ΜΑΡΙΑ ΠΑΞΙΝΟΥ










                                        ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΚΟΥΚΛΕΣ


                                                              








Ειχε πλεον καταντησει ρουτινα. Δεν ηταν η πρωτη που αναλαμβανε, για την ακριβεια απο τοτε που του ειχαν αναθεσει την συγκεκριμενη δουλεια αυτη πρεπει να ηταν η δεκατη πεμπτη η καπου εκει περιπου. Η διαδικασια που ακολουθουσε ηταν δεδομενη και σχεδον καθολου χρονοβορα. Σε μια ωρα θα ειχε τελειωσει απο εκει και θα προχωρουσε στην επομενη. Ομως, οπως και σε καθε προηγουμενη φορα, ετσι και τωρα δεν μπορεσε ν' αντισταθει στον πειρασμο να την περιεργαστει. Ηταν τελεια, απ' οποια οπτικη γωνια και να την εβλεπες. Τα χαρακτηριστικα, οι λεπτομερειες, ολα προσεγμενα σε τετοιο βαθμο που αγγιζε το απολυτο. 
Σχεδον στενοχωριοταν, λυποταν, μα δεν ηταν αυτη η δικη του δουλεια. Αλλοι επαιρναν τις αποφασεις, αυτος ηταν απλα υπευθυνος για την σωστη και υποδειγματικη εκτελεση τους.
Ακουμπησε την μεταλλικη θηκη που κρατουσε πανω σ' ενα τραπεζι κι εβγαλε απο μεσα οτι χρειαζοταν. Τ' αποθεσε σχεδον μ' ευλαβεια στην επιφανεια του τραπεζιου, εριξε μια ακομα ματια στην τελειοτητα απεναντι του και ξεκινησε.
                         ==============================
-'Εξουσιοδοτημενος αντιπροσωπος C-475' ειπε. 'Εκκινηση προγραμματισμενου ελεγχου συμφωνα με την ισχυουσα διαταξη BL85ED' συμπληρωσε κι εστρεψε το βλεμμα του στην μικροσκοπικη ψηφιακη οθονη που κρατουσε στα χερια του. Μολις αναβε το πρασινο φωτακι, πραγμα που σημαινε πως η απαιτηση του ειχε εγκριθει, θα μπορουσε να ξεκινησει.
Δευτερολεπτα μετα το φωτακι εκανε την εμφανιση του δινοντας του ετσι την εξουσιοδοτηση να προχωρησει. Με μηχανικες κινησεις ξεκινησε τον ελεγχο. Το ειχε κανει τοσες φορες που ακομα και να του εδεναν τα ματια παλι θα τα καταφερνε χωρις το παραμικρο λαθος. 
Το χρονοβορο κομματι της εργασιας ηταν η παρακολουθηση. Εκει επρεπε να μελετησει τα παντα για την περιπτωση που κατι δεν ηταν συμβατο με την προγραμματισμενη λειτουργια.
Συνεδεσε ενα αλλο μηχανημα σε μια οθονη και πατησε μερικα πληκτρα. Εκατσε αναπαυτικα σε μια καρεκλα εχοντας τα ματια του καρφωμενα στην οθονη. Τυπικο ηταν, δεν περιμενε εκπληξεις μα ηταν κατι το αναποφευκτο.
                 =================================
Το πρωτο πραγμα που επρεπε να κανει ηταν να συνειδητοποιησει ακριβως το σημειο που θα βρισκοταν απο δω και περα. Το καταστημα ηταν απο τα μεγαλυτερα που υπηρχαν στον πιο πολυσυχναστο δρομο της πολης. Αυτο ηταν καλο. Σημαινε πως εκατονταδες κοσμος θα περναγε απο κει και θα εστρεφε το βλεμμα του πανω της. Αυτη, με την σειρα της, επρεπε οχι μονο να τους κρατησει καθηλωμενους αλλα και να τους 'πεισει' να μπουν μεσα. Ολα αυτα για να μπορουσαν να υλοποιηθουν απαιτουσαν την υπαρξη συγκεκριμενων προυποθεσεων και αυτες τις προυποθεσεις ηλεγχε αν υπηρχαν και σε ποιο βαθμο.
Ο χωρος στον οποιο θα βρισκοταν ηταν αρκετα μεγαλος δινοντας της την δυνατοτητα να μπορει να κινειται κατα το δοκουν και να πειραματιζεται αναζητωντας την καλυτερη δυνατη προβολη. 
Φυσικα σημαντικο ρολο θα επαιζε και η υπαρξη παρομοιων, ανταγωνιστικων καταστηματων παραπλευρως αυτου που ηδη βρισκοταν καθως κι εκεινων στην απεναντι μερια του δρομου.
Η αληθεια ηταν πως ειχε πολλη δουλεια για να κανει αν ηθελε ενα τελειο αποτελεσμα.   
                      =========================
Ενα απο τα σημαντικοτερα ζητηματα ηταν η εξωτερικη εμφανιση. Ευτυχως το μεγαλο, πανοραμικο τζαμι της βιτρινας μπορουσε να της δωσει μια πληρη εικονα για το πως ηταν.
