Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

                                                                 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44

-'Κοιτα, δεν ξερω που θελεις να πας αλλα μολις πριν καποιες ωρες ξεφυγα απο καποιους τυπους που ζαχαρωνανε ασχημα το κεφαλι μου και υπαρχει ενδεχομενο να μ' εχουν παρει στο κατοπι. Αν συνεχισεις προς τα κει απ' οπου ηρθα υπαρχει ενδεχομενο να πεσεις πανω τους. Μονος εισαι' ?

Ο αντρας κοιταξε τον Alan ζυγιζοντας ολα οσα του ειχε πει αν ηταν αληθεια.

-'Οχι, δεν ειμαι μονος' απαντησε. 'Εχω μια κοπελια στο φορτηγο, την βρηκα στο ιδιο σημειο που σταματησες κι εσυ και μου λεει κατι τρελα, ακαταλαβιστικα πραγματα. Ελα μαζι μου' ειπε 'α, ευκαιριας δοθεισης, Martin Breadford, οδηγος νταλικας' προσθεσε κι απλωσε το μουσκεμενο χερι του προς τον Alan με τον τελευταιο να το σφιγγει γερα.

-'Alan Carter' συστηθηκε 'κυνηγημενος', κι αυτος ειναι ο Ronnie, ο σκυλος μου' προσθεσε κι ακολουθησαν βιαστικα τον Martin στο φορτηγο.

Στην ευρυχωρη καμπινα του οδηγου ο Alan προσεξε μια κοπελα που καθοταν στην ακρη του καθισματος του συνοδηγου, μαζεμενη κι εμφανως ταραγμενη.

                       ====================================

-'Απο δω η Silea Nearhos που σου ελεγα' εκανε ο Martin ενω η κοπελα εκανε μια ελαφρια κινηση με το κεφαλι 'αυτος ειναι ο Alan Carter και ο Ronnie' συνεχισε ο οδηγος ενω παραλληλα εβαζε εμπρος το φορτηγο του. 'Αν ειναι αληθεια οτι μου ειπες' απευθυνθηκε προς τον Alan 'λεω ν' αποφυγουμε τη διαδρομη απ' οπου ηρθες και να κινηθουμε αντιθετα. Το αμαξι σου' ?

-'Δεν ειναι δικο μου' αποκριθηκε ο Alan. 'Το δικο μου δεν ξερω καν που βρισκεται'.

-'Ωραια' απαντησε ο Martin 'δεν εχουμε ν' αφησουμε τιποτα πισω μας. Παρεμπιπτοντως, εγω κατευθυνομουνα προς το Κ.Ε.Λ.Ν που βρισκεται κοντα στο Claymore. Η Silea απο δω δεν ειχε αντιρρηση, εσυ εισαι ενταξει μ' αυτο' ? ρωτησε τον Alan καθως μανουβραριζε την νταλικα.

-'Το οπουδηποτε μακρια απ' αυτους που με ψαχνουν μου μοιαζει φανταστικο' ειπε ο Alan.

-'Αψογα. Ας απομακρυνθουμε απο δω και τα υπολοιπα τα βρισκουμε στο δρομο.

Με ανετες κινησεις, προιοντα ξεκαθαρα χρονων πειρας, εστρεψε την νταλικα προς την αντιθετη κατευθυνση ενω η μανια της βροχης εμοιαζε σταδιακα να ξεθωριαζει.

                    ====================================

-'Πες του οτι μου ειπες' παροτρυνε την Silea ο Martin διχως να παιρνει τα ματια του απ' τον δρομο. Η κοπελα διηγηθηκε αλλη μια φορα το περιστατικο που ειχε ζησει μετα την αγρια δολοφονια του δικαστη και των οικειων του κι αφου ολοκληρωσε την αφηγηση της κοιταξε εντονα τον Alan περιμενοντας να δει τις αντιδρασεις του. Ο τελευταιος εφερε στο μυαλο του την δικη του συναντηση με τον κηρυκα κι αναρωτηθηκε αν επρεπε να το μοιραστει με τον Martin και την Silea. Μετα απο λιγη σκεψη επελεξε να το αποσιωπησει μεχρι νεωτερας.

-'Δεν ξερω κατα ποσο συνεβησαν ολα αυτα' ειπε 'αλλα η αληθεια ειναι πως με ολα αυτα που εχουν ηδη διαδραματιστει τιποτα δεν μου κανει πια εντυπωση' κατεληξε ο Alan. 'Το σεναριο να ειναι εξωγηινοι πισω απ' ολα αυτα μου εχει περασει και μενα απο το μυαλο, απλα δεν ειχα ποτε αποδειξεις, ουτε καν ενδειξεις, οτι κατι τετοιο ηταν εφικτο. Με οσα ακουσα ομως αυτο το σεναριο ισως βρηκε τις αποδειξεις που χρειαζοταν για να ζωντανεψει. Εξυπακουεται πως παραμενει το ερωτημα γιατι αλλα ισως καποια στιγμη να το μαθουμε κι αυτο' ολοκληρωσε.

            =======================================

Η Silea πηγε κατι να πει αλλα μια φωνη απο τον ασυρματο της νταλικας την διεκοψε.

-'Maximun Overdrive 1, εδω Maximum Overdrive 4, ακους' ?

Ο Martin πηρε τον ασυρματο στα χερια του για ν' απαντησει.

-'Ακουω Maximum Overdrive 4, που βρισκεσαι' ?

-'Πριν λιγο περασα το Colston, συνεχιζω πορεια για Claymore, εσυ' ?

-'Αλλαξα λιγο πορεια, κανω κυκλο, μαλλον θα φτασω τελευταιος'.

-'Τι εγινε ?

-'Τιποτα σοβαρο. Εχω δυο 'δεματα' μαζι μου, τα μαζεψα στο δρομο και το ενα εχει 'σκια' στην ουρα του. Δεν θελω να ριψοκινδυνεψω απροοπτες συναντησεις.

-'Καλως. Οι Maximum 2 και 3 δεν απαντουν εδω κι ενα μισαωρο περιπου'.

-'Θα ειναι εκτος εμβελειας, λογικα θα τους πετυχουμε στη συγκλιση'.

-'Εχει εκπομπη ηδη ο Gruesome Al, βαλε ν' ακουσεις οτι προλαβεις. Maximum Overdrive 4 τελος'.

              =====================================

-'Τι συνθηματικο ειναι αυτο το Maximum Overdrive που λεγατε' ? απορησε ο Alan.

-'Ναι, ακουγεται καπως' απαντησε ο Martin. 'Διχως επικοινωνιες μονο μεσω ασυρματου μπορουσαμε να συννενοηθουμε. Ειμαστε 4 νταλικιερηδες απο διαφορετικα μερη κι αποφασισαμε

να παμε εκει που σας παω τωρα, στο Κεντρο Ελεγχου Λοιμωδων Νοσηματων. Τωρα τ' ονομα το εχουμε παρει απο την ομωνυμη ταινια του Steven King, Maximum Overdrive'.

-'Αυτον τον Steven King τον ξερω' εκανε η Silea 'την ταινια αυτη ομως ποτε'.

Ο Martin χαμογελασε κι αναψε τσιγαρο.

-'Βασιζεται σε βιβλιο του αλλα το ωραιο ειναι πως εχει κανει και ο ιδιος την σκηνοθεσια'.

-'Ναι αλλα γιατι Maximum Overdrive' ? ρωτησε παλι η Silea.

-'Το θεμα της ταινιας ειναι μια δυσλειτουργια στις μηχανες στην Γη εξαιτιας ενος κομητη. Οι μηχανες αρχιζουν και σκοτωνουν κοσμο και πρωταγωνιστουν ενα σωρο νταλικες που συννενοουνται μεταξυ τους για το πως θα εξοντωσουν τους ανθρωπους'.

                        ===================================

-'Καινουργια ειναι' ? ρωτησε με την σειρα του ο Alan. 

-'Παλια ταινια, δεν εμεινε και στην ιστορια αλλα μας φανηκε καταλληλο ονομα για να βαφτιστουμε' αποκριθηκε ο Martin. 'Δεν μου κανει εντυπωση που δεν την ξερετε, παραειστε μικροι. Αμφιβαλλω αν νεοι της γενιας σας θ' ασχολουνταν ποτε με τετοιες ταινιες'.

-'Ειπες δυο 'δεματα' και 'σκια' εκανε η Silea. 'εννοοντας εμας. Δηλαδη ? Τι σημαινει αυτο' ?

Ο Martin χαμογελασε. 'Ειναι κωδικας μεταξυ μας, ετσι ενημερωνουμε ο ενας τον αλλον. 'Δεματα' σημαινει πως εχω συνεπιβατες αλλα ειναι ενταξει. 'Σκια' σημαινει πως τους κυνηγανε.  Αν ελεγα 'πακετα' σημαινε πως οι συνεπιβατες μου ειναι επικινδυνοι, συνεπως οποιος μπορουσε να σπευσει σε βοηθεια και ηταν πιο κοντα θα το εκανε αμεσως. Καταλαβες τωρα' ?

-'Φυσικα. Αλλα αμα οι ερμηνειες ειναι αντιστροφες ? Αν 'δεματα' σημαινει κινδυνος και 'πακετα' κανενα προβλημα ? Πως ξερουμε πως αυτο που μας ειπες ειναι η αληθεια' ?

-'Δεν το ξερετε αλλα αναρωτηθειτε. Ειστε επικινδυνοι' ?

                          ===================================

-'Νομιζω δεν υπαρχει λογος ν'αμφισβητησουμε οτι μας ειπες' εκανε ο Alan προσπαθωντας να ελαφρυνει την ατμοσφαιρα. 'Το αντιθετο, η βοηθεια σου ειναι πολυτιμη'.

-'Ευχαριστω παλληκαρι μου. Καταλαβαινω πως οι γυναικες ειναι πιο φιλυποπτες, πιο μαγκωμενες, χωρις παρεξηγηση κοπελια, αλλα δεν εχετε να φοβηθειτε κατι απο μενα'.

-'Ολα καλα' εκανε η Silea 'απλα με ολα αυτα που εχουν συμβει'...

-'Απολυτα δικαιολογημενη' εκανε εμφατικα ο Martin 'δεν τα λες και λιγα'.

-'Αυτο με την μουσικη που σου ειπε ο συναδελφος' ? παρενεβληθη ο Alan προσπαθωντας ν' αλλαξει την κουβεντα. 'Πως τον ειπε τον τυπο' ?

-'Gruesome Al. Μυστηρια μαρκα. Κανεις δεν ξερει απο που εκπεμπει, παιζει μουσικες για περιεργο κοινο, εχει τις αποψεις του, μερικες εντελως ξεχαρβαλωμενες αλλα ενταξει. Αναθεμα αν εχω συγκρατησει ενα απο τα ονοματα που βαζει αλλα μερικα, πως να το πω, ακουγονται καπως. Κατσε να τον βαλουμε ν' ακουσουμε τι εχει να λεει αποψε' προσθεσε κι ανοιξε το ραδιοφωνο.

             ====================================

-'... λειψει το ατελειωτο, εκνευριστικο και σχεδον μονιμο μποτιλιαρισμα που υπηρχε. Ολοι εσεις εκει εξω που βρισκεστε πισω απο ενα τιμονι εχετε καταλαβει πως οι δρομοι ειναι δικοι σας. Τερμα οι φασαρια, οι διαπληκτισμοι, οι καυγαδες, οι κορνες, ολα. Οπου και να πηγαινετε εχετε ξεχασει τον χαμενο χρονο που σπαταλουσατε με ωρες αναμονης που το μονο που εκανε ηταν να δοκιμαζει νευρα και αντοχες οπως το περιγραφει ο Jimi Hendrix στο Crosstown Traffic. Να θυμαστε ομως πως οτι κανετε εσεις το κανει ο απεναντι σας, το κανει αυτος που βρισκεται πισω σας. Τα νευρα, ο θυμος, η λαμψη στα ματια, ο φονος και το εγκλημα ειναι ακομα εδω. Γι αυτο προσεξτε την νυχτα, την αποψινη νυχτα. Να ειστε αορατοι, αθεατοι, μην κανετε τον παραμικρο θορυβο που μπορει να σας προδωσει. Ζουμε επικινδυνες μερες, καθε τι που μπορει να σας εκθεσει μπορει να ειναι μοιραιο. Sound of Silence απο τους αυστραλους Sick Things, γιατι η ησυχια δεν τραβαει ποτε τα βλεμματα, γιατι η ησυχια περναει παντα απαρατηρητη. Αντιγραψτε το πιο κοντινο κι επιτυχημενο, την φυση την ιδια οπως λειτουργει τη νυχτα και συνεχιστε να παραμενετε ζωντανοι'.

                   ======================================

-'Και κατι ακομα γι αυτην τη νυχτα, ειδικα για οσους ειναι στο δρομο στα βορεια. Απο εδω βλεπω την μαυριλα που υπαρχει, σημαδι πως καποιοι απο σας βιωνετε οτι λεει ο Tom Verlaine με το Storm, καποιοι οδηγειτε μεσα στην βροχη, μια βροχη που δεν ξερω αν ειναι Mercy Rain οπως υποστηριζει ο Peter Murphy. Γιατι ο οικτος και το ελεος ειναι πια μονο για την χλωριδα και την πανιδα, οχι για μας που ειμαστε πια ειδος προς εξαφανιση. Μην ξεχνατε, ποτε κατι τοσο ζωογονο δεν αφορουσε την ανθρωπινη ρατσα, απο τοτε που υπηρξαμε τα φυσικα φαινομενα οπως η βροχη ηταν μεσο τιμωριας και μαλιστα σκληρης. Απο την εποχη του κατακλυσμου που ολος ο πλανητης ζουσε Flood συμφωνα με τους Jar Of Clay μεχρι τις προσφατες εμπειριες της κλιματικης αλλαγης οπου φροντισαμε να καταστρεψουμε τα παντα. Αλλα αποψε οσοι βρισκεστε εκει εξω κοιταξτε να επιβιωσετε γιατι αυριο θα σας περιμενουν διαφορετικες και νεες δοκιμασιες, σ' ενα περιβαλλον που κανεις μας δεν ζητησε, κανεις μας δεν θελει και κανεις μας δεν μπορει να διορθωσει. Ακουμε τα κομματια που ανεφερα και ο Gruesome Al εδω σας αφηνει την καληνυχτα του κι αποχωρει'.    

