Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ










                                                   ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17









Οι επιλογες του πληρωματος του Γιζγκαρνοφ δεν προξενησαν καμια εκπληξη η απορια στον Ορκοφυλακα. Απλοι λαθρεμποροι, με τα σχεδια τους για την ζωη, ηταν αναμενομενο που η πλειοψηφια τους ειχε αποστασιοποιηθει μολις τους γνωστοποιηθηκαν ολα εκεινα τ' απιστευτα που ειχαν ακουσει. Στα συν βεβαια συγκαταλεγοταν η παραμονη των δυο εξ' αυτων, κατι που μερικως διευκολυνε το επιχειρησιακο πλανο που επρεπε να εκπονησει ο Ορκοφυλακας.
Υπηρχαν πραγματα που τους ειχαν αποσιωποιηθει προς το παρον, ομως θα μαθαιναν τα παντα σταδιακα και με το περασμα του χρονου. Ο ιδιος θα ενοιωθε πιο ανετα αν δεν ειχε τους τρεις θνητους αναμεσα στα ποδια του, κατι που τον υποχρεωνε να μεριμνα παραλληλα για την ασφαλεια τους μα οι εντολες που ειχαν δοθει απο τις Τεσσερις Απολυτες ηταν συγκεκριμενες και δεν χωρουσαν αμφισβητηση. Με τον Ελλερυ Βαν Ντερ Εις, τα δυο μελη του πληρωματος του και τον ιδιο δεν ειχαν καμια τυχη απεναντι στο Μετγκον. Θα χρειαζοντουσαν βοηθεια, μια βοηθεια που ηξερε που επρεπε να την αναζητησει. 
                     ==============================
Προς το παρον επρεπε να μεριμνησει για τα μελη του Γιζγκαρνοφ που δεν θα συνεδραμαν στην αποστολη τους. Χαρη στο σκηπτρο του, αφου τους συγκεντρωσε σ' ενα μικρο, στενο κυκλο, τους μετεφερε με ασφαλεια στον διαστημικο σταθμο Γκαβαρντα. Ενα χτυπημα στο εδαφος ηταν αρκετο για να παραχθει μια δεσμη φωτος που τους ελουσε και σε μηδενικο χρονο η Βεγκατριξ, ο Ριγκελ, ο Μερανγκ, ο Τιλ και ο Νεκαρ ειχαν εξαφανιστει απο μπρος τους. 
Με ορμητηριο τον Γκαβαρντα ο καθε ενας τους θα μπορουσε ανετα να δρομολογησει τις διαδικασιες που ειχε κατα νου, γρηγορα και το κυριοτερο μ' ασφαλεια.
Σταθηκε απεναντι στους τρεις αντρες που προσπαθουσαν ακομα να συνειδητοποιησουν ποσο απλα κι ευκολα οι συντροφοι τους ειχαν μεταφερθει απο ενα σημειο του αγνωστου συμπαντος στον Γκαβαρντα σε διαστημα οχι μεγαλυτερου του ανογοκλεισιματος του ματιου.
Το σχεδιο δρασης υπηρχε ηδη στο μυαλο του με καθε λεπτομερεια, το ζητημα ηταν αν οι τρεις αντρες θα καταφερναν ν' ανταποκριθουν. Θα το μαθαινε συντομα. 
                             =============================
-'Πριν ξεκινησω να σας εξηγω ποιες θα ειναι οι κινησεις μας απο εδω και περα' ειπε ο Ορκοφυλακας 'θελω να σας διαβεβαιωσω πως οι συντροφοι σας ειναι απολυτα ασφαλεις στον Γκαβαρντα κι ελευθεροι να επιλεξουν οτι επιθυμουν'.
-'Η αληθεια ειναι πως τους ζηλευω λιγο' εκανε ο Γκραφ.
-'Μονο εσυ' ? παρατηρησε ο Κουλσακ. 'Και μονο οι περιγραφες τους για το τι σκοπευουν να κανουν ειναι αρκετες για να ζηλεψεις'.
-'Ακομα και τωρα δεν ειναι αργα και για τους δυο σας' ειπε ο Ορκοφυλακας. 'Αν εχετε αλλαξει γνωμη το πιο ευκολο πραγμα ειναι να βρεθειτε και σεις εκει, αρκει να το πειτε'.
Ο Κουλσακ με τον Γκραφ κοιταχτηκαν για λιγο διχως να πουν κουβεντα. 
-'Πες μας τι γινεται απο δω και μπρος' εκανε τελικα ο Γκραφ, 'και πες τα απλα και καθαρα για να τα κατανοησουμε και μεις. Μπορει για καποιον σαν κι εσενα αυτα να ειναι παιγνιδακι αλλα για μας μοιαζει οροσειρα του Φιντιλ' προσθεσε.
                   ==================================
-'Ωραια' εκανε ο Ορκοφυλακας. 'Ελλερυ' ?
Ο Ελ εκανε μια κινηση σαν να του ελεγε πως μπορουσε να ξεκινησει.
-'Οπως γνωριζετε' αρχισε ο Ορκοφυλακας ' αυτη τη στιγμη υπαρχουν εξι διαφυγοντες ορκοι, εξι ορκοι που δραπετευσαν πρακτικα εξ' αιτιας σας. Οι πεντε απ' αυτους δεν αποτελουν καποιον σημαντικο κινδυνο, ο εκτος ομως ειναι ουσιαστικα η μεγαλη προκληση. Παρ' ολα αυτα, και οι πεντε αλλοι ορκοι πρεπει ν' αντιμετωπιστουν αναλογως. Τα ονοματα τους, Κραμπ, Μιουζχορ, Τρανγκνα, Μεκνες και Μιντελτ μπορει αυτη τη στιγμη να μην σας λενε τιποτα, ομως πρεπει να καταλαβετε πως εφ' εξης η μοιρα σας ειναι αμεσα συνδεδεμενη μαζι τους'.
-'Tι εννοεις' ? ρωτησε ο Κουλσακ.
-'Πως ειναι πια δικη σας ευθυνη ν' αποκαταστησετε την ισοροπια που διαταραξατε' απαντησε ο Ορκοφυλακας. 'Κι αυτο θα γινει με το να τους βρειτε και να λυσετε το προβλημα. Κι ο μονος τροπος για να λυθει το ζητημα ειναι πως και οι πεντε πρεπει να πεθανουν'.  
                            ===============================
-'Για να γινει λοιπον αυτο που ειπες προυποθετει απαραιτητα πρωτα να τους βρουμε, σωστα' ? απορησε ο Γκραφ. 'Και πως θα συμβει αυτο ? Μπορει να ειναι οπουδηποτε'.
-'Κανενας απ' αυτους τους πεντε δεν διαθετει τις ικανοτητες και τις δυναμεις του Μετγκον, πραγμα που σημαινει πως ο εντοπισμος τους θα ειναι ευκολος. Για τον Μετγκον τα πραγματα θα ειναι πολυ πιο δυσκολα, θ' απαιτηθει διαφορετικος τροπος. Το καιριο και βασικο ερωτημα εξακολουθει να παραμενει ενα. Μπορειτε να τα καταφερετε' ?
Για λιγο δεν μιλησε κανεις. Μετα πηρε τον λογο ο Ελλερυ.
-'Κοιτα, εμεις λαθρεμποροι ειμαστε, οχι επαγγελματιες φονιαδες. Δεν λεω, εχουμε αντιμετωπισει καταστασεις που απαιτουσαν καιριες αποφασεις, αποφασεις που ειχαν να κανουν με το η εμεις η εκεινοι. Και για να βλεπεις εμας εδω καταλαβαινεις ποιοι τα καταφεραν στο τελος. Αυτο που ζητας ομως ειναι εντελως διαφορετικο, μιλας για εν ψυχρω δολοφονια, κατι στο οποιο καθολου δεν ειμαστε μαθημενοι και συνηθισμενοι'. 
                          =================================
-'Καταλαβαινω απολυτα τους ενδοιασμους σας μα στην προκειμενη περιπτωση αυτος ειναι ο μονος τροπος. Απαξ κι ενας ορκος δραπετευσει μια φορα δεν μπορει να φυλακιστει ξανα. Η μοναδικη λυση για να μην πραγματοποιηθει ειναι ο φυσικος τερματισμος απο την ζωη αυτου που τον πραγματοποιησε. Δεν ειναι κανονες που δημιουργησα εγω. Τους βρηκα κι απλως τους ακολουθω. Η επιλογη ειναι δικη σας'.
-'Ας δεχτουμε πως μεχρις εδω συμφωνουμε με οσα μας λες' ειπε ο Κουλσακ. 'Υπαρχει καποιο ετοιμο σχεδιο ν' ακολουθησουμε η θ' αυτοσχεδιασουμε' ?
-'Δυστυχως δεν υπαρχουν πολλες εναλλακτικες οδοι' απαντησε ο Ορκοφυλακας. 'Ναι, υπαρχει σχεδιο που θα σας το εξηγησω και βαση αυτου θα κινηθουμε'.
-'Θα μας ενημερωσεις και για το σχεδιο Β σε περιπτωση που το πρωτο ναυαγησει' ? ρωτησε ο Γκραφ κοιτωντας απορημενα τους υπολοιπους.
Ο Ορκοφυλακας κουνησε αργα το κεφαλι του και πηρε μια βαθια ανασα. 
                          ==============================
-'Δεν υπαρχει σχεδιο Β' ειπε. 'Αν αποτυχει το σχεδιο Α κανεις απο μας δεν θα ειναι ζωντανος για να ενεργοποιησει το εναλλακτικο σχεδιο. Εχουμε μια και μονη ευκαιρια'.
Κανεις απο τους τρεις συνομιλητες του Ορκοφυλακα δεν καταφερε να κρυψει μια γκριματσα απογοητευσης που εμφανιστηκε ταυτοχρονα στα προσωπα τους.
-'Τοτε ας μην χανουμε χρονο' ειπε ο Ελλερυ. 'Πες μας τι κανουμε'.
-'Οπως σας ειπα το να εντοπιστουν οι πεντε στοχοι ειναι κατι το ευκολο' αρχισε ο Ορκοφυλακας. 'Μ' αυτο εδω' συνεχισε δειχνοντας το σκηπτρο του 'μπορω να ξερω το ακριβες σημειο που βρισκεται ο καθενας τους. Αυτες τις πληροφοριες θα τις μεταφερω στον εγκεφαλο του σκαφους σας και τα υπολοιπα ειναι πανευκολα. Το μονο που εχετε να κανετε ειναι ν' ακολουθησετε το εκπεμπομενο σημα μεχρι να σας οδηγησει στον τελικο σας προορισμο. Το πως θα χειριστειτε την κατασταση απο κει και περα ειναι κατι που θα εχετε τον χρονο να το επεξεργαστειτε κατα την διαρκεια της διαδρομης'.
                            ===================================
-'Τοτε τι καθομαστε' ? εκανε ο Γκραφ. 'Φυγαμε Ελ'.
-'Μισο λεπτο' εκανε ο Ορκοφυλακας. 'Η υποθεση των πεντε στοχων αφορα μονο εσας τους δυο' ειπε κι εδειξε τον Γκραφ και τον Κουλσακ. 'Εσεις θα φυγετε με το Γιζγκαρνοφ να τους βρειτε. Εγω με τον Βαν Ντερ Εις εχουμε αλλη δουλεια να κανουμε' συμπληρωσε.
-'Δηλαδη' ? ρωτησε απορημενος ο Ελλερυ.
-'Εμεις πρεπει να εντοπισουμε και να εξοντωσουμε τον Μετγκον' ειπε ο Ορκοφυλακας 'κατι που θα ειναι εξαιρετικα δυσκολο και με αγνωστη εκβαση'.
-'Εμεις οι δυο θα τα βαλουμε με καποιον που βρισκεται στο μεταιχμιο να μεταβληθει σε Θεο' ? εκανε ο Ελλερυ και τα ματια του γουρλωσαν. 
-'Οχι' απαντησε ο Ορκοφυλακας 'οχι μονο εμεις οι δυο. 'Μπορει να εχουμε το σκηπτρο αλλα αυτο μονο του δεν φτανει για ν' αντιμετωπισουμε καποιον σαν τον Μετγκον'.
-'Τοτε' ?
                           =============================
-'Νουσακ, Ρισανι, Ντεμιθ, Νιλατ, Ουρσιντ, Γεζοθ, Λασερτα και Αζεμουρ' ειπε ο Ορκοφυλακας. 'Με την βοηθεια αυτων εχουμε ελπιδες'.
-'Ποιοι ειναι αυτοι' ? ρωτησε ο Κουλσακ.
-'Υπαρχουν οντα διασπαρτα στους γαλαξιες που εχουν σαν μοναδικο σκοπο τους την προστασια και την φυλαξη του συμπαντος απο περιπτωσεις σαν κι αυτη του Μετγκον. Μ' αυτους τους 8 η πλαστιγγα για νικη κι επικρατηση μπορει να γειρει υπερ μας'.
-'Εισαι σιγουρος πως θα τους πεισεις ολους αυτους να μας βοηθησουν' ? ρωτησε ο Γκραφ.
-'Οχι εγω' απαντησε ο φυλακας. 'Αυτο ειναι κατι που θα το κανει ο Ελλερυ'.
-'Στασου λιγο' παρενεβη ο Ελλερυ. ' Αν εχω καταλαβει καλα ο Γκραφ και ο Κουλσακ θα ριχτουν στο κατοπι των πεντε, πως τους ειπες, κι εγω θα πρεπει να στρατολογησω 8 αγνωστους που θα μας βοηθησουν να εξοντωσουμε τον Μετγκον. Κι αν υποθεσουμε πως αρνουνται να μας βοηθησουν τοτε τι γινεται' ? 
                         ==============================
-'Μαζι θα ειμαστε Ελλερυ Βαν Ντερ Εις' απαντησε ο Ορκοφυλακας. 'Αν συμβει κατι τετοιο θα το αντιμετωπισουμε εκεινη τη στιγμη. Ομως δεν χρειαζεται να ξερουν ποιος ακριβως ειμαι. Για ολους αυτους δεν θα ειμαι τιποτα περισσοτερο απο ενας απλος συνοδοιπορος σου. Η ταυτοτητα μου θα τους αποκαλυφθει την καταλληλη χρονικη στιγμη, οχι νωριτερα, καταλαβες' ?
Ο Ελλερυ Βαν Ντερ Εις δεν ειχε καταλαβει τιποτα, ομως κουνησε καταφατικα το κεφαλι του.
-'Ποτε ξεκιναμε' ? ρωτησε ο Γκραφ.
-'Αυτη τη στιγμη' απαντησε ο φυλακας 'δεν υπαρχει χρονος για σπαταλη' προσθεσε.
Ο Ελ χτυπησε τους δυο αντρες στην πλατη κι αυτοι ανταπεδωσαν.
-'Οταν τελειωσει ολο αυτο θα κανουμε ενα τρικουβερτο γλεντι' τους ειπε.
-'Φυσικα Ελ, επιβαλλεται' απαντησε ο Κουλσακ και ξεκινησε να βαδιζει προς το Γιζγκαρνοφ ακολουθουμενος απο τον Γκραφ. Βαθια μεσα τους ειχαν ολοι το ιδιο προαισθημα, πως αυτη ηταν η τελευταια φορα που βρισκονταν ολοι μαζι. 