Τα μαλλια της, μακρια, ισα και καταξανθα ειχαν το χρωμα του σταχιου και χαρη στον αδιορατο εξαερισμο της βιτρινας η κινηση τους θυμιζε εκεινη του σταχιου που το ελαφρυ, ανοιξιατικο αερακι εξαναγκαζε σε πανεμορφους, ομοιοειδεις κυματισμους. Το χρωμα των ματιων της ηταν στο μεταιχμιο του λαμπερου σμαραγδιου με τα καθαριο, απαλο μπλε ενος καλοκαιρινου ουρανου. Το προσωπο της, εκπληκτικα αψεγαδιαστο, εκανε και την πιο φινα και υπεροχη πορσελανη να ωχρια μπροστα της. Ο κορμος, σε τελειες αναλογιες που θα εκανε και το πιο ωραιο μοντελο να ζηλεψει ξεδιαντροπα, κατεληγε σε δυο ποδια σκαλισμενα λες σε μαρμαρο που εκοβαν την ανασα σε οποιον ειχε την τυχη να τα ατενισει. Ηταν πραγματι χαρμα ιδεσθαι, οτι πιο τελειο μπορουσε καποιος να δει συμφωνα με τα ισχυοντα δεδομενα κι αυτο ηταν κατι που την εκανε να νοιωθει ακομη πιο σιγουρη για την επιτευξη του στοχου της. 
                  ================================
Μ' ενα απο τα βασικοτερα θεματα λυμενο τωρα επρεπε να χαρτογραφησει το τετραγωνο στο οποιο και η ιδια βρισκοταν. Ανταγωνισμος υπηρχε μα οχι τοσο ισχυρος που να την εκανε να νοιωθει εστω αβολα. Ολα ηταν στο δικο της χερι, δεν ηταν η πρωτη φορα που το εκανε αυτο.
Διαμορφωσε το εσωτερικο της βιτρινας με τετοιο τροπο που κανενα βλεμμα περαστικου να ηταν αδιαφορο. Εξηγησε πως επρεπε να αντικατασταθει ο υπαρχον φωτισμος που καθολου δεν κολακευε το εσωτερικο με αλλον και προτεινε μια σειρα υποδειξεων που κατα την γνωμη της θ' ανεβαζε κατακορυφα την ηδη υπαρχουσα επισκεψιμοτητα. Οτι εισηγηθηκε εγινε απολυτως δεκτο, τωρα το μονο που εμενε ηταν ν' αποδειξει πως ηταν σωστη.
Βεβαια υπηρχε ακομα ενα σημαντικο θεμα, τα προιοντα που θα λανσαρε. Οτι βελτιωτικες κινησεις και να εκανε αν το προιον δεν ηταν εφαμιλλο των προσδοκιων της τιποτα δεν θα γινοταν. Ευτυχως για την ιδια, οι απαιτησεις των ιδιοκτητων του καταστηματος ηταν τοσο ψηλα τοποθετημενες που αυτο δεν φανταζε καν για προβλημα.
                     ====================================
Δεν υπηρχε ρουχο που να μην ηταν τελειο πανω της. Ακομη και οι μετριοτητες η κατι το συνηθισμενο αποκτουσε μια αλλη λαμψη, μια αλλη προσωπικοτητα καθως τυλιγε το κορμι της.
Αυτοσχεδιαζε δημιουργωντας νεους σχεδιασμους, πειραματιζοταν με την εκκεντρικοτητα εφευρισκοντας συνεχως καινουργιους τροπους να τραβηξει τα βλεμματα. Απολαμβανε απεριοριστα να παρακολουθει τις αντιδρασεις οσων σταματουσαν μπροστα στην βιτρινα κι εκθαμβοι παρακολουθουσαν την μοναδικη επιδειξη που χορογραφουσε καθε φορα ξεχνωντας οτι αλλο ειχαν να κανουν παραμενοντας προσκολλημενοι στο τζαμι της βιτρινας.
Ενοιωθε η απολυτη κυριαρχος του καταστηματος, αυτη απο την οποια ολα αρχιζαν και ολα κατεληγαν. Γνωριζε πως οι ιδιοκτητες ειχαν πληρωσει ενα απιστευτο ποσον για να την εχουν εκει κι αυτη με την σειρα της επρεπε να δικαιολογησει αυτο το εξωφρενικο ποσο.
Οπως αποδειχθηκε τελικα επροκειτο για μια συνεργασια που ειχε αποφερει οφελη και στα δυο μερη με τον τροπο που ο καθενας αποζητουσε για να ειναι ικανοποιημενος.
                  ===================================
Δεν χρειστηκε να της πει καποιος κατι, το ειχε διαπιστωσει απο μονη της βλεποντας την σταδιακη μειωση του ενδιαφεροντος του κοσμου απο την αυξανομενη ελλειψη επισκεψιμοτητας. Σιγουρα θα υπηρχε καποια εξηγηση μα καμια τετοια δεν ηταν ορατη εκεινη τη στιγμη. Το μονο σιγουρο ηταν πως ο συνωστισμος που δημιουργουνταν στην βιτρινα του απεναντι καταστηματος ηταν ανευ προηγουμενου. Επρεπε ν' ανακαλυψει τι συνεβαινε.

