ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

                        ΚΕΦΑΛΑΙΟ 114

-'Ναι, ενα πραγμα μονο' ειπε φανερα απογοητευμενος ο ξενος μετα απ' ολα οσα ειχε ακουσει. 'Να εξαλειψετε την υπαρξη του ανθρωπου απο το προσωπο της Γης. Αλλα ακουσε με' συνεχισε σε μια τελευταια απελπιδα προσπαθεια να πεισει τον συνομιλητη του ν' αλλαξει γνωμη 'αυτο θα ειναι το μεγαλυτερο σφαλμα σας, οποιοι κι αν ειστε εσεις που παιρνετε τις αποφασεις. Αξιζει στον ανθρωπο να εξακολουθει να υπαρχει, του αξιζει να παραμεινει αναμεσα σ' ολους αυτους τους πολιτισμους που υφιστανται μακρια απ' αυτον. Γιατι υπαρχει καλοσυνη, ευγενεια κι αγαπη παραλληλα με ολα τα ελαττωματα που διαθετει και αφανιζοντας τον θ' αφανισετε και τα οσα θετικα διαθετει. Ο ανθρωπος δεν ειναι μια στατιστικη μελετη οπως θελετε να τον παρουσιαζετε και να τον βλεπετε. Υπαρχουν πραγματα που δεν μπορουν να μετρηθουν με τα οσα προηγμενα δεδομενα κι αν διαθετετε και με το να τα παραβλεπετε το μονο που κανετε ειναι να τον αδικειτε'. Σταματησε περιμενοντας να δει την αντιδραση του γερου σε οτι μολις ειχε καταθεσει.
Οτι και να περιμενε σιγουρα δεν ηταν αυτο που ακολουθησε.
                ================================
-'Ειναι η σειρα μου να σε ρωτησω αν αστειευεσαι η αν μιλας σοβαρα' ειπε ο γερος κοιτωντας τον μ' ενα απορημενο υφος. 'Εσυ ειδικα απ' ολους τους αλλους δεν θα επρεπε ν' ακολουθησεις αυτο το μονοπατι σκεψης. Εσυ ειδικα που εχεις μια διαδρομη χιλιαδων ετων πανω στη Γη, εσυ ειδικα που εχεις συναναστραφει εκατομμυρια εκατομμυριων θα επρεπε να εισαι ο τελευταιος που θα μπορουσε ποτε να σκεφτει κατ' αυτον τον τροπο. Εσκεμμενα πρεπει να εθελοτυφλεις και ν' αρνεισαι να δεις το ξεκαθαρο, εσκεμμενα αγνοεις το τι εχεις βιωσει, οχι μονο σαν ατομο αλλα και σαν καταστασεις τριγυρω σου. Καταλαβαινω πως σαν μελος του ανθρωπινου γενους πικραινεσαι με το ν' ακους ποιο θα ειναι το μελλον του αλλα το να υπερασπιζεσαι μια απο τις χειροτερες ρατσες που ανεδειξε ποτε αυτο το συμπαν ειναι πραγματι εντυπωσιακο. Ισως να ευθυνεται το γεγονος πως δεν εχεις ολοκληρωμενη εικονα γιατι τα ενδεικτικα σημαδια για το που οδευε ο ανθρωπος ειχαν δοθει πολυ πριν την δικη σου υπαρξη. Μαθε λοιπον καποια πραγματα και θα δουμε αν εξακολουθεις μετα να εχεις την ιδια αποψη'.
           ================================
-'Οταν ο ανθρωπος επιλεχθηκε απο ανωτερες οντοτητες να κατοικησει αυτον τον πλανητη το σκεπτικο ηταν πως με ολα τα εφοδια που του ειχαν δοθει θα μπορουσε να ειναι σωστος διαχειριστης της Γης. Βλεπεις, η χλωριδα και η πανιδα που αναπτυσσοταν παραλληλα μαζι του δεν ηταν απλα η διακοσμηση σ' ενα κενο φοντο αλλα εργαλεια χρησιμα που θα τον βοηθουσαν στο να προκοψει και να δημιουργησει. Ηταν αποκλειστικα δικη του ευθυνη, εφ' οσον του ειχε γνωστοποιηθει αρχικα αλλα συνειδητοποιησε και ο ιδιος αργοτερα, να φροντισει οχι μονο να μην διαταραχτει αυτη η ισορροπια αλλα να διατηρηθει με καθε δυνατο τροπο. Ο ρολος του δεν ηταν αυτος ενος δυναστη, οπου τα παντα υπαρχουν για την δικη του εξυπηρετηση και την δικη του ευμαρεια, αλλα σαν ανωτερο ον που του δωσαμε αυτην την δυνατοτητα, ν' αφουγκραζεται τις αναγκες του φυσικου χωρου γυρω του και να δινει λυσεις οπου και οποτε χρειαζοταν. Και ποιο ηταν το αποτελεσμα ? Πως ακριβως κινηθηκε ? Νομιζω πως ηδη ξερεις, απλα ακομα και συ ποτε δεν καταλαβες την σημασια καποιων πραγματων'.
              ==================================
-'Θεωρησε δεδομενο πως οτι τον περιεβαλλε υπηρχε μονο για να ικανοποιει τις δικες του αναγκες. Λειτουργωντας σαν ενας εκκολαπτομενος τυρρανισκος, ξεκινησε μια αφαιμαξη πορων τοσο στυγνη κι ανελεητη που ακομα και οταν διαπιστωσε πως η συγκεκριμενη ισορροπια πλεον ειχε πληγει και με το περασμα του χρονου μεταβαλλοταν σε κατασταση μη αναστρεψιμη, αδιαφορησε πληρως συνεχιζοντας ν' αποκομιζει οτι ο ιδιος χρειαζοταν στον βαθμο της υπερβολης. Συνεχιζε να στραγγιζει αρχικα την επιφανεια και μετεπειτα τα εγκατα του πλανητη απο ορυκτα, μεταλλευματα, καυσιμα και οτι αλλο υπηρχε διχως να σταθει ουτε μια στιγμη ν' αναλογιστει πως αυτο επηρεαζε τη φυση γυρω του. Αν προσθεσεις σ' ολα αυτα και την κυνικη αδιαφορια του μπροστα στο ηδη γνωστο γεγονος πως ολα καποια στιγμη θα τελειωσουν μ' αυτους τους ρυθμους  καταλαβαινεις την ποιοτητα της εξελιξης του πολιτισμου του. Εναν πολιτισμο που καποια στιγμη θεωρησε πως αφορα αυτον και μονο και τα παντα ηταν αναλωσιμα μπροστα σ' αυτον τον ουτοπικο και ματαιο αγωνα του'.  
                        =========================
-'Αφανισε εκτασεις της πανιδας χρησιμες και απαραιτητες για την ζωη στο φυσικο βασιλειο αδιαφορωντας αν με αυτον τον τροπο οδηγησε στην εξαφανιση τοσων ειδων. Τα παντα βωμος στην απελπιδα προσπαθεια του να φτασει οσο το δυνατον πιο μακρια. Τι κι αν ειναι υπεθυνος για την εξοντωση τοσων πλασματων που, οπως σου προανεφερα, ουτε ο ιδιος δημιουργησε ποτε ουτε ειχε το δικαιωμα να πραξει. Τα ιδια συνεβησαν και με την χλωριδα. Οι ισορροπιες που ειχαν αρμονικα δημιουργηθει και συνυπηρχαν για εκατομμυρια χρονια μεσα σε μικρο χρονικο διαστημα εξαφανιστηκαν. Ακομα και οταν συνειδητοποιησε που οδηγουσε αυτο το μονοπατι δεν σταματησε, δεν αναλογιστηκε τις συνεπειες και συνεχισε ακαθεκτος. Περισσοτερη ανεση, περισσοτερη χλιδη, περισσοτερη ματαιοδοξια και υπερμετρος εγωισμος. Εφτασε στο σημειο να πιστευει πως οτι ηταν χρησιμο για τον ιδιο μπορουσε να υφισταται παραλληλα μαζι του, για ολα τ' αλλα η τυχη και το μελλον τους ηταν παντελως αδιαφορα. Δυστυχως η μεγαλομανια και η ηλιθιοτητα του ξαφνικα δεν γνωριζαν μετρο'. 
                   ===============================
-'Δαση αποψιλωθηκαν, ωκεανοι μολυνθηκαν, η ατμοσφαιρα δηλητηριαστηκε. Ολα συνεβησαν κατω απο το δογμα της αναπτυξης και της προοδου. Ομως ποιον αφορουσαν ολα αυτα ? Τι ακριβως εκανε ο ανθρωπος για οποιονδηποτε η οτιδηποτε αλλον πλην του εαυτου του ? Απολυτως τιποτα. Προσεξε για τι πραγμα σου μιλαω, προσπαθησε να κατανοησεις. Δεν μιλαω για απλη εγκαταλειψη, δεν αναφερομαι σε συστηματικη αδιαφορια η εστω συνειδητοποιημενο παραγκωνισμο. Ολα αυτα ειναι κατα συρροην εγκληματα, με πληρη γνωση κατα την διαρκεια της πραξης και στις μελλοντικες συνεπειες, απεναντι σε δομες που του χορηγηθηκαν για τελειως διαφορετικο λογο και εκμεταλλευτηκε κατα το δοκουν. Εφτασε στο εσχατο σημειο να πιστευει πως καθε ειδους διαφορετικη υπαρξη απο την δικη του ηταν κατι το εχθρικο, κατι το μη συμβατο και ως εκ τουτου επρεπε να εξαλειφθει για παντος. Με ποιο δικαιωμα ? Πως κατεληξε στο συμπερασμα πως ο ρολος ενος απλου διαχειριστη μπορουσε να σημαινει παντοκρατορια και ρυθμιση ολων συμφωνα με τα ποταπα κι ελεεινα δεδομενα του' ? 
                    ==============================
-'Καταλαβαινω πως θα ηθελες ν' αντικρουσεις τα λεγομενα μου υποστηριζοντας πως ο ανθρωπος τελικα δεν ειναι τοσο μοχθηρο κι απληστο πλασμα οπως τον κανω εγω να φαινεται. Θα μπορουσες να μου μιλησεις για τεχνες, γραμματα, πολιτισμο, ιατρικες και τεχνολογικες δυνατοτητες και πολλα αλλα που φαινομενικα αποδυναμωνουν τα επιχειρηματα που εχω αναφερει. Ομως στασου για λιγο κι αναλογισου τα εξης. Ποια απ' ολα αυτα που με αφθονια θα μπορουσες ν' απαριθμησεις αφορουν οτιδηποτε αλλο πλην του ιδιου του ανθρωπου ? Σε ποιον αλλον ποτε απευθυνθηκε ολη αυτη η πολιτιστικη προοδος, σε ποιον αλλον στοχευσε ποτε ολη αυτη η πνευματικη καλλιεργεια ? Δημιουργημενη απο τον ιδιο, εκπορευομενη απ' αυτον στους ομοιους του με τελικη καταληξη παλι πισω στον δημιουργο του. Ακομα κι εκει, οτι θετικο μπορεις να προσαψεις στην ανθρωπινη φυλη, τιποτα ποτε δεν ειχε σαν αποδεκτη καποιον αλλο εκτος απ' αυτον. Το μονο που εχεις να κανεις ειναι να κοιταξεις πισω απο την μεγαλη εικονα, να κοιταξεις και να δεις την πραγματικοτητα καταματα'. 
                       ==============================
-'Ειναι πραγματι η επιτομη της ειρωνιας πως καποια πραγματα εξελισσονται μεσα στο ανθρωπινο μυαλο και με ποιον τροπο παγιωνονται σαν απολυτα δεδομενες πραξεις και κινησεις παντελως αντιθετα μεταξυ τους. Σκεψου, για παραδειγμα, πως ενας τροπος εκφρασης για το κατασκευασμενο συναισθημα της αγαπης μεταξυ δυο ανθρωπων ειναι η προσφορα λουλουδιων, δηλαδη η δολοφονια ενος ζωντανου οργανισμου στην προσπαθεια αποδειξης αγνων κι ευγενικων συναισθηματων. Αν συνυπολογισεις πως ενα λουλουδι αυτονομα ποτε δεν ειχε τετοιες ιδιοτητες αποδειξης συναισθηματων αλλα ειναι εφευρημα και παλι του ανθρωπου ευκολα καταληγεις στο συμπερασμα πως τελικα ο ανθρωπος ειναι απο τα πλεον αποτυχημενα πειραματα που διενηργησε ποτε καποιος στο συμπαν. Δυστυχως, τετοια παραδειγματα υπαρχουν σε αφθονια, ακυρωνοντας η διαγραφοντας, καθε τι που θα μπορουσε ευκολα καποιος να πλανηθει και να τα χρεωσει ως θετικα στην ανθρωπινη φυλη φροντιζοντας εσκεμμενα  να παραβλεψει την πραγματικοτητα πισω απο ωραιες λεξεις η πραξεις'.
                            ==============================
-'Οπως σου προανεφερα, απο την στιγμη που ο ανθρωπος αφεθηκε να υπαρξει πανω στην Γη, κανενας δεν μπορουσε να προβλεψει την εξελιξη και την πορεια του. Ηταν εν γνωσει ολων πως η καταληξη του κυμαινοταν μεσα σε μια μεγαλη ακτινα, απο την απολυτη επιτυχια μεχρι την μεγαλυτερη αποτυχια. Ομως οι συμφωνιες που προυπηρχαν δεν επετρεπαν παρεμβασεις περαν καποιων πολυ δεδομενων και συγκεκριμενων. Ετσι, αν ο ανθρωπος ηταν αποφασισμενος να καταστρεψει τον πλανητη και κατ' επεκταση καθε μορφη ζωης επανω του, συμπεριλαμβανομενης και της δικης του, λιγα πραγματα μπορουσαν να γινουν για την αποφυγη ενος τετοιου μελλοντος. Με τον ρυθμο αναπτυξης του ανθρωπινου πολιτισμου αυτο που προειχε ηταν η διασωση των αθωων, οποιων ειχαν πλεον απομεινει. Και φυσικα καταλαβαινεις πως λεγοντας αθωους επ' ουδενι δεν αναφερομαι στην ανθρωπινη φυλη. Εστω και καθυστερημενα, τα εναπομειναντα συστατικα της χλωριδας και της πανιδας, επρεπε να επιβιωσουν απο την καταστρεπτικη μανια του ανθρωπου πριν χανοταν αδικα κι αλλα'. 
                     ===============================
-'Αυτο ηταν δουλεια για τους Διασωστες, η αρμοδια ομαδα για τετοιου ειδους καταστασεις. Οι Διασωστες δεν εμφανιστηκαν ξαφνικα στη Γη απο το πουθενα, παντα επισκεπτονταν τον πλανητη οταν υπηρχε λογος. Καθε φορα που καποιο ειδος εφθανε οριακα στην εξαφανιση οι Διασωστες εκαναν την εμφανιση τους συλλεγοντας τον απαραιτητο αριθμο απο τα υπο εξαφανιση ειδη και τα μετεφεραν σε πλανητες με παρομοιες συνθηκες οπως της Γης για να μπορεσουν εκει να συνεχισουν να υπαρχουν μακρια απο την δυναστεια του ανθρωπου. Σποραδικες εμφανισεις και παρεμβασεις οσο κοιτας πιο πισω, πυκνοτερες απο την στιγμη που ο ανθρωπινος πολιτισμος αυξανε ραγδαια δημιουργωντας μεγαλυτερα προβληματα. Καπου εδω νομιζω πως καταλαβαινεις τον λογο υπαρξης των Διασωστων που η ανυπερβλητη ηλιθιοτητα της ανθρωπινης ρατσας αντιλαμβανεται σαν επισκεπτες απο αλλους πλανητες που με τα διαστημοπλοια τους επισκεπτονται διαφορες περιοχες της Γης. Ειναι τοσο ανοητοι που πιστευουν πραγματικα πως ακομα κι αυτες οι επισκεψεις αφορουν τους ιδιους'.      
    

   ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ






                       ΚΕΦΑΛΑΙΟ 113








-'Γιατι ? Γιατι εχετε δρομολογησει παρομοια μοιρα για την Γη' ? ρωτησε φανερα εκνευρισμενος ο ξενος. 'Δεν εχουμε καμια σχεση με τους Σκροντ. Δεν εχουμε κατακτητικες τασεις απεναντι στους αλλους πολιτισμους, δεν μας ενδιαφερει να υποταξουμε κανεναν. Απλα θελουμε να γνωρισουμε, να μαθουμε τι υπαρχει περα απο μας κι αυτο μονο ετσι μπορει να επιτευχθει. Δεν εχουμε φιλοδοξιες αποικισμου ουτε επεκτατικες βλεψεις, εξ' αλλου δεν υπαρχει ζωη στους κοντινους μας πλανητες που θα μπορουσε καποιος να υποστηριξει πως θ' αλλοιωσουμε η θα παρεμβουμε με καθοριστικο τροπο πανω του. Για ποιο λογο εχετε ενεργοποιησει το δευτερο σκελος, οπως ειπες, που θα σημανει τον αφανισμο της ανθρωπινης φυλης ? Και εν τελει, με ποιο δικαιωμα αποφασιζετε εσεις, οποιοι και να ειστε, για την μοιρα μιας ολοκληρης ρατσας' ?
Ο γερος τον αφησε να ξεσπασει. Καταλαβαινε πως οτι του ειχε πει ηταν παρα πολυ, ακομα και για κεινον για να μπορεσει να το κατανοησει και να το αποδεχτει. Αφησε λιγο απ' οποιον χρονο υπηρχε στο συμπαν να περασει πριν του απαντησει.
                         ==============================
-'Οι Σκροντ ηταν απλως ενα παραδειγμα. Τετοιες περιπτωσεις εχουν καταγραφει εκατονταδες χιλιαδες απο την υπαρξη του γνωστου συμπαντος. Δυστυχως, οπως και στην περιπτωση των Σκροντ, επειδη ολα βρισκονταν σε εμβρυακη ακομα κατασταση υπηρχαν ατελειες και παραλειψεις. Τοτε ακομα τα παντα βρισκοταν στο επιπεδο της καταπολεμησης αφου ειχαν εμφανιστει ολα οσα επρεπε να παταχθουν μεταγενεστερα. Η προληψη εμφανιστηκε καθυστερημενα, ομως εμφανιστηκε κι αυτο βελτιωσε τα παντα. Η ιδια η μετεξελιξη των ομαδων που σου ανεφερα τους επετρεψε πια να μπορουν να δουν στο μελλον, να εχουν την δυνατοτητα της προβλεψης και κατ' επεκταση ν' απαλειφουν το προβλημα πριν αυτο ακομα εμφανιστει. Μεχρις οτου να επιτευχθει κατι τετοιο πολλοι πολιτισμοι, αμετρητες φυλες, ειχαν χαθει για παντα κι αυτο πλεον δεν μπορουσε να ειναι ανεκτο. Ετσι και στην περιπτωση της Γης δεν μπορουμε να περιμενουμε την εμφανιση κι εκδηλωση τετοιων συμπεριφορων, την αντιμετωπιζουμε αμεσα αποφευγοντας οδυνηρες συνεπειες'.
                                   ==============================
-'Μα πως ειναι δυνατον να γνωριζετε τι θα συμβει' ? εκανε ο ξενος. 'Πως μπορειτε να προδικαζετε το μελλον στηριγμενοι σε δεδομενα του παροντος που ειναι παντα ρευστα και μπορουν ν' αλλαξουν απο στιγμη σε στιγμη ? Πως γινετε να θεωρειτε δεδικασμενο κατι το οποιο μπορει ν' ακολουθησει μια οποιαδηποτε αλλη εναλλακτικη πορεια απ' αυτην που εσεις πιστευετε πως θα υπαρξει ? Και στο κατω κατω της γραφης, αν οντως εχετε βασιμες υποψιες για καποια πραγματα που πιστευετε πως θα εκδηλωθουν αυτος ειναι ο μοναδικος τροπος αντιμετωπισης ?
Γιατι, διακριτικα οπως εχετε συμφωνησει κατα τα λεγομενα σου, δεν παρεχετε καποια διαφορετικα στοιχεια που θα μπορουσαν καλλιστα να μεταβαλλουν την πορεια που φοβαστε κι απευχεστε ? Ετσι απλα, με μια μελετη, μια αποφαση και μια εκτελεση, σβηνετε κυριολεκτικα την υπαρξη ενος πολιτισμου και τους φορεις του' ?
-'Εχουμε βρεθει για τελειως διαφορετικο λογο' εκανε ο γερος 'εδω πανω και αυτη η κουβεντα ειναι παντελως ασκοπη μα θα σου κανω το χατηρι να σου εξηγησω οτι δεν καταλαβαινεις'.
                       =================================
-'Η Γη ηταν παντα ενας πλανητης που εχαιρε της εκτιμησης μορφων ασυλληπτων σε καθε φαντασια και για αγνωστους σε μενα λογους βρισκοταν υπο την διαρκη προστασια τους. Οταν εμφανιστηκε η πρωτη μορφη ζωης πανω στον πλανητη οι εντολες απ' τα ανωτερα αυτα οντα  που ειχαν δοθει ηταν σαφεις και ξεκαθαρες. 'Στηριξτε την πρωτογονη αυτη υπαρξη και βοηθηστε , διακριτικα οπως παντα, την επιβιωση και την εξελιξη της'. Ετσι κι εγινε. Βρεθηκατε στο χειλος του αφανισμου παμπολλες φορες, οχι απο δικες σας πρακτικες η λαθη, αλλα γιατι οι συνθηκες ηταν υπερβολικα δυσμενεις για να τις αντιμετωπισετε μονοι σας. Ολα αλλαξαν προς το καλυτερο οταν εκαναν την εμφανιση τους οι Παρεχοντες, η ομαδα που ηταν υπευθυνη να σας εφοδιασει με τ' απαραιτητα μεσα που θα σας βοηθουσαν ν' ανταπεξελθετε. Με την στηριξη των Παρεχοντων οχι μονο επιβιωσατε αλλα πλεον βαδιζατε με πολυ πιο σιγουρα βηματα. Ακομα και το περιβαλλον σας μεταβληθηκε σε τετοιο βαθμο που αντι να σας αντιπαλευει να σας δινει ωθηση προς τα μπρος και την δυνατοτητα να στηριχτειτε πανω του'.
                          ================================
-'Η απαλειφη κινδυνων που η συμβιωση τους μαζι σας θα μπορουσε ν' αποβει μοιραια για το ανθρωπινο γενος, οπως οι δεινοσαυροι για παραδειγμα, η χορηγηση δυνατοτητας ομιλιας, κατι που εχετε σαν μοναδικο προνομιο, η διδαχη αποκομισης πρωτων υλων και ολων των απαραιτητων για την επιβιωση σας μεσω της φυσης ειναι μερικα απο τα ελαχιστα που σας δοθηκαν οταν πρωτοξεκινησατε την περιπετεια σας πανω στην επιφανεια του πλανητη. Οι Παρεχοντες ερχονταν και φευγαν αναλογα με τις αναγκες σας, εμφανιζονταν να δωσουν λυσεις οταν τελματωνατε κι αποχωρουσαν οταν εβλεπαν την δυνατοτητα χειρισμου εκ μερους σας των καταστασεων που προεκυπταν. Αν αναρωτηθηκες ποτε για την υπαρξη διαφορων κατασκευων και για την χρησιμοτητα τους επι του πλανητη που ποτε δεν εχουν δοθει σαφεις απαντησεις απο τους επιστημονες τωρα δεν χρειαζεται ν' αναρωτιεσαι πια. Σχεδον ολα ειναι εργο των Παρεχοντων, συλληψη κι εκτελεση, ειναι ελαχιστα δε αυτα που κατασκευασατε μονοι σας παντα υπο την επιβλεψη και τις οδηγιες της αρμοδιας ομαδας'.
                         ================================
-'Οι επισκεψεις των Παρεχοντων ελαττωθηκαν σταδιακα με το περασμα του χρονου. Ειχατε πλεον ολα τα καταλληλα εφοδια για να μπορειτε απο μονοι σας ν' αντιμετωπισετε τις οποιες αντιξοοτητες εμφανιζονταν. Τα μονα σημαδια που απεμειναν να θυμιζουν την παρουσια των Παρεχοντων ηταν οι κατασκευες που οι ιδιοι ειχαν δημιουργησει η ειχαν υλοποιηθει κατοπιν των υποδειξεων τους και τ' αρχεγονα σχεδια σε σπηλιες, οπου οι πρωτοι σου προγονοι προσπαθουσαν ν' αποδωσουν τις μορφες αυτων των ανωτερων πλασματων με τα λιγοστα μεσα που διεθεταν. Για παρα πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα η Γη δεν μας ειχε απασχολησει καθως, εστω και με πολυ αργο ρυθμο, η ρατσα σου εξελισσοταν και προοδευε, παντα μεσα στα πλαισια των δυνατοτητων που της ειχε παρασχεθει. Οπως σου ειπα, πολλα εκατομμυρια χρονια πριν την εμφανιση σας, ειχαμε ηδη προχωρησει κι εμεις απο την καταπολεμηση καταστασεων και γεγονοτων στην προληψη. Ετσι, οταν σε ανυποπτο χρονο, οι Εκτιμητες παρουσιασαν μια αναφορα σχετικα με το μελλον της ανθρωπινης φυλης, δεν υπηρχε χρονος για χασιμο'.
                             ===========================
-'Ειναι απαραιτητο εδω να καταλαβεις ακριβως οτι σου πω γιατι μονο ετσι θα συνειδητοποιησεις τον λογο για τον οποιον δρομολογηθηκαν τα πραγματα κατα τετοιο τροπο γυρω απο το μελλον της ανθρωπινης φυλης. Οι Εκτιμητες, στηριζομενοι πανω σε στοιχεια που τους προμηθευουν οι Μελετητες, εχουν την δυνατοτητα να κανουν οχι απλα μια ασφαλη σε μεγαλο ποσοστο προβλεψη σχετικα με την εξελιξη και το μελλον ενος πολιτισμου αλλα να να γνωριζουν ακριβως ποια θα ειναι η μοιρα του μεσα στον χρονο. Δεδομενου πως μια οποιαδηποτε ρατσα χαρακτηριζεται απο συγκεκριμενα και δεδομενα στοιχεια οι πιθανοτητες να χαραξει διαφορετικη διαδρομη απ' αυτην που της εχει καθοριστει ειναι παντελως μηδενικες. Τα στοιχεια και τα δεδομενα εμεις τα παρεχουμε, οποτε αντιλαμβανεσαι ευλογα πως δεν υπαρχει τιποτα το αγνωστο, τιποτα το κρυφο, που ενδεχομενως θα μπορουσε να μεταβαλλει την πορεια ενος πολιτισμου στο διηνεκες. Επαφιεται στους Μελετητες λοιπον να κανουν σωστη εργασια και στους Εκτελεστες να φερουν σε περας οτι προβλεπεται να συμβει σε καθε μια περιπτωση'.
                            ===============================
-'Με δυο λογια, για να χρησιμοποιησω ενα παραδειγμα κοντινο στην ανθρωπινη σκεψη και λογικη σου, ειναι σαν να προσπαθεις να διαιρεσεις δυο αριθμους διχως ν' αλλαξεις το παραμικρο πανω τους και να περιμενεις πως καθε φορα θα εχεις διαφορετικο αποτελεσμα. Οχι, οτι και να κανεις το τελικο νουμερο θα ειναι παντα το ιδιο και ποτε δεν θ' αλλαξει. Το ιδιο ακριβως συμβαινει και με τους κατοικους αυτου του πλανητη. Εφ' οσον τιποτα δεν προστιθεται, τιποτα δεν αφαιρειται, τιποτα δεν αλλοιωνεται, το μελλον και η καταληξη του ανθρωπινου γενους δεν μπορει παρα να ειναι μια και μοναδικη. Κι αυτο ακριβως ειναι το προβλημα. Ξεροντας τι θα γινει ειμαστε υποχρεωμενοι να προβουμε σε δραστικες λυσεις αν δεν θελουμε τα παντα να παρουν μια τροπη που δεν θα μπορουσαμε μετα να διορθωσουμε. Βλεπεις, το μελλον της ρατσας σου μας ειναι παντελως αδιαφορο. Και οσο αυτο το μελλον αφορα μονο τους ιδιους δεν εχουμε κανενα λογο να εμπλακουμε στα δικα σας πεπραγμενα. Δυστυχως ομως η πορεια και η εξελιξη τους συντομα δεν θ' αφορα μονο τους ιδιους'.
                              ============================
-'Αν παραμεινουμε αδρανεις και αδιαφοροι η τεχνολογικη σας εξελιξη, μολονοτι ακομα βρισκεται στα σπαργανα συγκριτικα με αλλους πολιτισμους, συντομα θα σας δωσει την δυνατοτητα εξαπλωσης κι επεκτασης σε αλλους κοσμους περα απο τον δικο σας. Μπορει αυτην τη στιγμη να μην εχετε την δυνατοτητα για μεγαλα διαστημικα ταξιδια, ομως αυτο ειναι κατι που, αν επιτρεπαμε κατω απο αλλες συνθηκες, καποια στιγμη θα εξελισσοταν γοργα. Τι σημαινει αυτο ? Πως συντομα οχι μονο θα γνωστοποιουσατε την παρουσια σας σε αλλους κοσμους αλλα πλεον θα ειχατε ενεργη αναμιξη σ' αυτους κοσμους. Αυτο ειναι ακριβως κατι που δεν μπορουμε, ουτε θα επιτρεψουμε, να συμβει ποτε. Αν περιοριζοσασταν αποκλειστικα και μονο στην Γη θα ηταν κατι που δεν θα μας αφορουσε. Με συνοπτικες διαδικασιες θα εξοντωνατε ο ενας τον αλλο και απλα θα εξαφανιζοσασταν απο το προσωπο του συμπαντος. Ειναι παντα λυπηρο οταν ενας πολιτισμος απαλειφεται δια παντος αλλα οταν προκειται για δικη του επιλογη θα πρεπει να πληρωσει το τιμημα των πραξεων του'.
                  =================================
-'Καταλαβαινω ποσο κυνικα και σκληρα μπορει ν' ακουγονται ολα αυτα μα στασου λιγο να σκεφτεις. Κανεις δεν εχει το δικαιωμα να επεμβει πανω σ' εναν πολιτισμο με τον τροπο που το κανετε εσεις οταν εχετε τις δικες σας, εμφυλιες διαμαχες. Καμια επιδρομη δεν θα γινει, κανενας στρατος δεν θα επεμβει εξοντωνοντας σας με μια δυναμικη παρεμβαση. Αυτες ειναι συμφωνιες που εχουν τεθει σε ισχυ εδω και αμετρητα χρονια και ολοι τις σεβονται. Μπορειτε απλα να σβησετε απο την επιφανεια της Γης απο μονοι σας κι αυτο ειναι αναφαιρετο δικαιωμα σας. Οταν ομως προκειται να μεταδωσετε σε αλλους πολιτισμους την καταστροφικη σας αποψη πανω σε θεμελιωδη και βασικα ζητηματα, οπως η υπαρξη και διατηρηση της ζωης, τοτε ειναι δικη μας αρμοδιοτητα να παρεμβουμε φροντιζοντας ν' αποτρεψουμε κατι τετοιο. Με δυο λογια, αν και ειμαι σιγουρος πως εχεις πια αντιληφθει το νοημα, εσεις οι ιδιοι θα ειστε υπευθυνοι για την ιδια σας την καταστροφη, εσεις οι ιδιοι ειστε οι αποκλειστικοι θυτες των εαυτων σας.
Σε μας απομενει μονο ενα πραγμα που πρεπει να κανουμε'.  