                         KONSTANTINA KONTOPANOU










                                                        ΑΔΙΕΞΟΔΟ









Βγηκε εξω απο το σπιτι σαν τρελλη και σταματησε για μια στιγμη εκει που γκαζον εγλειφε το πρωτο σκαλι. Η βροχη οχι μονο δεν ειχε κοπασει αλλα συνεχιζε με μανια να μαστιγωνει τα παντα. Ελαχιστα δευτερολεπτα αρκουσαν και ειχε ηδη βραχει μεχρι το κοκκαλο. Κοιταξε το ρολοι στον δεξι της καρπο διωχνοντας τις σταγονες πανω απο το τζαμακι. Λιγα λεπτα, αυτο επρεπε μονο να κανει. Να μεινει εξω απο το σπιτι για λιγα λεπτα να δει τι θα συνεβαινε. Ετρεξε ξυπολητη οπως ηταν να καλυφθει κατω απο την τεραστια βελανιδια που υπηρχε στην ακρη του κηπου της. Εκει θα περιμενε για οσο χρειαζοταν ελπιζοντας πως θα διαψευστει, πως ηταν απλα θυμα μιας απιστευτης, σατανικης συμπτωσης. Της ηταν αδυνατον να πιστεψει πως ολα αυτα συνεβαιναν στην ιδια, πως αυτη ειχε τον κεντρικο ρολο σ' αυτον τον νυχτερινο εφιαλτη.
Προφυλαγμενη κατω απο το δεντρο δεχοταν λιγοτερο ογκο νερου πια μα το κρυο ειχε αρχισει να γινεται πιο εντονο. Ετρεμε μα δεν υπηρχε περιπτωση να ξαναμπαινε σπιτι της αν δεν περνουσε ο απαιτουμενος χρονος. Εριξε παλι μια απελπισμενη ματια στο ρολοι της.
                    ===============================
Κοιταξε το μεγαλο ρολοι στον τοιχο του σαλονιου. Ειχε ακομα μιση σχεδον ωρα καιρο και στο μυαλο της αυτα που ειχε προγραμματισμενα να κανει χωρουσαν ανετα μεσα σ' αυτο το ημιωρο.
Η τεραστια σπεσιαλ πιτσα ηταν ακουμπισμενη πανω στο τραπεζακι μπροστα της, ενα αναψυκτικο του λιτρου βρισκοταν λιγο πιο περα, τα τσιγαρα της με το τασακι στην βορειοδυτικη γωνια του τραπεζιου κι ακριβως απεναντι η τηλεοραση στο καναλι που την ενδιεφερε μετεδιδε ειδησεις. Για την ταινια που περιμενε να ξεκινησει μετα το περας των ειδησεων και ειχε προετοιμασει ολα αυτα ειχε ακουσει τα καλυτερα και ηταν και στο υφος που λατρευε. Post Apocalypse Cyber Punk Sci Fi. Τουλαχιστον ετσι την χαρακτηριζε το περιοδικο με το προγραμμα της τηλεορασης, αρα εξ' ορισμου ηξερε πως ηταν κατι που θα της αρεσε.
Πρωτα θα εκανε ενα ντους να ξεπλυνει την κουραση της ημερας και μετα θα στρωνοταν στον αναπαυτικο καναπε της για να παρακολουθησει το φιλμ. Παραλληλα ο φουρνος μικροκυματων θα φροντιζε για την δημιουργια ποπ κορν, απαραιτητου στοιχειου καθε ταινιας.
                           ================================
Ανοιξε την ενταση της τηλεορασης και πηγε στο μπανιο να ελεγξει την θερμοκρασια του νερου. Ηταν απλα ιδανικο. Επεστρεψε στο σαλονι κι αρχισε να γδυνεται ριχνοντας κλεφτες ματιες στο παραθυρο οπου απ' εξω λυσσομανουσε η βροχη. Τι νυχτα ηταν κι αυτη.
-'....τουριστικου λεωφορειου στην Μπογκοτα. Σε αλλες ειδησεις το πτωμα νεαρης γυναικας βρεθηκε σημερα το πρωι στο σαλονι του σπιτιου της, στην οδο Φειτ, αριθμος 1124. Η εγκληματικη ενεργεια εχει αποκλειστει και το πιθανοτερο ειναι πως επαθε οξεια τροφικη δηλητηριαση απο αλλοιωμενα αλλαντικα που υπηρχαν στην πιτσα που ειχε παραγγειλει. Οι υπευθυνοι της πιτσαριας Joe's Pizza αρνουνται τα παντα και ολοι περιμενουν το τελικο πορισμα του ιατροδικαστη. Συνεχιζοντας τις ειδησεις μας δυο νεαροι αποπειραθηκαν'.....
Δεν ειχε οπτικη επαφη με την συσκευη αλλα ειχε απομεινει κοκκαλωμενη την ωρα που προσπαθουσε να βγαλει το πουλοβερ που ειχε σφηνωσει στο κεφαλι της. Οταν τελικα τα καταφερε εμεινε να κοιταει αποσβολωμενη την συσκευη. 
                       ==================================
Οδος Φειτ, αριθμος 1124 ειχε πει ? Αυτο ηταν αδυνατον, επρεπε να εχει παρακουσει. Πως μπορουσε να συμβαινει κατι τετοιο ? Στην οδο Φειτ 1124 εμενε η ιδια. Προφανως θα υπηρχε κι αλλος δρομος στην πολη με το ιδιο ονομα και κατ' επεκταση με τον ιδιο αριθμο. Γελασε με την χαζομαρα και την αφελεια της και το χαμογελο παγωσε στα χειλη της. Τα γραμματα πανω στην πιτσα της, Joe's Pizza, μεγαλωναν επικινδυνα μεχρι που εγιναν τεραστια. Ενταξει, μπορει να ειχε ακουσει λαθος οδο η νουμερο, ομως για τ' ονομα της πιτσαριας ηταν σιγουρη. Κατι παρανοικο συνεβαινε εδω μα δεν ειχε απολυτως καμια εξηγηση. Μηχανικα, διχως να σκεφτει, πηρε την πιτσα και την πεταξε στα σκουπιδια. Μηχανικα και παλι εκλεισε την τηλεοραση και μετα απο μερικα λεπτα την ανοιξε παλι. Οι ειδησεις συνεχιζοταν απροσκοπτα με τον παρουσιαστη να κανει οτι ηταν ανθρωπινως δυνατον να τις κανει πιο ελκυστικες. Ξαφνικα ενοιωσε το στομα της να κολλαει και γεμισε ενα ποτηρι νερο που ηπιε μονορουφι. Ηταν κατι που την εκανε να νοιωσει καλυτερα, εστω και προσωρινα.
                  ====================================
-'....τουριστικου λεωφορειου στην Μπογκοτα. Σε αλλες ειδησεις το πτωμα νεαρης γυναικας βρεθηκε σημερα το πρωι στο μπανιο του σπιτιου της, στην οδο Φειτ, αριθμος 1124. Συμφωνα με τις πρωτες ενδειξεις η ατυχη γυναικα μπηκε να κανει μπανιο και καποια ηλεκτρικη συσκευη, πιθανον το σεσουαρ για τα μαλλια, επεσε μεσα με αποτελεσμα να βρει τραγικο θανατο απο ηλεκτροπληξια. Συνεχιζοντας τις ειδησεις μας δυο νεαροι αποπειραθηκαν'.....
Αυτην τη φορα τα ειχε ακουσει ολα, δυνατα και καθαρα. Την οδο, το νουμερο, τα παντα. Με φοβισμενο βημα, σχεδον τρεμοντας, αναψε το φως στο μπανιο και το περιεργαστηκε απο την πορτα. Μια ταση λιποθυμιας την κατεκλυσε αποτομα και στηριχθηκε την τελευταια στιγμη στο κουφωμα της πορτας για να μην πεσει κατω. Το σεσουαρ της βρισκοταν το μισο και πλεον εξω απο το γυαλινο ραφι του ετοιμο να πεσει μεσα στην μπανιερα. Με μια αποτομη κινηση ορμησε μεσα, το αρπαξε και το κλειδωσε στο ντουλαπι του μπανιου. Μετα ετρεξε πισω στο σαλονι, εκλεισε την τηλεοραση για λιγα λεπτα και την ξανανοιξε.
                   =================================
Της ηταν αδυνατον να θυμηθει αν οι ειδησεις ξεκινουσαν και παλι απο το σημειο που τις ειχε παρακολουθησει την πρωτη φορα. Ειχε κατσει στον καναπε, ειχε ανοιξει την ενταση της συσκευης και παρακολουθουσε με γουρλωμενα ματια αδυνατωντας να πιστεψει οτι συνεβαινε.
-'....τουριστικου λεωφορειου στην Μπογκοτα. Σε αλλες ειδησεις το πτωμα νεαρης γυναικας βρεθηκε σημερα το πρωι, μεσα σε μια λιμνη αιματος, στην κρεβατοκαμαρα του σπιτιου της, στην οδο Φειτ, αριθμος 1124. Οι πρωτες εκτιμησεις της αστυνομιας κανουν λογο για ληστεια που κατεληξε σε φονο αφου η ατυχη γυναικα προφανως ξυπνησε την ωρα που οι διαρρηκτες ηταν μεσα στο σπιτι της. Ενδεχεται οι ληστες να μπηκαν απο την ξεκλειδωτη πορτα της κουζινας μιας και δεν βρεθηκαν ιχνη παραβιασης ενω φαινεται πως ουτε ο συναγερμος λειτουργησε. Συνεχιζοντας τις ειδησεις μας δυο νεαροι αποπειραθηκαν'.....
Πεταχτηκε πανω αλλοφρονη προς την πορτα της κουζινας. Ηταν ξεκλειδωτη. Μετα κοιταξε τον συναγερμο. Ειχε ξεχασει να τον ενεργοποιησει. Εβαλε τα κλαματα κι εκλεισε την τηλεοραση.
                          =============================
Οταν καταλαγιασε απο τους λυγμους σκεφτηκε να μην ανοιξει παλι την τηλεοραση. Ειχε μεινει να κοιταει μια το χειριστηριο και μια την συσκευη. Δεν ηξερε αν θα αντεχε ν' ακουσει τι αλλο θα της συνεβαινε. Μια κουραση ηρθε απο το πουθενα και της στραγγιξε και την τελευταια ψυχολογικη ικμαδα που διεθετε. Την ανοιξε και παλι. Ο ιδιος παρουσιαστης, αταραχος, ατσαλακωτος, συνεχιζε να λεει τα νεα αδιαφορωντας για την κατασταση της.
-'....τουριστικου λεωφορειου στην Μπογκοτα. Σε αλλες ειδησεις το απανθρακωμενο πτωμα νεαρης γυναικας βρεθηκε σημερα το πρωι, στο σαλονι του σπιτιου της, στην οδο Φειτ, αριθμος 1124. Συμφωνα με ασφαλεις πληροφοριες του επικεφαλης πυραγου η φωτια προκληθηκε απο βραχυκυκλωμα μαλλον απο αναμμενη τηλεοραση κι επεκταθηκε πολυ γρηγορα. Παρ' ολα αυτα μυστηριο παραμενει γιατι ενω υπηρχε χρονος η γυναικα δεν προλαβε να βγει απο το σπιτι εγκαιρα. Συνεχιζοντας τις ειδησεις μας δυο νεαροι αποπειραθηκαν'.....
Αν ο πανικος ειχε προσωπο τοτε αυτο ηταν το δικος της.
                    ================================
Οτι και να ηταν αυτο που συγκρατουσε σε συνοχη τις σκεψεις της ειχε απλα παψει να λειτουργει. Αυτο που ζουσε ηταν πραγματικα εφιαλτικο. Η τηλεοραση που την προειδοποιουσε για το τι θα της συνεβαινε τωρα ειχε μετατραπει σε φονικο εργαλειο. Επρεπε να την κλεισει για να εξαλειψει την πιθανοτητα πυρκαγιας αλλα φοβοταν να μεινει και μεσα στο σπιτι. Επρεπε να βγει εξω και μετα απο λιγο να επεστρεφε και να δοκιμαζε να δει αν η τηλεοραση θα λειτουργουσε η το σεναριο του βραχυκυκλωματος θα επιβεβαιωνοταν. Τα ειχε χασει τελειως, ενοιωθε πως το μυαλο της κατακερματισμενο βυθιζοταν σε μια πηχτη, μαυρη αβυσσο με ολο και μεγαλυτερη ταχυτητα. Ξεχασε να ριξει κατι πανω της λογω της βροχης, ξεχασε να φορεσει παπουτσια κι αντι να κλεισει την τηλεοραση την εβαλε κατα λαθος σε κατασταση προσωρινης απενεργοποιησης. Εριξε μια ματια τριγυρω σαν να τα εβλεπε ολα για τελευταια φορα. Μετα ορμησε εξω επαναλαμβανοντας διαρκως στον εαυτο της πως σε λιγα λεπτα επρεπε να επιστρεψει για να δει σε τι κατασταση ηταν η τηλεοραση.
                      =============================
Ετρεμε πια ολοκληρη απο το κρυο και την βροχη μα τα ματια της ηταν καθηλωμενα στο σπιτι της. Οποιος τυχαιος περαστικος και να περναγε θα του ηταν αδυνατον καν να υποψιαστει αυτο που της συνεβαινε. Για ολους ολα εμοιαζαν φυσιολογικα, μονο η ιδια ηξερε τι περνουσε.
Δυο λεπτα ακομα. Αναθαρρησε. Ισως αυτο καποια στιγμη να σταματαγε. Για ποσο θα μπορουσε δηλαδη να συνεχιστει ? Στην σκεψη και μονο πως ολο αυτο μπορει να διαιωνιζοταν ριγησε. Γιατι σ' αυτην ? Τι ειχε κανει ? Μια ταινια ηθελε να δει, για ποιο λογο ειχε μπλεξει σε ολο αυτο ? Χιλιαδες τα ερωτηματικα που περνουσαν απο την σκεψη της μα απαντηση δεν ειχε καμια. Ηταν αυτη η μοιρα της ? Κι αν ναι πως μπορουσε να την αλλαξει ? Η δεν μπορουσε και οτι και να εκανε αυτο που επρεπε να συμβει θα γινοταν ? Γιατι ? Γιατι ? Γιατι ?
Το ρολοι της την πληροφορησε πως σε ενα λεπτο θα μπορουσε να επιστρεψει στο σπιτι. Ολα εμοιαζαν φυσιολογικα, ισως να ειχαν περασει. Πηρε μια βαθια ανασα, οπλιστηκε με θαρρος που αντλησε αγνωστο απο που κι ετοιμαστηκε να γυρισει πισω.
                        ==============================
Με τη παρελευση του χρονου απενεργοποιησης η τηλεοραση επεστρεψε στην ζωη. Ο παρουσιαστης, πιστος στην θεση του, εξακολουθουσε να παρουσιαζει τις ειδησεις.
-'....τουριστικου λεωφορειου στην Μπογκοτα. Σε αλλες ειδησεις ενα πραγματι απιστευτο περιστατικο ελαβε χωρα στην οδο Φειτ 1124. Νεαρη γυναικα, για αγνωστους μεχρι στιγμης λογους, βγηκε απο το σπιτι της εν μεσω καταιγιδας αναζητωντας καταφυγιο κατω απο δενδρο στην αυλη του σπιτιου της. Ο μοναδικος κεραυνος που επεσε κατα την διαρκεια της καταιγιδας στην περιοχη χτυπησε το δενδρο κι επληξε την ατυχη γυναικα που βρισκοταν απο κατω του βρισκοντας ακαριαιο θανατο. Το τοπικο αστυνομικο τμημα ενεργει προκαταρκτικη εξεταση με σκοπο ν' αποκαλυφθει ο λογος για τον οποιο η γυναικα βρεθηκε κατω απο το δενδρο μα κατα τα φαινομενα αυτο θεωρειται εντελως απιθανο. Δεον να σημειωθει πως η εξοδος της γυναικας απο το σπιτι πρεπει να ηταν ολιγολεπτος αφου τα φωτα στο σπιτι ηταν αναμμενα οπως και η τηλεοραση. Συνεχιζοντας τις ειδησεις μας δυο νεαροι αποπειραθηκαν'.....