 

           Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

                                                               ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43

Το ενστικτο του τον ειχε προειδοποιησει να μην ακολουθησει την Luna που μολις του ειχε κλεψει το αυτοκινητο και αποδειχτηκε περα για περα σωστο. Στην απολυτη σιγαλια που επικρατουσε ακουγε το θορυβο του κινητηρα να ξεθωριαζει προοδευτικα καθως απομακρυνοταν και μετα, εντελως αναπαντεχα, σταματησε τελειως. Κατι ειχε συμβει αλλα δεν ηξερε τι. Διχαστηκε ως προς το ποιον ν' ακολουθησει και η πλευρα που του ελεγε να παει προς τον κηρυκα κερδισε. Ειχε εξαφανιστει μεσα σε κεινον τον τεραστιο χωρο αλλα οι ανθρωποι δεν εξαφανιζονταν ετσι απλα. Καπου ηταν, καπου κρυβοταν και ο Alan, με τον Ronnie στο κατοπιν του, επιθυμουσε διακαως να τον βρει για να μαθει πως γνωριζε και απο που το ονομα του. Τα λιγοστα δευτερολεπτα που κρατησαν οι σκεψεις του ηταν αρκετα για να τον βοηθησουν αλλη μια φορα. Αυτος ο θορυβος απο κινητηρα που ακουγε μολις τωρα δεν ηταν απο την Charmin', υπηρχε καποιος ακομα εκει κοντα με μηχανοκινητο οχημα. Μπηκε μεσα στο κτιριο κι εψαξε να βρει σημειο που θα μπορουσε να κρυφτει και να μαθει ποιος ηταν ο οδηγος του αυτοκινητου. Ειδε τις σκαλες μπροστα του.

                    ====================================

Το αυτοκινητο σταματησε ακριβως εξω απο το κτιριο. Τρεις αντρες και μια γυναικα βγηκαν απ' αυτο, ο ψηλος με τα μακρια μαλλια που βαδιζε μπροστα εμοιαζε να ειναι αρχηγος.

-'Το ψαχνω εγω αυτο' ειπε η γυναικα και ετρεξε προς την εισοδο του κτιριου.

Ο αντρας εκανε νοημα στους αλλους δυο να ελεγξουν τα δυο διπλανα κτιρια κι αυτος παρεμεινε εκει με τα ματια του να σαρωνουν τα παντα. Λιγα λεπτα μετα οι δυο αντρες ειχαν βγει απρακτοι.

-'Τιποτα Zeerok Zee' ειπαν σχεδον εν χορω 'δεν υπαρχει κανενας εκει μεσα'.

Ο αντρας που ειχαν προσφωνησει Zeerok Zee δεν ανοιγοκλεισε καν τα βλεφαρα του.

-'Αν υπαρχει αλλος' εκανε η γυναικα που κι αυτη ειχε επιστρεψει μονη 'ειναι καπου αλλου'.

-'Υπαρχει Argomma, υπαρχει. Τον νοιωθω αυτη τη στιγμη να μας παρακολουθει.

-'Τι θελεις να κανουμε' ? ρωτησε η γυναικα.

Ο θηριωδης αντρας εσφιξε τις γροθιες του, τεντωσε τα χερια του και ουρλιαξε με ολη του την δυναμη, ενα ουρλιαχτο ικανο να παγωσει τις φλεβες του οποιουδηποτε. Κανεις δεν μιλησε.

                        ==================================

-'Ειναι πεζος' ειπε μολις εκτονωθηκε ο Zeerok Zee. 'Δεν γινεται να μας ξεφυγει, ειναι καπου κρυμμενος και πανικοβλητος. Τον θελω ζωντανο' προσθεσε με ψυχρη, μεταλλικη φωνη. 'Εσεις' διεταξε 'σαρωστε εξονυχιστικα τα κτιρια απ' αυτην τη πλευρα, εγω θα παω απο την αλλη. Argomma' απευθυνθηκε στη γυναικα 'μεινε εδω κι ελεγχε το μερος μηπως φανει. Καταλαβατε' ?

Δεν χρειαστηκε δευτερη κουβεντα, ολοι τσακιστηκαν να υπακουσουν στις διαταγες του. Η Argomma στηθηκε ακριβως στην εισοδο του μεγαλου κτιριου με το βλεμμα να κοιταει παντου.

Ενοιωσε μια παρουσια πισω της μα δεν τρομοκρατηθηκε. Γυρισε με ταχυτητα φιδιου ενω ενα μαχαιρι 20 εκατοστων ηταν ηδη στο χερι της και βυθιζοταν στην σαρκα αυτου που υπηρχε πισω της. Διαπιστωσε με εκπληξη και τρομο πως το μαχαιρι ειχε περασει μεσα απο το σωμα του αντρα που εστεκε πισω της. Και το δευτερο χτυπημα ηταν σαν να εσχιζε τον αερα. Οπισθοχωρησε μην μπορωντας να εξηγησει τι συνεβαινε. Ο κηρυκας αδιαφορησε για την παρουσια της, την προσπερασε και κατεβηκε αργα τις σκαλες σαν να πηγαινε μια χαλαρη βολτα.

                    ======================================

Την στιγμη που εφτανε στο επιπεδο του δρομου εξαφανιστηκε σαν να μην ειχε υπαρξει ποτε. Τα ματια της Argomma γουρλωσαν αδυνατωντας να πιστεψει οτι ειχε μολις συμβει. Δεν ειχε δει λιγα με τα ματια της, πραγματα που δυσκολα θα γινονταν πιστευτα απο τον καθενα μα ετουτο εδω ηταν περα απο καθε λογικη. Σκεφτηκε να φωναξει τους υπολοιπους μα αλλαξε γνωμη. Τι να τους ελεγε ? Πως ενα φαντασμα βγηκε απο το κτιριο κι εξαφανιστηκε ? Θα την περνουσαν για τρελη, για θεοπαλαβη, ακομα και η ιδια θα πιστευε κατι τετοιο αν της το ελεγε καποιος αλλος. Οχι, οτι ειχε συμβει θα το κρατουσε μονο γι αυτην αλλα πλεον δεν ηθελε καν να στεκεται μπροστα απο εκεινο το κτιριο. Ο φοβος του ανεξηγητου ειχε φωλιασει μεσα της, το τελευταιο που χρειαζοταν ηταν να εβγαιναν κι αλλες τετοιες οπτασιες απο εκει μεσα για να κανουν τις βολτες τους. Κατεβηκε γρηγορα τα σκαλια κι ακολουθησε την αντιθετη διαδρομη απο εκεινη που φαινομενικα θ' ακολουθουσε εκεινο το πλασμα αν δεν ειχε εξαφανιστει σαν να μην ειχε υπαρξει ποτε. Το πως θα το δικαιολογουσε στον Zeerok Zee θα το εβλεπε αργοτερα, τωρα ηθελε ν' απομακρυνθει.

                        =====================================

Ο αρχικος πανικος του Alan εδωσε γρηγορα την θεση του σε πιο ορθολογιστικες σκεψεις. Η εξαφνη εμφανιση του κηρυκα δεν τον αιφνιδιασε, τον παρακολουθησε καθως εβγαινε απο το κτιριο, ειδε την ματαιη αποπειρα της γυναικαρας που εστεκε φρουρος στην εισοδο για να τον σταματησει και προσπαθησε να ερμηνευσει τις κινησεις του. Οταν ειδε το υπεροχο θηλυκο να εγκαταλειπει ευσπεσμενα το κτιριο συνειδητοποιησε πως ο κηρυκας του εδινε μια διεξοδο διαφυγης που επρεπε να εκμεταλλευτει αμεσα. Σταματησε στην εισοδο και χτενισε με το βλεμμα την περιοχη τριγυρω. Το σκοταδι ειχε πεσει εξω κι αυτο ηταν ενας πολυτιμος συμμαχος στην προσπαθεια διαφυγης του. Απομακρυνθηκε γρηγορα απο την πλατεια και το ματι του επιασε το οχημα με το οποιο ειχαν ερθει οι διωκτες του. Πλησιασε με την δεουσα προσοχη και χρησιμοποιωντας το μαχαιρι του εσχισε τα δυο μπροστινα λαστιχα εξασφαλιζοντας ετσι πως δεν θα ειχε ν' ανησυχει για τυχον καταδιωξη. Τωρα επρεπε να βρει ενα μεταφορικο μεσο για ν' απομακρυνθει μαζι με τον σκυλο του το συντομοτερο δυνατον.

                       ===================================

Σταθηκε τυχερος στο πεμπτο, μια παλια Camaro με τα κλειδια στην μιζα. Με τον Ronnie διπλα του προσπαθησε να φερει στην μνημη του το χαρτη της πολης για να θυμηθει την εξοδο. 

Ηξερε πως ο θορυβος της μηχανης θα κινητοποιουσε τους διωκτες και χαμογελασε πλατια σκεφτομενος τα μουτρα τους οταν θα εβλεπαν τα σκασμενα λαστιχα. Πηρε μια στροφη και μπηκε στην ευθεια του δρομου που οδηγουσε εξω απο την πολη. Ανεπτυξε ταχυτητα και φρεναρε αποτομα. Λιγα μετρα μπροστα του στεκοταν η γυναικαρα που ηταν φρουρος στο κτιριο που ειχε κρυφτει λουσμενη στο φως των προβολεων του. Επαιξε λιγο με το γκαζι και τον συμπλεκτη θελοντας να δωσει στιγμα πως ηταν αποφασισμενος ακομα και να περασει απο πανω της αν δεν απομακρυνοταν. Η Argomma αδιαφορουσε, παρεμενε αμετακινητη.

-'Κριμα κι αμαρτια τετοια γυναικα' μονολογησε ο Alan 'αλλα το τομαρι μου αξιζει περισσοτερο' προσθεσε και χυμηξε μπροστα. Ειχαν απομεινει λιγα μετρα ακομα για να την χτυπουσε οταν η Argomma με μια βουτια στο πλαι απεφυγε τη συγκρουση ενω ο Alan χανοταν στο βαθος. 

                =======================================

-'Εφταψυχος' μουρμουρισε ο Zerok Zee που ειχε καταφτασει μαζι με τους αλλους δυο. 'Δεν ξερουμε που παει και δεν μπορουμε ν' ακολουθησουμε. Αυτο το πανουργο σκυλι μας εσκασε δυο λαστιχα. Βρειτε μεταφορικο μεσο' διεταξε τους δυο αλλους που ετρεξαν να υπακουσουν.

-'Που ηταν τελικα κρυμμενος' ? ρωτησε ο Zerok.

Η Argomma ανασηκωσε τους ωμους της.

-'Νομιζα πως απο κει που ησουν ηλεγχες ολο το μερος' εκανε ξανα ο Zerok.

-'Ετσι νομιζα κι εγω' απαντησε η Argomma 'αλλα τελικα μαλλον καναμε λαθος. Τι γινεται απο δω και περα' ? ρωτησε απορημενη. 'Τον κυνηγαμε η τον παραταμε' ?

-'Δεν ξερω ακομα. Αυτο που ξερω ειναι πως το σκουπιδι αυτο τριγυρναει εκει εξω και ειναι ζητημα χρονου να τον εντοπισω και να του δωσω ενα καλο μαθημα'.

-'Αν καταλαβα καλα κερδισε αυτον τον γυρο'.

-'Αυτον ναι' απαντησε ο Zerok 'μα εχουμε ακομα καμποσους κι αυτους δεν θα τους κερδισει'.

                    ====================================

Ειχε σταματησει να κοιταζει τους καθρεφτες σχεδον μετα απο μια ωρα απο την στιγμη που ειχε διαφυγει. Στο μυαλο του ηταν ολα ανακατεμενα. Ο μυστηριωδης κηρυκας που ουσιαστικα τον ειχε βοηθησει να διαφυγει, εκεινο το υπεροχο πλασμα που λιγο κοντεψε να παρασυρει με το αμαξι, οι υπολοιποι που τον αναζητουσαν απεγνωσμενα κι εμοιαζαν αποφασισμενοι. Για την Luna δεν μπορουσε να κανει τιποτα, δεν ηξερε τι της ειχε συμβει, που μπορει να ηταν, συνεπως ηταν αδυνατον να βοηθησει. Αυτο που επρεπε να κοιταξει ηταν πως θα τα καταφερνε ο ιδιος.

Η βροχη ξεκινησε δειλα αλλα βλεποντας πως ειχε περιθωρια για κατι πιο εντυπωσιακο αδραξε την ευκαρια. Οι υαλοκαθαριστηρες τωρα δουλευαν πυρετωδως για να του προσφερουν ουσιαστικα λιγο καθαρο οπτικο πεδιο. Ελαττωσε ταχυτητα κι εστιασε στην λευκη γραμμη στη μεση του δρομου. Αν συνεχιζε ετσι για πολυ ακομα ισως θα επρεπε να βρει καπου απαγκια, να περιμενε να φυγει αυτη η θηριωδης μπορα για να συνεχισει. Η σκεψη ομως πως οι διωκτες του μπορει να βρισκονταν ξοπισω του τον υποχρεωσαν να εγκαταλειψει αυτην τη πιθανοτητα.