Οι ψιθυροι που εφτασαν και σ' αυτην απο το εσωτερικο του καταστηματος παραηταν πανομοιοτυποι κι επιμονοι για να ηταν πλασματικοι μα η ιδια δεν ειχε ιδεα για τι επροκειτο.
Ολογραμμα. Οι απεναντι ειχαν τοποθετησει ολογραμμα στην βιτρινα τους. Και τι ηταν αυτο το ολογραμμα ? Και γιατι τοσος συνωστισμος και πανικος ? Το χειροτερο δε ηταν πως δεν μπορουσε να παει η ιδια να δει αφου επρεπε να βρισκεται 24 ωρες το 24ωρο στην βιτρινα της.
Οι επομενοι ψιθυροι ηταν ακομη χειροτεροι. Καταλαβε πως πλεον αφορουσαν την ιδια, το μελλον της, την ιδια της την υπαρξη μα και παλι δεν μπορουσε να κανει απολυτως τιποτα.
                ===================================
Ολα εγιναν ξεκαθαρα οταν ειδε εκεινο το μικρο βαν να παρκαρει εξω απο το καταστημα. Διχως να της εχει πει καποιος κατι ηξερε πως ηταν γι αυτην. Λιγα δευτερολεπτα μετα επιβεβαιωθηκε βλεποντας τους να συνομιλουν με τους ιδιοκτητες και να δειχνουν προς το μερος της. Δεν ειχε επιλογη, στωικα περιμενε την εξελιξη των γεγονοτων.
Το τελευταιο πραγμα που θυμοταν ηταν καποιες διαδικασιες ρουτινας πανω της εκ μερους των επιβατων του μικρου φορτηγου και μετα απολυτως τιποτα. Οταν ανοιξε τα ματια της ξανασυνειδητοποιησε πως βρισκοταν σε καποιο εργαστηριο της εταιρειας που ανηκε. Ηταν ολομοναχη μεσα σ' εκεινο, το ημιφωτισμενο, ψυχρο δωματιο αναμενοντας το αγνωστο. Η στιλπνη επιφανεια του μοναδικου τραπεζιου που υπηρχε μεσα στο εργαστηριο δεν ηταν ακριβως καθρεφτης μα ακομα μπορουσε ν' αναγνωρισει τον εαυτο της μεσα στην γυαλαδα της επιφανεια του. Το θεαμα εξακολουθουσε να ειναι θεσπεσιο κι ας ελειπαν ολα εκεινα τα φανταχτερα ρουχα που ειχε οσο βρισκοταν στην βιτρινα του μαγαζιου. 
                       ===============================
Σηκωθηκε απο την καρεκλα του κι εσβησε την οθονη. Οτι ειχε παρακολουθησει απο την καρτα μνημης ηταν απολυτως φυσιολογικο, δεν συνετρεχε λογος να επεμβει σε καποιο κομματι. Ολα σταματουσαν μετα την εισοδο του και μεχρι του σημειου που ειχε προχωρησει σε ολικη απενεργοποιηση. Η δουλεια του εκει ουσιαστικα ειχε τελειωσει, θα ειχε μια αναφορα να συνταξει και να προωθησει στους αρμοδιους πανω απ' αυτον σχετικα με οτι ειχε βρει και μετα θα προχωρουσε στην επομενη. Εριξε μια ματια στο ρολοι του, ειχε ακομα λιγο χρονο να ξοδεψει αφου καμια επιπλοκη δεν ειχε παρουσιαστει και ολα ειχαν τελειωσει ομαλα μεσα στο χρονοδιαγραμμα. Γυρισε και την κοιταξε. Δεν ηταν η πρωτη που εβλεπε μα καθε φορα επιανε τον εαυτο του να στεκεται και να θαυμαζει. Τουτη δω δε ειδικα ηταν ισως η πιο τελεια απ' ολες οσες ειχε δει. Τοσο υπεροχα κατασκευασμενη που καποιος που δεν γνωριζε θα την περνουσε για πραγματικο ανθρωπο και οχι για ενα κορυφαιο ανδροειδες που ειχε κατασκευαστει με τις υψηλοτερες προδιαγραφες σε καποιο εργαστηριο. 
                           ================================
Γιατι αυτο ηταν και τιποτα περισσοτερο. Ενα εξελιγμενο τεχνολογικα ανδροειδες που ειχε αντικαταστησει με το περασμα του χρονου τις παραδοσιακες κουκλες στις βιτρινες των καταστηματων. Ομως η τεχνολογια ποτε δεν εφησυχαζει, ποτε δεν σταματαει. Το μελλον στο συγκεκριμενο τομεα ηταν πλεον τα ολογραμματα. Πολυ πιο οικονομικα, με πολλες περισσοτερες δυνατοτητες, πολυ πιο εντυπωσιακα και αποδοτικα. Απο τοτε που εμφανιστηκαν τα πρωτα ολοι αντικαταστουσαν τα ανδροειδη τους με ολογραμματα. Αυτος απενεργοποιουσε τα ανδροειδη που στιβαζονταν πια σε αχανεστατους αποθηκευτικους χωρους, αχρηστα στον οποιονδηποτε.
Γυρισε και κοιταξε την τελεια, απενεργοποιημενη ομορφια απεναντι του. Κουνησε το κεφαλι και αρχισε να μαζευει τα εργαλεια και τα μηχανηματα του βαζοντας τα και παλι μεσα στην μεταλλικη τους θηκη. Η δουλεια του εδω ειχε τελειωσει, τωρα θα πηγαινε στην επομενη.
Εριξε αλλη μια ματια στο ρολοι του, διαπιστωσε πως ηταν εντος χρονοδιαγραμματος, εκλεισε τα φωτα, ανοιξε την πορτα και βγηκε εξω απο το εργαστηριο κλεινοντας πισω του.