                                                             ΤΕΛΟΣ



  

                               Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ











                                                    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16









Ενοιωσε την ανασα του να πλανιεται αναμεσα στο τελος της καμπυλης του λαιμου της μεχρι το υψος του ωμου της κι αυτο της εφερε μια αναστατωση κι ενα ριγος που προσπαθησε να διαχειριστει κλεινοντας τα ματια της κι αφηνοντας τον εαυτο της ελευθερο. Μολονοτι γνωριζε τι θα συνεβαινε αμεσως μετα δεν μπορεσε να συγκρατησει ενα μικρο επιφωνημα ηδονης που προδιδε την κατασταση στην οποια σταδιακα βουλιαζε ολο και περισσοτερο. Η γλωσσα του αρχισε ν' αφηνει μικρα, υγρα, καυτα μονοπατακια σ' ολο το μηκος της γυμνης περιοχης και ασυναισθητα προσπαθησε να κολλησει ακομα περισσοτερο το γυμνο κορμι της πανω του. Εγειρε το κεφαλι της αριστερα σε μια προσπαθεια ν' αυξησει το εμβαδον της σαρκας πανω στο οποιο κινειτο η γλωσσα του κι αυτος το εκμεταλλευτηκε πληρως. Το επικεντρο τωρα ηταν ο λοβος του αυτιου της που ειχε χαθει μεσα στο στομα του επιτρεποντας στα χειλη και την γλωσσα του να παιζουν μαζι του. Σταδιακα η πραγματικοτητα αρχιζε να χανει τις ιδιοτητες της και μια αλλη, ονειρικη κατασταση επαιρνε ραγδαια σαρκα και οστα.
                     =================================
Την γυρισε απαλα προς το μερος του κι εψαξε τα χειλη της. Ηταν ενα φιλι που παλινδρομουσε ακανονιστα αναμεσα στην αργη ηδυπαθεια και στην επιθετικοτητα κι αυτο την ερεθιζε ακομα περισσοτερο. Την ξαπλωσε στο κρεβατι που υπηρχε εμπρος τους, παντα κολλημενος επανω της διχως στιγμη ν' αποτραβηχτει απο την σαρκα της. Αρχισε να κατεβαινει προς τα κατω κρατωντας τα χερια της ακινητοποιημενα, αριστερα και δεξια της, πανω στο κρεβατι.
Ενα μικρο βογγητο της ξεφυγε οταν τον ενοιωσε να εχει φτασει στο στηθος της ενω παραλληλα η ασυναισθητη κινηση του κορμου της προς τα πανω δημιουργησε μια μικρη καμπυλη αναμεσα στην πλατη της και το κρεβατι. Διχως να καταλαβει πως, το δεξι της χερι απελευθερωθηκε, μηχανικα πηγε στο πισω μερος του κεφαλιου του και πιανοντας τον απο τα μαλλια τον εξαναγκασε να βυθιστει ακομα πιο πολυ μεσα στο στηθος της. Το εναλλακτικο παιγνιδισμα απο το ενα στηθος στο αλλο την εσπρωξε ακομα πιο βαθια σε μια γλυκια, θολη αποχαυνωση αποκοβοντας την κι αλλο απο την πραγματικοτητα. 
                  =================================
Η στιγμη που κυριολεκτικα βρεθηκε σ' εναν αλλο κοσμο, ενα κοσμο που την μια ενοιωθε πως κολυμπουσε σε μια καυτη, γαληνια θαλασσα και την αλλη πως αιωρουνταν μετεωρη σε μια καλοκαιρινη νυχτια, ηταν οταν τον ενοιωσε να βρισκεται αναμεσα στα ποδια της. Ποσο ηταν εκει ? Ενα λεπτο ? Δεκα ? Ωρες ? Ηταν αδυνατον πια να εχει αισθηση του χρονου η οποιας αλλης διαστασης. Ηταν αδυνατον να καταλαβει ποσες φορες ειχε τελειωσει, τιποτα δεν ειχε πλεον νοημα η ουσια. Τον ενοιωσε εξαφνα να σκαρφαλωνει πανω της και πριν προλαβει να επεξεργαστει οτιδηποτε καταλαβε πως ηταν μεσα της. Ουτε γνωριζε ουτε την ενδιεφερε πως μπορουσε κατι τετοιο να την μεταφερει κυριολεκτικα σε αλλους κοσμους. Μεσα στην δινη του ερωτικου παροξυσμου που την ειχε κυριευσει καταλαβε καποια στιγμη πως ειχε βρεθει απο πανω του. Το πως και ποτε της διεφευγαν τελειως. Απλα ειχε συμβει. 
Ενα τρεμουλο διετρεχε ολο το της το σωμα, μια αδυναμια ενοιωθε να την πλημμυριζει μα της ηταν αδυνατον να σταματησει να κινειται πανω του. 
                     ==============================
Προσπαθωντας να κρατησει την ισορροπια της χρησιμοποιουσε σαν μοχλο τα χερια της και κατ' επεκταση τα νυχια της μπηγοντας τα με δυναμη στο στερνο του. Την στιγμη που εσκυβε να τον φιλησει ηταν το χρονικο εκεινο σημειο που ο εραστης της εκμεταλλευτηκε για να την σπρωξει απαλα απο πανω του στο πλαι. Προσπαθωντας να οριοθετησει το χωρο τριγυρω της τον εχασε προς στιγμη. Πριν προλαβει καν να σχηματιστει σκεψη στο μυαλο της τον ενοιωσε ακριβως πισω της. Η στιγμιαια αναπαυλα ειχε παρει τελος, ειχε αρχισει παλι να την ταξιδευει σε ονειρικους τοπους. Ενοιωθε τα χερια του να την καθοδηγουν και του ειχε αφησει τον πληρη ελεγχο. Το κεφαλι της, παντελως στραγγισμενο απο δυναμη κι ενεργεια επεσε πανω στο μαξιλαρι κι αφεθηκε ολοκληρωτικα. Σαν να διεθετε ιδιοτητες των μαγων Βαρτατ τον ειδε ξαφνικα μπροστα της διχως να μπορει να συνειδητοποιησει ποτε ειχε επιτευχθει το γεγονος. 
Κολλησε τα χειλη της στο στηθος του και χρησιμοποιωντας την γλωσσα της αρχισε να κατεβαινει χαμηλα μεχρι που σταματησε αναμεσα στα ποδια του.  
                     =============================
Καθε ικμαδα στο σωμα της την ειχε εγκαταλειψει προ πολλου. Απο την μια ηθελε οσο τιποτα αλλο μια μικρη παυση, να βρει ξανα την ανασα της, απο την αλλη δεν ηθελε να σταματησει ολο αυτο για κανενα λογο. Εντελως παραδομενη, νοιωθωντας το κορμι της ευκαμπτο οσο κι ενας βωλος Πιλθεκ, καταλαβε πως ηταν και παλι ξαπλωμενη ανασκελα κι εκεινος ηταν απο πανω της. Τα νυχια της οργωσαν την πλατη του αφηνοντας μικρες, κοκκινες, παραλληλες γραμμες και τον τραβηξαν πανω της. Την στιγμη που τελειωνε μουρμουρισε κατι ακαταληπτο ενω ταυτοχρονα τα πνευμονια της απαιτουσαν μια ικανοποιητικη ποσοτητα αερα για να συνεχισουν να δουλευουν. Το οτι ανοιξε τα ματια της ηταν ενα πραγματικο κατορθωμα μα δεν μπορουσε να το εκτιμησει εκεινη τη στιγμη. Αυτο που ειδε την επανεφερε αποτομα στην πραγματικοτητα.Ποτε ειχε σηκωθει ? Ποτε ειχε προλαβει να ντυθει ? Ποτε ειχε φτασει κιολας στην πορτα ? Ανασηκωθηκε λιγο μολονοτι εξακολουθησε να παραμενει ξαπλωμενη.
-'Γιατι ντυθηκες αγαπη μου' ? ρωτησε. 'Που πας' ?
                                ================================
-'Ξερεις οτι πρεπει να φυγω' ηρθε η απαντηση 'στο ειχα πει'.   
Προσπαθησε να ψελλισει κατι μα ουτε αχνα δεν βγηκε απο το στομα της. Εμεινε να τον κοιταζει που ανοιξε την πορτα και να την κλεινει πισω του. Ο ηχος ηταν τοσο δυνατος που πεταχτηκε πανω. Η φωνη ηταν γνωριμη μα οχι αυτη που ηξερε.
-'Μεριτα τι κανεις ? Εχουμε μαζευτει ολες και σε περιμενουμε'.
-'Σε δυο λεπτα θα ειμαι εκει Βερμια' απαντησε μηχανικα.
-'Μην αργησεις, ξερεις ποσο σημαντικη ειναι η σημερινη συναντηση'.
-'Το ξερω' απαντησε η Μεριτα. 'Σου ειπα, σε δυο λεπτα θα ειμαι εκει'.
Ακουσε τα βηματα της Βερμια ν' απομακρυνονται κι ανακαθισε στο κρεβατι. Ηταν λουσμενη στον ιδρωτα, οι σταλες εμοιαζαν σαν μικρα διαμαντακια που στολιζαν την γυμνη της επιδερμιδα. Πηρε μια βαθια ανασα κι εβαλε το κεφαλι της αναμεσα στα χερια της. Αυτο το ονειρο ηταν τοσο ζωντανο που ειχε ακομα επιδρασεις πανω της.
                          =============================
Οτι ειχε δει δεν ηταν αποκυημα της φαντασιας της. Ολα αυτα τα ειχε ζησει, εντονα και ζωντανα οσο τιποτα αλλο, μ' αυτον τον συγκεκριμενο αντρα. Απο τοτε που ειχε φυγει ειχαν περασει τρια ολοκληρα χρονια. Δεν τον ειχε δει ποτε στον υπνο της, σχεδον δεν τον ειχε σκεφτει καθολου απο τοτε που ειχε κανει τις επιλογες του. Ηταν σιγουρη πως ποτε ξανα δεν θα την απασχολουσε μα το ονειρο αυτο ειχε διαψευσει τα παντα. Οση ωρα ντυνοταν οι σκεψεις της τυραννουσαν το μυαλο. Γιατι ειχε δει αυτο το ονειρο ? Γιατι τωρα ? Τι σημαινε ? Οσο και να πασχιζε δεν μπορουσε να βρει απαντηση. Ηταν καλα ? Του ειχε συμβει κατι ? Γιατι ειχε γυρισει απροσκλητος ξανα στην σκεψη της και την αναστατωνε ? Ηξερε πως επρεπε να διαγραψει αυτο το ονειρο, εφιαλτη καλυτερα, μα οσο και να προσπαθουσε δεν τα καταφερνε. Ενα αισθημα ανησυχιας τρυπωσε υπουλα κι απροειδοποιητα στο μυαλο της εχοντας επεκτατικες διαθεσεις.
Σιγουρα δεν ηταν συμπτωματικο ολο αυτο, σιγουρα δεν ηταν τυχαιο. 
Γιατι ο Ελλερυ Βαν Ντερ Εις ειχε επιστρεψει στα ονειρα της ?
                     ================================
-'Εισαι καλα Μεριτα' ? ρωτησε η Γκαλορ. 'Φαινεσαι καπως'.
-'Ασχημος υπνος Γκαλορ, τιποτα περισσοτερο' απαντησε η Μεριτα.
-'Εισαι λιγο σκεπτικη η κανω λαθος' ? παρατηρησε η Χεφει.
-'Λογικο δεν ειναι' ? πεταχτηκε η Ναννινγκ. 'Σημερα ειναι η μεγαλη αποφαση'.
-'Λοιπον, εσυ τι πιστευεις οτι πρεπει να κανουμε Μεριτα' ? ρωτησε η Ταμελ.
-'Εσεις εχετε αποφασισει' ? εκανε η Μεριτα.
-'Η Χεφει, η Ναννινγκ και η Σενζεν πιστευουν πως πρεπει ν' αρνηθουμε την προταση του Μετγκον' εκανε η Γκαλορ. 'Η Βερμια και η Ταμελ το αντιθετο. Η δικη σου ψηφος ισως αποδειχθει καθοριστικη και να μην χρειαστει να παρω εγω την τελευταια αποφαση'.
Η Μεριτα εριξε μια ματια στις υπολοιπες που περιμεναν εναγωνιως την επιλογη της.
-'Σημερα πρεπει ν' απαντησουμε στους απεσταλμενους του Μετγκον' ? ρωτησε.
-'Ναι, σημερα' απαντησε η Σενζεν. 'Αυτο περιμενουν για να φυγουν'.
                          ============================
Το φαντασμα της μορφης του Ελλερυ εμφανιστηκε μπροστα της, καπου εκει στο βαθος, ακουμπισμενος σ' ενα βραχο μ' εκεινο το αναιδες αλλα και γοητευτικο του χαμογελο κοιταζοντας την στα ματια σαν να περιμενε κι εκεινος την αποφαση της. Εδιωξε το πλασμα της φαντασιας της μαζευοντας ολο της το κουραγιο αλλα οχι πριν εκεινος της κλεισει περιπαικτικα το ματι. Κουνησε το κεφαλι της προσπαθωντας να επανελθει στην πραγματικοτητα και στραφηκε στην Γκαλορ.
-'Φοβαμαι πως η αποφαση θα ειναι τελικα δικη σου της ειπε' ενω ταυτοχρονα ενα μουρμουρητο σηκωνοταν στον αερα. 'Πιστευω πως πρεπει να δεχτουμε την προταση του Μετγκον'.
Οι αντεγκλησεις ξεκινησαν αμεσως μετα που ολοκληρωσε την φραση της μα μολονοτι δεχοταν προσωπικες παρατηρησεις απ' αυτες που ειχαν ψηφισει αρνητικα το δικο της μυαλο στοιχειωσε παλι με τον Ελλερυ. Δεν ειχε σκεφτει καθολου τι θα ελεγε, ουτε καν ειχε καθισει να το αναλυσει. Η απαντηση της ηταν μαλλον προιον ενστικτου, σαν να της την υπαγορευε αυτο το ονειρο που ειχε δει και η σκεψη του Ελλερυ που ειχε πια επιστρεψει για τα καλα. 
                  ==================================
Η θετικη ψηφος της Γκαλορ για την συμμαχια με τον Μετγκον, οι αιτιολογησεις της πως αν πραγματι ο Μετγκον ειχε επιστρεψει ηταν καλυτερα να βρισκονται με το μερος του παρα απεναντι του δεν την αγγιξαν σχεδον καθολου. Οσο περισσοτερο το σκεφτοταν τοσο πιο πολυ πιστευε πως δεν μπορουσε να ειναι συμπτωση που ειχε δει στον υπνο της τον Ελλερυ την στιγμη της αφιξης των απεσταλμενων του παλαι ποτε υποψηφιου Θεου. Ηταν σιγουρη πως με καποιον τροπο αυτα τα δυο συνδεονταν μεταξυ τους μα δεν ηξερε πως. Η αισθηση πως μπορει να ξαναβλεπε μετα απο τοσο καιρο ξανα τον Ελλερυ της αφησε αναμικτα συναισθηματα. 
Ηταν ο αντρας που ειχε αγαπησει οσο τιποτα αλλο στη ζωη της, ηταν επισης  αυτος που ειχε μισησει με ολη της την καρδια οταν την αφησε κι εφυγε. Δεν ηξερε αν τον αντικρυζε αν θα επεφτε στην αγκαλια του η θα του βυθιζε το μαχαιρι της στην καρδια. Με καποιον ομως μυστηριωδη τροπο, οσο περνουσε η ωρα κι οσο περισσοτερο το σκεφτοταν, σιγουρευοταν πως ηταν ζητημα χρονου να ξαναβρεθει με τον Ελλερυ Βαν Ντερ Εις.