                     =====================================

Λιγο η βροχη, λιγο η ολισθηροτητα του δρομου τον αναγκασαν να το περασει και να σταματησει προοδευτικα μερικα μετρα πιο κατω. Εβαλε οπισθεν και σταματησε ακριβως διπλα του. Το οχημα εμοιαζε εγκαταλελειμμενο αλλα ορθα παρκαρισμενο να μην μπλοκαρει το δρομο. Βγηκε παιρνοντας μαζι ενα φακο που ειχε βρει στο ντουλαπακι του αυτοκινητου και πλησιασε το αυτοκινητο ενω παραλληλα προσπαθουσε να προστατευθει απο την βροχη. Δεν ηταν κανενας μεσα αλλα αυτο που του κινησε την περιεργεια ηταν ο ανεπαισθητος καπνος που εβγαινε απο το καπω. Ακουμπησε το χερι του και διαπιστωσε πως ηταν ακομα ελαχιστα ζεστο, πραγμα που σημαινε πως καποιος το οδηγουσε πριν φτασει εκεινος εκει. Κοιταξε περιμετρικα του αυτοκινητου στα χορτα μηπως εβρισκε τον επιβατη αλλα ηταν ματαιος κοπος. Οποιος το ειχε αφησει τωρα μπορουσε να βρισκεται οπουδηποτε, δεν υπηρχε λογος να χανει ασκοπα τον καιρο του και μαλιστα κατω απο τετοια καταρρακτωδη βροχη. Μπηκε μεσα ξανα μουσκευοντας τα παντα κι εβαλε μπροστα πηγαινοντας οσο πιο αργα μπορουσε μηπως και διεκρινε κατι.

                      ===================================

Τα φωτα του αποκαλυψαν πως υπηρχε μια γεφυρα μπροστα του, μερικες δεκαδες μετρα μονο. Ηταν αδυνατον να δει πιο μακρια, αναρωτηθηκε αν η γεφυρα ηταν ασφαλης να την διασχισει. 

Οτι και να σκεφτοταν χαθηκε αποτομα οταν τον τυφλωσαν φωτα απο την αλλη μερια. Δεν μπορουσε να ειναι αυτοκινητο, πιθανον να ηταν φορτηγο η νταλικα. Σταματησε αναρωτωμενος τι να κανει. Σιγουρα δεν ηταν οι διωκτες του, συνεπως δεν ειχε αμεσο λογο να φοβαται. Κατεβηκε απο το αυτοκινητο και αρχισε να διασχιζει την γεφυρα αργα με τα χερια μισοσηκωμενα. Ηταν αδυνατον να διακρινει οτιδηποτε, τα εντονα φωτα και η ραγδαια βροχη δεν το επετρεπαν.

Εφτασε λιγα μετρα μακρια απο την νταλικα και σταματησε. Για λιγο δεν υπηρξε καμμια κινηση.

Μια φιγουρα ανοιξε την πορτα του οδηγου του μεγαλου οχηματος, κατεβηκε και μιλησε.

-'Μετακινησε το αυτοκινητο σου' ειπε 'μου μπλοκαρεις την εξοδο στη γεφυρα' προσθεσε.

-'Εισαι σιγουρος πως σε αντεχει' ? ρωτησε ο Alan.

-'Δεν ειναι η πρωτη φορα μικρε, ξερω τι κανω' απαντησε η φωνη γεματη αυτοπεποιθηση.   

          Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                             ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42

 

-'Καποιοι λειπουν, δεν ειμαστε ολοι εδω' ειπε η Tristessa ενω το βλεμμα της σαρωνε την αιθουσα προσπαθωντας να εντοπισει τους αποντες. 'Δεν ειχαμε πει να βρεθουμε ολοι εδω στις 10' ?

-'Ο Noff με την αδελφη σου' απαντησε ο Brett δειχνοντας παραλληλα την Gardenia 'δεν θυμαμαι τ' ονομα τωρα αλλα κατι εχει να κανει με λουλουδια νομιζω'.

-'Ναι' ειπε η Gardenia 'λεπει η Jasmine κι εκεινος ο περιεργος. Καντε ενα τσιγαρο και λιγη υπομονη, παω να τους βρω' συμπληρωσε και βγηκε απο την αιθουσα πριν πει κατι οποιοσδηποτε.

Οσοι καπνιζαν αναψαν οντως τσιγαρο, οι υπολοιποι βυθιστηκαν στις καρεκλες τους.

Τα ηδη τεντωμενα νευρα της Gardenia τεντωσαν ακομα περισσοτερο καθως εψαχνε να τους βρει διχως να ξερει που μπορει να ηταν. Δεν της αρεσε καθολου αυτη η στενη επαφη που αναπτυσσοταν μεταξυ της Jasmine κι εκεινου του μυστηριου, επρεπε το συντομοτερο δυνατον να κανει μια κουβεντα με την αδελφη της πριν τα πραγματα ξεφευγαν απο καθε ελεγχο. Συντομα διαπιστωσε πως τα γεγονοτα, αυτα που φοβοταν, την ειχαν ηδη προσπερασει.

                ======================================

Οι ψιθυροι που ερχονταν πισω απο κεινη την πορτα την εκανε ν' ανοιξει οσο πιο διακριτικα μπορουσε κι αυτο που ειδε την προσγειωσε στην σκληρη πραγματικοτητα. Ειχε αργησει πολυ.

Ηταν και δυο γυμνοι στο κρεβατι, ο Noff ανασκελα με την Jasmine σκαρφαλωμενη πανω του. Ηταν ξεκαθαρο πως βρισκονταν σε κατασταση εκστασης, κανεις απ' τους δυο αρχικα δεν αντιληφθηκε πως τους εβλεπαν, αυτο συνεβη οταν τυχαια το βλεμμα του Noff επεσε στην πορτα.

Διχως να σταματησει οτι εκανε τραβηξε απαλα πανω του την Jasmine κι εξισου απαλα την αφησε διπλα του ενω παραλληλα την αγκαλιαζε μ' ενα αδιευκρινιστο χαμογελο στο προσωπο.

-'Μας ψαχνουν και μας βρηκαν' ειπε στην Jasmine που εκεινη τη στιγμη ειδε την Gardenia.

-'Ολοι εσας περιμενουν' εκανε αποδοκιμαστικα η τελευταια 'βρηκατε την ωρα'.

-'Ω, ελα αδελφουλα, μην γινεσαι κακια' ειπε η Jasmine ενω κολλουσε ακομα περισσοτερο πανω στον Noff. 'Θ' αφηνες κατι τετοιο για μια ηλιθια συναντηση' ? προσθεσε ναζιαρικα.

-'Μαλλον θα επελεγα το λιγοτερο ανιαρο' ειπε και αποχωρησε διχως αλλη κουβεντα.

                 ======================================

-'Μπλεξαμε' ? εκανε χαριτολογωντας ο Noff.

-'Μην δινεις σημασια στην Gardenia, ειναι απλα υπερπροστατευτικη οπως ηταν παντα. Μην βαφεις ετσι τα μαλλια σου, μην βγαινεις ραντεβου περιεργες ωρες, τι δουλεια εχεις μ' αυτον, τετοια πραγματα. Ξερω πως για το καλο μου τα κανει ολα αλλα μερικες φορες γινεται ανυποφορη. Ειμαι ακομα η μικρη, ανυπερασπιστη αδελφουλα της και θελει να με προσεχει'.

-'Εσυ ανυπερασπιστη ? Τι να πω εγω τοτε' ?

-'Ενα δικιο το εχεις, σε βρηκα μικρο κι αθωο και σ' εκμεταλλευτηκα ε ? Τελος παντων, στο καλυτερο μας εκοψε. Αντε να παμε τι δουμε τι θελουν και οι αλλοι και μετα να επιστρεψουμε για την πολυ ενδιαφερουσα συνεχεια' προσθεσε με τον Noff να συμφωνει απολυτα φιλωντας την.

Ντυθηκαν με την ησυχια τους και σε λιγα λεπτα βρισκονταν στην αιθουσα που ηταν οι αλλοι.

-'Συγγνωμη για την καθυστερηση' εκανε η Jasmine 'ξεχαστηκαμε. Χασαμε κατι' ?

-'Οχι, σας περμεναμε. Τωρα θα ξεκινησουμε' ειπε η Maureen. 

                 ====================================

-'Ας δουμε λιγο την τρεχουσα κατασταση' αρχισε η Tristessa παιρνοντας τον λογο πρωτη. 'Ετουτη εδω η βαση μπορει να ειναι στα χερια μας αλλα δεν βλεπω σε τι θα μπορουσε περαιτερω να μας εξυπηρετησει. Μεθαυριο το αργοτερο οσοι ηταν κρατουμενοι εδω θα φυγουν, το που θα πανε ειναι δικο τους θεμα, ο καθενας επιλεγει προσωπικα. Δεν ξερω τι θα κανετε εσεις τελικα' συνεχισε απευθυνομενη στην Gardenia και την Jasmine 'σχετικα με τον πιτσιρικα που ειχατε μαζι σας αλλα αυτο ειναι ξεχωρο απο το τι θα κανουμε ολοι μας. Καποιοι εδω ειχαν σαν σκεψη να πανε μεχρι το Κ.Ε.Λ.Ν σε περιπτωση που ευρισκαν εκει απαντησεις για το τι συμβαινει. Η δικη μου προταση ειναι να κινηθουμε προς την Area 51, την ξερετε ολοι, γιατι θεωρω λογω της ανεξηγητης φυσης ολων οσων συμβαινουν θα υπαρχουν αρμοδιοι που θα εξεταζουν τα πιο απιθανα σεναρια. Οποιος θελει να τοποθετηθει πανω σ' αυτες τις δυο προτασεις μπορει να το κανει ελευθερα τωρα'.

-'Να ριξω στο τραπεζι ενα ακομα σχετικα σοβαρο θεμα που μολις προσφατα επεσε στην αντιληψη μου' παρενεβληθη ο Ryan και ολοι γυρισαν και τον κοιταξαν με απορια.

               ======================================

-'Δηλαδη' ? ρωτησε η Jasmine.

-'Δεν ξερω αν καποιος καταλαβε καποια στιγμη οτι κοπηκε το ρευμα' εκανε ο Ryan.

-'Ναι, εγω και η Jasmine το καταλαβαμε' απαντησε η Gardenia 'αυτος ηταν και ο λογος που ανοιξε η πορτα του κελιου μας και μπορεσαμε να δραπετευσουμε. Ομως τωρα εχει επανελθει, ε' ?

-'Οχι δεν εχει επανελθει. Ρευμα υπαρχει γιατι λειτουργει η γεννητρια της βασης αλλα δεν ξερω για ποσο ακομα. Φοβαμαι πως το ρευμα δεν θα επανακαμψει' προσθεσε ο Ryan.

-'Και που το ξερεις εσυ αυτο' ? ρωτησε η Noff.

-'Εχω τις πληροφοριες μου' ειπε αινιγματικα ο Ryan.

-'Και γιατι μας απασχολει αυτο' ? απορησε η Maureen 'δεν εχουμε προθεση να μεινουμε εδω'.

-'Δεν ειναι μονο το εδω' παρατηρησε ο Ryan. 'Η βαση κι ενας Θεος ξερει σε ποια εκταση ακομα παιρνει ρευμα απο το φραγμα Paulsen, συνεπως αν θελουμε να εχουμε ρευμα φευγοντας απο δω πρεπει να παμε στο φραγμα και να επιδιορθωσουμε την οποια βλαβη υπαρχει'.

                  =====================================

-'Θα μας πεις πως το ξερεις αυτο' ? ρωτησε ο Brett.

-'Το εμαθα απο την Santabia, την κρατουμενη λοχια' ηρθε η απαντηση.

-'Και για ποιο λογο σου εκμυστηρευτηκε κατι τετοιο ? Μπορει καλλιστα να σου ειπε ψεμματα' σχολιασε η Gardenia 'δεν ξερω γιατι πρεπει να της εχουμε εμπιστοσυνη' συμπληρωσε.

-'Την παζαρεψα την πληροφορια' ειπε ο Ryan. 'Θα μου ελεγε κατι σημαντικο με ανταλλαγμα την ελευθερια της κι εγω συμφωνησα. Νομιζω πως ολοι βγαινουμε κερδισμενοι απ' αυτο'.

-'Με ποιο δικαιωμα αποφασιζεις ερημην των υπολοιπων για τοσο ζωτικα ζητηματα' ? εκανε αυστηρα η Tristessa. 'Δεν ειχες εξουσιοδοτηση για κατι τετοιο' προσθεσε.

-'Πολυ κουβεντα για το τιποτα' απαντησε ο Ryan. 'Εκλεισα μια συμφωνια και θα την τηρησω. Για να μην νοιωθετε ασχημα σας λεω πως θα παω στο φραγμα με την Santabia και θα διαπιστωσω αν λεει αληθεια. Αν ειναι οντως ετσι διορθωνω το προβλημα κι επιστρεφω. Αν εχει πει ψεμματα της φυτευω μια σφαιρα στο κεφαλι και παλι το προβλημα λυθηκε'.

               =======================================

-'Οι δυο σας' ? απορησε ο Brett.

-'Δεν μπορω ν' αναγκασω καποιον να ερθει μαζι'.

-'Δεν ξερω ποσο σημαντικο ειναι το θεμα' ειπε ο Noff ' αλλα ειναι κατι που πρεπει να εξετασουμε'.

-'Συμφωνω' ειπε η Jasmine. 'Το ηλεκτρικο ειναι πολυ σημαντικη παραμετρος'.

-'Ωραια, τοτε που βρισκομαστε' ? ρωτησε η Tristessa.

-'Δεν γινεται να διαιρεθουμε σε τεσσερα μετωπα' εκανε η Gardenia.

-'Σωστα' ειπε η Maureen 'συνεπως' ?