                                                                  ΤΕΛΟΣ

                               Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ











                                                       ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15









Ελαχιστα λεπτα χρειαστηκαν απο την στιγμη που προσεδαφιστηκαν στον Ρεγκ για να περικυκλωθουν απο τα Τζαντα. Την μια στιγμη επικρατουσε απολυτη ερημια τριγυρω τους και την αλλη ο τοπος εβριθε απο αιμοδιψη κι εφιαλτικα Τζαντα. Μπορει οι αφηγησεις που κατα καιρους ειχαν ακουσει γι αυτα τα πλασματα να προκαλουσαν ενα ανεπαισθητο ριγος φοβου μα το να τα εβλεπες απο κοντα ηταν πραγματικος πανικος. Εμοιαζαν με τεραστια σκουληκια που κινουνταν με εκπληκτικες ταχυτητες πανω στο τραχυ και πετρωδες εδαφος του Ρεγκ διχως ιδιαιτερη δυσκολια. Το κυλινδρικο τους κορμι ηταν καλυμμενο με σκληρες φολιδες, ενα ειδος πανοπλιας, που ουσιαστικα τα καθιστουσαν ατρωτα στην οποια επιθεση θα μπορουσαν ποτε να δεχτουν. Κι αυτο γιατι ουσιαστικα τα Τζαντα δεν ειχαν εχθρους αφου αυτα βρισκονταν στην κορυφη της τροφικης αλυσιδας του Ρεγκ. Ο μονος τροπος να εβλεπε καποιος ενα Τζαντα νεκρο θα ηταν εκεινο το Τζαντα που ειχε χασει μονομαχια απο ενα του ειδους του αφου οι μαχες αναμεσα τους ηταν συχνες και πολλακις θανασιμες.
                   ==================================
Δυσκολα μπορουσε καποιος να διακρινει τα χαρακτηριστικα του κεφαλιου ενος Τζαντα αφου ολα τα ζωτικα του οργανα ηταν κι αυτα καλυμμενα με εκεινες τις αδιαπεραστες απ' οτιδηποτε φολιδες. Το ανατριχιαστικοτερο ολων ηταν ο τροπος με τον οποιον παλευαν και τρεφονταν.
Οι φολιδες που υπηρχαν κατα μηκος και των δυο πλευρων του σωματος τους ανοιγαν κατα το δοκουν αποκαλυπτοντας ετσι δυο παραλληλες σειρες απο υπερμεγεθη, κοφτερα δοντια που χαρη σε συγκεκριμενες συσπασεις των μυων πανω στους οποιους βρισκονταν μπορουσαν να επεκταθουν μεχρι και δεκα μετρα δημιουργωντας ετσι δυο αχανεστατα στοματα που αφου αρπαζαν την τροφη τους την ξεσκιζαν και την καταπιναν. Η εικονα και μονο αυτη ενος Τζαντα ετοιμου να επιτεθει ηταν ικανη να παγωσει το αιμα στις φλεβες του οποιοδηποτε, ποσο δε μαλλον να βρει το κουραγιο και τις δυναμεις ν' αντισταθει σ' αυτον τον ερποντα εφιαλτη.
Αυτο ακριβως το θεαμα ηταν που αντικρυσαν ο Πικτορ, η Χαρυανα και η Ντρελια που μολις ειχαν προσγειωθει στο πλανητη Ρεγκ.
                 ====================================
Κατω απο αλλες συνθηκες θα ειχαν και οι τρεις κατασπαραχθει απο τα Τζαντα μα στο αντικρυσμα του σφραγιδολιθου του Μετγκον υπαναχωρησαν. Ειχαν ολοι τις αμφιβολιες τους για το αν ο σφαγιδολιθος θα επαιζε τελικα τον ρολο που τους ειχε διαβεβαιωσει ο Μετγκον μα βλεποντας τ' αποκρουστικα εκεινα οντα να σεβονται τους κουβαλητες του και να μην τους πειραζουν ηταν κατι που τονωσε την αυτοπεποιθηση τους. Υπηρετουσαν τον επομενο, αδιαφιλονικητο κυριαρχο του συμπαντος που ακομα και τα Τζαντα υποτασσονταν.
Γρηγορα δημιουργηθηκαν δυο παραλληλες σειρες απο Τζαντα με τους τρεις τους στη μεση και ξεκινησε μια πορεια που θα τους εφερνε απεναντι στον αντικειμενικο τους στοχο, τις Επτα Κηρες. Μολονοτι τους κατειχε μια αδιορατη αμφιβολια ως προς την επιτυχη εκβαση της αποστολης τους, μετα απο οσα ειχαν δει και βιωσει δεν ειχαν λογο ν' αμφισβητησουν πως η αναφορα του ονοματος και μονο του Μετγκον θα ηταν αρκετη τουλαχιστον για ν' ακουσουν.
Αυτοι ηταν μονο οι κομιστες, τιποτα δεν ηταν στο δικο τους χερι. 
                        ===============================
Βρισκονταν λιγες δεκαδες μετρα απο ενα βουνο που το πλαι του ηταν γεματο σκαμενες τρυπες οταν εμφανιστηκε αποτομα μπροστα τους κοβοντας τους τον δρομο. Δεν ηταν δυσκολο να καταλαβουν πως ηταν μια απο τις Επτα Κηρες, προφανως αυτη που θα της ειχε ανατεθει να φυλαει τον χωρο. Δεν υπηρχε κατι το φανταχτερο η ιδιαιτερο επανω της, ομως το γεγονος πως τα Τζαντα απομακρυνθηκαν με την ελευση της σημαινε πολλα. Για λιγη ωρα τους κοιταξε εξονυχιστικα πριν μιλησει με μια βαθια, βραχνη φωνη.
-'Πως περασατε απο τα Τζαντα' ? ρωτησε.
Διχως να πει κουβεντα ο Πικτορ ετεινε τον σφαγιδολιθο του Μετγκον προς το μερος της. Αφου τον επεξεργαστηκε του τον επεστρεψε.
-'Δεν ξερω τι ειναι αυτο, ομως αφου σας εφερε μεχρι εδω σιγουρα κατι σημαινει' ειπε. 'Τι ζητατε' ? προσθεσε διχως να παρει στιγμη το βλεμμα της απο πανω τους.
-'Θελουμε να δουμε την Γκαλορ' ειπε η Ντρελια.
                      ===================================
-'Το οτι καταφερατε να φτασετε μεχρι εδω ζωντανοι δεν σημαινει απαραιτητα πως μπορειτε να ζητησετε ακροαση απο την Γκαλορ' ειπε η γυναικα που τους εφραζε το δρομο. 'Ειμαι η Ναννινγκ, μπορειτε να πειτε σε μενα τι θελετε' προσθεσε.
-'Λυπαμαι μα οι εντολες του αφεντη μας ηταν σαφεις και ξεκαθαρες. Οτι εχουμε να πουμε πρεπει να λεχθει μπροστα στην Γκαλορ ' ειπε η Χαρυανα.
Η Ναννινγκ σταθηκε λιγο και τους κοιταξε προσπαθωντας ν' αποφασισει τι επρεπε να κανει.
-'Ποιος ειναι ο αφεντης σας' ? ρωτησε στο τελος.
-'Κι αυτο ειναι κατι που θ' αποκαλυψουμε οταν βρεθουμε μπροστα στην Γκαλορ' ειπε η Ντρελια.
Η Ναννινγκ ζυγισε για λιγο την κατασταση πριν αποφανθει.