                                                 ΜΑΡΙΑ ΠΑΞΙΝΟΥ










                                        ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΚΟΥΚΛΕΣ


                                                              








Ειχε πλεον καταντησει ρουτινα. Δεν ηταν η πρωτη που αναλαμβανε, για την ακριβεια απο τοτε που του ειχαν αναθεσει την συγκεκριμενη δουλεια αυτη πρεπει να ηταν η δεκατη πεμπτη η καπου εκει περιπου. Η διαδικασια που ακολουθουσε ηταν δεδομενη και σχεδον καθολου χρονοβορα. Σε μια ωρα θα ειχε τελειωσει απο εκει και θα προχωρουσε στην επομενη. Ομως, οπως και σε καθε προηγουμενη φορα, ετσι και τωρα δεν μπορεσε ν' αντισταθει στον πειρασμο να την περιεργαστει. Ηταν τελεια, απ' οποια οπτικη γωνια και να την εβλεπες. Τα χαρακτηριστικα, οι λεπτομερειες, ολα προσεγμενα σε τετοιο βαθμο που αγγιζε το απολυτο. 
Σχεδον στενοχωριοταν, λυποταν, μα δεν ηταν αυτη η δικη του δουλεια. Αλλοι επαιρναν τις αποφασεις, αυτος ηταν απλα υπευθυνος για την σωστη και υποδειγματικη εκτελεση τους.
Ακουμπησε την μεταλλικη θηκη που κρατουσε πανω σ' ενα τραπεζι κι εβγαλε απο μεσα οτι χρειαζοταν. Τ' αποθεσε σχεδον μ' ευλαβεια στην επιφανεια του τραπεζιου, εριξε μια ακομα ματια στην τελειοτητα απεναντι του και ξεκινησε.
                         ==============================
-'Εξουσιοδοτημενος αντιπροσωπος C-475' ειπε. 'Εκκινηση προγραμματισμενου ελεγχου συμφωνα με την ισχυουσα διαταξη BL85ED' συμπληρωσε κι εστρεψε το βλεμμα του στην μικροσκοπικη ψηφιακη οθονη που κρατουσε στα χερια του. Μολις αναβε το πρασινο φωτακι, πραγμα που σημαινε πως η απαιτηση του ειχε εγκριθει, θα μπορουσε να ξεκινησει.
Δευτερολεπτα μετα το φωτακι εκανε την εμφανιση του δινοντας του ετσι την εξουσιοδοτηση να προχωρησει. Με μηχανικες κινησεις ξεκινησε τον ελεγχο. Το ειχε κανει τοσες φορες που ακομα και να του εδεναν τα ματια παλι θα τα καταφερνε χωρις το παραμικρο λαθος. 
Το χρονοβορο κομματι της εργασιας ηταν η παρακολουθηση. Εκει επρεπε να μελετησει τα παντα για την περιπτωση που κατι δεν ηταν συμβατο με την προγραμματισμενη λειτουργια.
Συνεδεσε ενα αλλο μηχανημα σε μια οθονη και πατησε μερικα πληκτρα. Εκατσε αναπαυτικα σε μια καρεκλα εχοντας τα ματια του καρφωμενα στην οθονη. Τυπικο ηταν, δεν περιμενε εκπληξεις μα ηταν κατι το αναποφευκτο.
                 =================================
Το πρωτο πραγμα που επρεπε να κανει ηταν να συνειδητοποιησει ακριβως το σημειο που θα βρισκοταν απο δω και περα. Το καταστημα ηταν απο τα μεγαλυτερα που υπηρχαν στον πιο πολυσυχναστο δρομο της πολης. Αυτο ηταν καλο. Σημαινε πως εκατονταδες κοσμος θα περναγε απο κει και θα εστρεφε το βλεμμα του πανω της. Αυτη, με την σειρα της, επρεπε οχι μονο να τους κρατησει καθηλωμενους αλλα και να τους 'πεισει' να μπουν μεσα. Ολα αυτα για να μπορουσαν να υλοποιηθουν απαιτουσαν την υπαρξη συγκεκριμενων προυποθεσεων και αυτες τις προυποθεσεις ηλεγχε αν υπηρχαν και σε ποιο βαθμο.
Ο χωρος στον οποιο θα βρισκοταν ηταν αρκετα μεγαλος δινοντας της την δυνατοτητα να μπορει να κινειται κατα το δοκουν και να πειραματιζεται αναζητωντας την καλυτερη δυνατη προβολη. 
Φυσικα σημαντικο ρολο θα επαιζε και η υπαρξη παρομοιων, ανταγωνιστικων καταστηματων παραπλευρως αυτου που ηδη βρισκοταν καθως κι εκεινων στην απεναντι μερια του δρομου.
Η αληθεια ηταν πως ειχε πολλη δουλεια για να κανει αν ηθελε ενα τελειο αποτελεσμα.   
                      =========================
Ενα απο τα σημαντικοτερα ζητηματα ηταν η εξωτερικη εμφανιση. Ευτυχως το μεγαλο, πανοραμικο τζαμι της βιτρινας μπορουσε να της δωσει μια πληρη εικονα για το πως ηταν.
Τα μαλλια της, μακρια, ισα και καταξανθα ειχαν το χρωμα του σταχιου και χαρη στον αδιορατο εξαερισμο της βιτρινας η κινηση τους θυμιζε εκεινη του σταχιου που το ελαφρυ, ανοιξιατικο αερακι εξαναγκαζε σε πανεμορφους, ομοιοειδεις κυματισμους. Το χρωμα των ματιων της ηταν στο μεταιχμιο του λαμπερου σμαραγδιου με τα καθαριο, απαλο μπλε ενος καλοκαιρινου ουρανου. Το προσωπο της, εκπληκτικα αψεγαδιαστο, εκανε και την πιο φινα και υπεροχη πορσελανη να ωχρια μπροστα της. Ο κορμος, σε τελειες αναλογιες που θα εκανε και το πιο ωραιο μοντελο να ζηλεψει ξεδιαντροπα, κατεληγε σε δυο ποδια σκαλισμενα λες σε μαρμαρο που εκοβαν την ανασα σε οποιον ειχε την τυχη να τα ατενισει. Ηταν πραγματι χαρμα ιδεσθαι, οτι πιο τελειο μπορουσε καποιος να δει συμφωνα με τα ισχυοντα δεδομενα κι αυτο ηταν κατι που την εκανε να νοιωθει ακομη πιο σιγουρη για την επιτευξη του στοχου της. 
                  ================================
Μ' ενα απο τα βασικοτερα θεματα λυμενο τωρα επρεπε να χαρτογραφησει το τετραγωνο στο οποιο και η ιδια βρισκοταν. Ανταγωνισμος υπηρχε μα οχι τοσο ισχυρος που να την εκανε να νοιωθει εστω αβολα. Ολα ηταν στο δικο της χερι, δεν ηταν η πρωτη φορα που το εκανε αυτο.
Διαμορφωσε το εσωτερικο της βιτρινας με τετοιο τροπο που κανενα βλεμμα περαστικου να ηταν αδιαφορο. Εξηγησε πως επρεπε να αντικατασταθει ο υπαρχον φωτισμος που καθολου δεν κολακευε το εσωτερικο με αλλον και προτεινε μια σειρα υποδειξεων που κατα την γνωμη της θ' ανεβαζε κατακορυφα την ηδη υπαρχουσα επισκεψιμοτητα. Οτι εισηγηθηκε εγινε απολυτως δεκτο, τωρα το μονο που εμενε ηταν ν' αποδειξει πως ηταν σωστη.
Βεβαια υπηρχε ακομα ενα σημαντικο θεμα, τα προιοντα που θα λανσαρε. Οτι βελτιωτικες κινησεις και να εκανε αν το προιον δεν ηταν εφαμιλλο των προσδοκιων της τιποτα δεν θα γινοταν. Ευτυχως για την ιδια, οι απαιτησεις των ιδιοκτητων του καταστηματος ηταν τοσο ψηλα τοποθετημενες που αυτο δεν φανταζε καν για προβλημα.
                     ====================================
Δεν υπηρχε ρουχο που να μην ηταν τελειο πανω της. Ακομη και οι μετριοτητες η κατι το συνηθισμενο αποκτουσε μια αλλη λαμψη, μια αλλη προσωπικοτητα καθως τυλιγε το κορμι της.
Αυτοσχεδιαζε δημιουργωντας νεους σχεδιασμους, πειραματιζοταν με την εκκεντρικοτητα εφευρισκοντας συνεχως καινουργιους τροπους να τραβηξει τα βλεμματα. Απολαμβανε απεριοριστα να παρακολουθει τις αντιδρασεις οσων σταματουσαν μπροστα στην βιτρινα κι εκθαμβοι παρακολουθουσαν την μοναδικη επιδειξη που χορογραφουσε καθε φορα ξεχνωντας οτι αλλο ειχαν να κανουν παραμενοντας προσκολλημενοι στο τζαμι της βιτρινας.
Ενοιωθε η απολυτη κυριαρχος του καταστηματος, αυτη απο την οποια ολα αρχιζαν και ολα κατεληγαν. Γνωριζε πως οι ιδιοκτητες ειχαν πληρωσει ενα απιστευτο ποσον για να την εχουν εκει κι αυτη με την σειρα της επρεπε να δικαιολογησει αυτο το εξωφρενικο ποσο.
Οπως αποδειχθηκε τελικα επροκειτο για μια συνεργασια που ειχε αποφερει οφελη και στα δυο μερη με τον τροπο που ο καθενας αποζητουσε για να ειναι ικανοποιημενος.
                  ===================================
Δεν χρειστηκε να της πει καποιος κατι, το ειχε διαπιστωσει απο μονη της βλεποντας την σταδιακη μειωση του ενδιαφεροντος του κοσμου απο την αυξανομενη ελλειψη επισκεψιμοτητας. Σιγουρα θα υπηρχε καποια εξηγηση μα καμια τετοια δεν ηταν ορατη εκεινη τη στιγμη. Το μονο σιγουρο ηταν πως ο συνωστισμος που δημιουργουνταν στην βιτρινα του απεναντι καταστηματος ηταν ανευ προηγουμενου. Επρεπε ν' ανακαλυψει τι συνεβαινε.

