη, θα με σκοτωσεις' ?
-'Σιγουρα δεν προκειται να σε κουβαλαω μαζι μου περαιτερω'.
-'Οτι σου ειπα ειναι αληθεια, πιστεψε με'.
-'Θα το δουμε αυτο. Τωρα πεσε για υπνο, ξεκιναμε το χαραμα' ειπε και απομακρυνθηκε.
Η Ines ξαπλωσε στο στρωμα της απολαμβανοντας το τσιγαρο της. Αυτος ο τυπος φαινοταν ικανος για τα παντα, ισως να τα εβρισκε σκουρα μαζι του αν κατι δεν του καθοταν καλα. Θα λυποταν αν ισως επρεπε να τον σκοτωσει αλλα θα ηταν χαρουμενη που θα παρεμενε ζωντανη.