-'Ενταξει λοιπον. Αφου θελετε να δειτε την Γκαλορ θα την δειτε. Αφηστε οτι οπλο εχετε πανω σας εδω κι ακολουθηστε με. Ελπιζω για το καλο σας να εχετε κατι σημαντικο να πειτε, κανεις δεν ενοχλει την Γκαλορ χωρις σοβαρο λογο' ειπε και ξεκινησε να βαδιζει προς τις σπηλιες.
                      ==================================
Περιμεναν υπομονετικα εξω απο το πελωριο στομιο μιας σπηλιας καμποση ωρα, ενα στομιο που μεσα του ειχε χαθει η Κηρα που τους ειχε υποδεχθει, η Ναννινγκ. Ηταν η ιδια που καμποση ωρα αργοτερα επενεμφανιστηκε κανοντας τους νοημα να την ακολουθησουν.
Μολονοτι δεν ειχαν δει ουτε καν μια υποψια αλλης παρουσιας οση ωρα βρισκονταν εκει, ειχαν και οι τρεις τους την ιδια αισθηση, πως καμποσα ζευγαρια ματια παρακολουθουσαν αθεατα καθε τους κινηση. Ο βηματισμος τους τελικα τους εφερε σ' ενα τεραστιο θολο μεσα στην σπηλια οπου στο βαθος, σ' ενα υψος σχεδον τριων μετρων απο την επιφανεια του εδαφους, δεσποζε ενας θρονος η κατι παραπλησιο που φιλοξενουσε στους κολπους του μια καλλονη απιστευτης, αγριας ομορφιας. Πεντε σκιες ξεκολλησαν απο τα πλαινα της σπηλιας και τοποθετηθηκαν αμφιθεατρικα γυρω απο τον θρονο και την ενοικο του. Η Ναννινγκ πηρε την θεση της αναμεσα τους ενω η καλλονη εκανε ενα νευμα με το χερι της προσταζοντας τους να πλησιασουν κι αλλο. Ο Πικτορ, η Ντρελια και η Χαρυανα υπακουσαν.
                      ================================
-'Ειμαι η Γκαλορ. Ζητησατε να με δειτε. Ποιοι ειστε κι εκ μερους ποιου ερχεστε'? ρωτησε.
Ο Πικτορ εκανε ενα βημα μπροστα και χαμηλωσε ελαφρα το κεφαλι του.
-'Ειμαι ο Πικτορ' ειπε 'κι αυτη ειναι η Ντρελια και η Χαρυανα' προσθεσε. 'Ερχομαστε να σε δουμε εκ μερους του αφεντη μας, το ενος και μοναδικου, του ανυπερβλητου Μετγκον'.
Η στιγμιαια σιωπη που επεσε στον θολο διακοπηκε αποτομα απο το βαθυ, κελαριστο γελιο της Γκαλορ που ειχε σαν συνεπεια ν' ακολουθηθει και απο τις υπολοιπες. 
-'Του Μετγκον' ? ρωτησε αφου σταματησε να γελαει. 'Μα τις δινες του Ζαμπρ, αυτο ειναι οτι πιο αστειο εχω ακουσει ποτε στην ζωη μου. Του Μετγκον' ?
Η αντιδραση της σαστισε για λιγο τον Πικτορ που εχασε προσωρινα την μιλια του.
-'Ο Μετγκον ειναι ενας μυθος' ειπε μια απο τις Κηρες 'ενας μυθος που υπηρξε πριν εκατονταδες χρονια. Θελεις να πιστεψουμε πως ειναι πραγματικος' ?
Ο Πικτορ εξακολουθουσε να τα εχει χαμενα.
                        =============================
-'Οπως τα ειπε η Βερμια' εκανε μια αλλη. 'Δεν υπαρχει Μετγκον'.
-'Βερμια, Ταμελ' εκανε με προστακτικο υφος η Γκαλορ θελοντας να επιβληθει. 'Οποια και να ρωτησεις απο μας εδω το ιδιο πραγμα θ' ακουσεις' ειπε στρεφομενη στον Πικτορ. 'Δεν ξερω τι παιγνιδι παιζετε αλλα καλα θα κανεις να πεις την αληθεια' προσθεσε.
-'Παρτους τα κεφαλια Γκαλορ' ειπε μια αλλη 'ετσι θα μαθουν'.
-'Ηρεμησε Μεριτα. Προς τα κει οδευουν ολοταχως' απαντησε η Γκαλορ.
-'Μπορω ν' αποδειξω αυτα που λεω' ειπε τελικα ο Πικτορ. 'Δες αυτο εδω' συμπληρωσε και ταυτοχρονα ετεινε τον σφραγιδολιθο προς το μερος των Επτα Κηρων.
-'Τι ειναι αυτο' ? ρωτησε μια απο τις Κηρες.
-'Ο σφραγιδολιθος του Μετγκον Χεφει' προλαβε η Ναννινγκ. 'Χαρη σ' αυτον δεν τους κομματιασαν τα Τζαντα κι εφτασαν μεχρι εδω'.
-'Αυτο δεν σημαινει τιποτα' πεταχτηκε μια αλλη. 'Μπορει καλλιστα να'.... 
                      ============================
-'Περιμενε Σενζεν' την διεκοψε η Γκαλορ. 'Αυτος ειναι οντως ο σφραγιδολιθος του Μετγκον'.
-'Δεν αποδεικνυει κατι αυτο' ειπε η Ταμελ. 'Επειδη εχουν τον σφραγιδολιθο του Μετγκον δεν σημαινει απαραιτητα πως ο Μετγκον ζει'.
-'Σωστα' προσθεσε η Βερμια. 'Μπορει καπου να τον βρηκαν απλα'.
-'Η να τον εκλεψαν απο καποιον' εδωσε αλλη μια πιθανη εκδοχη η Μεριτα.
-'Σταματηστε ολες τωρα' διεταξε κοφτα η Γκαλορ. 'Εσεις' ειπε απευθυνομενη και στους τρεις τους 'αποδειξτε πως οτι λετε ειναι αληθεια γιατι δεν θα φυγετε ζωντανοι απο τον Ρεγκ'.
Ο Πικτορ εκανε μια κινηση για να βγαλει κατι απο την εσωτερικη μερια του ρουχου του κι αυτο πυροδοτησε εναν εκνευρισμο και μια ανησυχια αναμεσα στις Κηρες.
-'Ο αφεντης μου εδωσε αυτο εδω' ειπε αφηνοντας στο εδαφος ενα μικρο μεταλλικο κουτακι. 'Οταν θα βρισκομασταν ενωπιον σου' προσθεσε κοιτωντας την Γκαλορ 'θα το ενεργοποιουσα για να σου μιλησει ο ιδιος' συμπληρωσε και ταυτοχρονα πατησε ενα κουμπι.
                      =================================
Ενα γαλαζωπο, σε φυσικο μεγεθος ολογραμμα του Μετγκον εμφανιστηκε εξαφνα μπροστα τους δημιουργωντας ενα μικρο σουσουρο απο τους ψιθυρους που ανταλλαζαν οι Επτα Κηρες.
Το ολογραμμα εριξε μια ματια τριγυρω και αρχισε να μιλαει.
-'Βλεπω πως οι πιστοι υπηρετες μου τα καταφεραν μια χαρα' ειπε απευθυνομενος στον Πικτορ, την Ντρελια και την Χαρυανα. 'Θ' ανταμοιφθειτε γι αυτο' προσθεσε.
-'Χεφει, Ναννινγκ, Σενζεν, Μεριτα, Βερμια, Ταμελ και φυσικα Γκαλορ' ειπε χαμογελωντας. 'Χαιρομαι πραγματικα που σας βλεπω και μαλιστα ετσι ακριβως οπως σας θυμαμαι αν κι εχουν περασει πολλα χρονια απο τοτε που ολοι εμεις σημαιναμε κατι. Φανταζομαι πως δεν περιμενατε ποτε πως θα βρισκομαστε ετσι, κατω απο τετοιες συνθηκες μα τελικα, οπως φαινεται, τιποτα δεν ειναι ανεφικτο. Βρισκομαι ενωπιον σας γιατι εχω να σας κανω μια προταση, μια προταση συνεργασιας που θ' αποφερει οφελη για ολους μας. Ειναι δικη σας επιλογη αν θα την αποδεχθειτε η θα την απορριψετε με οποιες συνεπειες μπορουν να υπαρξουν'.