Οι ψιθυροι που εφτασαν και σ' αυτην απο το εσωτερικο του καταστηματος παραηταν πανομοιοτυποι κι επιμονοι για να ηταν πλασματικοι μα η ιδια δεν ειχε ιδεα για τι επροκειτο.
Ολογραμμα. Οι απεναντι ειχαν τοποθετησει ολογραμμα στην βιτρινα τους. Και τι ηταν αυτο το ολογραμμα ? Και γιατι τοσος συνωστισμος και πανικος ? Το χειροτερο δε ηταν πως δεν μπορουσε να παει η ιδια να δει αφου επρεπε να βρισκεται 24 ωρες το 24ωρο στην βιτρινα της.
Οι επομενοι ψιθυροι ηταν ακομη χειροτεροι. Καταλαβε πως πλεον αφορουσαν την ιδια, το μελλον της, την ιδια της την υπαρξη μα και παλι δεν μπορουσε να κανει απολυτως τιποτα.
                ===================================
Ολα εγιναν ξεκαθαρα οταν ειδε εκεινο το μικρο βαν να παρκαρει εξω απο το καταστημα. Διχως να της εχει πει καποιος κατι ηξερε πως ηταν γι αυτην. Λιγα δευτερολεπτα μετα επιβεβαιωθηκε βλεποντας τους να συνομιλουν με τους ιδιοκτητες και να δειχνουν προς το μερος της. Δεν ειχε επιλογη, στωικα περιμενε την εξελιξη των γεγονοτων.
Το τελευταιο πραγμα που θυμοταν ηταν καποιες διαδικασιες ρουτινας πανω της εκ μερους των επιβατων του μικρου φορτηγου και μετα απολυτως τιποτα. Οταν ανοιξε τα ματια της ξανασυνειδητοποιησε πως βρισκοταν σε καποιο εργαστηριο της εταιρειας που ανηκε. Ηταν ολομοναχη μεσα σ' εκεινο, το ημιφωτισμενο, ψυχρο δωματιο αναμενοντας το αγνωστο. Η στιλπνη επιφανεια του μοναδικου τραπεζιου που υπηρχε μεσα στο εργαστηριο δεν ηταν ακριβως καθρεφτης μα ακομα μπορουσε ν' αναγνωρισει τον εαυτο της μεσα στην γυαλαδα της επιφανεια του. Το θεαμα εξακολουθουσε να ειναι θεσπεσιο κι ας ελειπαν ολα εκεινα τα φανταχτερα ρουχα που ειχε οσο βρισκοταν στην βιτρινα του μαγαζιου. 
                       ===============================
Σηκωθηκε απο την καρεκλα του κι εσβησε την οθονη. Οτι ειχε παρακολουθησει απο την καρτα μνημης ηταν απολυτως φυσιολογικο, δεν συνετρεχε λογος να επεμβει σε καποιο κομματι. Ολα σταματουσαν μετα την εισοδο του και μεχρι του σημειου που ειχε προχωρησει σε ολικη απενεργοποιηση. Η δουλεια του εκει ουσιαστικα ειχε τελειωσει, θα ειχε μια αναφορα να συνταξει και να προωθησει στους αρμοδιους πανω απ' αυτον σχετικα με οτι ειχε βρει και μετα θα προχωρουσε στην επομενη. Εριξε μια ματια στο ρολοι του, ειχε ακομα λιγο χρονο να ξοδεψει αφου καμια επιπλοκη δεν ειχε παρουσιαστει και ολα ειχαν τελειωσει ομαλα μεσα στο χρονοδιαγραμμα. Γυρισε και την κοιταξε. Δεν ηταν η πρωτη που εβλεπε μα καθε φορα επιανε τον εαυτο του να στεκεται και να θαυμαζει. Τουτη δω δε ειδικα ηταν ισως η πιο τελεια απ' ολες οσες ειχε δει. Τοσο υπεροχα κατασκευασμενη που καποιος που δεν γνωριζε θα την περνουσε για πραγματικο ανθρωπο και οχι για ενα κορυφαιο ανδροειδες που ειχε κατασκευαστει με τις υψηλοτερες προδιαγραφες σε καποιο εργαστηριο. 
                           ================================
Γιατι αυτο ηταν και τιποτα περισσοτερο. Ενα εξελιγμενο τεχνολογικα ανδροειδες που ειχε αντικαταστησει με το περασμα του χρονου τις παραδοσιακες κουκλες στις βιτρινες των καταστηματων. Ομως η τεχνολογια ποτε δεν εφησυχαζει, ποτε δεν σταματαει. Το μελλον στο συγκεκριμενο τομεα ηταν πλεον τα ολογραμματα. Πολυ πιο οικονομικα, με πολλες περισσοτερες δυνατοτητες, πολυ πιο εντυπωσιακα και αποδοτικα. Απο τοτε που εμφανιστηκαν τα πρωτα ολοι αντικαταστουσαν τα ανδροειδη τους με ολογραμματα. Αυτος απενεργοποιουσε τα ανδροειδη που στιβαζονταν πια σε αχανεστατους αποθηκευτικους χωρους, αχρηστα στον οποιονδηποτε.
Γυρισε και κοιταξε την τελεια, απενεργοποιημενη ομορφια απεναντι του. Κουνησε το κεφαλι και αρχισε να μαζευει τα εργαλεια και τα μηχανηματα του βαζοντας τα και παλι μεσα στην μεταλλικη τους θηκη. Η δουλεια του εδω ειχε τελειωσει, τωρα θα πηγαινε στην επομενη.
Εριξε αλλη μια ματια στο ρολοι του, διαπιστωσε πως ηταν εντος χρονοδιαγραμματος, εκλεισε τα φωτα, ανοιξε την πορτα και βγηκε εξω απο το εργαστηριο κλεινοντας πισω του.