-'Αν και δεν μου αρεσει η εξελιξη' εκανε στο τελος η Tristessa 'συμφωνω κι εγω για το ρευμα. Θα πρεπει να χωριστουμε σε τρεις ομαδες. Η μια θα παει στο φραγμα να δουμε τι γινεται εκει, η αλλη στο Κ.Ε.Λ.Ν οπως το συζητησαμε και η τριτη ομαδα θα παραμεινει εδω σαν συνδετικος κρικος με τους υπολοιπους. Αλλος τροπος επικοινωνιας δεν υπαρχει, μονο οι ασυρματοι. Οποιοι μεινουν εδω πρεπει να ειναι ετοιμοι να βοηθησουν οποια ομαδα το χρειαστει. Συμφωνουμε σ' αυτο' ?

                        ==================================

Ο καθενας με τον τροπο του εγνεψε καταφατικα κι ετσι η κουβεντα περασε στο επομενο επιπεδο.

-'Πως θα χωριστουμε' ? ρωτησε η Jasmine.

-'O Ryan με την λοχια και την Gardenia θα πανε στο φραγμα' ειπε η Tristessa. 'Εγω, ο Brett και η Maureen στο κεντρο υγειας και ο Noff με την Jasmine θα παραμεινουν εδω. Διαφωνιες' ?

-'Η αγαπη πανω απ' ολα' εκανε ειρωνικα η Gardenia 'το ζευγαρακι εβγαλε ακρη' προσθεσε ενω η Jasmine της εριχνε μια φαρμακερη ματια. 'Εγω ειμαι ενταξει' συμπληρωσε.

-'Ας το κανουμε ετσι' ειπε ο Brett 'και βλεπουμε'.

Ολοι οι υπολοιποι μουρμουρισαν ενα ξερο 'ενταξει' και η Tristessa πηρε παλι το λογο.

-'Θα φυγουμε τα χαραματα' ειπε. 'Noff, εσυ και η Jasmine θα φροντισετε για την ομαλη εξοδο οσων ηταν κρατουμενοι εδω. Απο κει και μετα το νου σας στους αιχμαλωτους και στους ασυρματους. Αν χρειαστει να παρασχετε βοηθεια θα δουμε εκεινη τη στιγμη πως θα το κανουμε'.

-'Κι αν τιποτα απ' ολα αυτα δεν λειτουργησει οπως τα σχεδιαζουμε' ? ρωτησε ο Noff.

                   ====================================

-'Επιστρεφουμε ολοι εδω και μετα θα δουμε πως θα προχωρησουμε' ειπε η Tristessa. 'Θα συνιστουσα σε ολους να ξεκουραστειτε τωρα, αυριο θα ξυπνησουμε χαραματα. Brett, Maureen, αναλαμβανετε την πρωτη σκοπια και θα σας αλλαξουν ο Ryan με τον Noff. Ερωτησεις' ?

Κουνησαν ολοι αρνητικα τα κεφαλια τους και αρχισαν σιγα σιγσ ν' αποχωρουν απο την αιθουσα.

Η Gardenia ηταν η τελευταια και δεν εχασε την ευκαιρια να μιλησει στην Tristessa.

-'Κατι δεν μου αρεσει σε ολα αυτα' ειπε 'εισαι σιγουρη για οτι ειπες' ?

-'Εχω κι εγω τις επιφυλαξεις μου, μην νομιζεις. Αυτες οι κουβεντες του Ryan πισω απο την πλατη μας μ' ενοχλουν αλλα κατα βαθος το σκεπτικο του ειναι σωστο. Θα δειξει'.

Λιγο μετα ηταν ξαπλωμενη στο κρεβατι της. Αυτη η ιστορια της αδελφης της με τον Noff την ειχε προβληματισει πολυ. Ο τυπος ηταν αλεξιπτωτιστης, κανεις δεν ηξερε τιποτα γι αυτον, κυκλοφορουσε με αντικειμενα περιεργα μεσα σε μια τσαντα που δεν αποχωριζοταν ποτε και τωρα ξαφνικα η Jasmine μοιραζοταν το κρεβατι της μαζι του. Επρεπε να εχει τα ματια της ορθανοιχτα.

                ======================================

-'Τσιγαρο' ? ρωτησε ο Ryan και η Ines Santabia το αρπαξε με λαχταρα.

-'Λοιπον' ? τον ρωτησε αφου απολαυσε την πρωτη, γενναια ρουφηξια 'τι εγινε' ?

Ο Ryan πηρε τον χρονο του αναβοντας κι αυτος τσιγαρο.

-'Φευγουμε το πρωι' ειπε. Εγω, εσυ και αλλη μια για το φραγμα. Αν ολα ειναι οπως μου ειπες μολις φτασουμε εκει εισαι ελευθερη να φυγεις. Αν οχι'...αφησε την φραση του μετεωρη.

-'Τι θα κανεις δηλαδη, θα με σκοτωσεις' ?

-'Σιγουρα δεν προκειται να σε κουβαλαω μαζι μου περαιτερω'.

-'Οτι σου ειπα ειναι αληθεια, πιστεψε με'.

-'Θα το δουμε αυτο. Τωρα πεσε για υπνο, ξεκιναμε το χαραμα' ειπε και απομακρυνθηκε.

Η Ines ξαπλωσε στο στρωμα της απολαμβανοντας το τσιγαρο της. Αυτος ο τυπος φαινοταν ικανος για τα παντα, ισως να τα εβρισκε σκουρα μαζι του αν κατι δεν του καθοταν καλα. Θα λυποταν αν ισως επρεπε να τον σκοτωσει αλλα θα ηταν χαρουμενη που θα παρεμενε ζωντανη. 

    

  

   

               Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                              ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41

-'...προβληματα που δεν θα μπορουσαμε ν' αποφυγουμε ετσι κι αλλιως. Μην ξεχνατε πως βρισκομαστε στην αρχη πραγματων που εχουν ηδη συμβει αλλα και προκειται να συμβουν και ειλικρινα δεν ξερω αν θα υπαρχει κατι θετικο μεσα σε ολα αυτα. Ενα απ' αυτα που συνεβησαν αλλα θα εξακολουθησουν να υφιστανται ειναι και το προβλημα που αντιμετωπιζει ο φιλος σας, ο Gruesome Al. Ξερω πως ολοι εσεις ανησυχειτε για την παγκοσμια γεννητρια, ποσο ακομα θα συνεχιζει να δουλευει κρατωντας οσους εχουμε απομεινει τουλαχιστον σε επιπεδο επιβιωσης και ποτε θα σταματησει με τα δυσμενη αποτελεσματα που υποψιαζεστε. Ομως η παγκοσμια γεννητρια αφορα τους Kyuss και το Mondo Generator, εδω η μικρη, χιλιοταλαιπωρημενη γεννητρια ειναι που αντεχει ακομα και μπορω να εκπεμψω. Γιατι γεννητρια ? Γιατι ρευμα τελος.

Δεν ξερω που βρισκεται το προβλημα, σε ποιον σταθμο, αλλα απο χθες οι εκπομπες γινονται μεσω γεννητριας, πραγμα που σημαινει πως δεν ξερω για ποσο ακομα θα μπορειτε να με ακουτε. Μεχρι να συμβει ομως το αναποφευκτο ο Gruesome Al θα συνεχισει να ειναι μαζι σας'.

              ======================================

-'Αντιλαμβανομαι πως οι περισσοτεροι απο σας που βρισκεστε εκει εξω δεν εχετε καταλαβει ακομα τι εχει συμβει. Περιπλανιεστε αναζητωντας απαντησεις, εναν θυλακα της παλιας σας ζωης, μια βοηθεια, μια χαραμαδα ελπιδας πως ολα τουτα ειναι προσωρινα. Μην αυταπατασθε. Βαδιζετε μεσα στην θολουρα της σκονης, της σκονης που σηκωθηκε απο την καταρρευση ολων οσων ξερατε και ειχατε αφομοιωσει. Μιας διαβολεμενης σκονης συμφωνα με τους Butthole Surfers και το Dust Devil, μιας σκονης που καθεται πανω στα ρουχα σας, στα μαλλια σας, που μπαινει στα ματια σας οπως πολυ ευστοχα παρατηρουν οι Soziedad Alkoholika με το Polvos En Los Ojos. Μην την αποτιναζετε, μην αποπειραστε να την ξεφορτωθειτε. Κουβαλατε πανω σας τους κοκκους ενος πολιτισμου που χαθηκε οριστικα και αμετακλητα, απο τον οποιο μονο αναμνησεις θα εχετε, αναπολησεις μιας ζωης που ξεθωριασε ηδη και οδευει προς την λησμονια. Αν οι Ramones αναρωτιονταν Do You Remember Rock 'N' Roll Radio εσεις πρεπει ν' αρχισετε ν' αναρωτιεστε Do You Remember The Civilization. Οπως λεει και ο Henry Rollins με το Civilized'....

                         ===================================

-'Εισαι ηλιθιος ? Πες μου, εισαι εντελως ηλιθιος ? Η μηπως ξεχασες τι εγινε την τελευταια φορα που ανοιξες αυτο το ρημαδοραδιοφωνο' ? ξεσπασε ο Boyd ενω παραλληλα το εκλεινε.

-'Ελα τωρα Foy, κι εσυ ? Δεν μου φτανουν οι αρλουμπες του Bubba, θα εχω και σενα πανω απο το κεφαλι μου ? Τι ζορι τραβας τελικα' ? εκανε απηυδισμενος ο Boyd.

-'Δεν τραβαω κανενα ζορι, ισα ισα που μου αρεσει κι εμενα αυτος ο τυπος. Αλλα αδελφε μου, η χρονικη σου συγκυρια παει απο το κακο στο χειροτερο. Εξω γινεται της κακομοιρας'.

-'Τι εγινε παλι' ?

-'Ο Zerok Zee επιασε τον ενα απο τους δυο που ειχαν ξεφυγει, νομιζω ειναι γυναικα και την εστειλε πισω. Αυτος ψαχνει ακομα τον αλλον, μαλλον αυτον που οδηγουσε'.

-'Ε, και' ?

-'Τι ε και' ? Μολις ηρθαν και ο Apollyon θελει να την ανακρινει ο Bubba'.

-'Και τι καθομαστε ακομα εδω' ? ειπε ο Foy και πεταχτηκε πανω.

                 ======================================

Η Luna ανοιξε τα ματια της και προσπαθησε να καταλαβει που βρισκοταν. Το κεφαλι της πονουσε ακομα απο το τρακαρισμα, ενα τρακαρισμα που ηταν και το τελευταιο πραγμα που θυμοταν οταν εκανε εκεινο τον ελιγμο για ν' αποφυγει την φιγουρα που ειχε πεταχτει αποτομα μπροστα της. Με τρομο διαπιστωσε πως ηταν δεμενη χειροποδαρα πανω σε μια παλια, μεταλλικη καρεκλα. Ενα βρωμικο πανι την κρατουσε φιμωμενη και οσο και να προσπαθησε να φωναξει καταλαβε πως αυτο ηταν αδυνατον. Κοιταξε πανικοβλητη αριστερα και δεξια αλλα συντομα διαπιστωσε πως ηταν μονη της σε κεινον τον μεγαλο χωρο που ηταν γεματος εργαλεια. Θα μπορουσε καλλιστα να ειναι συνεργειο αυτοκινητων αλλα αυτο ηταν το τελευταιο που την ενοιαζε. Δοκιμασε να κινηθει μαζι με την καρεκλα αλλα τα παρατησε γρηγορα. Αναρωτηθηκε ποιοι την ειχαν αιχμαλωτισει και γιατι. Αντικειμενικα δεν ειχε κατι να φοβαται, δεν ειχε κανει κατι κακο αλλα τα παλια δεδομενα πια ειχαν αλλαξει δραματικα για ολους. Ακουσε τον ηχο μιας πορτας πισω της ν' ανοιγει και καταλαβε πως καποιος ειχε μπει στον χωρο μαζι της.

                         ===================================

-'Τι πιστευεις' ?

-'Η εχει απομνημονευσει μια ιστορια και την επαναλαμβανει διαρκως η απλα λεει την αληθεια. Τοσες ωρες που την ανακρινω λεει ξανα και ξανα τα ιδια, δεν παρεκκλινει ουτε στο κομμα. Ειναι φοβισμενη μεχρι εκει που δεν παει, τρομοκρατημενη θα'...

-'Σε ρωτησα τι πιστευεις' εκανε εντονα ο Apollyon 'οχι τι ειπε και πως το ειπε'.

-'Αν δεν ειναι η καλυτερη ηθοποιος που εχω δει ποτε στην ζωη μου λεει την αληθεια'.

-'Τωρα συννενοουμαστε Bubba' ειπε ο Apollyon ενω παραλληλα επιανε τον Bubba απο το πισω μερος του κεφαλιου του φερνοντας το αυτι του σχεδον πανω στο στομα του. Μιλησε ψιθυριστα.

-'Οταν ρωταω κατι και απαντας στην ερωτηση γλυτωνουμε χρονο' ειπε 'και ο χρονος αυτη τη στιγμη μας ειναι πολυτιμος. Δεν θελεις να τον σπαταλησεις, ετσι δεν ειναι' ?

Ο Bubba εγνεψε καταφατικα, σημαδι πως συμφωνουσε απολυτα με τα λεγομενα του αφεντικου.

-'Τωρα πες μου τι εμαθες' ειπε ενω απομακρυνε το κεφαλι του Bubba απο το δικο του.