   

                            Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ










                                                      ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14









-'Μιλησε στο πληρωμα σου Ελλερυ Βαν Ντερ Εις' προετρεψε ο Ορκοφυλακας 'δικαιουνται να γνωριζουν τι εχει συμβει και τι θα γινει απο εδω και περα'.
Ο Ελ τον κοιταξε αμηχανα και κουνησε το κεφαλι του.
-'Ναι, πρεπει να τους εξηγησω' ειπε. 'Το τι θα πιστεψουν ειναι μια αλλη ιστορια'.
-'Θα περιμενω εδω' ειπε ο Ορκοφυλακας. 'Κανε αυτο που πρεπει να γινει'.
Ο Ελλερυ ξεκινησε να βαδιζει προς το Γιζγκαρνοφ μα το μυαλο του προσπαθουσε ακομα να επεξεργαστει ολα οσα ειχε ακουσει. Λιγες μερες πριν ηταν απλα ενας πετυχημενος, ανεμελος λαθρεμπορος μεταχειρισμενου ηλιακου φωτος και τωρα...Αδυνατουσε να εμπεδωσει την τροπη που ειχαν παρει τα γεγονοτα ενω το βαρος της ευθυνης σχετικα με την κρισιμοτητα τους ενοιωθε πως τον συνεθλιβαν. Για πρωτη φορα το ενδεχομενο ν' αντιμετωπιζε ολομοναχος ολα οσα επρεπε να γινουν τον τρομαζε. Μα απο την αλλη δεν μπορουσε να υποχρεωσει το πληρωμα του να λαβει μερος σε κατι που ο αποκλειστικος υπευθυνος ηταν ο ιδιος.
                    =================================
Ειχε περασει καμποση ωρα απο την στιγμη που ειχε τελειωσει την αφηγηση του και κανενας απο το πληρωμα του Γιζγκαρνοφ δεν ειχε βγαλει αχνα. Ο ενας κοιτουσε τον αλλο σε μια προσπαθεια να συνειδητοποιησουν πως ολα οσα ειχαν ακουσει συνεβαιναν πραγματικα και ολοι μαζι κοιτουσαν τον Ελλερυ με την δυσπιστια στο βλεμμα τους.
-'Δεν ξερω τι να πω' ξεφυσηξε ο Γκραφ 'δεν ξερω τι να πιστεψω' προσθεσε.
-'Ελ, καταλαβαινεις τι μας ειπες μολις τωρα' ? εκανε ο Κουλσακ. 'Αυτα τα πραγματα...θελω να πω...αυτα τα πραγματα...δηλαδη'...
-'...Απλα δεν γινονται Ελ, απλα δεν γινονται' συμπληρωσε ο Μερανγκ.
-'Καταλαβαινω πως αισθανεστε' ειπε ο Ελ. 'Ετσι ακριβως ενοιωσα και γω οταν μου τα εξιστορησαν μα δυστυχως ειναι αληθεια περα για περα'.
-'Αληθεια η μη αυτα τα δεδομενα ειναι τελειως εξω απο μας Ελ' παρενεβληθη η Βεγκατριξ. 'Ειναι πολυ πιο πανω απο μας, το καταλαβαινεις' ?
                ===============================
Ο Ελ εγνεψε καταφατικα σαν να δηλωνε πως καταλαβαινε.
-'Κοιτα Ελ' ειπε ο Τιλ 'ξερεις πως εχουμε περασει ολοι μαζι παρεα πολλα παραδοξα κι εν μερει απιστευτα μα τουτο εδω'...
-'Ελα στην θεση μας' τοποθετηθηκε ο Ριγκελ. 'Φαντασου να ερχοταν καποιος και να σου αραδιαζε ολα αυτα που μας ειπες. Ποια θα ηταν η πρωτη σου αντιδραση' ?
Ο Ελ δεν προλαβε ν' απαντησει, το εκανε για λογαριασμο του ο Νεκαρ.
-'Πλανητες που φυλασσονται ορκοι, ενας φυλακας που σουλατσαρει στο συμπαν οπως εμεις στο Γιζγκαρνοφ μ' ενα μπαστουνι που τον παει οπου θελει'...
-'...Πλασματα που παιζουν τον ρολο του Θεου και θελουν να εξοντωσουν ιδιοκτητες ορκων και  καποιον που κι αυτος ειναι σχεδον ημιθεος'...προσθεσε ο Γκραφ.
-'...Και που η μοναδικη του βλεψη ειναι πως θα καταστρεψει το υπαρχον συμπαν και θα το αντικαταστησει μ' ενα δικο του'...ολοκληρωσε ο Κουλσακ.
                     =================================
-'Καταλαβαινω' ειπε ο Ελ 'καταλαβαινω ποσο ανηκουστα κι απιστευτα ακουγονται ολα αυτα, μα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος πως ειναι αληθεια. Αυτο που εχει σημασια για σας ειναι πως δεν ειστε υποχρεωμενοι να συμμετασχετε σ' αυτο, ουσιαστικα αφορα μονο εμενα σαν κυβερνητη του Γιζγκαρνοφ και μοναδικου υπευθυνου για ολη αυτην την κατασταση' προσθεσε. 'Οτι και να επιλεξετε να κανετε εμενα με βρισκει συμφωνο απο τωρα'.
Μια αμηχανη βουβαμαρα πλημμυρισε το εσωτερικο του Γιζγκαρνοφ καθως κανεις απο το πληρωμα δεν φαινοταν διατεθειμενος να παρει το λογο. Ο Ελ μπορουσε ν' αντιληφθει τον διαχυτο εκνευρισμο που ειχε καταλαβει το πληρωμα του μα δεν μπορουσε να κανει κατι γι αυτο.
Η φωνη που εσπασε την σιωπη που ειχε βαρυνει εξοντωντικα την ατμοσφαιρα ηταν του Νεκαρ.
-'Δεν ξερω για τους υπολοιπους' ειπε και με μια κινηση σαρωσε τους αλλους 'αλλα οσον αφορα εμενα και τον Μερανγκ τα πραγματα ειναι απλα και ξεκαθαρα'.
Ολοι στραφηκαν προς το μερος τους.
                 ================================
-'Αυτη η δουλεια θα ηταν η τελευταια μας' ειπε παιρνοντας τον λογο  Μερανγκ. 'Θα παιρναμε το μερτικο μας κι εχοντας καποια χρηματα στην ακρη θ' αποσυρομασταν οριστικα. Βγαλαμε χρηματα, δεν λεω, αλλα για ποσο καιρο ακομα θα μπορουσαμε να συνεχισουμε πριν συνεβαινε κατι μοιραιο ? Ερχεται μια στιγμη που πρεπει να τα παρατας εγκαιρως'.
-'Το σχεδιο ηταν ν' αποσυρθουμε στον Ζιγκετ, εκει που υπαρχουν οι ωραιοτερες γυναικες του γαλαξια. Οικονομικα, ειχαμε να πληρωσουμε την συνδρομη για την παραμονη εκει και να περασουμε ενα μεγαλο χρονικο διαστημα διχως εγνοιες και σκοτουρες' συνεχισε ο Νεκαρ. 
-'Δυστυχως αυτα που περιμεναμε απ' αυτην τη δουλεια εξανεμιστηκαν αλλα με την τροπη που εχουν παρει τα γεγονοτα δεν νομιζω καποιος απ' ολους εδω θα ασχοληθει ξανα. Λυπαμαι Ελ' ειπε ο Μερανγκ 'αλλα εμεις σταματαμε εδω' ολοκληρωσε. 