                                                                  ΤΕΛΟΣ

                               Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ











                                                       ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15









Ελαχιστα λεπτα χρειαστηκαν απο την στιγμη που προσεδαφιστηκαν στον Ρεγκ για να περικυκλωθουν απο τα Τζαντα. Την μια στιγμη επικρατουσε απολυτη ερημια τριγυρω τους και την αλλη ο τοπος εβριθε απο αιμοδιψη κι εφιαλτικα Τζαντα. Μπορει οι αφηγησεις που κατα καιρους ειχαν ακουσει γι αυτα τα πλασματα να προκαλουσαν ενα ανεπαισθητο ριγος φοβου μα το να τα εβλεπες απο κοντα ηταν πραγματικος πανικος. Εμοιαζαν με τεραστια σκουληκια που κινουνταν με εκπληκτικες ταχυτητες πανω στο τραχυ και πετρωδες εδαφος του Ρεγκ διχως ιδιαιτερη δυσκολια. Το κυλινδρικο τους κορμι ηταν καλυμμενο με σκληρες φολιδες, ενα ειδος πανοπλιας, που ουσιαστικα τα καθιστουσαν ατρωτα στην οποια επιθεση θα μπορουσαν ποτε να δεχτουν. Κι αυτο γιατι ουσιαστικα τα Τζαντα δεν ειχαν εχθρους αφου αυτα βρισκονταν στην κορυφη της τροφικης αλυσιδας του Ρεγκ. Ο μονος τροπος να εβλεπε καποιος ενα Τζαντα νεκρο θα ηταν εκεινο το Τζαντα που ειχε χασει μονομαχια απο ενα του ειδους του αφου οι μαχες αναμεσα τους ηταν συχνες και πολλακις θανασιμες.
                   ==================================
Δυσκολα μπορουσε καποιος να διακρινει τα χαρακτηριστικα του κεφαλιου ενος Τζαντα αφου ολα τα ζωτικα του οργανα ηταν κι αυτα καλυμμενα με εκεινες τις αδιαπεραστες απ' οτιδηποτε φολιδες. Το ανατριχιαστικοτερο ολων ηταν ο τροπος με τον οποιον παλευαν και τρεφονταν.
Οι φολιδες που υπηρχαν κατα μηκος και των δυο πλευρων του σωματος τους ανοιγαν κατα το δοκουν αποκαλυπτοντας ετσι δυο παραλληλες σειρες απο υπερμεγεθη, κοφτερα δοντια που χαρη σε συγκεκριμενες συσπασεις των μυων πανω στους οποιους βρισκονταν μπορουσαν να επεκταθουν μεχρι και δεκα μετρα δημιουργωντας ετσι δυο αχανεστατα στοματα που αφου αρπαζαν την τροφη τους την ξεσκιζαν και την καταπιναν. Η εικονα και μονο αυτη ενος Τζαντα ετοιμου να επιτεθει ηταν ικανη να παγωσει το αιμα στις φλεβες του οποιοδηποτε, ποσο δε μαλλον να βρει το κουραγιο και τις δυναμεις ν' αντισταθει σ' αυτον τον ερποντα εφιαλτη.
Αυτο ακριβως το θεαμα ηταν που αντικρυσαν ο Πικτορ, η Χαρυανα και η Ντρελια που μολις ειχαν προσγειωθει στο πλανητη Ρεγκ.
                 ====================================
Κατω απο αλλες συνθηκες θα ειχαν και οι τρεις κατασπαραχθει απο τα Τζαντα μα στο αντικρυσμα του σφραγιδολιθου του Μετγκον υπαναχωρησαν. Ειχαν ολοι τις αμφιβολιες τους για το αν ο σφαγιδολιθος θα επαιζε τελικα τον ρολο που τους ειχε διαβεβαιωσει ο Μετγκον μα βλεποντας τ' αποκρουστικα εκεινα οντα να σεβονται τους κουβαλητες του και να μην τους πειραζουν ηταν κατι που τονωσε την αυτοπεποιθηση τους. Υπηρετουσαν τον επομενο, αδιαφιλονικητο κυριαρχο του συμπαντος που ακομα και τα Τζαντα υποτασσονταν.
Γρηγορα δημιουργηθηκαν δυο παραλληλες σειρες απο Τζαντα με τους τρεις τους στη μεση και ξεκινησε μια πορεια που θα τους εφερνε απεναντι στον αντικειμενικο τους στοχο, τις Επτα Κηρες. Μολονοτι τους κατειχε μια αδιορατη αμφιβολια ως προς την επιτυχη εκβαση της αποστολης τους, μετα απο οσα ειχαν δει και βιωσει δεν ειχαν λογο ν' αμφισβητησουν πως η αναφορα του ονοματος και μονο του Μετγκον θα ηταν αρκετη τουλαχιστον για ν' ακουσουν.
Αυτοι ηταν μονο οι κομιστες, τιποτα δεν ηταν στο δικο τους χερι. 
                        ===============================
Βρισκονταν λιγες δεκαδες μετρα απο ενα βουνο που το πλαι του ηταν γεματο σκαμενες τρυπες οταν εμφανιστηκε αποτομα μπροστα τους κοβοντας τους τον δρομο. Δεν ηταν δυσκολο να καταλαβουν πως ηταν μια απο τις Επτα Κηρες, προφανως αυτη που θα της ειχε ανατεθει να φυλαει τον χωρο. Δεν υπηρχε κατι το φανταχτερο η ιδιαιτερο επανω της, ομως το γεγονος πως τα Τζαντα απομακρυνθηκαν με την ελευση της σημαινε πολλα. Για λιγη ωρα τους κοιταξε εξονυχιστικα πριν μιλησει με μια βαθια, βραχνη φωνη.
-'Πως περασατε απο τα Τζαντα' ? ρωτησε.
Διχως να πει κουβεντα ο Πικτορ ετεινε τον σφαγιδολιθο του Μετγκον προς το μερος της. Αφου τον επεξεργαστηκε του τον επεστρεψε.
-'Δεν ξερω τι ειναι αυτο, ομως αφου σας εφερε μεχρι εδω σιγουρα κατι σημαινει' ειπε. 'Τι ζητατε' ? προσθεσε διχως να παρει στιγμη το βλεμμα της απο πανω τους.
-'Θελουμε να δουμε την Γκαλορ' ειπε η Ντρελια.
                      ===================================
-'Το οτι καταφερατε να φτασετε μεχρι εδω ζωντανοι δεν σημαινει απαραιτητα πως μπορειτε να ζητησετε ακροαση απο την Γκαλορ' ειπε η γυναικα που τους εφραζε το δρομο. 'Ειμαι η Ναννινγκ, μπορειτε να πειτε σε μενα τι θελετε' προσθεσε.
-'Λυπαμαι μα οι εντολες του αφεντη μας ηταν σαφεις και ξεκαθαρες. Οτι εχουμε να πουμε πρεπει να λεχθει μπροστα στην Γκαλορ ' ειπε η Χαρυανα.
Η Ναννινγκ σταθηκε λιγο και τους κοιταξε προσπαθωντας ν' αποφασισει τι επρεπε να κανει.
-'Ποιος ειναι ο αφεντης σας' ? ρωτησε στο τελος.
-'Κι αυτο ειναι κατι που θ' αποκαλυψουμε οταν βρεθουμε μπροστα στην Γκαλορ' ειπε η Ντρελια.
Η Ναννινγκ ζυγισε για λιγο την κατασταση πριν αποφανθει.
-'Ενταξει λοιπον. Αφου θελετε να δειτε την Γκαλορ θα την δειτε. Αφηστε οτι οπλο εχετε πανω σας εδω κι ακολουθηστε με. Ελπιζω για το καλο σας να εχετε κατι σημαντικο να πειτε, κανεις δεν ενοχλει την Γκαλορ χωρις σοβαρο λογο' ειπε και ξεκινησε να βαδιζει προς τις σπηλιες.
                      ==================================
Περιμεναν υπομονετικα εξω απο το πελωριο στομιο μιας σπηλιας καμποση ωρα, ενα στομιο που μεσα του ειχε χαθει η Κηρα που τους ειχε υποδεχθει, η Ναννινγκ. Ηταν η ιδια που καμποση ωρα αργοτερα επενεμφανιστηκε κανοντας τους νοημα να την ακολουθησουν.
Μολονοτι δεν ειχαν δει ουτε καν μια υποψια αλλης παρουσιας οση ωρα βρισκονταν εκει, ειχαν και οι τρεις τους την ιδια αισθηση, πως καμποσα ζευγαρια ματια παρακολουθουσαν αθεατα καθε τους κινηση. Ο βηματισμος τους τελικα τους εφερε σ' ενα τεραστιο θολο μεσα στην σπηλια οπου στο βαθος, σ' ενα υψος σχεδον τριων μετρων απο την επιφανεια του εδαφους, δεσποζε ενας θρονος η κατι παραπλησιο που φιλοξενουσε στους κολπους του μια καλλονη απιστευτης, αγριας ομορφιας. Πεντε σκιες ξεκολλησαν απο τα πλαινα της σπηλιας και τοποθετηθηκαν αμφιθεατρικα γυρω απο τον θρονο και την ενοικο του. Η Ναννινγκ πηρε την θεση της αναμεσα τους ενω η καλλονη εκανε ενα νευμα με το χερι της προσταζοντας τους να πλησιασουν κι αλλο. Ο Πικτορ, η Ντρελια και η Χαρυανα υπακουσαν.
                      ================================
-'Ειμαι η Γκαλορ. Ζητησατε να με δειτε. Ποιοι ειστε κι εκ μερους ποιου ερχεστε'? ρωτησε.
Ο Πικτορ εκανε ενα βημα μπροστα και χαμηλωσε ελαφρα το κεφαλι του.
-'Ειμαι ο Πικτορ' ειπε 'κι αυτη ειναι η Ντρελια και η Χαρυανα' προσθεσε. 'Ερχομαστε να σε δουμε εκ μερους του αφεντη μας, το ενος και μοναδικου, του ανυπερβλητου Μετγκον'.
Η στιγμιαια σιωπη που επεσε στον θολο διακοπηκε αποτομα απο το βαθυ, κελαριστο γελιο της Γκαλορ που ειχε σαν συνεπεια ν' ακολουθηθει και απο τις υπολοιπες. 
-'Του Μετγκον' ? ρωτησε αφου σταματησε να γελαει. 'Μα τις δινες του Ζαμπρ, αυτο ειναι οτι πιο αστειο εχω ακουσει ποτε στην ζωη μου. Του Μετγκον' ?
Η αντιδραση της σαστισε για λιγο τον Πικτορ που εχασε προσωρινα την μιλια του.
-'Ο Μετγκον ειναι ενας μυθος' ειπε μια απο τις Κηρες 'ενας μυθος που υπηρξε πριν εκατονταδες χρονια. Θελεις να πιστεψουμε πως ειναι πραγματικος' ?
Ο Πικτορ εξακολουθουσε να τα εχει χαμενα.
                        =============================
-'Οπως τα ειπε η Βερμια' εκανε μια αλλη. 'Δεν υπαρχει Μετγκον'.
-'Βερμια, Ταμελ' εκανε με προστακτικο υφος η Γκαλορ θελοντας να επιβληθει. 'Οποια και να ρωτησεις απο μας εδω το ιδιο πραγμα θ' ακουσεις' ειπε στρεφομενη στον Πικτορ. 'Δεν ξερω τι παιγνιδι παιζετε αλλα καλα θα κανεις να πεις την αληθεια' προσθεσε.
-'Παρτους τα κεφαλια Γκαλορ' ειπε μια αλλη 'ετσι θα μαθουν'.
-'Ηρεμησε Μεριτα. Προς τα κει οδευουν ολοταχως' απαντησε η Γκαλορ.
-'Μπορω ν' αποδειξω αυτα που λεω' ειπε τελικα ο Πικτορ. 'Δες αυτο εδω' συμπληρωσε και ταυτοχρονα ετεινε τον σφραγιδολιθο προς το μερος των Επτα Κηρων.
-'Τι ειναι αυτο' ? ρωτησε μια απο τις Κηρες.
-'Ο σφραγιδολιθος του Μετγκον Χεφει' προλαβε η Ναννινγκ. 'Χαρη σ' αυτον δεν τους κομματιασαν τα Τζαντα κι εφτασαν μεχρι εδω'.
-'Αυτο δεν σημαινει τιποτα' πεταχτηκε μια αλλη. 'Μπορει καλλιστα να'.... 
                      ============================
-'Περιμενε Σενζεν' την διεκοψε η Γκαλορ. 'Αυτος ειναι οντως ο σφραγιδολιθος του Μετγκον'.
-'Δεν αποδεικνυει κατι αυτο' ειπε η Ταμελ. 'Επειδη εχουν τον σφραγιδολιθο του Μετγκον δεν σημαινει απαραιτητα πως ο Μετγκον ζει'.
-'Σωστα' προσθεσε η Βερμια. 'Μπορει καπου να τον βρηκαν απλα'.
-'Η να τον εκλεψαν απο καποιον' εδωσε αλλη μια πιθανη εκδοχη η Μεριτα.
-'Σταματηστε ολες τωρα' διεταξε κοφτα η Γκαλορ. 'Εσεις' ειπε απευθυνομενη και στους τρεις τους 'αποδειξτε πως οτι λετε ειναι αληθεια γιατι δεν θα φυγετε ζωντανοι απο τον Ρεγκ'.
Ο Πικτορ εκανε μια κινηση για να βγαλει κατι απο την εσωτερικη μερια του ρουχου του κι αυτο πυροδοτησε εναν εκνευρισμο και μια ανησυχια αναμεσα στις Κηρες.
-'Ο αφεντης μου εδωσε αυτο εδω' ειπε αφηνοντας στο εδαφος ενα μικρο μεταλλικο κουτακι. 'Οταν θα βρισκομασταν ενωπιον σου' προσθεσε κοιτωντας την Γκαλορ 'θα το ενεργοποιουσα για να σου μιλησει ο ιδιος' συμπληρωσε και ταυτοχρονα πατησε ενα κουμπι.
                      =================================
Ενα γαλαζωπο, σε φυσικο μεγεθος ολογραμμα του Μετγκον εμφανιστηκε εξαφνα μπροστα τους δημιουργωντας ενα μικρο σουσουρο απο τους ψιθυρους που ανταλλαζαν οι Επτα Κηρες.
Το ολογραμμα εριξε μια ματια τριγυρω και αρχισε να μιλαει.
-'Βλεπω πως οι πιστοι υπηρετες μου τα καταφεραν μια χαρα' ειπε απευθυνομενος στον Πικτορ, την Ντρελια και την Χαρυανα. 'Θ' ανταμοιφθειτε γι αυτο' προσθεσε.
-'Χεφει, Ναννινγκ, Σενζεν, Μεριτα, Βερμια, Ταμελ και φυσικα Γκαλορ' ειπε χαμογελωντας. 'Χαιρομαι πραγματικα που σας βλεπω και μαλιστα ετσι ακριβως οπως σας θυμαμαι αν κι εχουν περασει πολλα χρονια απο τοτε που ολοι εμεις σημαιναμε κατι. Φανταζομαι πως δεν περιμενατε ποτε πως θα βρισκομαστε ετσι, κατω απο τετοιες συνθηκες μα τελικα, οπως φαινεται, τιποτα δεν ειναι ανεφικτο. Βρισκομαι ενωπιον σας γιατι εχω να σας κανω μια προταση, μια προταση συνεργασιας που θ' αποφερει οφελη για ολους μας. Ειναι δικη σας επιλογη αν θα την αποδεχθειτε η θα την απορριψετε με οποιες συνεπειες μπορουν να υπαρξουν'.





   