                      ======================================

-'Τον τυπο τον συναντησε στο Pinewood τυχαια' αρχισε ο Bubba. 'Της συστηθηκε σαν Alan Carter και της ειπε πως ηταν μονος. Αυτος ηταν που εριξε στους δυο δικους μας απο την οροφη ενος κτιριου κι αμεσως μετα εφυγαν με το αμαξι του, το Ford μεσα στο οποιο την βρηκε ο Zerok Zee, και μετα βρεθηκαν στο Trenton. Μεχρις εδω οτι λεει εχει λογικη, απο δω και περα το πραγμα μπερδευεται περιεργα. Ετοιμασου ν' ακουσεις παλαβομαρες ολκης'.

Ο Apollyon εσμιξε τα φρυδια του και του εκανε νοημα να συνεχισει.

-'Επεσαν πανω σε μια παρελαση απο ζωα ζωολογικου κηπου που κυκλοφορουσαν ελευθερα και φανταστηκαν πως θα ειχαν δραπετευσει απο καποιο Εθνικο Παρκο. Αμεσως μετα ακουσαν ενα ηχο, σαν να χτυπαει ενα τεραστιο κουδουνι και ακολουθωντας τον ηχο εφτασαν σ' ενα κτιριο που στις σκαλες του ηταν πολλα απο τα ζωα που ειχαν δει ενω στην κορυφη της σκαλας ενας αντρας που εμοιαζε με κηρυκα να λεει ασυναρτησιες, πραγματα που η ιδια δεν καταλαβαινε. Αυτος ο Carter που ηταν μαζι του επιασε την κουβεντα μ' αυτον τον περιεργο τυπο κι εκει φρικαρε'.

                        ====================================

-'Συνεχισε, συνεχισε' τον παροτρυνε ο Apollyon παρασυρμενος απ' οσα ακουγε.

-'Αυτο, τιποτα αλλο. Τον παρατησε, του πηρε το αμαξι και οπως εβγαινε απο την πολη επεσε πανω στον Zerok Zee και την Argomma. Δεν ξερει τιποτα περισσοτερο'.

-'Θυμαται κατι απ' αυτα που ελεγε εκεινος ο κηρυκας' ?

-'Σκορπιες φρασεις και λεξεις. Οι Παλαιοι, Al Azif -αυτη τη φραση την επανελαβε καμποσες φορες - ο ανεμος που φλυαρει κι αλλα τετοια ακατανοητα. Α, το σπουδαιοτερο απ' ολα. Ενω κανεις απο τους δυο δεν ηξερε τον αλλον, πρωτη φορα συναντιοντουσαν, ο κηρυκας καποια στιγμη προσφωνησε τον τυπο με το ονομα του κι εκεινος τα ειδε ολα. Εκεινη τη στιγμη που τον ακολουθησε μεσα στο κτιριο για να μαθει πως ηξερε τ' ονομα του βρηκε εκεινη τη ευκαιρια να την κοπανησει με το αυτοκινητο του. Αυτα λεει κι επαναλαμβανει συνεχως'.

-'Πολυ περιεργα αλλα κι ενδιαφεροντα ολα αυτα' εκανε μονολογωντας ο Apollyon. 'Λογικα δεν ηξερε να σου πει προς τα που τραβηξε εκεινος ο τυπος ε' ?   

                ======================================

Ο Bubba κουνησε αρνητικα το κεφαλι του.

-'Συνοψιζω' εκανε ο Apollyon με μια θεατρικη χειρονομια των χεριων του που θυμισε μαεστρο σε λυρικη σκηνη. 'Οτι σου ειπε μεχρι καποιο σημειο εχει λογικη βαση, ασχετα με το αν λεει ψεμματα η οχι. Απο κει και μετα οι περιγραφες της ειναι σαν να ηταν βουτηγμενη στα παραισθησιογονα. Αν οσα ειπε ειναι φτιαχτα θ' ακολουθουσε ενα μοτιβο, απο την αρχη μεχρι το τελος, δεν ειχε λογο να εμφανισει τον εαυτο της παρανοικη. Συνεπως αν μια στις χιλιες αυτα που σου ειπε συνεβησαν τοτε ειναι υποχρεωτικο να βρουμε κεινον τον Carter και τον κηρυκα. Το μεγαλυτερο ερωτημα ομως εδω ειναι ενα. Αυτη η γυναικα μας ειναι χρησιμη σε κατι η οτι θελαμε το μαθαμε' ?

-'Δεν καταλαβαινω' εκανε ο Bubba.

-'Ανοητε Bubba' ειπε ο Apollyon. 'Αυτη ειναι η στιγμη που σταθμιζεις την ζωη αυτης της γυναικας. Η ερωτηση ειναι απλη, θελω μια εξισου απλη απαντηση. Μας ειναι αλλο χρησιμη, θα μαθουμε κατι ακομα απ' αυτην η την ξεφορτωνομαστε ? Απο σενα εξαρταται'.

                      ===================================

-'Απο μενα ? Μα γιατι' ? απορησε ο Bubba.

-'Ελεος Bubba, ελεος' απαντησε ο Apollyon φανερα απογοητευμενος. 'Αν εισαι σιγουρος πως μας ειναι παντελως αχρηστη δεν υπαρχει λογος να την κραταμε αλλο ζωντανη. Αν ομως πιστευεις πως εχει ακομα να μας πει κι αλλα τοτε την αναλαμβανεις υπ' ευθυνην σου κι εγω θα περιμενω να μαθω τις επιπλεον πληροφοριες. Αν ομως εκτιμησεις λαθος κι ολα αυτα γινουν τζαμπα θα εισαι υπευθυνος για την τροφη που θα καταναλωσει αυτη στερωντας την απο καποιον δικο μας και συν τοις αλλοις θα πρεπει να εχω συνεχως καποιους να την φυλανε επι 24ωρου βασεως. Καταλαβαινεις πως αν πεσεις εξω θα ειναι κατι που θα μ' εκνευρισει, μπορει να με βγαλει εκτος εαυτου και ξερεις τι συμβαινει οταν χανω την υπομονη και την ψυχραιμια μου. Επαναλαμβανω αλλη μια φορα λοιπον, ποιο ειναι το μελλον αυτης της γυναικας Bubba' ?

-'Νομιζω πως δεν θα μαθουμε κατι περισσοτερο' εκανε ο Bubba ξεψυχισμενα.

-'Πολυ ωραια, πηγαινε, πηγαινε, πηγαινε λοιπον, μην καθυστερεις' διεταξε ο Apollyon.

                   ======================================

-'Σε παρακαλω, σου ειπα οτι ηξερα, αφηστε με να φυγω' εκανε κλαιγοντας η Luna.

-'Δεν υπαρχει κατι αλλο να μου πεις' ? επεμεινε ο Bubba.

-'Σου ειπα οτι ξερω, γιατι δεν με πιστευεις' ? ειπε η κοπελα μεσα σε αναφυλλητα.

-'Σε πιστευω' απαντησε ο Bubba πηγαινοντας πισω απο την καρεκλα που ηταν δεμενη.

-'Τοτε γιατι δεν μ' αφηνεις να φυγω ? Δεν εκανα κατι, σε παρακ'...

Η σφαιρα σφηνωθηκε στο σημειο ενωσης του κεφαλιου με τον σβερκο. Ο θανατος ηταν ακαριαιος, η Luna δεν πηρε ποτε χαμπαρι τι εγινε, απλα παρεμεινε ακινητη πανω στην καρεκλα ενω μια λεπτη, ματωμενη γραμμη εκανε την εμφανιση της. Ο Bubba εκανε νοημα στους δυο αντρες που εστεκαν αμιλητοι λιγα μετρα πιο περα, μαρτυρες του οτι ειχε συμβει.

-'Ξεφορτωθειτε την' ειπε και οι δυο αντρες εσπευσαν να εκτελεσουν την διαταγη του. Ο Bubba κοιταξε το οπλο και μετα το εβαλε στη θεση του. Δεν ηθελε να το κανει μα με τον Apollyon δεν επαιζες. Καλυτερα εκεινη η γυναικα παρα αυτος, δεν ηθελε να παρει καμια ευθυνη. 

 

          Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                              ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40

 

-'Εχω ευχαριστα νεα' ειπε η Fu Hargo.

-'Παντα εχεις ευχαριστα νεα Fu' απαντησε η Ypsis Lega. 'Αυτο που παντα περιμενω παντα με ανυπομονησια ειναι το μεγεθος και η διαχρονικοτητα τους'.

-'Η συναντηση θα γινει, συνεπως το πρωτο βημα επετευχθη'.

-'Αψογα. Που θα συναντηθειτε ' ?

-Στην προβλητα φορτοεκφορτωσης λιγκανιου, στον σταθμο Pujenti, σημερα το μεσημερι'. 

-'Θα πας μονη ' ?

-'Ναι, δεν συντρεχει λογος να παρω καποιον μαζι μου, οπως κι εκεινος. Εξαλλου μια απλη συναντηση ειναι, δεν υπαρχει κατι το μεμπτο και φανταζομαι δεν θα παρει και πολλη ωρα'.

Η Ypsis Lega εμεινε για λιγο αμιλητη, ηταν φανερο πως σταθμιζε τους παραγοντες της συναντησης. Ηταν πολυ κρισιμη για να την αφηνε απλα στην τυχη.

-'Φανταζομαι θυμασαι ακριβως την προταση που θα του κανεις'.

                       ====================================

-'Φυσικα, δεν ειναι η πρωτη φορα που κανω κατι τετοιο'.

-'Αυτο που μ' ενδιαφερει σε δυο επιπεδα ειναι κατ' αρχας ν' αποδεχτει αυτο που θα του προτεινουμε και κατα δευτερον, σε περιπτωση που αρνηθει, η συγκεκριμενη κουβεντα να μην βγει ποτε πιο εξω. Μην χρησιμοποιησεις τ' ονομα μου αμεσως, αν χρειαστει στην πορεια'.

-'Το εχω στα υποψιν μου' παρατηρησε η Fu.

-'Ενας Edregg' μονολογησε η Ypsis. 'Παραδοξα οντα, νομιζα πως ειχε χαθει και ο τελευταιος του ειδους στην Αποκοσμη Λαμψη. Πιστευεις πως μπορουμε να του εχουμε εμπιστοσυνη' ?

-'Μια εκλεπτυσμενη μορφη ιδιωτικου μισθοφορου που εχει παντα καθαρα χερια και μεγαλο προσωπικο οφελος' απαντησε η Fu. 'Αν νοιωσει πως ικανοποιουνται αυτα τα δυο στοιχεια εχω την αισθηση πως θα παιξει το παιγνιδι που θα του προτεινουμε'.

-'Προτρεχουμε ενω οι απαντησεις βρισκονται χρονικα κοντα μας' ειπε η Ypsis. 'Θα ξερουμε συντομα. Πηγαινε, δεν θελω να φτασεις καθυστερημενη στην συναντηση'. 

                    ======================================

-'Σου εστειλα την ημερησια αναφορα, δεν ξερω αν την ειδες' ειπε ο Saadek.

-'Ναι, το ειδα αλλα δεν εχω προλαβει να την κοιταξω' απαντησε ο Μανδυας. 'Το βλεπω δυσκολο να την μελετησω, εχω πολλα στο κεφαλι μου αυτη τη στιγμη'.

-'Οπως καταλαβαινεις. Θυμασαι πως ακομα δεν εχεις επιθεωρησει το σχεδιο ενταφιασης των νεκρων γηινων. Υποτιθεται θα το εβλεπες την προηγουμενη φορα και'...

-'Το θυμαμαι Saadek, το θυμαμαι' εκανε μ' ενα τονο εκνευρισμου στην φωνη ο Μανδυας. 'Μολις ευκαιρησω να εισαι σιγουρος πως θα το ελεγξω και θα σ' ενημερωσω αν χρειαζεται κατι ν' αλλαξουμε. Απλα, ειμαι πολυ φορτωμενος και δεν εχω χρονο'.

-'Κανενα προβλημα. Εγω το λεω γιατι στο συγκεκριμενο ζητημα προχωραμε ηδη μ' εναν τροπο και αν προκειται να διαφοροποιησουμε'....

-'Σου ειπα Saadek, οχι τωρα, δεν προλαβαινω' εκανε οργισμενος ο Μανδυας. 'Συνεχισε με τον τροπο που το χειριζεσαι και βλεπουμε μολις ειμαι ξανα διαθεσιμος'.

                           ====================================

-'Απολυτως κατανοητος' εκανε ο Αιωρουμενος. Δεν ηταν μονο αυτο που ειχε στο πισω μερος του κεφαλιου, ηθελε να ενημερωσει και για καποια αλλα θεματα, ελλασονας μεν σημασιας αλλα ζητηματα για τα οποια επρεπε να παρει εγκριση. Ομως αντιλαμβανοταν πως ισως περνουσαν μερικες μερες μεχρι ο Μανδυας να ηταν ξανα διαθεσιμος συνεπως η απαντηση στην επομενη ερωτηση που ετοιμαζοταν να κανει ηταν καθοριστικος παραγοντας.

-'Να σου στειλω την αυριανη ενημερωση η δεν χρειαζεται' ?

Η παυση σημαινε πως ο Μανδυας επεξεργαζοταν την απαντηση.

-'Οχι, θα σ' ενημερωσω εγω ποτε να μου στειλεις μια συνοπτικη. Εχω την αισθηση πως για τρεις τεσσερις μερες δεν θα μπορεσω να κοιταξω τιποτα. Μπορεις να το κανεις' ?

-'Ευκολα πραγματα' απαντησε ο Saadek. 'Τα κραταω ολα σε αναμονη μεχρι να μου πεις'.

-'Τελεια' απαντησε ο Μανδυας. 'Σ' αφηνω τωρα, εχω μια σημαντικη κληση που περιμενει'.

Εκλεισε την γραμμη διχως να περιμενει και περασε στην επομενη που περιμενε στωικα. 

                          ====================================

-'Ειναι ολα καλα ? Μηπως πρεπει ν' ανησυχω για κατι ? ρωτησε ο In-Adu.

-'Πως εβγαλες αυτο το συμπερασμα' ? απαντησε ο Μανδυας.