-'Σου χρωσταμε πολλα, το ξερουμε' πηρε τον λογο ο Νεκαρ 'αλλα κι εμεις αυτο που μας αντιστοιχουσε το πραξαμε. Δεν πρεπει να εχεις παραπονο απο μας' εκλεισε τον λογο του.
             ==================================
-'Καταλαβαινω' εκανε ο Ελλερυ 'καταλαβαινω απολυτα. Η συνδρομη σας ολον αυτον τον καιρο ηταν κατι περισσοτερη απο πολυτιμη. Να πω την αληθεια ζηλευω λιγο. Στον Ζιγκετ ? Αναμεσα σε τοσες πανεμορφες γυναικες ? Κανονικα θα επρεπε να παρετε και μενα, πως θα τα βγαλετε περα' ? συμπληρωσε μ' ενα καθαριο, πηγαιο γελιο να βγαινει αυθορμητα απο τα χειλη του.
-'Εισαι ευπροσδεκτος οποτε θες Ελ' απαντησε ο Μερανγκ 'εσυ και οποιος αλλος θελει'.
-'Μπορω να ερθω κι εγω' ? παρενεβη ο Ριγκελ.
Πριν προλαβει ν' απαντησει καποιος πεταχτηκε η Βεγκατριξ.
-'Δεν θα προλαβεις να φτασεις' ειπε 'τουλαχιστον οχι ζωντανος ματια μου'.
Ολοι ξεσπασαν σ' ενα γελιο που φανηκε να χαλαρωνει λιγο την ενταση στην ατμοσφαιρα.
-'Δεν σε ειχα για τοσο ριψοκινδυνο Ριγκελ' εκανε ο Ελλερυ.
-'Για να πουμε την αληθεια δεν ειμαι Ελ' απαντησε ο Ριγκελ ενω ενα πικρο χαμογελο σχηματιζοταν στο προσωπο του.
                  ==============================
-'Αυτο που θελει να πει ο Ριγκ ειναι πως κι εμεις ειχαμε σχεδια μετα το τελος αυτης της δουλειας' ειπε η Βεγκατριξ κανοντας ενα βημα μπροστα. 'Ολοι παιζαμε την ζωη μας κορωνα γραμματα μ' αυτο το λαθρεμποριο, το ξερετε, κι οσο πιο πολυ πιεζεις την τυχη σου τοσο μεγαλυτερες ειναι οι πιθανοτητες καποια στιγμη να σου γυρισει την πλατη. Ειχαμε αποφασισει ν' αποσυρθουμε, να ζησουμε κι εμεις οτι μας αναλογει και να δουμε που θα μας εβγαζε. Δεν εχω ζησει ποτε αυτο που λενε σπιτι η οικογενεια Ελ, το ξερεις. Κι αφου η μοιρα μου δεθηκε μ' αυτον' δειχνοντας τον Ριγκελ που ταυτοχρονα εκτελουσε μια θεατρικη υποκλιση 'τουλαχιστον εχω το δικαιωμα στην ευκαιρια οσο αυτη υπαρχει ακομα'.
Ολοι ηξεραν για τον Ριγκελ και την Βεγκατριξ μα δεν ηταν κατι που τους αφορουσε η τους επηρεαζε στην δουλεια τους. Απο την αλλη ουτε εκεινοι ειχαν δωσει ποτε τετοιο δικαιωμα με αποτελεσμα η συνυπαρξη ολων να ειναι απλη, συγκροτημενη και λειτουργικη. Ομως εδω, τωρα, ετουτη τη στιγμη, ολα εμοιαζαν ν' αλλαζουν δραστικα.
                ===================================
-'Να φανταστω πως εσεις δεν προγραμματιζετε να πατε στον Ζιγκετ ε' ? εκανε ο Ελλερυ και για μια φορα ακομα τρανταχτα γελια αντηχησαν στον χωρο.
-'Στον Σογκιλ, εκει θα παμε' ειπε ο Ριγκελ οταν σταματησε να γελαει.
-'Μοιαζει λογικο' απαντησε ο Ελλερυ. 'Ποια ειναι τα δικα σου σχεδια Τιλ' ? ρωτησε.
-'Ειλικρινα δεν ξερω ακομα' ειπε ο Τιλ. 'Ισως επισκεφτω την αδελφη μου με τον γαμπρο μου στον Ρουγκαν, ισως παω καπου για ξεκουραση, ισως ψαξω γι αλλη δουλεια. Η αληθεια ειναι πως δεν το ειχα σκεφτει καθολου, δεν συνετρεχαν λογοι μα τωρα...καταλαβαινεις'.
-'Απολυτα φιλε μου απολυτα' απαντησε ο Ελλερυ χτυπωντας τον φιλικα στην πλατη. 'Ελπιζω να εχεις κατι στην ακρη μετα απο τοσες δουλειες που καναμε παρεα'.
-'Ναι, υπαρχει αποθεματικο και μαλιστα αρκετο' απαντησε ο Τιλ.
-'Να και καποιος που δεν σπαταλησε ολα του τα χρηματα σε γυναικες και ποτα οπως μερικοι αλλοι' ειπε ο Ελλερυ και ξανα ενα πιο μουδιασμενο γελιο ακουστηκε απ' ολους.
                ================================
-'Κουλσακ, η σειρα σου' απευθυνθηκε ο Ελλερυ. 'Τι προτιθεσαι να κανεις απο δω και περα' ?
-'Τιποτα απ' ολα οσα ακουσα μεχρι στιγμης' απαντησε ο Κουλσακ ενω το βλεμμα του εστιαζε στον Ελλερυ. 'Για την ακριβεια, ολη αυτη η ιστορια που μας παρεθεσες ακουγεται εξαιρετικα δελεαστικη για καποιον που το μονο πραγμα που ξερει να κανει καλα ειναι το λαθρεμποριο. Αν δεν εχεις λοιπον αντιρρηση ελεγα να ερθω μαζι σου. Εξ' αλλου πιστευω πως θα χρειαστεις οση βοηθεια μπορεις να εχεις εστω κι αν αυτη προερχεται απο μενα'.
-'Κουλσακ πραγματικα εκτιμω την προσφορα σου αλλα η κατασταση...'
-'Ναι, καταλαβαινω Ελ' τον διεκοψε ο Κουλσακ 'δεν ειναι σαν ολα τα υπολοιπα που εχουμε αντιμετωπισει, ειναι επικινδυνα και κανεις δεν μπορει να εγγυηθει πως θα βγουμε ζωντανοι. Αλλα απο την στιγμη που δεν εχω και κατι αλλο να κανω ολο αυτο μου μοιαζει ακρως δελεαστικο. Οποτε δεν εχει νοημα να προσπαθησεις να μου αλλαξεις γνωμη. Απλα αποδεξου πως σε ολο αυτο θα ειμαστε δυο' ολοκληρωσε ο Κουλσακ.
                   =================================
-'Τρεις Κουλσακ, τρεις'.
Ολοι στραφηκαν προς τον Γκραφ που μολις ειχε μιλησει.
-'Δεν εχετε καμια πιθανοτητα να τα καταφερετε αν δεν υπαρχει καποιος να σας προσεχει. Κι αυτος ο καποιος θα ειμαι εγω'.
-'Γκραφ, οχι...' δοκιμασε να παρεμβληθει ο Ελλερυ αλλα ο Γκραφ δεν τον αφησε.
-'Μην προσπαθεις ν' αλλαξεις μια κατασταλαγμενη αποψη Ελ' τον διεκοψε 'απλα αποδεξου το, θα ειναι ευκολοτερο για ολους μας'.
-'Μαλλον εμεις θα πρεπει να προσεχουμε εσενα Γκραφ' ειπε ο Κουλσακ χαμογελωντας.
-'Αυτο μενει να το δουμε Κουλσακ' απαντησε ο Γκραφ. 'Λοιπον, πως κινουμαστε απο δω και μπρος Ελ ? Υπαρχει καποιο σχεδιο η τωρα θα το δημιουργησουμε' ?
Ολοι γυρισαν προς το μερος του Ελλερυ Βαν Ντερ Εις που εμοιαζε αιφνιδιασμενος απο την απροοπτη εξελιξη των γεγονοτων. 