                            Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ










                                                      ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14









-'Μιλησε στο πληρωμα σου Ελλερυ Βαν Ντερ Εις' προετρεψε ο Ορκοφυλακας 'δικαιουνται να γνωριζουν τι εχει συμβει και τι θα γινει απο εδω και περα'.
Ο Ελ τον κοιταξε αμηχανα και κουνησε το κεφαλι του.
-'Ναι, πρεπει να τους εξηγησω' ειπε. 'Το τι θα πιστεψουν ειναι μια αλλη ιστορια'.
-'Θα περιμενω εδω' ειπε ο Ορκοφυλακας. 'Κανε αυτο που πρεπει να γινει'.
Ο Ελλερυ ξεκινησε να βαδιζει προς το Γιζγκαρνοφ μα το μυαλο του προσπαθουσε ακομα να επεξεργαστει ολα οσα ειχε ακουσει. Λιγες μερες πριν ηταν απλα ενας πετυχημενος, ανεμελος λαθρεμπορος μεταχειρισμενου ηλιακου φωτος και τωρα...Αδυνατουσε να εμπεδωσει την τροπη που ειχαν παρει τα γεγονοτα ενω το βαρος της ευθυνης σχετικα με την κρισιμοτητα τους ενοιωθε πως τον συνεθλιβαν. Για πρωτη φορα το ενδεχομενο ν' αντιμετωπιζε ολομοναχος ολα οσα επρεπε να γινουν τον τρομαζε. Μα απο την αλλη δεν μπορουσε να υποχρεωσει το πληρωμα του να λαβει μερος σε κατι που ο αποκλειστικος υπευθυνος ηταν ο ιδιος.
                    =================================
Ειχε περασει καμποση ωρα απο την στιγμη που ειχε τελειωσει την αφηγηση του και κανενας απο το πληρωμα του Γιζγκαρνοφ δεν ειχε βγαλει αχνα. Ο ενας κοιτουσε τον αλλο σε μια προσπαθεια να συνειδητοποιησουν πως ολα οσα ειχαν ακουσει συνεβαιναν πραγματικα και ολοι μαζι κοιτουσαν τον Ελλερυ με την δυσπιστια στο βλεμμα τους.
-'Δεν ξερω τι να πω' ξεφυσηξε ο Γκραφ 'δεν ξερω τι να πιστεψω' προσθεσε.
-'Ελ, καταλαβαινεις τι μας ειπες μολις τωρα' ? εκανε ο Κουλσακ. 'Αυτα τα πραγματα...θελω να πω...αυτα τα πραγματα...δηλαδη'...
-'...Απλα δεν γινονται Ελ, απλα δεν γινονται' συμπληρωσε ο Μερανγκ.
-'Καταλαβαινω πως αισθανεστε' ειπε ο Ελ. 'Ετσι ακριβως ενοιωσα και γω οταν μου τα εξιστορησαν μα δυστυχως ειναι αληθεια περα για περα'.
-'Αληθεια η μη αυτα τα δεδομενα ειναι τελειως εξω απο μας Ελ' παρενεβληθη η Βεγκατριξ. 'Ειναι πολυ πιο πανω απο μας, το καταλαβαινεις' ?
                ===============================
Ο Ελ εγνεψε καταφατικα σαν να δηλωνε πως καταλαβαινε.
-'Κοιτα Ελ' ειπε ο Τιλ 'ξερεις πως εχουμε περασει ολοι μαζι παρεα πολλα παραδοξα κι εν μερει απιστευτα μα τουτο εδω'...
-'Ελα στην θεση μας' τοποθετηθηκε ο Ριγκελ. 'Φαντασου να ερχοταν καποιος και να σου αραδιαζε ολα αυτα που μας ειπες. Ποια θα ηταν η πρωτη σου αντιδραση' ?
Ο Ελ δεν προλαβε ν' απαντησει, το εκανε για λογαριασμο του ο Νεκαρ.
-'Πλανητες που φυλασσονται ορκοι, ενας φυλακας που σουλατσαρει στο συμπαν οπως εμεις στο Γιζγκαρνοφ μ' ενα μπαστουνι που τον παει οπου θελει'...
-'...Πλασματα που παιζουν τον ρολο του Θεου και θελουν να εξοντωσουν ιδιοκτητες ορκων και  καποιον που κι αυτος ειναι σχεδον ημιθεος'...προσθεσε ο Γκραφ.
-'...Και που η μοναδικη του βλεψη ειναι πως θα καταστρεψει το υπαρχον συμπαν και θα το αντικαταστησει μ' ενα δικο του'...ολοκληρωσε ο Κουλσακ.
                     =================================
-'Καταλαβαινω' ειπε ο Ελ 'καταλαβαινω ποσο ανηκουστα κι απιστευτα ακουγονται ολα αυτα, μα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος πως ειναι αληθεια. Αυτο που εχει σημασια για σας ειναι πως δεν ειστε υποχρεωμενοι να συμμετασχετε σ' αυτο, ουσιαστικα αφορα μονο εμενα σαν κυβερνητη του Γιζγκαρνοφ και μοναδικου υπευθυνου για ολη αυτην την κατασταση' προσθεσε. 'Οτι και να επιλεξετε να κανετε εμενα με βρισκει συμφωνο απο τωρα'.
Μια αμηχανη βουβαμαρα πλημμυρισε το εσωτερικο του Γιζγκαρνοφ καθως κανεις απο το πληρωμα δεν φαινοταν διατεθειμενος να παρει το λογο. Ο Ελ μπορουσε ν' αντιληφθει τον διαχυτο εκνευρισμο που ειχε καταλαβει το πληρωμα του μα δεν μπορουσε να κανει κατι γι αυτο.
Η φωνη που εσπασε την σιωπη που ειχε βαρυνει εξοντωντικα την ατμοσφαιρα ηταν του Νεκαρ.
-'Δεν ξερω για τους υπολοιπους' ειπε και με μια κινηση σαρωσε τους αλλους 'αλλα οσον αφορα εμενα και τον Μερανγκ τα πραγματα ειναι απλα και ξεκαθαρα'.
Ολοι στραφηκαν προς το μερος τους.
                 ================================
-'Αυτη η δουλεια θα ηταν η τελευταια μας' ειπε παιρνοντας τον λογο  Μερανγκ. 'Θα παιρναμε το μερτικο μας κι εχοντας καποια χρηματα στην ακρη θ' αποσυρομασταν οριστικα. Βγαλαμε χρηματα, δεν λεω, αλλα για ποσο καιρο ακομα θα μπορουσαμε να συνεχισουμε πριν συνεβαινε κατι μοιραιο ? Ερχεται μια στιγμη που πρεπει να τα παρατας εγκαιρως'.
-'Το σχεδιο ηταν ν' αποσυρθουμε στον Ζιγκετ, εκει που υπαρχουν οι ωραιοτερες γυναικες του γαλαξια. Οικονομικα, ειχαμε να πληρωσουμε την συνδρομη για την παραμονη εκει και να περασουμε ενα μεγαλο χρονικο διαστημα διχως εγνοιες και σκοτουρες' συνεχισε ο Νεκαρ. 
-'Δυστυχως αυτα που περιμεναμε απ' αυτην τη δουλεια εξανεμιστηκαν αλλα με την τροπη που εχουν παρει τα γεγονοτα δεν νομιζω καποιος απ' ολους εδω θα ασχοληθει ξανα. Λυπαμαι Ελ' ειπε ο Μερανγκ 'αλλα εμεις σταματαμε εδω' ολοκληρωσε. 
-'Σου χρωσταμε πολλα, το ξερουμε' πηρε τον λογο ο Νεκαρ 'αλλα κι εμεις αυτο που μας αντιστοιχουσε το πραξαμε. Δεν πρεπει να εχεις παραπονο απο μας' εκλεισε τον λογο του.
             ==================================
-'Καταλαβαινω' εκανε ο Ελλερυ 'καταλαβαινω απολυτα. Η συνδρομη σας ολον αυτον τον καιρο ηταν κατι περισσοτερη απο πολυτιμη. Να πω την αληθεια ζηλευω λιγο. Στον Ζιγκετ ? Αναμεσα σε τοσες πανεμορφες γυναικες ? Κανονικα θα επρεπε να παρετε και μενα, πως θα τα βγαλετε περα' ? συμπληρωσε μ' ενα καθαριο, πηγαιο γελιο να βγαινει αυθορμητα απο τα χειλη του.
-'Εισαι ευπροσδεκτος οποτε θες Ελ' απαντησε ο Μερανγκ 'εσυ και οποιος αλλος θελει'.
-'Μπορω να ερθω κι εγω' ? παρενεβη ο Ριγκελ.
Πριν προλαβει ν' απαντησει καποιος πεταχτηκε η Βεγκατριξ.
-'Δεν θα προλαβεις να φτασεις' ειπε 'τουλαχιστον οχι ζωντανος ματια μου'.
Ολοι ξεσπασαν σ' ενα γελιο που φανηκε να χαλαρωνει λιγο την ενταση στην ατμοσφαιρα.
-'Δεν σε ειχα για τοσο ριψοκινδυνο Ριγκελ' εκανε ο Ελλερυ.
-'Για να πουμε την αληθεια δεν ειμαι Ελ' απαντησε ο Ριγκελ ενω ενα πικρο χαμογελο σχηματιζοταν στο προσωπο του.
                  ==============================
-'Αυτο που θελει να πει ο Ριγκ ειναι πως κι εμεις ειχαμε σχεδια μετα το τελος αυτης της δουλειας' ειπε η Βεγκατριξ κανοντας ενα βημα μπροστα. 'Ολοι παιζαμε την ζωη μας κορωνα γραμματα μ' αυτο το λαθρεμποριο, το ξερετε, κι οσο πιο πολυ πιεζεις την τυχη σου τοσο μεγαλυτερες ειναι οι πιθανοτητες καποια στιγμη να σου γυρισει την πλατη. Ειχαμε αποφασισει ν' αποσυρθουμε, να ζησουμε κι εμεις οτι μας αναλογει και να δουμε που θα μας εβγαζε. Δεν εχω ζησει ποτε αυτο που λενε σπιτι η οικογενεια Ελ, το ξερεις. Κι αφου η μοιρα μου δεθηκε μ' αυτον' δειχνοντας τον Ριγκελ που ταυτοχρονα εκτελουσε μια θεατρικη υποκλιση 'τουλαχιστον εχω το δικαιωμα στην ευκαιρια οσο αυτη υπαρχει ακομα'.
Ολοι ηξεραν για τον Ριγκελ και την Βεγκατριξ μα δεν ηταν κατι που τους αφορουσε η τους επηρεαζε στην δουλεια τους. Απο την αλλη ουτε εκεινοι ειχαν δωσει ποτε τετοιο δικαιωμα με αποτελεσμα η συνυπαρξη ολων να ειναι απλη, συγκροτημενη και λειτουργικη. Ομως εδω, τωρα, ετουτη τη στιγμη, ολα εμοιαζαν ν' αλλαζουν δραστικα.
                ===================================
-'Να φανταστω πως εσεις δεν προγραμματιζετε να πατε στον Ζιγκετ ε' ? εκανε ο Ελλερυ και για μια φορα ακομα τρανταχτα γελια αντηχησαν στον χωρο.
-'Στον Σογκιλ, εκει θα παμε' ειπε ο Ριγκελ οταν σταματησε να γελαει.
-'Μοιαζει λογικο' απαντησε ο Ελλερυ. 'Ποια ειναι τα δικα σου σχεδια Τιλ' ? ρωτησε.
-'Ειλικρινα δεν ξερω ακομα' ειπε ο Τιλ. 'Ισως επισκεφτω την αδελφη μου με τον γαμπρο μου στον Ρουγκαν, ισως παω καπου για ξεκουραση, ισως ψαξω γι αλλη δουλεια. Η αληθεια ειναι πως δεν το ειχα σκεφτει καθολου, δεν συνετρεχαν λογοι μα τωρα...καταλαβαινεις'.
-'Απολυτα φιλε μου απολυτα' απαντησε ο Ελλερυ χτυπωντας τον φιλικα στην πλατη. 'Ελπιζω να εχεις κατι στην ακρη μετα απο τοσες δουλειες που καναμε παρεα'.
-'Ναι, υπαρχει αποθεματικο και μαλιστα αρκετο' απαντησε ο Τιλ.
-'Να και καποιος που δεν σπαταλησε ολα του τα χρηματα σε γυναικες και ποτα οπως μερικοι αλλοι' ειπε ο Ελλερυ και ξανα ενα πιο μουδιασμενο γελιο ακουστηκε απ' ολους.
                ================================
-'Κουλσακ, η σειρα σου' απευθυνθηκε ο Ελλερυ. 'Τι προτιθεσαι να κανεις απο δω και περα' ?
-'Τιποτα απ' ολα οσα ακουσα μεχρι στιγμης' απαντησε ο Κουλσακ ενω το βλεμμα του εστιαζε στον Ελλερυ. 'Για την ακριβεια, ολη αυτη η ιστορια που μας παρεθεσες ακουγεται εξαιρετικα δελεαστικη για καποιον που το μονο πραγμα που ξερει να κανει καλα ειναι το λαθρεμποριο. Αν δεν εχεις λοιπον αντιρρηση ελεγα να ερθω μαζι σου. Εξ' αλλου πιστευω πως θα χρειαστεις οση βοηθεια μπορεις να εχεις εστω κι αν αυτη προερχεται απο μενα'.
-'Κουλσακ πραγματικα εκτιμω την προσφορα σου αλλα η κατασταση...'
-'Ναι, καταλαβαινω Ελ' τον διεκοψε ο Κουλσακ 'δεν ειναι σαν ολα τα υπολοιπα που εχουμε αντιμετωπισει, ειναι επικινδυνα και κανεις δεν μπορει να εγγυηθει πως θα βγουμε ζωντανοι. Αλλα απο την στιγμη που δεν εχω και κατι αλλο να κανω ολο αυτο μου μοιαζει ακρως δελεαστικο. Οποτε δεν εχει νοημα να προσπαθησεις να μου αλλαξεις γνωμη. Απλα αποδεξου πως σε ολο αυτο θα ειμαστε δυο' ολοκληρωσε ο Κουλσακ.
                   =================================
-'Τρεις Κουλσακ, τρεις'.
Ολοι στραφηκαν προς τον Γκραφ που μολις ειχε μιλησει.
-'Δεν εχετε καμια πιθανοτητα να τα καταφερετε αν δεν υπαρχει καποιος να σας προσεχει. Κι αυτος ο καποιος θα ειμαι εγω'.
-'Γκραφ, οχι...' δοκιμασε να παρεμβληθει ο Ελλερυ αλλα ο Γκραφ δεν τον αφησε.
-'Μην προσπαθεις ν' αλλαξεις μια κατασταλαγμενη αποψη Ελ' τον διεκοψε 'απλα αποδεξου το, θα ειναι ευκολοτερο για ολους μας'.
-'Μαλλον εμεις θα πρεπει να προσεχουμε εσενα Γκραφ' ειπε ο Κουλσακ χαμογελωντας.
-'Αυτο μενει να το δουμε Κουλσακ' απαντησε ο Γκραφ. 'Λοιπον, πως κινουμαστε απο δω και μπρος Ελ ? Υπαρχει καποιο σχεδιο η τωρα θα το δημιουργησουμε' ?
Ολοι γυρισαν προς το μερος του Ελλερυ Βαν Ντερ Εις που εμοιαζε αιφνιδιασμενος απο την απροοπτη εξελιξη των γεγονοτων. 

                            Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ









                          
                          ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13



                                                                     





-'Κρουξ ! Τι νεα μου εχεις' ? ρωτησε ο Ρεντεν.
Το αμμοπροσωπο πανω στην οθονη παρεμεινε σιωπηλο για λιγα δευτερολεπτα.
-'Εχεις την συμφωνια που θελεις Ρεντεν' ειπε μετα απο λιγο. 'Θ' αναλαβουμε την δουλεια οπως το ζητησες. Φροντισε να κρατησεις τον δικο σου λογο'.
-'Δεν εχεις λογο ν' αμφισβητεις κατι τετοιο Κρουξ' απαντησε ο Ρεντεν. 'Η συμφωνια ειναι συμφωνια κι εγω θα τηρησω το δικο μου μερος. Υπαρχει μονο ενας ορος που πρεπει να ξερεις και διχως αυτον δεν μπορει να υπαρξει συμφωνια' προσθεσε.
-'Σ' ακουω Ρεντεν, τι αλλο θελεις' ?
-'Ενας δικος μου ανθρωπος θα ερθει μαζι σας που θα πιστοποιησει πως οτι συμφωνησαμε θα τηρηθει και δεν θα υπαρξουν αλλαγες της τελευταιας στιγμης. Δεν χρειαζεται να σου πω πως θα δινει αμεση αναφορα σε μενα, πραγμα που σημαινει πως απαγορευεται να του συμβει οτιδηποτε. Σε διαφορετικη περιπτωση η συμφωνια μας ακυρωνεται αυτοματα'.
                    ============================
-'Δεν εχω την πολυτελεια να κανω την νταντα σε κανεναν Ρεντεν' ηρθε η απαντηση. 'Να σου θυμισω πως δεν προκειται για σχολικη εκδρομη και πως τα παντα μπορουν να συμβουν. Δεν εχω κανεναν για ν' ασχολειται με την ασφαλεια του δικου σου'.
'-Μην σε απασχολει αυτο Κρουξ' ειπε ο Ρεντεν. 'Ειναι ικανος να φροντισει τον εαυτο του, δεν χρειαζεται ν' απασχολησεις κανεναν απο τους δικους σου. Λοιπον, τι θα γινει' ?
Γι ακομα μια φορα υπηρξε σιωπη. Το προσωπο στην οθονη μιλησε ξανα.
-'Αμα ειναι ετσι Ρεντεν δεν υπαρχει θεμα. Ποιος ειναι αυτος που θα στειλεις και ποσο γρηγορα μπορει ο δικος σου να ειναι στον Αγκελ ? ρωτησε ο Κρουξ.
-'Λεγεται Ζοργκ και θα φροντισω να ειναι εκει το συντομοτερο δυνατον' ειπε ο Ρεντεν. 'Λοιπον, πως σκεφτεσαι να κινηθεις για τον εντοπισμο του Βαν Ντερ Εις' ?
-'Αυτο ειναι δικο μου θεμα Ρεντεν' απαντησε ο Κρουξ. 'Εσυ φροντισε να ειναι εδω αυτος ο Ζοργκ εγκαιρα' προσθεσε και ταυτοχρονα τερματισε την συνομιλια.  