-'Δεν απαντησες αμεσως, γι αυτο'.

-'Μου εχεις αναθεσει μια δουλεια, κι αυτη η δουλεια εχει πολλη δουλεια για να γινει σωστα'.

-'Δεν αντιλεγω' εκανε ο In-Adu. 'Ποτε θα εχεις λιγο καιρο διαθεσιμο' ?

-'Ειναι κατι σοβαρο' ?

-'Αγγιζει το οριο του επειγοντος. Αλλα σιγουρα δεν ειναι κατι που επρεπε να γινει χθες'.

-'Αυτο που μπορω να σου πω με σιγουρια ειναι πως σημερα κι αυριο ειναι αδυνατον. Εχω εκκρεμεις καταστασεις και οσο τις παραβλεπω συσσωρευονται. Θελεις καποια αποτελεσματα κι αν για οποιοδηποτε λογο καθυστερησουν η δεν πραγματοποιηθουν η ευθυνη βαραινει εμενα'.

-'Σε τρεις μερες απο τωρα ? Ειναι εφικτο' ?

-'Ναι, αυτο μπορω να σου το διαβεβαιωσω'.

                      =====================================

-'Ωραια γιατι κι εγω πρεπει να προγραμματισω καποια ζητηματα' ειπε ο In-Adu κι απο τον τονο της φωνης του ο Μανδυας καταλαβε πως ετοιμαζοταν να τερματισει την συνομιλια. Τον προλαβε.

-'Δεν θα μου πεις για τι πραγμα προκειται' ? ρωτησε.

-'Δεν ειναι της παρουσης. Εχεις κι εσυ αλλα που πρεπει να κανεις, τα συζηταμε σε τρεις μερες'.

-'Εχει δημιουργηθει καποιο προβλημα' ?

-'Οχι αλλα εχω κι εγω επειγουσες καταστασεις και πρεπει να κλεισω'.

-'Αν προκειται για το επιχειρησιακο σχεδιο πανω στον πλανητη εγω'...

-'Σου ειπα αστο, οχι τωρα, θα τα πουμε με την ησυχια μας'.

-'Ενταξει, κατανοητο' προλαβε να πει ο Μανδυας και η κληση τερματιστηκε.

Τελικα η χρονικη δεσμευση που ειχε δωσει στον Saadek εμοιαζε προφητικη. Αντικειμενικα μετα την σημερινη συναντηση δεν ειχε κατι αλλο αλλα να που εμφανιστηκε εκτακτως καποιο θεμα.

Πλησιαζε μεσημερι κι αυτος δεν ηταν ετοιμος καθολου για την συναντηση με την Drogin.

                           ====================================

Ειχε περασει πολυς καιρος απο την τελευταια φορα που ειχε βρεθει στον σταθμο Pujenti και συγκεκριμενα στην προβλητα φορτοεκφορτωσης λιγκανιου και συνειδητοποιησε ποσο πολυ ειχε αλλαξει ο χωρος. Παντου εβλεπες Bekbra να πηγαινοερχονται με τετοιες ταχυτητες που κυριολεκτικα σε ζαλιζαν. Τα Bekbra ηταν οι πλεον καταλληλοι εργατες για μια τετοια δουλεια και απο την στιγμη που ηταν δυσευρετοι οι αμοιβες τους ηταν αστρονομικες. Το καθε Bekbra ειχε εξι χερια, η τελος παντων ακρα που θυμιζαν καπως χερια, η σωματοδομη τους ηταν τετοια που σηκωναν με ανεση 4 με 5 τονους φορτιου και το κυριοτερο δεν διαμαρτυρονταν και ηταν πειθηνιοι. Εβλεπες Bekbra με δυο η τρια κοντεινερ λιγκανιου στα χερια τους να τα μεταφερουν σαν παιγνιδακι κι αυτο ειχε σαν αποτελεσμα να γεμιζουν ενα εμπορικο αστροπλοιο σε λιγοτερο απο μια ωρα. Οποιος ειχε στησει εκεινη την επιχειρηση σιγουρα θα εκανε χρυσες δουλειες.

Πριν προλαβει ν' απευθυνθει σε καποιον ενα Bekbra που εκτελουσε χρεη επιστατη του εκανε νοημα να το ακολουθησει λες και γνωριζε τον λογο για τον οποιον βρισκοταν εκει.

             ========================================

Το Bekbra τον οδηγησε σε μια τεραστια αιθουσα οπου υπηρχε μονο ενα γραφειο και δυο καρεκλες. Στην μια καθοταν ηδη η Fu Hargo, η Drogin με την οποια ειχε την συναντηση.

-'Στην ωρα σου' ειπε το αλλοπροσαλλο ον. 'Θα κατσεις' ?

-'Μια χαρα ειμαι' απαντησε ο Μανδυας. 'Εσυ κανεις κουμαντο εδω' ?

-'Ειναι ενα πολυ μικρο κομματι των επιχειρησεων εκεινου για τον οποιο δουλευω' ειπε η Fu. 'Εγω απλα εχω μια γενικη επιστασια, λυνω προβληματα που οσοι δουλευουν εδω δεν μπορουν'.

-'Να φανταστω πως η προταση που μου εχεις ειναι απο το αφεντικο σου, ετσι ? ειπε ο Μανδυας. 'Και για να εχουμε καλο ρωτημα για ποιον ακριβως δουλευεις' ? προσθεσε.

-'Ειναι μια προταση που πιστευω οτι θα διαπιστωσεις πως ειναι προς οφελος ολων μας'.

-'Χμ...Δεν υπαρχει τετοιο πραγμα' απαντησε ο Μανδυας. 'Παντα υπαρχει αυτος που χανει'.

-'Εσυ σιγουρα δεν θα εισαι χαμενος, μονο να κερδισεις εχεις'.

-'Αυτο ακριβως ειναι που με προβληματιζει ηδη' ειπε ο Μανδυας, οντως προβληματισμενος.

                     ====================================

-'Παντως και το δικο σου αφεντικο, ο In-Adu, μεγαλοπνοο σχεδιο εχει αναλαβει να φερει σε περας' σχολιασε η Fu Hargo. 'Ενα σχεδιο που εχεις αναλαβει εσυ εξ' ολοκληρου αν δεν κανω λαθος' συνεχισε 'πραγμα που σημαινει πως και το δικο σου μεριδιο θα ειναι αρκετα μεγαλο'.

-'Εισαι καλα και σωστα πληροφορημενη' ειπε ο Μανδυας. 'Γνωριζεις πραγματα που για τους περισσοτερους ειναι μυστικα, αναρωτιεμαι δε αν ξερεις και την αμοιβη μου για οτι κανω'.

-'Μου ειναι αδιαφορη. Αν αποδεχτεις την προταση που θα σου κανω οτι αμοιβη και να σου εχουν υποσχεθει θα ειναι απλα ενα φιλοδωρημα. Αν εισαι ικανοποιημενος με τα φιλοδωρηματα'...

Αφησε εσκεμμενα την φραση να αιωρειται για να δει αντιδρασεις εκ μερους του Μανδυα. Αν καποιος πριν δυο μερες της ελεγε πως θα βρισκοταν προσωπο με προσωπο μ' ενα τετοιο πλασμα θα γελαγε, οντας σιγουρη πως οι Μανδυες ειχαν εξαφανιστει σαν ρατσα. Ομως τωρα ηταν εδω μπροστα της, κουβεντιαζαν κι επρεπε με καθε τροπο να τον κανει ν' αποδεχτει οτι προσεφερε. Αν ηταν οποιοσδηποτε αλλος δεν θα υπηρχε προβλημα, ετουτος εδω ομως ηταν ενας Μανδυας.

                     ======================================

-'Σ' ακουω' εκανε ο Μανδυας.

-'Ειθιστε σ' αυτες τις περιπτωσεις καποιος ν' ακουει πρωτα τι του ζητανε και μετα να του λενε την αμοιβη του' αρχισε η Fu. 'Εγω λειτουργω διαφορετικα. Προτιμω να ξερεις πρωτα την αμοιβη σου και μετα να μαθεις τι πρεπει να κανεις για να την αποκτησεις' συμπληρωσε.

-'Να μην σου χαλασω τις συνηθειες' αποκριθηκε ανεκφραστα ο Μανδυας.

-'Φανταζομαι ξερεις τον διαστημικο σταθμο Kunan. Να φανταστω επισης πως γνωριζεις που ακριβως βρισκεται και τον ρολο που διαδραματιζει εξ αιτιας της θεσης του'.

-'Φυσικα, δεν νομιζω να υπαρχει καποιος που δεν ξερει τον Kunan' απαντησε ο Μανδυας.

-'Τελεια. Δικος σου'.

-'Τι εννοεις δικος μου' ?

-'Εννοω πως μπορεις να εισαι το καινουργιο αφεντικο του Kunan'.

Οτι και να περιμενε ν' ακουσει ο Μανδυας, αυτο ηταν το τελευταιο πραγμα που θα σκεφτοταν. 

 

  

              Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                                 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39

 

-'Ετσι τακτοποιεις εσυ τις δουλειες σου ?

Ο Jesse εκανε δυο βηματα μπροστα κι ενα ψευτικο χαμογελο χαραχτηκε στο προσωπο του.

-'Κοιτα, εχεις δικιο, δεν λεω, ασε με ομως να σου'...

Δεν ολοκληρωσε ποτε την φραση του. Το τεντωμενο χερι του Αιωρουμενου ειχε ευθυγραμμιστει στο υψος του λαιμου του Jesse κι αμεσως μετα ανασηκωθηκε σε υψος. Ο Jesse ενοιωσε κατι αορατο να του σφιγγει το λαιμο, οι ανασες ερχονταν ολο και πιο δυσκολα ενω του ηταν αδυνατον ν' αρθρωσει λεξη. Τωρα ηταν κι αυτος αιωρουμενος αρκετα εκατοστα πανω απο το εδαφος, με τα ποδια του να κλωτσανε περα δωθε ενω τα χερια του προσπαθουσαν ματαια ν' απομακρυνουν εκεινην την αορατη μεγγενη που αργα μα σταθερα τον επνιγε. Η γλωσσα του ειχε μισοβγει απο το στομα του ενω τα ματια του ειχαν γουρλωσει επικινδυνα λογω της αφορητης πιεσης.

-'Ισως δεν ειναι δικο σου το λαθος' ειπε ο Saadek. 'Ισως εγω δεν σου εδωσα να καταλαβεις την βαρυτητα αυτου που σου ζητησα μα ποτε δεν ειναι αργα, ας το ξεκαθαρισουμε τωρα λοιπον'.

                  ========================================

-'Για μενα, γι αυτον που δουλευω και γι αυτον που βρισκεται πισω απ' ολα αυτα ολοι εσεις δεν ειστε παρα μια ανορθογραφια πανω σ' ενα τελεια δομημενο και χαρτογραφημενο σχεδιο. Αν ηταν στο χερι μας θα ειχατε την τυχη ολων οσων γηινων δεν εχουν επηρεαστει ηδη και ειλικρινα, πιστεψε με, κανεις δεν θα επαιρνε ειδηση αν υπαρχετε η χαθηκατε καπου για να σας αναζητησει. Συμφωνα με τις διαδικασιες θα επρεπε τωρα να βρισκεστε καθ' οδον για τις τρυπες που αποκαλειτε σπιτια σας αλλα κανεις δεν μετραει, κανεις δεν ξερει επακριβως το νουμερο αυτων που πρεπει να διασωθουν. Συνεπως, αν εγω τωρα τερματισω τις μιζερες και αθλιες ζωες σας ουσιαστικα δεν θα χρειαστει να λογοδοτησω πουθενα. Ειναι αυτο που θελετε' ?

Οι υπολοιποι της παρεας ειχαν οπισθοχωρησει τρομοκρατημενοι βλεποντας το ζορι που τραβουσε ηδη ο Jesse νοιωθωντας για πρωτη φορα μετα απο καιρο ενα κυμα φοβου να τους κυριευει. Ο Saadek κατεβασε το χερι του τοσο οσο χρειαζοταν για να πατησει και παλι ο Jesse στο εδαφος και με μια δευτερη κινηση τον απελευθερωσε απο την αορατη μεγγενη που ενοιωθε στο λαιμο.

                 ======================================

-'Επιλεξε προσεκτικα τις επομενες λεξεις που θα ξεστομισεις' ειπε απειλητικα ο Αιωρουμενος ενω ο Jesse ρουφουσε αερα τοσο απληστα που του εφερε εντονο, συνεχη βηχα και δακρυα στα ματια.

-'Εχεις δικιο, εχεις δικιο, παραφερθηκα' ειπε ξεπνοα. 'Δεν ξερω τι μ' επιασε, λες και το μυαλο μου γλυστρησε, δεν επρεπε να το κανω αυτο, ειμαι αδικαιολογητος' προσθεσε.

Ο Saadek συνεχισε να τον κοιταει διχως να βγαλει μιλια.

-'Το μονο που ηθελα ηταν να παρω μαζι μας εναν δικο μας, γι αυτο φτασαμε εδω. Φανταστηκα πως θα ενοιωθε καπως, ημασταν κοντα, ειπα ας ερθουμε μεχρι εδω. Εκει στραβωσε το πραγμα. Ο ανοητος γερος και ο αλλος, θολωσε το μυαλο μου, δεν υπηρχε λογος, οι αλλοι, δεν, εγω'...

Ο Saadek τον ειδε να χανεται παλι μεσα σ' εναν ωκεανο ασυναρτησιων, με τον λογικο ειρμο των σκεψεων του να εχει κερματιστει, ασυνδετος μεσα στο χαος που υπηρχε στο κεφαλι του.