  

     

  ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ






                         ΚΕΦΑΛΑΙΟ 112









-'Καταλαβαινω πως νοιωθεις' απαντησε ο γερος 'μα αν κανεις λιγη υπομονη κι ακουσεις τι εχω να σου πω θ' αντιληφθεις τι ειναι ακριβως αυτο που ακουσες'.
-'Καταλαβαινεις ? Αυτο ειπες μολις τωρα ? Οτι καταλαβαινεις ? Αστειευσαι φανταζομαι. Αποκλειεται να καταλαβαινεις τι ξεστομισες, αποκλειεται'.
-'Ασε με να σου εξηγησω' αντιγυρισε ο γερος.
Ο ξενος εκανε μια κινηση στο κενο σαν να ηθελε να πει πως ειτε του εξηγουσε ο γερος ειτε οχι το ιδιο και το αυτο του εκανε. Ο τελευταιος το εξελαβε θετικα και συνεχισε.
-'Το προβλημα εγκειται ακριβως σ' αυτο που ανεφερες' ειπε 'στο οτι η Γη κανει βηματα προοδου στον τομεα της εξερευνησης του διαστηματος και συντομα ενδεχεται να συναψει επαφες με αλλους πολιτισμους. Αυτο δεν μπορουμε να το επιτρεψουμε'.
-'Ποιοι ειστε εσεις που δεν μπορειτε να το επιτρεψετε ? Με ποιο δικαιωμα αποφασιζετε για την επιβιωση η τον αφανισμο μιας ολοκληρης φυλης' ? ρωτησε ο ξενος ενω η φωνη του ετρεμε.
                ==================================
-'Οπως σου ειπα το συμπαν βριθει ζωης' ειπε ο γερος αποφευγοντας να δωσει μια σαφη απαντηση στην ερωτηση που του ειχε μολις γινει. 'Καποιοι πολιτισμοι, συνεπικουρουμενοι και απο οντοτητες που δεν μπορεις καν να φανταστεις με ασυλληπτες ικανοτητες και δυναμεις, εχουν ηδη φθασει σε επιπεδα ανηκουστα και για την πλεον οργιαζουσα φαντασια. Στα πλαισια των δυνατοτητων τους ηταν και οι διαπροσωπικες επαφες μεταξυ τους, επαφες που προιοντος του χρονου δημιουργησαν συμμαχιες και συμφωνιες. Ετσι, αναλογως του επιπεδου εκαστης και των αναγκων του συμπαντος, δημιουργηθηκε ενα πληθος, ομαδων αν θες, που η καθε μια ειχε αναλαβει και μια συγκεκριμενη αποστολη. Βλεπεις, τα παντα υποκεινται σε νομους, ολα λειτουργουν βαση προγραμματισμενου σχεδιου και μονο η αυστηρη τηρηση ολων των κανονων ειναι εχεγγυο πως τιποτα δεν προκειται ποτε ν' αλλαξει προς το χειροτερο'.
-'Θελεις να πεις πως τα παντα καθοριζονται συμφωνα με τις επιταγες και την βουληση καποιων ομαδων που αποφασισαν να παρουν την μοιρα του συμπαντος στα χερια τους' ?
                  =============================
-'Δεν ειναι ετσι ακριβως' απαντησε ο γερος ανακουφισμενος προσωρινα βλεποντας πως ο ξενος ειχε λησμονησει το γεγονος της επικειμενης εξαφανισης της φυλης του. 'Θα καταλαβεις καλυτερα αν σου δωσω μερικα παραδειγματα' συμπληρωσε.
Ο ξενος συνηγορησε κουνωντας απλα το κεφαλι του προς τα κατω.
-'Μια ομαδα απ' αυτες ειναι οι Τοποτηρητες' ειπε ο γερος. 'Οι Τοποτηρητες προερχονται απο διαφορετικους πλανητες και πολιτισμους που ομως εχουν ενα κοινο στοιχειο. Εχουν αναπτυξει την ικανοτητα μεταφορας τους με την σκεψη σε χρονο μηδεν, πραγμα που τους επιτρεπει να βρισκονται ανα πασα στιγμη σε οποιο σημειο της δικαιοδοσιας τους χρειαζεται. Ετσι, με αυτον τον τροπο, οτιδηποτε θα συμβει στην πιο απομακρυσμενη περιοχη του συμπαντος θα εχει σιγουρα εναν Τοποτηρητη που θα γινει μαρτυρας του παραμικρου γεγονοτος'.
-'Και τι κανει μετα αυτος ο Τοποτηρητης' ? ρωτησε ο ξενος. 
-'Απολυτως τιποτα' απαντησε ο γερος πυροδοτωντας την εξαψη του ξενου. 
                    ===============================
-'Δεν καταλαβαινω' ειπε. 'Και ποιο το οφελος αν δεν κανει απολυτως τιποτα' ?
-'Δεν ειναι δικη του αρμοδιοτητα' απαντησε ο γερος. 'Ο Τοποτηρητης απλα παρισταται στο γεγονος, μετα το μεταφερει στους Καταγραφεις. Αυτη ειναι μια αλλη ομαδα, αναλογων προσοντων, που αποκλειστικη τους δουλεια ειναι να καταγραφουν το γεγονος οπως ακριβως τους εχει μεταφερθει. Οπως βλεπεις οι αρμοδιοτητες ειναι απολυτα ρυθμισμενες'.
-'Και μετα ? Τι γινεται μετα την καταγραφη του γεγονοτος' ?
-'Οι Καταγραφεις το προωθουν στους Επεξεργαστες, ομαδα που ειναι αρμοδια να επεξεργαστει το εν λογω γεγονος και ν' αποφανθει για την σπουδαιοτητα του η οχι. Οταν καταληξουν σε καποιο συμπερασμα, αναλογως του συμπερασματος, θα το προωθησουν στην επομενη καταλληλη ομαδα. Μ' αυτον τον τροπο τιποτα ποτε δεν μενει κρυφο, οσο μικρης σημασιας και να ειναι, οσο μακρια και να εχει συμβει' συμπληρωσε ο γερος.
-'Ποια ομαδα λοιπον ειναι υπευθυνη για την καταστροφη της Γης' ? ρωτησε ο ξενος.
                               ==============================
-'Δεν υπαρχει καμια ομαδα επιφορτισμενη μ' ενα τετοιο καθηκον οπως εσυ το αντιλαμβανεσαι' απαντησε ο γερος. 'Αυτο που δεν ξερεις ειναι πως υπαρχουν μυστικες και μη συμφωνιες αναμεσα σ' αυτες τις ομαδες που χρονολογουνται απο τοτε που το συμπαν ηταν ακομα στα σπαργανα. Μια απ' αυτες τις συμφωνιες προεβλεπε πως κανεις δεν ειχε το δικαιωμα να επεμβει με τετοιο τροπο σε καποιον πολιτισμο που να καθοριζε το παρον η το μελλον του. Καθε πολιτισμος ηταν αποκλειστικα, αυτος και μονο, υπευθυνος για οτι του συνεβαινε. Οι εξωθεν παρεμβασεις υποκεινταν σε κανονες, πολυ συγκεκριμενους και δεδομενους, που ποτε και σε καμια περιπτωση δεν μπορουσαν να ξεπερασουν τις αρμοδιοτητες τους'.
-'Δεν καταλαβαινω τιποτα' ειπε ο ξενος ενω στα χαρακτηριστικα του προσωπου του ηταν εμφανης η προσπαθεια που κατεβαλλε για να παρακολουθησει τον συνομιλητη του. 'Ναι μεν κανεις δεν μπορει να επεμβει οπως ανεφερες στην πορεια κι εξελιξη μιας ρατσας, ομως με καποιο τροπο ταυτοχρονα επηρεαζει την υπαρξη η ολικη εξαφανιση της. Πως γινεται αυτο' ?
                    ===============================
-'Θα σου δωσω ενα παραδειγμα, θα καταλαβεις τι εννοω' απαντησε ο γερος. 'Πριν χιλιαδες χρονια υπηρχε ενας πλανητης ονοματι Σουνταζ, σ' ενα αλλο μακρινο τεταρτημοριο του γαλαξια, που τον κατοικουσε μια πρωτογονη φυλη που ακουγε στο ονομα Σκροντ. Τουλαχιστον σαν πρωτογονη ξεκινησε αλλα η εξελιξη ηταν εντελως διαφορετικη. Οι καιρικες συνθηκες που επικρατουσαν στον Σουνταζ ηταν απο υπερβολικα δυσχερεις για τους κατοικους του μεχρι σχεδον εχθρικες, πραγμα που αυτοματα καθιστουσε αποκλειστικο μελημα για τους Σκροντ το πως θα επιβιωναν απλα ριχνοντας ολο τους το βαρος σ' αυτο το σκοπο. Ετσι, μ' αυτους τους ρυθμους και με συγκεκριμενες προτεραιοτητες, η εξελιξη του πολιτισμου τους οχι μονο θα καθυστερουσε χαρακτηριστικα αλλα υπηρχαν σοβαρα σημαδια κι ενδειξεις πως ισως να μην τα καταφερναν εχοντας ν' αντιπαλεψουν τοσο αντιξοες συνθηκες. Εκει, σ' αυτο το σημειο επαιξαν το ρολο τους δυο απο τις ομαδες που υπαρχουν, οι Μελετητες και οι Αποκαλυπτικοι και ολο το σκηνικο αλλαξε αρδην προς οφελος των Σκροντ'.
                           ================================
-'Δηλαδη' ? ρωτησε ο ξενος με γνησια απορια κι αυθεντικη φιλομαθεια.
-'Οι Μελετητες εκαναν αυτο που λεει τ' ονομα τους, δηλαδη μελετησαν ολα τα συστατικα του Σουνταζ ψαχνοντας να βρουν τι θα ηταν αυτο που θα μπορουσε να βοηθησει τους Σκροντ οχι μονο να εξασφαλισουν την επιβιωση τους σαν ρατσα αλλα ν' απεγκλωβιστουν απ' αυτην την καθημερινη προσπαθεια και την αεναη ενασχοληση τους και να ξεκινησουν να εξελισσονται. 
Ανακαλυψαν λοιπον το κρογ, ενα συστατικο που υπηρχε αφθονο πανω στην επιφανεια του Σουνταζ και το οποιο ειχε μια μοναδικη ιδιοτητα. Αν καιγοταν σε μαζικες ποσοτητες μετατρεποταν σ' ενα αεριο που οχι μονο δεν ηταν επιβλαβες για τους κατοικους του αλλα διατηρωντας εξαιρετικα υψηλες θερμοκρασιες αντισταθμιζε τις απανθρωπες καιρικες συνθηκες του Σουνταζ δημιουργωντας μια απιστευτα γλυκια και ιδανικη ατμοσφαιρα. Το μονο που ειχαν να κανουν για να συνεβαιναν ολα αυτα ηταν να τους γνωστοποιηθει η υπαρξη της φωτιας και οι ιδιοτητες του κρογ οταν καιγοταν'.
                      ==========================
-'Λοιπον' ? εκανε ο ξενος. 'Φανταζομαι πως το εμαθαν με καποιο τροπο'.
-'Αυτο ηταν δουλεια των Αποκαλυπτικων' συνεχισε ο γερος. 'Με τις γνωσεις και τις δυνατοτητες τους δεν ηταν καθολου δυσκολο να περασουν σαν ανωτερα οντα για τους Σκροντ, θεοι στα ματια τους, και παρεμειναν μαζι τους για οσο χρονικο διαστημα ηταν απαραιτητο για να τους διδαξουν οτι ηταν απαιτουμενο. Ετσι, με μια μικρη εξωθεν βοηθεια, πολυ συντομα η ζωη των Σκροντ αλλαξε ριζικα. Εχοντας τις καταλληλες πια συνθηκες διαβιωσης ασχοληθηκαν με την σταδιακη εξελιξη του πολιτισμου τους εχοντας παραλληλα την διακριτικη βοηθεια των Αποκαλυπτικων. Οταν οι τελευταιοι εφυγαν, οπως ακριβως εμφανιστηκαν, σαν θεοι απο το πουθενα, ολα ειχαν παρει το δρομο τους. Η περιπτωση των Σκροντ, καταγραφηκε, καταχωρηθηκε στην Αεναη Καταγραφη κι αρχειοθετηθηκε απο τους Αρχειοθετες. Επρεπε να περασουν αρκετες χιλιαδες χρονια για να εμφανιστει και παλι στο προσκηνιο το ζητημα των Σκροντ, δυστυχως αυτη την φορα με ασχημο τροπο'.
                           ==========================
Ο ξενος δεν διεκοψε καθολου παρασυρμενος απο την αφηγηση του γερου.
-'Οι Σκροντ εξελιχθηκαν σε μια αγρια και πολεμοχαρη ρατσα κι αυτο αποδειχτηκε απο το πρωτο κιολας διαστημικο ταξιδι που επιχειρησαν σ' εναν κοντινο τους δορυφορο. Εξαφανισαν καθε ιχνος ζωης στην προσπαθεια τους να επιβληθουν για να σφετεριστουν το αποθεμα του κρογ που χρειαζονταν κι αφου ερημωσαν κυριολεκτικα τον δορυφορο εστησαν εκει νεες βασεις γι ακομα μεγαλυτερα και μακρινα ταξιδια σε αλλους πλανητες παντα με τον ιδιο στοχο. Για τους Εκτελεστες ηταν μια απλη κινηση για να εξαφανισουν τους Σκροντ και μαζι τα σχεδια τους αλλα οπως σου ειπα κανεις δεν μπορει να επεμβει περαν ενος σημειου στην υπαρξη μιας φυλης. Απο την στιγμη που κατι τετοιο απαγορευοταν να συμβει επρεπε να βρεθει αλλος τροπος για να σταματηθουν. Ενας τροπος συμβατος με τις αρχικες συμφωνιες που ειχαν συναψει οι ομαδες. Ετσι οι Μελετητες γι αλλη μια φορα εκπονησαν σχεδιο το οποιο ανατεθηκε στους Εκτελεστες να φερουν σε περας'.
                  =================================
-'Αλλοιωσαν τα στοιχεια των Σκροντ για τις θεσεις των πλανητων που σκοπευαν να ταξιδεψουν με αποτελεσμα να κινουνται σε λαθος κατευθυνση. Απογοητευμενοι που δεν βρηκαν τροπο να φτασουν στον επομενο πλανητη επεστρεψαν πισω στον δορυφορο και αφου εξαντησαν ολα τ' αποθεματα του κρογ υπαναχωρησαν πισω στον Σουνταζ. Εκει, σε μια απιστευτη εμφυλια διαμαχη που ξεσπασε για την αποκτηση των τελευταιων αποθεματων κρογ που ειχαν απομενει αυτοεξοντωθηκαν. Οι λιγοι εναπομειναντες γυρισαν πισω, εκει απ' οπου τους ειχαν καποτε αναλαβει οι Εκτελεστες. Συνεχισαν να παλευουν για επιβιωση μ' ελαχιστα εφοδια πια και διχως εξωθεν βοηθεια νικηθηκαν απο τον πλανητη κι εξαφανιστηκαν τελειως. Ετσι, διχως ουσιαστικη παρεμβαση, οι ομαδες αποκατεστησαν τις ισορροπιες και παλι. Δεν ηταν αυτες που εφεραν στον αφανισμο τους Σκροντ, ηταν οι ιδιοι που οδηγηθηκαν εκει απο την απληστια τους. 
Οπως καταλαβαινεις δυστυχως ο μητρικος σου πλανητης, η Γη που τοσο αγαπας, εχει ξεκινησει να βιωνει διχως να το ξερει το δευτερο σκελος που εζησαν καποτε και οι Σκροντ'.    
       

  ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ





                       ΚΕΦΑΛΑΙΟ 111







Κοιταξε τριγυρω του ξανα και ξανα. Οι αισθησεις του εμοιαζαν ανημπορες να βοηθησουν στην μεταφραση οσων βιωνε εκεινη τη στιγμη. Αυτο που ζουσε δεν ειχε προηγουμενο, ηταν περα απο καθε φαντασια, ξεπερνουσε κατα πολυ ακομα και τα δικα του υψηλα δεδομενα. Προσπαθησε να δει πισω απο το σκοταδι που καλυπτε τα παντα τριγυρω μα συντομα διαπιστωσε πως ηταν μια ματαιη αποπειρα. Ειδε διπλα του τον γερο να τον παρατηρει εξονυχιστικα περιμενοντας καποιο σχολιο που ποτε δεν καταφερε να βρει τον δρομο του εξω απο τα χειλη του ξενου. Για την κατασταση που ειχε περιελθει ηταν απολυτα νηφαλιος και ψυχραιμος αλλα μια σπιθα λογικης, καπου στον κυκεωνα του μυαλου του, τον πληροφορησε ταπεινα και διακριτικα πως δεν θα μπορουσε να ηταν διαφορετικα αφου προφανως ο ιδιος ηταν υπεθυνος για οτι συνεβαινε εκεινη την απιστευτη στιγμη. Δεν υπηρχε τροπος να το αντιληφθει η να το πιστοποιησει μα καταλαβαινε πως βρισκοταν σε κινηση. Οχι ο ιδιος ουτε ο γερος, αλλα αυτο πανω στο οποιο βρισκονταν και που συνηγορουσε κι αυτο στο εξωπραγματικο σκηνικο.
                    ==============================
-'Αυτο ειναι παρανοικο' μουρμουρισε κι εξεπλαγην και ο ιδιος με την πρωτη αντιδραση του. 'Αν αυτο που συμβαινει τωρα ειναι πραγματικοτητα θα επρεπε ηδη να ειχα πεθανει αν οχι απο το ψυχος σιγουρα απο την ελλειψη οξυγονου. Ομως ουτε κρυο νοιωθω, αναπνεω, αγνωστο πως, κανονικα, μιλαω και μπορω ν' ακουσω την φωνη μου. Αν οτι γνωριζω λοιπον δεν ειναι παντελως λανθασμενο τοτε η μονη αλλη εξηγηση που υπαρχει ειναι πως ολο ετουτο δεν μπορει να ειναι αληθεια μα καποια εικονικη πραγματικοτητα στην οποια ειμαι βυθισμενος'.
-'Υπαρχει και μια αλλη εκδοχη' ειπε ο γερος 'μια εκδοχη για την οποια θα ηταν αδυνατον ποτε να εισαι γνωστης αφου απαιτει συγκεκριμενες προυποθεσεις για να υλοποιηθει. Αυτο που μπορω να σε διαβεβαιωσω ειναι πως οντως ζεις μια πραγματικοτητα που κατω απο αλλες συνθηκες θα ηταν αδυνατη. Και ειναι απογοητευτικα ορατα τα ψηγματα της ανθρωπινης υποστασης σου απο τα σχολια που μολις εκανες'.
Ο ξενος γυρισε και τον κοιταξε εκπληκτος.
                  =================================
-'Κοιτα τριγυρω σου' ειπε 'κοιτα που βρισκεσαι. Εκει που ποτε κανεις αλλος δεν εχει βρεθει πριν, σχεδον στην καρδια του συμπαντος, με την μοναδικη δυνατοτητα ν' ατενιζεις την θαυμαστη τελειοτητα του, κι ομως, αντι να σε συνεπαρει το εκπληκτικο αυτο θεαμα, αντι να παρασυρθεις απο το μεγαλειο και την λαμπροτητα του, αντι ν' αφησεις τον εαυτο σου να συγχωνευτει με την αφθαστη ομορφια του, σκεφτεσαι ακομα με τις θνητες κι ανθρωπινες επιταγες αναρωτουμενος πως μπορεις κι ανταπεξερχεσαι σε συνθηκες που θα ηταν μοιραιες για οποινδηποτε αλλον. Ανησυχεις γιατι δεν κρυωνεις, πως αναπνεεις, πως μεταδιδεται η φωνη σου στο κενο διχως την υπαρξη αερα λησμονωντας πως μπορει σωματικα να μην διαφερεις απο τους υπολοιπους της ρατσας σου, ομως εχεις κατι που κανεις αλλος δεν κατειχε πριν απο σενα. Και ξερεις πως μιλαω για το σκηπτρο του Μετγκον, γιατι αυτο ειναι υπευθυνο για την παρουσια σου εδω, υπευθυνο για την επιβιωση σου σ' εναν ξενο για σενα χωρο και ισως γινει υπευθυνο για πολλα αλλα θαυμαστα αν το επιθυμησεις πραγματικα'.
                    =================================
-'Ειναι απιστευτο' κατορθωσε να ψελλισει ο ξενος 'πραγματικα απιστευτο'.
-'Αντιλαμβανομαι πως ακριβως νοιωθεις' απαντησε ο γερος. 'Την μια στιγμη στο βασιλειο του Κρελλ, στη Γη, στον χρονο που υπαρχει η αγαπημενη σου και την αμεσως επομενη πανω σ' εναν κινουμενο αστεροειδη καπου στο συμπαν. Ναι, σωστα το ενοιωσες πως βρισκομαστε σε κινηση αφου το σωμα πανω στο οποιο βρισκομαστε κινειται με ταχυτητες περαν των αριθμων που ποτε θα πιστευες μα δεν υπαρχει τιποτα για να φοβασαι η να σε τρομαζει. Στο ειχα πει, οπως ακριβως βιωσες την προσωπικη σου επιλογη στο θεμα της Αιναρ ετσι ακριβως θα επρεπε ν' αντιληφθεις και την προταση που συμφωνησες τουλαχιστον ν' ακουσεις. Ετοιμασε τον εαυτο σου λοιπον για καταστασεις περα απο την καθε οργιαζουσα φαντασια σου, αδιαφορησε για την φυση σου, παραβλεψε τα ορια σ' αυτα που νομιζεις οτι γνωριζεις και ασε το σκηπτρο να σε οδηγησει σε μονοπατια που θα ειναι πρωτογνωρα για σενα'.
Ο γερος σταματησε την ομιλια του περιμενοντας την αντιδραση του ξενου σε οσα ειχε ακουσει.
                  ==================================
-'Στ' αληθεια περιμενεις ν' αποδεχτω κατι τετοιο μεσα στο δικο σου χρονικο περιθωριο' ? ρωτησε με εντονο υφος ο ξενος. 'Να σου θυμισω πως ωρες πριν βρισκομουνα σε μια κωμοπολη πανω στη Γη, περιστοιχισμενος απο πραγματικους ανθρωπους και συνθηκες προσπαθωντας να ολοκληρωσω κατι που ειχα ξεκινησει εδω και χιλιαδες χρονια. Και ξαφνικα πρεπει ν' αφομοιωσω, ν' αποδεχτω και να κατανοησω τεμνομενα συμπαντα, ταξιδι αστραπη πισω στον χρονο και τωρα αυτο ? Ναι, θα μπορουσε να ειναι κατι συνηθισμενο , ισως καθημερινης ρουτινας για καποιον σαν κι εσενα αλλα για μενα παραειναι πολλα. Αποδεξου λοιπον τον χρονο προσαρμογης που χρειαζομαι γιατι κανεις δεν με προειδοποιησε ποτε για κατι τετοιο, κανεις δεν με προετοιμασε για ολα αυτα και θα επρεπε να εισαι απλα ικανοποιημενος που αυτη η συνομιλια διεξαγεται ακομα εχοντας και τους δυο μας σε πληρη διανοητικη διαυγεια. Σε σενα απομενει πια να επιλεξεις τον τροπο που θα συνεχισουμε απο δω και περα μολονοτι αδυνατω να διανοηθω την τελικη καταληξη ολων αυτων'. 
                            ============================
Ο γερος παρεμεινε για λιγο σιωπηλος συλλογιζομενος ολα οσα ειχε μολις ακουσει. Ειχε φτασει τοσο κοντα στον αντικειμενικο του σκοπο, ειχε παρασυρθει τοσο πολυ απο τον ενθουσιασμο του που θεωρησε δεδομενο πως ο ξενος μπορουσε να παρακολουθησει τις κοσμογονικες αυτες εξελιξεις με μια ευχερεια και ανεση σαν την δικη του. Αν ηθελε να εχει αισιο αποτελεσμα ολη αυτη η προσπαθεια επρεπε να διαφοροποιησει τον τροπο με τον οποιο χειριζοταν τα πραγματα. Ο κινδυνος στο τελος να βρεθει απεναντι σε μια αρνητικη απαντηση εξακολουθουσε να κατεχει ενα μεγαλο ποσοστο και αν συνεχιζε ετσι απλα θ' αυξανε αυτο το ποσοστο και τα παντα θα ειχαν συμβει για το τιποτα. Κοιταξε τον συνομιλητη του και προσπαθησε να βυθιστει στα μυχια σημεια του μυαλου του ψαχνοντας να εντοπισει τον καταλληλοτερο τροπο προσεγγισης. Η αληθεια ηταν πως για ολα οσα ειχε βιωσει οντως διανοητικα εστεκε περιφημα και θα ηταν ανοητο εκ μερους του να πιεσει καταστασεις και γεγονοτα ριψοκινδυνευοντας αυτην την διαυγεια. Επελεξε να συνεχισει εντελως διαφορετικα, πιο ηπια, πιο προσιτα. 
                        ===============================
-'Αυτο ειναι το συμπαν' ξεκινησε ο γερος 'και οι γνωσεις σου γι αυτο ειναι ελαχιστες αν οχι μηδενικες. Αν συνυπολογισουμε πως περισσοτερες απο τις μισες απ' αυτες τις λιγοστες γνωσεις ειναι λαθος ουσιαστικα δεν γνωριζεις τιποτα γι αυτο. Ομως δεν ειμαστε εδω για να σου κανω μαθημα πανω στο συμπαν ουτε να σου αποσαφηνισω τα λαθη που πιστευεις γι αυτο. Θα σου ειναι πολυ πιο ευκολο να θεωρησεις πως δεν ξερεις τιποτα, πως το συγκεκριμενο θεμα ειναι κενο αποψεων η θεωριων γιατι θα μπορεσεις ν' αφομοιωσεις οτι ακουσεις. Κι αυτα που θ' ακουσεις ειναι ψηγματα μπροστα σ' αυτα που μπορεις να μαθεις μα οπως σου ειπα ο σκοπος μας δεν ειναι να εμπλουτιστουν οι γνωσεις σου αλλα να συνειδητοποιησεις καποια πραγματα που θα σε διευκολυνουν να παρεις την αποφαση σου. Θα σου γνωστοποιηθουν μονο τ' απαραιτητα, για ολα τ' αλλα η επιλογη εξακολουθει να παραμενει δικη σου. Ακου προσεκτικα και διεκοπτε καθε φορα που εχεις αποριες η ερωτηματικα αν και θα προσπαθησω να ειμαι οσο το δυνατον πιο σαφης στα λεγομενα μου'. 
                           ==============================
-'Το συμπαν δεν ειναι ενας ερημος, σκοτεινος κι ακατοικητος τοπος. Μαθε πως βριθει ζωης αλλα λογω του αχανεστατου μεγεθους του εμφανιζει τεραστια κενα αναμεσα στα σημεια που βρισκεται κι εξελισσεται αυτη η ζωη με αποτελεσμα πολιτισμοι πρωτογονης και περιορισμενης αναπτυξης να θεωρουν πως ειναι οι μοναδικοι κατοικοι του. Κατι τετοιο ισχυει και για τη Γη δεδομενου πως ειναι απο τους πλανητες στην χαμηλοτερη διαβαθμιση οσον αφορα την προοδο στην εξερευνηση του διαστηματος. Υπαρχουν αμετρητοι αλλοι κατοικημενοι πλανητες διασκορπισμενοι στα περατα του συμπαντος και η πλειοψηφια αυτων ποτε δεν ελαβε γνωση για την υπαρξη των υπολοιπων. Αρκετοι ομως απ' αυτους οχι μονο κατορθωσαν να ταξιδεψουν σε αλλους πλανητες αλλα εγιναν γνωστες των πολιτισμων τους σε τετοιο βαθμο που αντεγραψαν κι εξελιξαν τον δικο τους η βοηθησαν πρωτογονους αλλους με τις δικες τους γνωσεις. Δυστυχως για τους κατοικους της Γης σχεδον τιποτα απ' αυτα δεν ισχυσε με αποτελεσμα οχι μονο να μεινουν εντελως απομονωμενοι αλλα το γεγονος αυτο καθ' αυτο να τους στοιχισει και την ιδια τους την υπαρξη'. 
                        ===============================
-'Δεν καταλαβαινω γιατι το λες αυτο' απαντησε ο ξενος κουνωντας απορημενος το κεφαλι του.
'Επειδη δεν ειχαν την προοδο οπως ενδεχομενως αλλοι πολιτισμοι στην εξερευνηση και την επικοινωνια δεν σημαινει αυτοματα πως δεν θα μπορεσουν να εξακολουθησουν να υπαρχουν. Σιγουρα κινουνται σε πολυ αργους ρυθμους μα αυτο δεν ειναι κατι που μπορει να τους στοιχισει σε μεγεθος επιβιωσης. Ηδη γινονται σημαντικα βηματα προοδου σ' αυτον το τομεα και πιστευω πως ειναι ζητημα χρονου μεχρι να δημιουργηθει μια σταθερη βαση αναπτυξης'.
Ο γερος εγειρε για λιγο πανω στο μπαστουνι του και παρεμεινε ακινητος σαν να σκεφτοταν με ποιον τροπο θα ξεκιναγε να πει αυτο που θα επρεπε να λεχθει. Πηρε μια βαθια ανασα, αφησε το βλεμμα του να περιπλανηθει στο χαος και στραφηκε προς τον ξενο.
-'Δεν υπαρχει ευκολος τροπος να πεις καποια πραγματα' αποφανθηκε στο τελος. 'Μα ακομα πιο δυσκολο ειναι ν' αποδεχτεις αυτα που θ' ακουσεις' συμπληρωσε ενω φωνη του σκληρυνε.
'Συντομα η Γη οπως την ξερεις θα παψει να υφισταται'.
                          ==============================
-'Τι εννοεις' ? ρωτησε εκπληκτος ο ξενος ενω ταυτοχρονα η ματια του περιπλανηθηκε απεγνωσμενα στο χαος προσπαθωντας να διακρινει τον μητρικο του πλανητη και να σιγουρευτει πως ολα ηταν ενταξει και τιποτα δεν ειχε αλλαξει. Ηταν μια ασκοπη κι ανουσια πραξη αφου γνωριζε πως ουτε καν ηξερε προς τα που επεφτε η Γη, ποσο μαλλον να μπορουσε να την διακρινει απο κει. Ομως η κινηση ηταν ακουσια πηγαζουσα απο καποιο ενστικτο ανησυχιας και οχι μια εντολη που ειχε δωσει συγκροτημενα ο εγκεφαλος του. 
-'Η Γη σαν πλανητης δεν θα παθει τιποτα' απαντησε ο γερος 'οπως και ολες οι μορφες ζωης που βρισκονται πανω της. Αυτο που θα εξαλειφθει δια παντος ειναι η ανθρωπινη φυλη'.
Ηξερε πως αυτο που ενοιωσε ηταν αδυνατον, δεν υπηρχε περιπτωση να συμβει μα ηταν σιγουρος πως με καποιο αδιανοητο τροπο το σκοταδι ειχε γινει ακομα πιο εντονο, πιο πυκνο.
Μια βαρια σκια γαντζωθηκε στην ψυχη του κι αρχισε να εξαπλωνεται.
-'Τι θελεις να πεις' ? ρωτησε και η φωνη του ακουστηκε στο κενο βραχνη.  

   ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ






                      ΚΕΦΑΛΑΙΟ 110








-'Παρτο, ειναι δικο σου' εκανε το φιδι παρακολουθωντας τις κινησεις του ξενου.
-'Το σκηπτρο του Μετγκον' εκανε απευθυνομενος στον εαυτο του περισσοτερο παρα στον συνομιλητη του ο ξενος. 'Αν επιτρεπεται, γιατι λεγεται σκηπτρο του Μετγκον' ?
Ηταν η δευτερη φορα σε τοσο συντομο χρονικο διαστημα που ο ξενος θα επαιρνε ορκο πως το φιδι μολις ειχε αποκτησει ξανα ενα μειδιαμα που του επεφερε μια ανατριχιλα που εξαφανιστηκε τοσο γρηγορα οσο ειχε εμφανιστει.
-'Πηρε τ' ονομα του πρωτου κατοχου του' απαντησε το φιδι. 'Βεβαια καποιες φορες αυτο δεν ειναι παντα τιτλος τιμης, κι αυτη ειναι μια απ' αυτες τις φορες'.
-'Δεν καταλαβαινω' απαντησε ο ξενος μην εχοντας ακομα κανει ουτε ενα βημα προς το σκαλοπατι που βρισκοταν το σκηπτρο.
-'Να σου εξηγησω' ειπε το ερπετο. 'Εξ' αλλου χρησιμο θα ηταν να το γνωριζεις' συμπληρωσε κι εκεινη η ανατριχιλα επεστρεψε, λιγο πιο εντονη αυτη τη φορα, ξανα. 
                 ============================
-'Ο Μετγκον ηταν ο πρωτος θνητος που του εγινε η τιμη ν' αποκτησει το σκηπτρο και κατ' επεκταση ολες τις δυναμεις που εφερε. Ενω ολα ηταν ενταξει στην αρχη και η συμφωνια αναμεσα στα δυο μερη εξακολουθουσε να τηρειται, καποια στιγμη, γι αγνωστους λογους, ο Μετγκον σταματησε να τηρει το δικο του μερος. Αρχισε να χρησιμοποιει το σκηπτρο για δικο του οφελος και τυφλωμενος απο την αλαζονεια του πιστεψε πως το σκηπτρο υπηρχε μονο για να τον υπηρετει και να του ικανοποιει καθε φιλοδοξια. Κατι τετοιο δεν θα μπορουσε ποτε να συμβει και ο Μετγκον το διαπιστωσε με τον πλεον ασχημο και οδυνηρο τροπο. Με δυο λογια, το σκηπτρο ειναι ακομα εδω μα δεν μπορω να υποστηριξω το ιδιο και για τον σφερετιστη του που πηρε το πιο πικρο και μη αναστρεψιμο μαθημα της ζωης του. Ετσι το σκηπτρο πηρε τ' ονομα του για να υπενθυμιζει στον οιονδηποτε μελλοντικο φιλοδοξο Μετγκον τι ακριβως θα συμβει αν δεν τηρησει την συμφωνια που αποδεχεται. Μετγκον θα βρεθουν πολλοι, το σκηπτρο ομως ειναι μονο ενα κι αυτη τη στιγμη ειναι δικο σου'. 
                =================================
-'Ομως εμεις δεν εχουμε κανει καποια συμφωνια που ν' αφορα το σκηπτρο' ειπε ο ξενος νοιωθωντας ακομα πιο αβολα οσο η ματια του εστιαζε στο αντικειμενο.
-'Φυσικα' απαντησε το φιδι 'δεν ειναι ακομα η ωρα'.
Καταλαβε πως δεν θα εβρισκε ακρη ετσι. Για καθε μια απορια που λυνοταν δυο ερωτηματικα περισσοτερα αναβλυζαν. Στο σημειο που ειχε φτασει δεν υπηρχε δρομος γυρισμου, οσο και να καθυστερουσε ηξερε πως δεν μπορουσε ν' αποφυγει τ' αναποφευκτο. Το σκηπτρο ηταν εκει, πανω στο σκαλοπατι και τον περιμενε υπομονετικα. Βαδισε με σιγουρο βημα, εσκυψε απο πανω του και το περιεργαστηκε. Ηταν οτι πιο απλο ειχε δει ποτε στην ζωη του. Ενα σκηπτρο απο αγνωστο στον ιδιο υλικο, σχεδον ημιδιαφανο, διχως σχεδια, γραμματα η αλλου ειδους χαρακτηριστικα. Απλωσε το χερι του, το πηρε και το εσφιξε στην παλαμη του.
Οτι και να περιμενε να συμβει δεν εγινε. Για λιγα δευτερολεπτα τιποτα δεν εμοιαζε ν' αλλαζει, τιποτα απολυτως δεν ειχε συμβει. Αμεσως μετα συνεβησαν ολα.
                       ===========================
Η εσωτερικη του ενοραση ανιχνευσε δωδεκα μικρες, αχνες λαμψεις που εμοιαζαν σταδιακα ν' αποκτουν οντοτητα κι υποσταση διχως την δικη του βουληση. Μεγαλωσαν αρκετα, οσο χρειαζοταν για να μετατραπουν σ' ευαναγνωστες λεξεις και παραταχθηκαν με τετοιο τροπο που πλεον σχηματιζαν μια ολοκληρη φραση. Μια φραση που ο ξενος οχι μονο μπορουσε να διαβασει αλλα και να καταλαβει. Τωρα πια ηξερε, τωρα πια γνωριζε. Το σκηπτρο ηταν ο θησαυρος που εψαχνε, το σκηπτρο ηταν το μεσο που χαρη σ' αυτο θα μπορουσε να επιστρεψει στον χρονο της δικης του Αιναρ και να την αποκτησει. Ολα ηταν απιστευτα ξεκαθαρα, ολα εμοιαζαν αφυσικα πανευκολα. Ηταν αυτο για το οποιο ειχε μοχθησει τοσο πολυ, ηταν αυτο για το οποιο ειχε συναψει μια συμφωνια που αλλος θνητος δεν θ' αποδεχοταν καν σαν σκεψη. Ενα αισθημα δικαιωσης ενοιωσε να τον πλημμυριζει, μια απεραντη ικανοποιηση κατεκλυε και το τελευταιο μοριο του κορμιου του. Ειχε πετυχει, μετα απο τοσα που ειχε περασει, ειχε πια πετυχει.
Στραφηκε προς το φιδι που συνεχιζε να τον παρακολουθει απ' τον αμβωνα.
                   ===============================
-'Αυτο ειναι ο θησαυρος που εψαχνα, αυτο αναζητουσα ν' αποκτησω ολα αυτα τα χρονια'.
-'Βλεπεις εμεις κρατησαμε το δικο μας μερος της συμφωνιας' αποκριθηκε το φιδι 'ειναι ωρα να κρατησεις κι εσυ το δικο σου' προσθεσε με το βλεμμα εστιασμενο στον παραληρουντα ξενο.
-'Ναι, ολα θα γινουν οπως ειχαν λεχθει τοτε' απαντησε ο ξενος ενω το χερι του ειχε σφιχτει με τετοιο τροπο γυρω απο το σκηπτρο σαν να φοβοταν μην το χασει.
-'Σου υπενθυμιζω πως το σκηπτρο του Μετγκον εχει απειρες δυνατοτητες κι απιστευτες ιδιοτητες' ειπε το φιδι. 'Ομως αν επιλεξεις την επιστροφη σου στην Αιναρ πρεπει να ξερεις πως το σκηπτρο θα σε βοηθησει μονο σ' αυτο. Μολις επιτευχθει ο στοχος σου το σκηπτρο θα σου ειναι παντελως αχρηστο. Θα το εχεις υπο την κατοχη σου αλλα δεν προκειται να σε βοηθησει σε οτιδηποτε αλλο πλην του συγκεκριμενου σκοπου. Μην διανοηθεις ποτε να ζητησεις περισσοτερα, ακομα και το παραμικρο. Σου θυμιζω εδω γιατι λεγεται σκηπτρο του Μετγκον' συμπληρωσε το ερπετο 'και τι θα συμβει αν το πραξεις'.
                    ==============================
-'Καταλαβα' απαντησε ο ξενος ριχνοντας αλλη μια ματια στο σκηπτρο. 'Πες μου την προταση σου, εχω δεσμευτει να την ακουσω και θα κρατησω το λογο μου'.
-'Ο δικος μου ρολος τελειωνει εδω' απαντησε το φιδι κι αναδιπλωθηκε και παλι στον αμβωνα.
'Πηρα πισω τον κυβο και σου παρεδωσα το σκηπτρο. Η προταση θα σου αποκαλυφθει εξω απο δω, μακρια, και οχι απο μενα. Μπορεις να επιστρεψεις στην επιφανεια τωρα'.
Ο ξενος καταλαβε πως το τελευταιο αυτο κομματι ηταν αρμοδιοτητα του γερου. Εριξε μια υστατη ματια τριγυρω ξεροντας πως δεν θα επεστρεφε ποτε πια σ' αυτο το μερος, αποτυπωσε σε καποιο σημειο του μυαλου του την αποκοσμη υπαρξη του ομιλουντος ερπετου και στραφηκε προς τον δρομο της επιστροφης. Μολονοτι το σκηπτρο ουδενα ρολο επαιζε σ' αυτο του φανηκε πως η αναβαση στην επιφανεια ηταν πολυ πιο ευκολη απο την καθοδο.
Βγηκε εξω και το φως του ηλιου τον τυλιξε στην θερμη του αμεσως. Εψαξε για την φιγουρα του γερου και ειδε πως βρισκοταν ακομα στο σημειο που τον ειχε αφησει. 
                           =========================
-'Το σκηπτρο του Μετγκον' εκανε ο γερος μολις τον ειδε. 'Τελικα το απεκτησες'.
-'Ναι, οντως, μ' απ' οτι καταλαβαινω υπαρχει ακομα μια διαδικασια που αφορα ετουτο εδω' κι εδειξε το σκηπτρο 'κι εμενα'.
-'Ετσι ειναι. Ολα πρεπει να γινουν σωστα, με την πρεπουσα διαδικασια. Εισαι ετοιμος' ?
-'Νοιωθω ετοιμος μα αυτο απομενει ν' αποδειχτει' απαντησε ο ξενος'.
-'Ωραια, τοτε ειμαστε ετοιμοι να ξεκινησουμε. Κατ' αρχας θα επιστρεψουμε πισω, στον χρονο της Αιναρ, για να θυμηθεις πως ειναι ακριβως τα πραγματα, πως τα εχεις αφησει. Μην φοβασαι, κανεις δεν θα μπορει να μας δει, δεν θα γινουμε αντιληπτοι απο κανεναν, θα υπαρξουμε εκει σαν δυο αορατες σκιες. Εμπρος λοιπον, πηγαινε μας'.
-'Πως θα κανω κατι τετοιο' ? απορησε ο ξενος.
Ο γερος του εκανε ενα νευμα δειχνοντας του το σκηπτρο.
-'Δεν εχεις παρα να του το ζητησεις' ειπε.
                     ===============================
Δεν χρειαστηκε κατι περισσοτερο απο το να το σκεφτει. Η επιθυμια του, η θεληση του για να βρεθει πισω στο χρονο ηταν αρκετη για το σκηπτρο. Η χρονικη διαρκεια ανοιγοκλεισιματος των ματιων του μπορει να ηταν απειροελαχιστη, ομως εφθανε και με το παραπανω για να διαπιστωσει πως ειχε μεταφερθει μαζι με τον γερο εκει που ζητουσε η καρδια του.
Το Κρελλ ηταν οπως ακριβως το θυμοταν, οπως το ειχε αφησει. Επικρατουσε σουσουρο στην πολη, ολοι ετρεχαν αναστατωμενοι προσπαθωντας ο καθενας να κανει οτι του αναλογουσε συνεισφεροντας με τον τροπο του στα επερχομενα γενεθλια του βασιλια Ντζεντιμ. Καπου εκει βρισκοταν κι αυτος, υψηλος απεσταλμενος του βασιλια Ναζιτ, πατερα του και ηγεμονα του Καντιθ μαζι με τον πιστο υπηρετη του Φεχαρ και την ακολουθια τους, αναμεσα στους τοσους αλλους επιφανεις επισκεπτες που παρευρισκονταν για τον ιδιο μ' εκεινον λογο εκει.
Σηκωσε τα ματια του ψηλα, στο μπαλκονι του παλατιου και μολονοτι ηξερε τι θα εβλεπε ενοιωσε την ανασα του να κοβεται κι ενα ριγος να τον διαπερνα παντου.
                           ============================
Τιποτα δεν ειχε αλλαξει. Εστεκε εκει, ατενιζοντας κατι στο βαθος του οριζοντα, αδιαφορη για οτι συνεβαινε αρκετα μετρα κατω της, στους δρομους της πολης. Τα ματια της δυο καταπρασινες οασεις μεσα σε στειρα και ανυδρη ερημο, τα μαλλια της μαυρος εβενος με τις μπουκλες να σφιχταγκαλιαζονται κατω απο το απαλο χαδι του ηλιου, τα χειλη της μια φωτια που εφθανε μεχρι τα μυχια της ψυχης καιγοντας τα παντα στο διαβα της. Θυμηθηκε το αρωμα της, πως μοσχοβολουσε σαν την πρωινη δροσια που καθεται ναζιαρικα πανω στ' ανθη του πιο μυρωδατου λουλουδιου και την αφη απο το μεταξενιο δερμα της που του ξυπνουσε πρωτογνωρες αισθησεις κι ενοιωσε πως οι δυναμεις του τον εγκατελειπαν. Η παρουσια του γερου ηταν αρκετη για να τον επαναφερει και ν' ανακτησει την ψυχραιμια του.
-'Αυτην τη στιγμη την εχω ονειρευτει τοσες φορες' ψιθυρισε 'που σχεδον εφτασα στο σημειο να πιστεψω μερικες φορες πως ισως να ηταν ενα ονειρο μονο'.
-'Σε καταλαβαινω' ειπε ο γερος και για πρωτη φορα ο ξενος ενοιωσε πως ηταν ειλικρινης.
                                ===========================
-'Δεν καταλαβαινω γιατι επιστρεψαμε εδω' ειπε ο ξενος 'που αποσκοπει αυτο' ?
-'Στην απολυτη ισορροπια' απαντησε ο γερος. 'Ο τροπος με τον οποιο θα βιωσεις αμεσως τωρα την εναλλακτικη προταση που εχουμε να σου κανουμε πρεπει να ειναι ακριβως ο ιδιος, κατω απο ομοιες συνθηκες με την επιλογη που εξ' αρχης εχεις στο μυαλο σου. Εχοντας να διαλεξεις αναμεσα σε δυο μονοπατια, το σωστο ειναι να τα γνωριζεις με τον ιδιο τροπο. Ετσι, θα φτασεις στην τελικη σου αποφαση εχοντας πληρη κι ολοκληρωμενη αποψη, χωρις δισταγμους, διλημματα η ανεπαρκεις πληροφοριες. Αυτο' ειπε κανοντας με το χερι μια κινηση καλυπτοντας οση μεγαλυτερη επιφανεια μπορουσε 'το εζησες κατω απο καθε συναισθηματικο πρισμα ενθυμουμενος πιο ζωντανα απο ποτε για ποιο λογο συναψες εκεινη την συμφωνια εξ' αρχης. Τωρα θα σου αποκαλυφθει με τον ιδιο ακριβως τροπο η δικη μας προταση'.
Ο ξενος επεξεργαστηκε για λιγο οσα ειχε ακουσει και μετα στραφηκε προς τον γερο.
-'Δειξε μου' ειπε.   


  
  

   ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ





                        ΚΕΦΑΛΑΙΟ 109









Αλλη μια φορα ο γερος χτυπησε το μπαστουνι του στο εδαφος κι αλλη μια φορα ενα εκτυφλωτικο φως τους τυλιξε. Οταν εσβησε βρισκονταν μπροστα στο κτισμα που λιγα δευτερολεπτα πριν ο ξενος ατενιζε απο ψηλα. Σταθηκε για λιγο ακινητος και το περιεργαστηκε. Εμοιαζε σαν να μην ειχε περασει ουτε μια μερα απο τοτε που ειχε βρεθει ξανα, μπροστα στην εισοδο του, ετοιμος να κανει αυτο που αποδειχτηκε τελικα το μεγαλυτερο βημα στην ζωη του. Αυτο που ειχε αλλαξει ηταν η συναισθηματικη αντιμετωπιση. Ειχε σταθει τοτε απεναντι στην εισοδο πλημμυρισμενος απο τον φοβο του αγνωστου και μονο η θεριεμενη απελπισια του και η πληρης αδιαφορια του για την καταληξη της ιδιας της ζωης του ηταν αυτα που τον ειχαν ωθησει τελικα να παρει την μεγαλη αποφαση και να εισχωρησει στο κτισμα. Τωρα ολα ηταν διαφορετικα.
Ηξερε που πηγαινε, τι θα συναντουσε, πως θα το αντιμετωπιζε. Αυτο που απεμενε να μαθει ηταν που θα τον οδηγουσε αυτη η δευτερη επισκεψη, που θα τον ωφελουσε και πως. Αλλα η απαντηση κρυβοταν στα εγκατα του κτισματος κι αυτος ηταν ακομα απ' εξω. 
                  ==============================
-'Πηγαινε' του ειπε ο γερος 'κι αυτη τη φορα ολα θα ειναι διαφορετικα'.
Ο ξενος γυρισε και τον κοιταξε μα δεν ειπε κουβεντα. Περασε το ανοιγμα του απολυτου τετραγωνου και γι αλλη μια φορα εζησε καταστασεις που ειχε βιωσει ξανα χιλιαδες χρονια πριν.
Η εξωτερικη ζεστη εφτανε μεχρι την εισοδο κι εκει ακριβως κοβοταν αποτομα σαν κατι να την εμποδιζε να συνεχισει στα ενδοτερα. Ριγησε ανεπαισθητα απο την αποτομη αλλαγη της θερμοκρασιας που αγγιζε ξανα τα ορια της ψυχρας. Μαζι με την θερμοτητα διαπιστωσε και παλι πως και το φως σταματουσε κι αυτο στην εισοδο. Επρεπε να επικρατουσε απολυτο σκοταδι μεσα, μα οπως και τοτε, ειχε την ευχερεια να βλεπει λες και το ιδιο το σκοτος παρηγαγε το απαιτουμενο φως που ηταν απαραιτητο για να υπαρχει μια ελαχιστη οπτικη ικανοτητα.
Τα σκαλια ηταν εκει, ακριβως στο ιδιο σημειο, στην μεση του τετραγωνου. Πατουσε αλλιως τωρα, με αλλη αποφασιστικοτητα, με μεγαλυτερη σιγουρια γνωριζοντας την διαδρομη που ειχε μπροστα του. Πηρε μια βαθια ανασα και ξεκινησε την καθοδο.
             ==================================
Οπως και τοτε ο χρονος εμοιαζε να μηδενιζεται, να εξαφανιζεται. Οταν εφτασε στο τελος της σκαλας ηταν αδυνατον να πει με σιγουρια ποση ωρα χρειαστηκε. Οχι πως ηταν κατι που τον απασχολουσε. Αυτο που τον ενοιαζε ηταν να βρεθει στην αρχη του τεραστιου διαδρομου.
Τον διεσχισε και στο τελος του ειδε το μεγαλο, σκοτεινο ανοιγμα που θα τον οδηγουσε εκει που επρεπε. Ολα ηταν οπως τα θυμοταν. Οι δυο συστοιχιες των τριων αγαλματων εκαστη, το ενα το μοναχικο που δεσποζε ακριβως στην κεφαλη, ο αμβωνας που ηταν τοποθετημενος ακριβως μπροστα του, το τεραστιο πετρινο σκαλι ακριβως απο πισω, κενο παρουσιας οπως και τοτε. 
Η μαυρη σκια πανω στον αμβωνα κινηθηκε κι αυτη τη φορα δεν τρομαξε οπως τοτε. Ηξερε ακριβως τι υπηρχε εκει και πλησιασε αφοβα. Η φωνη του ηταν σταθερη και συγκροτημενη.
-'Να που ξαναβρισκομαστε μετα απο τοσον καιρο' ειπε.
Το φιδι ανασηκωσε το κεφαλι του και τα κιτρινοπρασινα ματια του καρφωθηκαν πανω του. Η διχαλωτη γλωσσα του μαστιγωσε τον αερα πριν εξαφανιστει και παλι μεσα στο στομα του.
                 =============================
 Γι αλλη  μια φορα το βλεμμα του ξενου μαγνητιστηκε απο τα υπεροχα, εξωτικα σχεδια που διακοσμουσαν το κορμι του φιδιου. Ειχε σχεδον ξεχασει ποσο ομορφα ηταν και για δευτερη φορα επιασε τον εαυτο του να αιχμαλωτιζεται απο τ' αποκοσμα αυτα σχεδια.
-'Αληθεια ειναι' ειπε το φιδι με συριχτη, σαγηνευτικη φωνη. 'Αλλα ποσο ειρωνικο ακουγεται να μιλαμε εμεις για καιρο, για χρονο' συμπληρωσε.
-'Καποια πραγματα δεν αλλαζουν ποτε τελικα' εκανε ο ξενος.
-'Κι αυτο αληθεια ειναι' απαντησε το φιδι. 'Εφερες τον κυβο' ? ρωτησε.
Αντι απαντησεως ο ξενος χτυπησε ελαφρα το σημειο του κορφου του που ειχε κρυμμενο το πολυτιμο αντικειμενο. Το φιδι αφησε να του ξεφυγει ενα παρατεταμενο συριγμα.
-'Τοτε θα τον ηθελα πισω' ειπε το ερπετο κι αναδιπλωθηκε στον αμβωνα που ηταν κουλουριασμενο. Το βλεμμα του ξενου ακολουθουσε καθε του κινηση.
-'Θα τον εχεις' απαντησε ο ξενος με στεντορια φωνη.
               ============================
Κρατησε για λιγο τον κυβο στα χερια του κι αυτο επεφερε εναν αδιορατο εκνευρισμο στο φιδι.
Ενοιωθε περιεργα. Ειχε συνηθισει την υπαρξη του κυβου τοσον καιρο στην κατοχη του που πολλες φορες ειχε φτασει σε σημειο να τον ταυτιζει με την ιδια του την υπαρξη. Ηξερε πως επρεπε να τον επιστρεψει μα διαπιστωσε πως δεν ηταν ετοιμος για ν' αναπληρωσει το κενο που θα του αφηνε η απουσια του κυβου. Οχι, δεν ηταν το κενο που θα υπηρχε πια στη μερια του στηθους που τον φυλαγε, για το συναισθηματικο κενο που θα βιωνε δεν ηταν ετοιμος. Καταλαβε πως ο εκνευρισμος του φιδιου αυξανε οσο εβλεπε τον κυβο στα χερια του, τοσο κοντα του κι ομως τοσο μακρια. Με μια επιτηδευμενη κινηση τον πεταξε προς το μερος του ερπετου. Ο κυβος κυλησε για λιγο στον αμβωνα και εξαφανιστηκε σχεδον αμεσως μεσα στις κουλουρες του φιδιου. Η συριχτη φωνη του απεκτησε εξαφνα μια εντελως διαφορετικη χροια. 
-'Ο κυβος επεστρεψε και παλι εκει που ανηκει' ειπε κι ο ξενος θα ορκιζοταν πως σχεδον το ειδε να χαμογελαει, αν και κατι τετοιο θα ηταν αδυνατον, ακομα και γι αυτο το συγκεκριμενο ερπετο.
               =================================
-'Αν η δουλεια του κυβου ολοκληρωθηκε' ειπε ο ξενος 'θα πρεπει να μαθεις πως δεν ηταν απολυτα επιτυχης. Καποιες λεπτομερειες παραμενουν εκκρεμεις' προσθεσε.
-'Το ξερω' απαντησε το φιδι 'το ξερω απο την στιγμη που πηρες τον κυβο για πρωτη φορα στα χερια σου. Μα ολα πρεπει να πραγματοποιηθουν με συγκεκριμενο τροπο'.
-'Δηλαδη' ?
-'Τα ορια και οι δυνατοτητες του κυβου ηταν μεχρις εδω' εξηγησε το φιδι. 'Οχι τα δικα σου ορια ουτε οι δικες σου δυνατοτητες'.
-'Δεν καταλαβαινω'.
-'Λογικο' απαντησε το ερπετο ενω ταυτοχρονα δημιουργουσε κουλουρες με το σωμα του οπου τα εκπληκτικα σχεδια στο σωμα του συμπλεκονταν παραγοντας ακομα πιο απιστευτες εικονες.
'Μα εδω που εχεις φτασει τωρα πια θα εχεις και ολες τις απαντησεις που ζητας'.
-'Εχεις την απολυτη προσοχη μου' ειπε ο ξενος.
                 =============================
-'Οπως ξερεις' αρχισε το φιδι 'ο κυβος δεν ειναι τιποτα περισσοτερο απο ενα μικρο τμημα απο καθεναν απο τους Μεγαλους Παλαιους. Αυτοι ηταν ουσιαστικα που σε προφυλασσαν ολον αυτον το καιρο, σε καθοδηγουσαν, σε βηθουσαν ανα πασα στιγμη. Ομως ακομα και ο κυβος υποκειται σε περιορισμους. Βλεπεις, αποτελει μονο το συμβολο εξουσιας και δυναμης των Μεγαλων Παλαιων πανω σ' αυτη τη γη. Ομως ο Μεγας Κθουλου και οι υπολοιποι Παλαιοι δεν προερχονται απ' αυτον τον πλανητη. Εκει που τ' αστερια δεν λαμπουν παντα, το σκοταδι ειναι ζωντανη δυναμη και ο εφιαλτης απο το ονειρο καμια διαφορα δεν εχει, εκει ειναι το σπιτι τους, απο κει προερχονται και εκει καποτε θα επιστρεψουν. Επομενως η χρηση του κυβου και οι δυνατοτητες του φθανουν μεχρι ενα ορισμενο σημειο. Απ' αυτο το σημειο και μετα ολα αλλαζουν'.
-'Συνεχισε' εκανε ο ξενος προσπαθωντας να υπενθυμισει την παρουσια του στο χωρο.
-'Γνωριζω τις αποριες σου' εξακολουθησε το φιδι 'ξερω πως αναρωτιεσαι τι μελλει γενεσθαι αλλα σου λεω πως ολα θα γινουν οπως ακριβως προβλεπει η συμφωνια μας'.
                      ==========================
-'Σκεφτεσαι πως αφου ολοκληρωσες την αποστολη σου δεν ξερεις ακομα αν εχεις αποκτησει και το τελευταιο, δωδεκατο κομματι της φρασης που πασχιζες να συμπληρωσεις τοσα χρονια. Και αν ναι, γιατι δεν την βλεπεις ολοκληρωμενη στο μυαλο σου ? Μηπως δεν την εχεις κανει ακομα δικια σου ? Και πως θα μπορουσε να συμβει κατι τετοιο αφου ο κυκλος εκλεισε και ο κυβος, που σου ειχε προσφερει τις αλλες εντεκα, ειναι ανισχυρος να σου παραχωρησει και την τελευταια ? Αυτα δεν ειναι τα θεματα που σε προβληματιζουν' ?
-'Δεν μπορω να πω πως πεφτεις εξω' εκανε ο ξενος. 'Λοιπον' ?
-'Εδω, τωρα, σημερα, θα δρομολογηθουν τα παντα' ειπε το ερπετο ενω ταυτοχρονα σηκωνε το κορμι του οσο πιο ορθια μπορουσε για να δωσει ακομα περισσοτερη εμφαση στα λεγομενα του. 'Φανταζομαι πως εισαι ετοιμος' προσθεσε.
-'Ετσι νομιζω' απαντησε ο ξενος 'Μενει να το δουμε και στην πραξη'.
Τα σαγηνευτικα, κιτρινοπρασινα ματια του ερπετου καρφωθηκαν πανω του.
              ===========================
-'Η τελευταια αποστολη ηταν αυτη που ξεκλειδωσε το επομενο επιπεδο στο οποιο θα περασεις σε λιγο. Η αποδοχη σου καθως και η εκτελεση της πλεον δυσκολης απ' ολες ειναι αυτη που θα σου επιτρεψει ν' απαγκιστρωθεις απο τις περιορισμενες δυνατοτητες του κυβου και να βιωσεις κατι ακομα μεγαλυτερο. Για να μπορεσει να συμβει αυτο θα χρειαστεις κατι που σε λιγο θα βρισκεται στα χερια σου και θ' αλλαξει τα παντα για παντα'. 
-'Εχω την αισθηση πως ο μεγαλος προλογος φθανει στο τελος του' απαντησε ο ξενος. 'Κανω λαθος' ? προσθεσε μην μπορωντας να κρυψει εναν ελαφρυ τονο ειρωνιας στη φωνη.
-'Σωστα μαντευεις' αποκριθηκε το φιδι και μετακινηθηκε και παλι πανω στον αμβωνα.
-'Τι ειναι λοιπον αυτο που θ' αλλαξει τα παντα' ?
-'Το σκηπτρο του Μετγκον' απαντησε το φιδι.
-'Σωστα, το σκηπτρο του Μετγκον' εκανε ο ξενος. 'Μα πως δεν το ειχα σκεφτει πιο πριν' ?
-'Αρκετα' ειπε επιτακτικα το φιδι και μετα απο πολλη ωρα ο ξενος ενοιωσε αβολα. 
                       ==========================
-'Η αλαζονεια, η υπεροψια και ο χλευασμος για πραγματα μεγαλυτερα απο σας κι ακατανοητα στα ευτελη και γελοια μυαλα σας ηταν παντα το χαρακτηριστικο της ρατσας σας γι αυτο και οι μερες υπαρξης σας ειναι πια μετρημενες. Μα εσυ εχεις την δυνατοτητα να φθασεις εκει που κανενας ομοιος σου, εκτος απο εναν, δεν εχει φτασει ποτε. Κι αυτο θα συμβει μολις παρεις στα χερια σου το σκηπτρο του Μετγκον και καταλαβεις τι ακριβως πρεσβευει'.
Ο ξενος σχεδον δεν ακουσε τα τελευταια σχολια του φιδιου γιατι το βλεμμα του ειχε πιασει μια κινηση στο μεγαλο, πετρινο σκαλοπατι πισω απο τ' αγαλματα. Μια αποκοσμη, εφιαλτικη, ακαθοριστη και μιαρη σκια που γεμισε την καρδια του με ανειπωτο τρομο αναδευοταν πανω στο σκαλοπατι. Ηταν αδυνατον να την οπτικοποιησει, ακομα και η πιο ζωντανη φαντασια του ωχριουσε μπροστα στο αποκρουστικο αυτο θεαμα. Η σκια παρεμεινε λιγα δευτερολεπτα ακομα και χαθηκε μεσα στο βδελλυρο σκοταδι απ' οπου ειχε γεννηθει. Το μονο που ειχε απομεινει πανω στο σκαλοπατι ηταν ενα αντικειμενο, ενα αντικειμενο που εμοιαζε πολυ με σκηπτρο. 

   ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ






                        ΚΕΦΑΛΑΙΟ 108








Μολονοτι ηταν αρκετα νωρις ο κιτρινος, πυρινος δισκος ειχε ηδη δειξει τις διαθεσεις του, διαθεσεις που μονο φιλικες δεν εμοιαζαν σε οτι υπηρχε κατω απο την δυναστεια του. Η θερμοκρασια ηταν ηδη σε υψηλα επιπεδα και με το περασμα της ωρας αυξανε διαρκως. Πολυ συντομα καθε τι ζωντανο θα επρεπε να ξεκινησει την αναζητηση καταφυγιου προτου τα πραγματα δυσκολευαν ακομα περισσοτερο. Μονος σ' ενα καταγαλανο ουρανο ο πυρακτωμενος δισκος εμοιαζε σχεδον να χαιρεται για τα προβληματα που δημιουργουσε και φαινοταν να βιαζεται ν' ανεβει ψηλοτερα για να γινει ακομα πιο εντονος. Ισως να ειχε αντιληφθει πως υπηρχαν καποιοι που παρεμεναν ανεπηρεαστοι απο την δραστηριοτητα του και να ηθελε ν' αυξησει την ενταση της ακτινοβολιας του, ισως και οχι. Οπως και να ειχε συνεχιζε ν' ακολουθει την προδιεγραμμενη πορεια του σκορπωντας απλετο φως αλλα και ανυποφορη ζεστη και καποια στιγμη βρεθηκε πανω ακριβως απο ενα μικρο λοφο στην μεση του πουθενα οπου δεσποζαν δυο μοναχικες φιγουρες που αδιαφορουσαν παντελως για την υπαρξη του. 
                 =============================
Κατω απο οποιεσδηποτε αλλες συνθηκες θα επρεπε να ειναι μουσκεμα στον ιδρωτα και να βιωνουν τα πρωτα, αρχικα σταδια μιας ηπιας θερμοπληξιας μα τιποτα δεν ισχυε γι αυτες τις δυο μορφες. Σαν να υπηρχε ενα αορατο, προστατευτικο πεδιο που φιλτραριζε την εντονη θερμοκρασια που αναπτυσσοταν καθως και την εκτυφλωτικη αντηλια, στεκονταν στην κορυφη του λοφου επιτρεποντας την προσβαση μονο σε οτι οι ιδιες επιθυμουσαν να φτανει μεχρις αυτες.
-'Ξερω πως εχεις αποριες και ερωτηματικα που χρηζουν απαντησης' ειπε ο γερος απο την ερημο Ινζεμ 'και πρεπει να σου πω πως ολα θ' απαντηθουν κι εξηγηθουν αμεσα. Απλα πες μου τον τροπο με τον οποιο θελεις να γινεις κατι τετοιο. Το εχεις κερδισει αυτο' συμπληρωσε.
-'Που βρισκομαστε' ? ρωτησε ο ξενος. 'Κατι μου θυμιζει αυτο το μερος'.
-'Η μνημη σου δεν σε προδιδει' απαντησε ο γερος. 'Ναι, σου ειναι γνωστο αυτο το μερος ακομα κι αν δεν εχεις βρεθει ξανα στο συγκεκριμενο σημειο. Ειναι η ερημος Ινζεμ'.
Ακομα κι ο αερας σταματησε προσωρινα στρεφοντας την προσοχη του στην αντιδραση του ξενου. 
                  =============================
-'Φυσικα' ειπε 'η ερημος Ινζεμ. Και να ηθελα ποτε να ξεχασω αυτο το μερος θα ηταν αδυνατον'.
-'Δεν θελεις να μαθεις γιατι βρισκομαστε εδω' ? εκανε ο γερος.
-'Παραδοξως οχι ακομα' ηρθε η απαντηση. 'Εχω αλλες αποριες που απαιτουν εξηγησεις αυτη τη στιγμη. Μπορω να ρωτησω και να περιμενω τις πρεπουσες απαντησεις' ?
-'Σαφως. Στο ειπα και πριν, οτι ερωτησεις εχεις θ' απαντηθουν εδω'.
-'Ωραια' εκανε ο ξενος αντιγυριζοντας το βλεμμα αποριας που μολις του ειχε ριξει μια τεραστια, καφε σαυρα λιγα μετρα πιο κει. 'Το τελευταιο που θυμαμαι ηταν που αγγιξα τον πληγωμενο σεριφη και ως εκ θαυματος η αιμοραγια στο τραυμα του σταματησε. Τι συνεβη ακριβως ? Εγω δεν κανω θαυματα, δεν επουλωνω πληγες μ' ενα απλο αγγιγμα, δεν επαναφερω την οραση σε τυφλους, δεν φερνω πισω στην ζωη νεκρους. Πρωτη φορα συνεβη κατι τετοιο, θελω να μαθω τι εγινε, που οφειλεται και αν ειναι κατι που μπορει να επαναληφθει'.
Ο γερος τον κοιταξε, χαμογελασε και αρχισε να μιλαει.
              ==================================
-'Δεν εχει τιποτα να κανει με σενα. Οντως δεν εχεις τετοιες δυναμεις, ουτε προκειται, με τις υπαρχουσες συνθηκες, ποτε ν' αποκτησεις. Ολα εχουν να κανουν μ' αυτο' ειπε κι εδειξε με το χερι του εκει που ο ξενος φυλαγε τον κυβο. 'Αυτος ειναι ο αποκλειστικος υπευθυνος γι αυτο που αποκαλεσες 'θαυμα'.
-'Δεν καταλαβαινω. Ποτε πριν δεν εχει συμβει κατι σαν κι αυτο. Γιατι τωρα' ?
-'Οι λειτουργιες του κυβου δεν ηταν παντα ξεκαθαρες. Μην ξεχνας πως εχει δικη του, προσωπικη οντοτητα. Ολο αυτο το χρονικο διαστημα που ησασταν μαζι θα το εχεις διαπιστωσει αρκετες φορες'.
-'Ναι, αληθεια ειναι αυτο. Απλως με παραξενευει το γεγονος πως ενω εχει τετοιες ιδιοτητες δεν τις εμφανισε ποτε πιο πριν, μολονοτι υπηρξαν παρομοιες περιπτωσεις'.
-'Προφανως συνεβη γιατι ισως υπηρξε καποιος περιεργος συνδυασμος αναμεσα σας. Ισως ηθελες εκεινος ο ανθρωπος να ζησει, ισως ενδομυχα να ηθελες να εχεις την δυναμη να τον κρατησεις στη ζωη και ο κυβος, γι αγνωστους σε μας λογους, σου ικανοποιησε αυτην την επιθυμια παρεμβαινοντας αυτοβουλως'. 
                ===============================
Για λιγο υπηρξε μια παυση στη συνομιλια. Ο γερος προσπαθουσε να βολιδοσκοπησει αν οι απαντησεις του βρισκονταν στο επιθυμητο επιπεδο ενω ο ξενος ζυγιζε τις απαντησεις προσπαθωντας ν' αντιληφθει αν ολα οσα ακουγε αληθευαν η οχι. Παντελως αδιαφορη για τα διλημματα των δυο αντρων η μεγαλη καφε σαυρα που ενδεχομενως αρχικα να ειχε μαγνητιστει απο την παρουσια τους ξαφνικα εφθασε στο συμπερασμα πως η ολη συνομιλια τιποτα δεν ειχε να της προσφερει κι επελεξε ν' απομακρυνθει βιαστικα αναζητωντας κατι πιο ενδιαφερον.
-'Φανταζομαι πως ξερεις' ξεκινησε ο ξενος 'πως τιποτα απ' οτι συνεβαινε καθε φορα που αποκτουσα κι ενα κομματι της φρασης δεν πραγματοποιηθηκε τωρα. Ο πονος στο κεφαλι, το φως απ' τον κυβο, η παρουσια σου, τιποτα. Αυτο σημαινει πως απετυχα στον σκοπο μου ? Κι αν οντως ετσι ειναι τι κανουμε εδω, τωρα ? Θα μου ανακοινωσεις την αποτυχια μου και θα εξαφανιστεις σαν να μην υπηρξες ποτε ? Γιατι δεν συνεβη τιποτα' ?