                    ==========================
Ο Ρεντεν ακουμπησε το πηγουνι του στο χερι του και νοερα επεξεργαστηκε το σχεδιο που ειχε καταστρωσει. Οσο περισσοτερο το σκεφτοταν και το ανελυε τοσο πιο ικανοποιημενος ενοιωθε. Δεν εβρισκε καποιο ψεγαδι, ενοιωθε πως ειχε καλυψει καθε πιθανη εκδοχη. Η παρουσια του Ζοργκ φυσικα διαφορετικο σκοπο θα εξυπηρετουσε απ' αυτον που ειχε αναφερει στον Κρουξ. Οταν το κεφαλαιο Ελλερυ Βαν Ντερ Εις εκλεινε τοτε θα επρεπε να κλεισει και το κεφαλαιο Κρουξ. Δεν ειχε καμια διαθεση η ορεξη να τηρησει την συμφωνια μαζι του. Χαρη στο Ζοργκ θα ηξερε ανα πασα στιγμη που βρισκονταν, ετσι θα μπορουσε αμεσα να στειλει την φρουρα ασφαλειας της O.A.A που θα φροντιζε το προβλημα που ακουγε στ' ονομα Κρουξ και συνεργατες. Μ' αυτον τον τροπο, ακοπα κι ευκολα, θα ελυνε δυο προβληματα ταυτοχρονα. Αν αυτο δεν ηταν ενα τελειο σχεδιο, τοτε ποιο ηταν ? Χαμογελασε, στραφηκε στο συστημα ενδοεπικοινωνιας που υπηρχε πανω στο γραφειο του και πιεσε το κουμπι.
-'Ιζα, ενημερωσε τον Ζοργκ πως τον περιμενω αμεσα εδω' ειπε.
                ==================================
-'Λοιπον, τι εγινε ? Ολα ενταξει' ?
Ο Κρουξ γυρισε και κοιταξε τον Φορνακ.
-'Ναι, η συμφωνια μας ισχυει' απαντησε. 'Απλα προστεθηκε κατι της τελευταιας στιγμης'.
-'Δηλαδη' ? εκανε απορημενος ο Καγιαο.
-'Θα μας στειλει εναν δικο του, καποιον Ζοργκ, που θα ειναι μαζι μας σε ολη την διαρκεια της αναζητησης και της συλληψης του Βαν Ντερ Εις'.
-'Δεν μ'αρεσει αυτο' ειπε η Ζαγκιτα. 'Για ποιο λογο θα εχουμε εναν ανθρωπο του Ρεντεν στα ποδια μας συνεχως' ?
-'Θελει να ειναι ενημερος για την εξελιξη' απαντησε ο Κρουξ. 'Ουτε εμενα μ' αρεσει'.
-'Σε κανεναν δεν αρεσει Κρουξ' ειπε ο Μπελεμ. 'Γιατι δεν του ειπες απλα οχι' ?
-'Δεν υπαρχει συμφωνια χωρις την παρουσια αυτου του Ζοργκ' απαντησε ο Κρουξ. 'Και ξερεις καλα ποσο την χρειαζομαστε αυτην συμφωνια Μπελεμ'.
             ==================================
-'Εμενα δεν μ' αρεσει τιποτα' ειπε ο Ντρισμπειν. 'Ουτε η συμφωνια με τον Ρεντεν, ουτε η παρουσια αυτου του Ζοργκ. Νοιωθω πως υπαρχει καποια παγιδα εδω'.
-'Το ιδιο κι εγω' ειπε ο Μινκαρ. 'Παραειναι ολα βολικα κι ευκολα για να ειναι πραγματικα'.
-'Ουτε εμενα μ' αρεσει' εκανε ο Κρουξ 'αλλα οτι παγιδα και να εχει στησει ο Ρεντεν ολοι μαζι μπορουμε να τα καταφερουμε. Εξ' αλλου μην ξεχνατε πως ψηφισαμε για την τελικη αποφαση και η πλειοψηφια αποφασισε ν' αποδεχτουμε την προταση του Ρεντεν' συμπληρωσε.
-'Εχει δικιο ο Κρουξ' ειπε η Τζαρχαντ. 'Το μονο που μπορουμε να κανουμε απο δω και μπρος ειναι να προσεχουμε. Η αφηρημαδα κοστιζει και μπορει να κοστισει ζωες'.
-'Οποτε τι κανουμε απο δω και περα' ? ρωτησε ο Καγιαο.
-'Κατ' αρχας θα περιμενουμε να ερθει ο Ζοργκ' απαντησε ο Κρουξ. 'Δεν μπορουμε να παμε πουθενα αν πρωτα δεν ερθει εδω. Μεχρι εκεινη τη στιγμη πρεπει να καταστρωσουμε σχεδιο για το πως θα κινηθουμε. Οτι ιδεες εχετε θα ηθελα να τις ακουσω'.
             ===================================
-'Δεν νομιζω πως θα ειναι ευκολο να τους εντοπισουμε' ειπε ο Ντρισμπειν. 
-'Η αληθεια ειναι πως ο Ελ δεν συνηθιζει να διατυμπανιζει για το που βρισκεται' συμπληρωσε μ' ενα χαμογελο ο Μπελεμ 'αμφιβαλλω αν εχει αλλαξει τις συνηθειες του'.
-'Ο πρωτος κανονας επιβιωσης' προσθεσε η Ζαγκιτα 'για καθε παρανομο'.
-'Οποτε τι κανουμε' ? ρωτησε απορημενα ο Μινκαρ.
-'Καποιος τροπος θα υπαρχει να μπορεσουμε να τον ξετρυπωσουμε' ειπε ο Φορνακ.
-'Το Γιζγκαρνοφ δεν ειναι αστροπλοιο που περναει απαρατηρητο' ειπε ο Καγιαο. 'Καποιος, καπου, θα το εχει δει τωρα προσφατα'.
-'Εσυ τι λες Κρουξ' ? ρωτησε ο Μπελεμ. 'Απο που ν' αρχισουμε' ?
Ολοι στραφηκαν προς τον Κρουξ περιμενοντας την ιδεα που κανεις τους δεν ειχε.
-'Μονο σ' ενα μερος μπορουμε να παρουμε πληροφοριες' ειπε ο Κρουξ. 'Στον διαστημικο σταθμο Γκαβαρντα πιστευω πως θα μαθουμε σχετικα με τον Βαν Ντερ Εις' προσθεσε.
                   ===============================
-'Εχει δικιο ο Κρουξ' εκανε με μια λαμψη στα ματια ο Μινκαρ. 'Ολοι, αργα η γρηγορα περνανε απο τον Γκαβαρντα, επομενως καποιος θα ξερει να μας πει ποτε βρεθηκε εκει τελευταια φορα ο Ελλερυ. Η ιδεα σου ειναι καταπληκτικη Κρουξ'.
-'Συμφωνω απολυτα' εκανε ο Φορνακ. 'Ο Γκαβαρντα ειναι η λυση στο προβλημα μας'.
-'Ε, τοτε τι καθομαστε' ? εκανε ανυπομονα ο Ντρισμπειν.
-'Δεν γινεται να παμε ολοι στον Γκαβαρντα' παρενεβληθη ο Κρουξ 'θα δωσουμε στοχο και θα κινησουμε υποψιες, κι αυτο ειναι κατι που θελουμε ν' αποφυγουμε. Δυο απο σας, ο Καγιαο και ο Ντρισμπειν, θα φυγουν αμεσα για τον Γκαβαρντα ενω οι υπολοιποι θα περιμενουμε τον Ζοργκ. Μολις μας ενημερωσετε για οτι πληροφοριες αποκτησετε βλεπουμε πως θα κινηθουμε'.
-'Τοτε να μην χανουμε χρονο' ειπε η Ζαγκιτα 'οσο πιο γρηγορα τοσο το καλυτερο'.
-'Και μ' αυτον τον Ζοργκ τι θα κανουμε' ? ρωτησε η Τζαρχαντ.
-'Αυτο ειναι κατι που θα συζητησουμε τωρα αμεσως' απαντησε ο Κρουξ.
                          ===================================
-'Καθισε Ζοργκ' ειπε ο Ρεντεν προτρεποντας τον αντρα που στεκοταν απεναντι του να καθισει. 'Εχω μια δουλεια για σενα αλλα θελω να ξερω αν μπορεις να τα καταφερεις'.
Ο Ζοργκ εγνεψε καταφατικα με μια κινηση του κεφαλιου του.
-'Θελω να φυγεις το συντομοτερο δυνατον για τον Αγκερ' αρχισε ο Ρεντεν. 'Εκει θα συναντησεις μια ομαδα μισθοφορων με αρχηγο καποιον Κρουξ. Αυτη η ομαδα εχει αναλαβει να εντοπισει και να συλλαβει η να εξοντωσει, οτι αποδειχτει ευκολοτερο, τον Ελλερυ Βαν Ντερ Εις και το πληρωμα του. Το πως θα τα καταφερουν ειναι δικο τους θεμα, εσυ δεν θα εχεις καμια αναμειξη. Η δικη σου δουλεια θα ειναι να παρακολουθεις αν ολα γινονται με γνωμονα το συμφερον της εταιριας και ν' αναφερεις, σε μενα και μονο σε μενα, για οτιδηποτε συμβαινει. Γινομαι κατανοητος μεχρι στιγμης' ? ρωτησε κοιτωντας τον Ζοργκ στα ματια.
-'Βεβαιως κυριε' απαντησε ο Ζοργκ.
-'Παρα πολυ καλα' εκανε ανακουφισμενος ο Ρεντεν και συνεχισε.
                      ==============================
-'Οταν ο Κρουξ και η ομαδα του ξεμπερδεψει με τον Βαν Ντερ Εις θα ερθεις αμεσα σε επαφη μαζι μου δινοντας μου ολα τα στοιχεια για την τοποθεσια που θα βρισκεται ο Κρουξ. Θα φροντισεις να κερδισεις καμποσο χρονο καθυστερωντας του την επαφη μαζι μου μεχρι να προλαβω να στειλω την φρουρα ασφαλειας. Μολις εμφανιστει η φρουρα, που δεον να σημειωθει θα βρισκεται υπο τας διαταγας σου, θελω να κλεισει αμεσα το κεφαλαιο Κρουξ. Φανταζομαι καταλαβαινεις για τι πραγμα μιλαω'.
Ο Ρεντεν εκανε μια παυση για να δει τις αντιδρασεις του Ζοργκ.
-'Καταλαβαινω απολυτα κυριε' απαντησε με σταθερη φωνη ο Ζοργκ.
-'Τοτε δεν νομιζω πως υπαρχει κατι αλλο να πουμε' ειπε ο Ρεντεν. 'Σε προειδοποιω πως δεν θ' ανεχτω κανενα λαθος χειρισμο η αποτυχια'.
-'Μπορειτε να μεινετε ησυχος κυριε' ειπε ο Ζοργκ ενω ταυτοχρονα σηκωνοταν.
-'Πηγαινε, δεν σε χρειαζομαι κατι αλλο προς το παρον' εκανε ο Ρεντεν. 
                 ================================
Μονος, στην σιωπη του γραφειου του, ο Ρεντεν ειχε την ευκαρια για μια ανασκοπηση ολου του σχεδιου που τοσο προσεκτικα ειχε ετοιμασει. Αν ολα πηγαιναν οπως τα ειχε σχεδιασει τα οφελη θα ηταν πολλαπλα. Κατ' αρχας θα ξεφορτωνοταν μια και καλη τον Βαν Ντερ Εις και ολα τα προβληματα που δημιουργουσε στην O.A.A, δευτερον θα εκλεινε μια και καλη τους λογαριασμους του με τον Κρουξ και τους λοιπους μισθοφορους και τριτον και σημαντικοτερο, θα μπορουσε πλεον να επικεντρωθει στον βασικο σκοπο που τον κατετρωγε τοσο καιρο. Την αποκαθηλωση του Λειτον και την αποπομπη του απο την O.A.A. αφηνοντας ετσι αυτον τον μοναδικο επικεφαλης. Ομως αυτο το τελευταιο ειχε πολυ διαδρομη ακομα μπροστα του κι ακομα δεν ειχε μπει σ' εφαρμογη το πρωτο μερος αυτου του τελεια οργανωμενου σχεδιου.
Σηκωθηκε  με αργες κινησεις και πηγε προς το μπαρακι που υπηρχε στην μια πλευρα του γραφειου του. Γεμισε ενα ποτηρι μ' ενα πορτοκαλοπρασινο υγρο, το εφερε στα χειλη του και το ηπιε μονορουφι ενω μια λαμψη φωτισε τα ματια του.