-'Λεω να παρω πισω την συσκευη' εκανε ο Saadek μ' εναν τονο που δεν σηκωνε αντιρρησεις 'δεν νομιζω πως θα σας χρειαστει αλλο πια' συμπληρωσε με στομφο.

            ===========================================

-'Η δουλεια ομως που μας ανεθεσες, θελω να πω χωρις την συσκευη'....

Ουτε τωρα ο Αιωρουμενος τον αφησε να ολοκληρωσει, με μια κινηση τον διεκοψε ξανα.

-'Δυο επιλογες' ειπε. 'Η σας στελνω πισω τωρα η κανετε ακριβως οτι σας λεω. Διαλεξτε'.

-'Πες μας' εκανε ο Jesse κουνωντας καταφατικα το κεφαλι οπως και οι υπολοιποι. 

-'Βρισκετε αυτον που σας ζητησα εξ' αρχης, με ειδοποιειτε και τελος. Εχετε τον τροπο να πατε να τον βρειτε, τα υπολοιπα ειναι δικο σας θεμα. Δεν θελω να πειραχτει ουτε μια τριχα απο τα μαλλια του, αν δω εστω μια μελανια πανω του η αλλο σημαδι τελειωσατε ολοι. Επισης, δεν θελω να παθει κανεις αλλος περιπλανωμενος των Αυτονομιων τιποτα, καταλαβατε ? Οσο για τους γηινους, θελω να τους αποφυγετε οσο μπορειτε. Αν δεν μπορειτε αυτοσχεδιαστε. Αντιδρασεις σαν κι αυτη εδω δεν θα γινουν ανεκτες. Δεν θελω ουτε ενα θανατο αδικαιολογητο, αμυνεστε αν χρειαστει αλλα εν ψυχρω δολοφονιες, αναιτιες και ασκοπες, δεν θα επαναληφθουν ξανα. Ειμαστε συμφωνοι' ?

Ενα αψυχο, χρονικα αταιριαστο 'ναι' ακουστηκε απ' ολους τους παρευρισκομενους.

            ==========================================

Απ' την στιγμη που εγκατελειψε το σπιτι δεν σταματησε να τρεχει παρα μονο οταν ενοιωσε να της πιανεται η ανασα. Δεν ειχε ριξει ουτε μια ματια πισω, σε καθε πυροβολισμο που ακουγοταν σταματαγε και μετα αρχιζε παλι να τρεχει. Ολο της το ειναι κραυγαζε ν' απομακρυνθει οσο περισσοτερο μπορουσε απο εκεινη τη σφαγη που συνετελειτο πισω της, καθε κυτταρο του κορμιου της την ωθουσε ακομα πιο μπροστα, προς την σωτηρια και την επιβιωση. Ειχε χρησιμοποιησει την πισω πορτα του σπιτιου του δικαστη, ειχε περασει στην αυλη του διπλανου κι απο κει περνουσε το ενα μετα το αλλο μεχρι η να την εγκατελειπαν οι δυναμεις της η να ενοιωθε πως βρισκοταν σε ασφαλη αποσταση. Ειδε το εμπορικο και ορμησε μεσα. Ερημο ηταν, τα καταστηματα στην θεση τους ετοιμα να υποδεχτουν πελατες που δεν υπηρχαν. Ανεβηκε τις σκαλες σαν τρελη και στον τριτο οροφο προχωρησε προς το τεραστιο τζαμι που υπηρχε. Λογικα θα επρεπε απο κει να μπορουσε να δει το σπιτι αλλα η αποσταση ηταν καμποση, δεν ηταν σιγουρη. Ειδε το καταστημα με τα ειδη κυνηγιου και ψαρεματος και χυμηξε μεσα.

                  =======================================

Μεχρι να συντονιστει ειχε χασει καμποσο πολυτιμο χρονο μα τα κυαλια που ειχε παρει ηταν επαγγελματικα και πανακριβα ακριβως για τετοιες δουλειες. Στον εντοπισμο την βοηθησε το γεγονος πως δεν υπηρχαν αλλου πτωματα μπροστα σ' ενα σπιτι, συνεπως τ' ακινητα κορμια που εβλεπε ηταν στο σπιτι του δικαστη. Της ηρθε να βαλει τα κλαματα. Ηταν νεκροι, ολοι τους. Ο δικαστης, ο Mark, η Linda, εκεινοι οι ψυχοπαθεις τους ειχαν εκτελεσει εν ψυχρω. Αυτο που της κινησε την περιεργεια ηταν πως εβλεπε ξεκαθαρα τα πτωματα τριων αντρων, η Linda δεν ηταν αναμεσα τους. Ποιος ηταν ο αλλος που κειτοταν νεκρος στο γρασιδι ? Υπεθεσε πως ισως ο δικαστης η ο Mark αντισταθηκαν σκοτωνοντας τουλαχιστον εναν απ' αυτους, ηταν η μονη λογικη εξηγηση που μπορουσε να δωσει. Κοιταξε λιγο πιο μακρια κι εκει πετρωσε. Αυτο που εβλεπε ηταν ζωντανο, εκτυλισσοταν μπροστα στα ματια της μα δεν μπορουσε να ειναι αληθεια. Ρυθμισε μικρομετρικα τα κυαλια φερνοντας ακομα πιο κοντα την εικονα, παντα ομως με διαυγεια. Το θεαμα που ειχε αντικρυσει την εκανε να φωναξει ασυναισθητα. 

            ==========================================

Υπηρχε ενα πλασμα λιγο πιο περα απο το σπιτι του δικαστη το οποιο εμοιαζε να αιωρειται στον αερα. Ηταν σιγουρη πως δεν ακουμπουσε στο εδαφος κι απεναντι του ενας απ' αυτους που τους ειχαν επιτεθει σε παρομοιο υψος. Ηταν αδυνατον να καταλαβει τι ελεγαν, αντικειμενικα δεν την ενδιεφερε κιολας. Αυτο απο το οποιο δεν μπορουσε να ξεκολλησει τα ματια της ηταν το πλασμα που εμοιαζε να πλεει στον αερα. Δεν θυμιζε σε τιποτα ανθρωπινο ον, η κατασκευη του, ο σωματοτυπος του ηταν εντελως εξω απο τα δεδομενα της. Συνεχισε να παρακολουθει μηπως και καποια λεπτομερεια την βοηθουσε να καταλαβει περισσοτερα. Αυτο που επακολουθησε ηταν ανηκουστο, ανατριχιαστικο και περα απο την αντιληψη της. Εντελως ξαφνικα το μυστηριωδες ον εξαφανιστηκε. Δεν απομακρυνθηκε, δεν χαθηκε απο το οπτικο της πεδιο σταδιακα, απλα την μια στιγμη υπηρχε και την αλλη ειχε χαθει. Σαρωσε με τα κυαλια τον περιγυρο των αντρων που βρισκονταν ακομα στις θεσεις τους. Δεν υπηρχε πουθενα, λες και ειχε ανοιξει η γη και το ειχε καταπιει. Κατεβασε τα κυαλια και κοιταξε την αντανακλαση της στο μεγαλο τζαμι.

               =======================================

-'Λιγο ελειψε να μπλεξουμε πολυ ασχημα' εκανε ο Frank James.

-'Το κακο ειναι πως θα τον εχουμε συνεχως πανω απο το κεφαλι μας' ειπε ο Cole Younger.

-'Κοφτε την παρλα' τους διεκοψε ο Ed Miller 'μπορει να ειναι τριγυρω και ν' ακουει'.

-'Τι κανουμε τωρα' ? ρωτησε ο Bob Younger τον Jesse που ηταν αμιλητος απο την στιγμη που ο Αιωρουμενος ειχε εξαφανιστει. 'Δεν νομιζω πως εχουμε και πολλες επιλογες' προσθεσε.

Ο Jesse ορμησε πανω του και τον αρπαξε απο το πετο.

-'Αν θες, εσυ και οποιος αλλος, μπορειτε να την κανετε' ειπε. 'Μας επιασε μια φορα στον υπνο' συμπληρωσε 'αλλα αυτο δεν θα ξαναγινει. Ακουσατε, δεν θα ξαναγινει'.

-'Εσυ εισαι το αφεντικο' σημειωσε ο Jim Younger.

-'Αυτο ακριβως' εκανε ο Jesse 'σε οποιον δεν αρεσει να την κανει τωρα' σχεδον ουρλιαξε.

-'Ηρεμησε αφεντικο' εκανε ο Clell Miller 'ολοι ειμαστε μεσα σ' αυτο, οτι πεις θα γινει'.

Για πρωτη φορα μετα απο ωρα ο Jesse James φανηκε ν' ανακτα και παλι την ψυχραιμια του.

                 =======================================

Η μονη στιγμη που ενοιωσε τους παλμους της να επανερχονται σε φυσιολογικα επιπεδα ηταν οταν καποια στιγμη τους ειδε να φευγουν προς αγνωστη, αντιθετη κατευθυνση. Βρηκε μια καρεκλα κι εκατσε, τα ποδια της ηταν βαρια σαν μολυβι. Ολα οσα ειχε ζησει μεσα σε τοσο μικρο χρονικο διαστημα παραηταν πολλα για να τα εμπεδωσει. Τρεις ανθρωποι που της ειχαν ανοιξει την καρδια τους και το σπιτι τους νεκροι, μια συμμορια με αρχηγο ενα παρανοικο τυπο κι ενα πλασμα, οχι ανθρωπινο, υπηρχε καπου εκει εξω διχως κανεις να το γνωριζει η να το εχει δει. Ολα τα σεναρια επιστημονικης φαντασιας που θυμοταν απο τις ταινιες ηρθαν αυτοματα στο μυαλο της μα αυτο εδω δεν ηταν ταινια, ηταν πραγματικοτητα. Οχι, παραηταν πολλα για να σηκωσει μονη της.

Βγηκε απο το εμπορικο κεντρο μην ξεροντας προς τα που να παει. Θα επρεπε να ελεγξει τα εγκαταλελειμενα αυτοκινητα, ποιο απ' αυτα θα μπορουσε να παρει μπροστα, αλλα ενοιωθε πολυ κουρασμενη. Γαι καλη της τυχη το πρωτο που δοκιμασε λειτουργουσε. Εβαλε μπροστα και κινηθηκε προς την αντιθετη μερια απο εκεινη που ειχε παρει η συμμορια.

             ========================================

Ειχε βγει απο την πολη, οδηγουσε κοντα στις δυο ωρες και μεχρι στιγμης δεν ειχε αντιμετωπισει καποιο ζητημα. Ειδε στο βαθος μια γεφυρα που δεσποζε πανω απο τα γαληνια νερα ενος ποταμου που ερεε απο κατω. Δεν ειχε δει καν το συννεφο που προκαλεσε την βροχη, πιαστηκε εξ απηνης.

Η αρχικη ψιχαλα απεκτησε ορμη κι ενταση και πλεον οι υαλοκαθαριστηρες δουλευαν συνεχως. Οδηγουσε με χαμηλη ταχυτητα και την στιγμη που πλησιαζε την γεφυρα πατησε αποτομα φρενο. Και να ηθελε να το μπερδεψει με κατι αλλο ηταν αδυνατο. Η νταλικα εμοιαζε ακινητοποιημενη στην απεναντι μερια της γεφυρας και αυτο θα ηταν προβλημα αν δεν χωρουσε να περασει. Το πραγματικο ομως προβλημα ανεκυψε αμεσως μετα. Η νταλικα δεν ηταν παρατημενη, εβλεπε ξεκαθαρα τις αναθυμιασεις απο τις εξατμισεις της να χανονται μεσα στη βροχη. Πανικοβληθηκε.

Συνεχισε να κοιταει μηπως αλλαξει κατι και αλλαξε. Η πορτα του οδηγου ανοιξε και μια φιγουρα πατησε στο λασπωμενο εδαφος. Ο πανικος της Silea πολλαπλασιαστηκε κι εφτασε στα ορια της υστεριας οταν συνειδητοποιησε πως η φιγουρα βαδιζε αργα προς το μερος της.  

 

              Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

                                                               ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38

 

Ολα εκτυλιχθηκαν μετα με κινηματογραφικη ταχυτητα. Με τον Berkowitz να εχει παραδοθει οι λιγοστοι στρατιωτες δεν ειχαν αλλη επιλογη απο το να πραξουν το ιδιο. Η πορτα της βασης ανοιξε διαπλατα για να υποδεχτει τα καινουργια αφεντικα που δεν εχασαν καθολου χρονο. Οσοι ειχαν αιχμαλωτιστει οδηγηθηκαν σε κελια, τα ιδια εκεινα κελια που ειχαν χρησιμοποιηθει για να περιορισουν την Gardenia και την Jasmine. Η αναζητηση για τους υπολοιπους αποκαλυψε αλλους εξι κρατουμενους που ο Berkowitz χρησιμοποιουσε για τις αγγαρειες στην βαση εχοντας διαπραγματευτικο ατου την μοιρα των γυναικων και των παιδιων τους. Τους ενημερωσαν πως ηταν ελευθεροι να φυγουν οποτε ηθελαν κι αυτοι δεν εβρισκαν τροπο να εκφρασουν την ευγνωμοσυνη τους. Ολοι ζητησαν να παραμεινουν μερικες μερες μεχρι να ετοιμαστουν καταλληλα για την αποχωρηση και το αιτημα τους εγινε δεκτο. Καποιες αναιμικες φωνες που απαιτησαν δικαιοσυνη για οσα ειχαν τραβηξει ολο εκεινο το διαστημα δεν εισακουστηκαν. Οτι και να ειχαν κανει, οποιες κι αν ηταν οι πραξεις τους το λυντσαρισμα δεν ηταν επιλογη.

            =========================================

Και οι δυο επανασυνδεσεις που ελαβαν χωρα ειχαν, με διαφορετικο τροπο η καθεμια, τις συγκινησιακες τους φορτισεις. Ο Tommy δεν ξεκολλαγε απο την αγκαλια της Gardenia και της Jasmine ενω η συναντηση των δυο αδελφων με τον Noff ηταν εντελως διαφορετικη.