Ο γερος πηρε μια βαθια ανασα και αρχισε να μιλαει.
                     ==========================
-'Ισως σου φανει λιγο δυσκολο να καταλαβεις μα να ξερεις πως αυτη ειναι η αληθεια. Οχι, δεν απετυχες. Και δεν απετυχες γιατι ποτε δεν συνεβη τιποτα. Ασε με να σου εξηγησω' προσθεσε γρηγορα προλαβαινοντας την ερωτηση που ερχοταν απο τα χειλη του ξενου.
-'Ουτε η Αιναρ ουτε ο Φεχαρ εκεινου του συμπαντος επαθαν ποτε κατι. Μπορει να ειδες με τα ιδια σου τα ματια το νεκρο σωμα του Φεχαρ να πεφτει αψυχο στο εδαφος, μπορει να βουτηξες στο κενο αγκαλια με την Αιναρ, μπορει ολα αυτα τα συμβαντα να σου φανηκαν απολυτα αληθινα, γιατι ετσι εμοιαζαν να ειναι, στην πραγματικοτητα ομως ποτε δεν συνεβη τιποτα σε κανεναν. Αυτο που εζησες ηταν μια προβεβλημενη εικονα μεσα σε πραγματικο χρονο και συνθηκες απο μια μερια, ας πουμε ενος γενικου εξαεδρου. Στην δικη σου πραγματικοτητα συνεβησαν ολα οπως ακριβως τα εζησες, στην πραγματικοτητα εκεινου του τεμνομενου συμπαντος ολα κυλησαν διαφορετικα. Η συνομιλια σου με το ζευγαρι ολοκληρωθηκε και χωρισατε μετα απο καποια στιγμη σαν φιλοι τραβωντας ο καθενας τον δρομο του'.
                         ========================
Ειδε την γκριματσα αποριας που ειχε σχηματιστει στο προσωπο του ξενου και συνεχισε.
-'Ολα ηταν μια δοκιμη, ενας τροπος για να εξεταστεις πανω σε καποια ζητηματα. Δεν θα μπορουσαμε ποτε να σε αφησουμε να σκοτωσεις καποιον απο ενα τεμνομενο συμπαν ριψοκινδυνευοντας αλλαγες που οχι μονο δεν θα μπορουσαμε να προβλεψουμε αλλα ουτε και να διορθωσουμε αν χρειαζοταν. Το μονο που θελαμε ηταν να διαπιστωσουμε τις προθεσεις σου. 
Ησουν ικανος να σηκωσεις φονικο οπλο απεναντι στο πιο αγαπητο σου προσωπο ? Μπορουσες οντως να φτασεις σε σημειο να σκοτωσεις οτι αγαπας περισσοτερο μονο και μονο για να βρισκεσαι μαζι του ? Το να μαθαιναμε τις προθεσεις σου ηταν υπεραρκετο για μας'.
-'Μα αν ειναι ετσι, αν οντως δεν πετυχα στην αποστολη μου, αν η Αιναρ του αλλου συμπαντος ζει, αυτο σημαινει πως απετυχα' ειπε σαφως τελουμενος υπο συγχυση ο ξενος.
-'Φαινομενικα ναι, με την απλη κοινη, θνητη λογικη, ετσι ακριβως ειναι. Μα εσυ δεν βρισκεσαι πια σ' αυτο το επιπεδο, το εχεις πια ξεπερασει' ειπε ο γερος με μια λαμψη στα ματια. 
                  ===========================
-'Ηταν η δωδεκατη και τελευταια δοκιμασια αυτη που επρεπε να περασεις' συνεχισε απτοητος ο γερος. 'Εδω υπηρξαν μερικες διαφοροποιησεις που ομως εσυ δεν επρεπε να γνωριζεις. Θελαμε να σε αφησουμε με την αισθηση πως τιποτα δεν ειχε αλλαξει απ' ολες τις αλλες φορες. Ομως ηταν ο μοναδικος τροπος για να διαπιστωσουμε αυτα που χρειαζοταν να ξερουμε. Σου λεω λοιπον, πως οχι, μολονοτι δεν χρειαστηκε να επαναλαβεις οτι ειχες κανει τις προηγουμενες φορες ολοκληρωσες την δοκιμασια και μαλιστα μ' επιτυχια'.
-'Αν ειναι ετσι οπως τα λες' εκανε ο ξενος μ' ενα αισθημα ανακουφισης στη φωνη γνωριζοντας πια πως στην ουσια τιποτα δεν ειχε παθει η Αιναρ του αλλου συμπαντος 'θα επρεπε ν' αντιληφθω καποιες αλλαγες, συμφωνα με τα δικα σου λεγομενα οταν πρωτοσυναντηθηκαμε. Ομως ουτε την φραση που αναζητω νοιωθω να εχω ολοκληρωμενη στο μυαλο μου ουτε βλεπω με ποιον τροπο θα μπορεσω να επιστρεψω πισω στον χρονο μου'.
Ο γερος κουνησε καταφατικα το κεφαλι, σημαδι πως συμφωνουσε με τα λεγομενα του.
                        ============================
-'Αληθεια ειναι αυτο μα πιστεψε με, απολυτα δικαιολογημενο. Υπαρχει κατι ακομα που πρεπει να γινει και τοτε θα βιωσεις ολα αυτα που μολις τωρα ανεφερες' ειπε ο γερος.
-'Τι αλλο πρεπει να κανω ? Γιατι δεν το γνωριζα απο πριν αυτο' ? απαντησε θυμωμενα ο ξενος.
-'Μην ανησυχεις, δεν ειναι τιποτα' εκανε ο γερος. 'Μια μικρη τυπικοτητα, τιποτα αλλο'.
-'Δηλαδη' ?
-'Πρεπει να επιστρεψεις τον κυβο απο κει που το πηρες' ειπε ο γερος. 'Ετσι κι αλλιως ο δικος του ρολος τελειωσε, δεν εχει κατι να σου προσφερει περισσοτερο. Μολις τον αφησεις, επειδη ο κυβος εμποδιζει την δυνατοτητα να βιωσεις την ολοκληρωση της αποστολης σου οπως θα επρεπε, τοτε θα μαθεις την φραση που αναζητας τοσα χρονια και θα εισαι ετοιμος να επιστρεψεις εκει που επιθυμεις. Αρκει να τηρησεις και συ το δικο σου, μικρο μερος, της συμφωνιας που ειχαμε συμφωνησει στην αρχη'.
Ο ξενος τον κοιταξε απορημενος σαν να μην καταλαβαινε τι του ελεγε.
                    ===========================
-'Σου ειχα πει πως μολις τελειωσεις την αποστολη σου και εισαι ετοιμος για την επιστροφη σου στον κοσμο της Αιναρ πως θα ειχαμε μια προταση να σου κανουμε. Μια προταση που ναι μεν δεν ειναι δεσμευτικη για να την δεχτεις αλλα ειναι δεσμευτικη ως προς το να την ακουσεις πριν αποφανθεις για την συνεχεια. Το θυμασαι αυτο, ετσι δεν ειναι' ?
-'Ναι, το θυμαμαι' εκανε καπως απροθυμα ο ξενος 'οντως εχουμε μια τετοια συμφωνια'.
-'Ωραια' εκανε ο γερος ενω μια ακαθοριστου υφης λαμψη γεμισε και παλι τα ματια του. 'Δεν εχουμε λοιπον σαν αρχη παρα να επιστρεψουμε τον κυβο εκει που ανηκει'.
-'Πως θα γινει αυτο' ? ρωτησε ο ξενος.
-'Ευκολα' απαντησε ο γερος. 'Δεν εχουμε παρα να παμε εκει' ειπε ενω ταυτοχρονα εδειχνε με το μπαστουνι του ενα απομακρυσμενο σημειο στο βαθος του οριζοντα. 
Κατω απο αλλες συνθηκες ο ξενος δεν θα μπορουσε να διακρινει τιποτα απο τετοια αποσταση, ομως τωρα, σαν να ηταν μπροστα του, ειδε κατι παρα πολυ γνωριμο.