-'Ποτε δεν φανταστηκα πως θα χαιρομουν τοσο πολυ που θα σε ξαναεβλεπα' εκανε η Jasmine.

-'Εγω απλα ποτε δεν φανταστηκα πως θα σε βλεπαμε ξανα' ηταν η αντιδραση της Gardenia.

Ηταν ξεκαθαρο πως τα συναισθηματα που εξεπεμπαν και οι δυο ηταν σ' εντελως αλλο μηκος κυματος. Με το δεδομενο πως ο Noff ανηκε στην ομαδα που τους ειχε απελευθερωσει ευχαριστειες υπηρξαν εκατερωθεν αλλα η Gardenia εξακολουθουσε να παραμενει επιφυλακτικη. 

Ο ιδιος ο Noff ηταν αρκετα συγκρατημενος μα ηταν οφθαλμοφανεστατο πως απολαμβανε την παρεα της Jasmine περισσοτερο απ' αυτην της Gardenia. Η Tristessa ειχε αναλαβει να μοιρασει ρολους βασιζομενη σε οτι ηξερε κι εβλεπε και κανεις δεν ειχε αντιρρηση. Η βαση ειχε καταληφθει αλλα επρεπε να δουν τι θα εκαναν απο δω και περα, πραγμα διολου ευκολο.

            =========================================

Η Gardenia με τον Brett ειχαν αναλαβει χρεη φυλακα στην εισοδο της βασης για παν ενδεχομενο, η Maureen βρισκοταν στον θαλαμο επικοινωνιας μηπως και πιασει κατι στον ασυρματο, η Jasmine με τον Noff επιτηρουσαν τα κελλια των αιχμαλωτων ενω η Tristessa με τον Ryan επεξεργαζονταν τις μελλοντικες τους κινησεις στο γραφειο του Berkowitz.

-'Σπουδαια βολη' εκανε η Tristessa. 'Γυρισες τα πραγματα υπερ μας την στιγμη που μαλλον χαναμε το παιγνιδι. Πρωτη φορα η το εχεις ξανακανει' ?

-'Ας πουμε πως δεν ειμαι πρωταρης' απαντησε ο Ryan. 'Ειχε και λιγη τυχη η βολη'.

-'Νομισα πως δεν ηθελες να συμμετεχεις. Αν θυμαμαι καλα σ' αφησαμε πισω. Τι ηταν αυτο που σ' εκανε ν' αλλαξεις γνωμη ? Πιστεψες πως δεν θα τα καταφερουμε μονοι μας' ?

-'Μπα, οχι' ειπε ο Ryan. 'Απλα μπαλωσα μια τρυπα, μικρη, τοση δα, που ειχε το αρχικο σου σχεδιο. Δεν ηξερα καν αν θα ηταν απαραιτητο'.

Η Tristessa γυρισε και τον κοιταξε προσπαθωντας να τον αποκωδικοποιησει.

            =========================================

-'Κανε μου μια χαρη' ειπε στο τελος. 'Οταν εντοπισεις ξανα μια τρυπα, μικρη, τοση δα, σε καποιο σχεδιο ανεφερε το εκεινη τη στιγμη και μην αυτοσχεδιαζεις. Νομιζεις πως μπορεις να το κανεις' ?

-'Αυτο ειναι ευκολο' εκανε ο Ryan προσποιουμενος τον ανακουφισμενο. 'Για μια στιγμη νομιζα πως θα μου φορτωνες αλλα στο κεφαλι, οπως το να κανω σχεδια διχως απολυτως καμια, μικρη, εστω και τοση δα τρυπα' συμπληρωσε σαρκαστικα. 'Φυσικα και μπορω. Τωρα, αν μου επιτρεπεις και δεν με χρειαζεσαι κατι, θα μπορουσα ν' αποχωρησω' ?

Η Tristessa κουνησε καταφατικα το κεφαλι της και ο Ryan εγκατελειψε το δωματιο. Αυτος ο Ryan, σκεφτηκε, θα μπορουσε ν' αποτελεσει προβλημα καποια στιγμη. Εγωιστης, παρτακιας, ειχε μια απεχθεια στις εντολες και το ομαδικο πνευμα, οπου και να ηταν αυτο απαραιτητο. Αυτοσχεδιαζε, αδιαφορουσε για τ' αποτελεσματα, αναρωτιοταν τι θα επελεγε αν το προσωπικο του συμφερον βρισκοταν σε κινδυνο. Ηταν μια κινουμενη βομβα ξαμολυμενη και το κακο ηταν πως δυσκολα πια καποιος θα μπορουσε να την περιορισει ξανα διχως να ερθει σε αντιπαραθεση.

           =========================================

-'Αυτος ο Noff' εκανε η Gardenia 'τι μερους του λογου σου βγαζει' ?

-'Εχω καταλαβει πως κατι δεν σ' αρεσει πανω του' ειπε ο Brett 'κι αν κρινω απ' αυτα που μου ειπες που συνεβησαν στο μοτελ δεν σε αδικω. Παντως η αδελφη σου δεν συμμεριζεται τις αποψεις σου, συνεχεια την βλεπω να μιλαει μαζι του αλλα δεν ξερω για ποιο πραγμα'.

-'Που να σου εξηγω τωρα, σαμπως εχω καταλαβει κι εγω νομιζεις' ?

-'Με τον πιτσιρικα τι θα κανετε ? Ειναι δυσκολα για ενα παιδι εδω εξω'.

-'Κοιτα, δεν το εχω πει ακομα στην αδελφη μου αλλα νομιζω το πιο σωστο ειναι να παει μ' αυτους που θα φυγουν. Τουλαχιστον θα εχει παρεα παιδια στην ηλικια του, δεν ξερω κατα ποσο με τις διαμορφωμενες συνθηκες εγω και η Jasmine μπορουμε να τον προσεχουμε'.

-'Δεν ειναι κακη η ιδεα σου. Το εχεις πει στον ιδιο' ?

-'Ελεγα να του το πεταξω απεξω απεξω μολις τελειωσουμε την βαρδια μας. Τωρα που το σκεφτομαι, δεν ερχεσαι και συ μαζι να πεις μια κουβεντα παραπανω' ?

            =======================================

-'Απο το υφος σου καταλαβαινω πως δεν εγινε τιποτα' ειπε η Tristessa.

-'Τιποτα απολυτως' εκανε η Maureen αφηνοντας τ' ακουστικα στο γραφειο. 

-'Ενταξει, δεν ειχαμε και πολλες ελπιδες οτι θα βρισκαμε καποιον'.

-'Οντως αλλα ειναι λιγακι απογοητευτικο. Αν ημασταν στην Ανταρκτικη περιτριγυρισμενοι απο χιονια θα ζουσαμε το Thing του Hawks. Αλλα δεν υπαρχει εξωγηινος εδω'.

Η Tristessa χαμογελασε κι εκατσε στην διπλανη καρεκλα.

-'Αν σου ελεγα να μου σκιαγραφησεις κινηματογραφικα, που ειναι και το στοιχειο σου, τον Ryan, πως θα τον καταχωρουσες μεσα στο φιλμικο σου συμπαν' ?

-'Μου θυμιζει τον Νομαδα στο Hardware, ρολο που ειχε ο Carl McCoy, ο τραγουδιστης των Fields of the Nephilim στον τροπο που κινειται και συμπεριφερεται αλλα το ανατριχιαστικο ειναι πως συνδυαζει ολο αυτο το υποβαθρο με την εξυπναδα και την πανουργια του Hannibal Lecter. Με δυο λογια, κινδυνος θανατος για την πλευρα που βρισκεται απεναντι του' συμπληρωσε.

        ==========================================

-'Ολα καλα εδω ? Δεν ειχαμε καποιο προβλημα' ? ρωτησε ο Ryan ενω το ματι του επιανε την ταχυτατη κινηση του Noff να κρυψει κατι μεσα στην τσαντα που δεν αποχωριζοταν ποτε.

-'Μια χαρα, κανενα προβλημα, ολα ησυχα' απαντησε η Jasmine.

-'Δεν πατε να βαλετε μια μπουκια στο στομα σας' ? τους προετρεψε ο Ryan. 'Θα καθισω εγω να προσεχω τα πουλακια μας μεχρι να γυρισετε'.

Ο Noff και η Jasmine κοιταχτηκαν και διαπιστωσαν πως οι αποψεις τους ηταν πανομοιοτυπες.

-'Να σαι καλα' ειπε η Jasmine. 'Παμε να τσιμπησουμε κατι κι ερχομαστε, δεν θ' αργησουμε'.

Ο Ryan εκανε ενα νοημα σαν να ελεγε 'παρτε τον χρονο σας, με την ησυχια σας'.

Περασε μια βολτα απο τα κελια. Καποιοι κοιμοντουσαν, καποιοι κοιτουσαν τους τοιχους με αδεια βλεμματα, ο μονος που δραστηριοποιηθηκε με την παρουσια του ηταν η Santabia. Ετρεξε προς την πορτα του κελιου, εβαλε τα χερια της στα καγκελα και μιλησε χαμηλοφωνα.

-'Τι σκοπευετε να κανετε με μας' ? ρωτησε.

                     ======================================

-'Κοιτα' απαντησε εξισου χαμηλοφωνα ο Ryan 'δικαστηρια δεν υπαρχουν, αρα δεν εχουμε δικηγορους, εισαγγελεις, ενορκους και προεδρους. Συνεπως καποιοι απο μας θα επρεπε να επωμιστουν αυτους τους ρολους αλλα νομιζω πως αυτο που θα θελουν ολοι ειναι το να ειναι μερος του εκτελεστικου αποσπασματος που θα σας στειλει στα θυμαρακια'.

Ο πανικος, η απελπισια και η απογνωση ζωγραφιστηκαν εντονα πανω στο προσωπο της Ines.

-'Ακου, μπορω να σε βοηθησω' ειπε. 'Ξερω πραγματα που αγνοεις, σημαντικα πραγματα. Δεν σε κοροιδευω, εχω γνωσεις σε ζητηματα που αφορουν ολους σας'.

-'Και τι ζητας σε ανταλλαγμα γι αυτες τις πληροφοριες' ?

-'Δεν ξερω αν κανεις εσυ κουμαντο η μπορεις να μιλησεις σ' αυτον που κανει. Μου δινετε την ελευθερια μου και γω σας λεω οτι ξερω'.

-'Πες μου τι ειναι αυτα που ξερεις και θα δω τι μπορω να κανω'.

-'Πρωτα θα μου υποσχεθεις πως θα μπορεσω να φυγω απο δω ελευθερη' επεμεινε η Santabia.

        ==========================================

-'Αυτο που μπορω να σου υποσχεθω ειναι πως αν αυτα που θ' αποκαλυψεις εχουν οντως τοση βαρυτητα οπως υποστηριζεις θα φροντισω ν' απαλλαγεις απ' τα παντα'.

Η Ines Santabia τα ζυγισε λιγο στο μυαλο της μεχρι ν' αποφασισει τι θα εκανε.

-'Ενταξει' ειπε στο τελος 'ειμαστε συμφωνοι'.

-'Η λοχαγος ? Ο διοικητης σου ? Δεν συμπεριλαμβανονται αυτοι στην συμφωνια' ?

-'Ο καθενας κοιταει τα τομαρι του' εκανε ψυχρα η Ines. 'Ας κλεισουν δικη τους συμφωνια'.

Ο Ryan χαμογελασε και αναψε τσιγαρο. Ειδε την λαχταρα στα ματια της Ines αμεσα.

-'Τσιγαρο' ? ρωτησε προτασσοντας το πακετο του. Η λοχιας αρπαξε κυριολεκτικα ενα μεσα απο το πακετο και ο Ryan της το αναψε. Την αφησε ν' απολαυσει την πρωτη τζουρα.

-'Μ' αρεσει κατι πανω σε σενα' ειπε και βιαστηκε να προσθεσει 'στον χαρακτηρα σου εννοω, μην παει πουθενα αλλου το μυαλο σου και με παρεξηγησεις'.

-'Εμενα απο την αλλη μερια μ' αρεσει ολο το συνολο' εκανε η Ines φυσωντας τον καπνο μακρια.

         ==========================================

-'Η αδελφη σου δεν μου εχει καμια εμπιστοσυνη. Αν μπορουσε να με ξεφορτωθει θα το εκανε με μεγαλη ευχαριστηση. Εσυ εισαι πολυ πιο διαλλακτικη απ' αυτην'.

-'Επειδη ειμαστε αδελφες δεν σημαινει πως ειμαστε και ιδιες. Αλλες αποψεις αυτη, αλλο σκεπτικο εγω. Συνηθως ταυτιζομαστε αλλα καποιες φορες διαφωνουμε ριζικα'.

-'Αυτη ειναι μια απ' αυτες τις φορες ε' ?

-'Ναι. Δεν ξερω αν της μιλουσα, να την κανω να καταλαβει, μηπως να της'...

Δεν αποσωσε την φραση της. Ο Noff την ειχε τραβηξει επανω του και πριν προλαβει ν' αντιδρασει η Jasmine την φιλουσε. Η αρχικη αμηχανια της εκανε χωρο διακριτικα στο ενστικτο της και τον αγκαλιασε ανταποδιδοντας το φιλι του με ακομα μεγαλυτερο παθος και ενταση.

-'Να της ελεγες, ας πουμε, κατι τετοιο ? Να προσπαθουσες να της εξηγησεις' ?

-'Ω, παρατα την αδελφη μου τωρα και φιλα με' εκανε αποφασισμενη η Jasmine.

-'Πως να σου χαλασω χατηρι' ? εκανε ο Noff και την τραβηξε και παλι πανω του.