                            Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ









                          
                          ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13



                                                                     





-'Κρουξ ! Τι νεα μου εχεις' ? ρωτησε ο Ρεντεν.
Το αμμοπροσωπο πανω στην οθονη παρεμεινε σιωπηλο για λιγα δευτερολεπτα.
-'Εχεις την συμφωνια που θελεις Ρεντεν' ειπε μετα απο λιγο. 'Θ' αναλαβουμε την δουλεια οπως το ζητησες. Φροντισε να κρατησεις τον δικο σου λογο'.
-'Δεν εχεις λογο ν' αμφισβητεις κατι τετοιο Κρουξ' απαντησε ο Ρεντεν. 'Η συμφωνια ειναι συμφωνια κι εγω θα τηρησω το δικο μου μερος. Υπαρχει μονο ενας ορος που πρεπει να ξερεις και διχως αυτον δεν μπορει να υπαρξει συμφωνια' προσθεσε.
-'Σ' ακουω Ρεντεν, τι αλλο θελεις' ?
-'Ενας δικος μου ανθρωπος θα ερθει μαζι σας που θα πιστοποιησει πως οτι συμφωνησαμε θα τηρηθει και δεν θα υπαρξουν αλλαγες της τελευταιας στιγμης. Δεν χρειαζεται να σου πω πως θα δινει αμεση αναφορα σε μενα, πραγμα που σημαινει πως απαγορευεται να του συμβει οτιδηποτε. Σε διαφορετικη περιπτωση η συμφωνια μας ακυρωνεται αυτοματα'.
                    ============================
-'Δεν εχω την πολυτελεια να κανω την νταντα σε κανεναν Ρεντεν' ηρθε η απαντηση. 'Να σου θυμισω πως δεν προκειται για σχολικη εκδρομη και πως τα παντα μπορουν να συμβουν. Δεν εχω κανεναν για ν' ασχολειται με την ασφαλεια του δικου σου'.
'-Μην σε απασχολει αυτο Κρουξ' ειπε ο Ρεντεν. 'Ειναι ικανος να φροντισει τον εαυτο του, δεν χρειαζεται ν' απασχολησεις κανεναν απο τους δικους σου. Λοιπον, τι θα γινει' ?
Γι ακομα μια φορα υπηρξε σιωπη. Το προσωπο στην οθονη μιλησε ξανα.
-'Αμα ειναι ετσι Ρεντεν δεν υπαρχει θεμα. Ποιος ειναι αυτος που θα στειλεις και ποσο γρηγορα μπορει ο δικος σου να ειναι στον Αγκελ ? ρωτησε ο Κρουξ.
-'Λεγεται Ζοργκ και θα φροντισω να ειναι εκει το συντομοτερο δυνατον' ειπε ο Ρεντεν. 'Λοιπον, πως σκεφτεσαι να κινηθεις για τον εντοπισμο του Βαν Ντερ Εις' ?
-'Αυτο ειναι δικο μου θεμα Ρεντεν' απαντησε ο Κρουξ. 'Εσυ φροντισε να ειναι εδω αυτος ο Ζοργκ εγκαιρα' προσθεσε και ταυτοχρονα τερματισε την συνομιλια.  

                    ==========================
Ο Ρεντεν ακουμπησε το πηγουνι του στο χερι του και νοερα επεξεργαστηκε το σχεδιο που ειχε καταστρωσει. Οσο περισσοτερο το σκεφτοταν και το ανελυε τοσο πιο ικανοποιημενος ενοιωθε. Δεν εβρισκε καποιο ψεγαδι, ενοιωθε πως ειχε καλυψει καθε πιθανη εκδοχη. Η παρουσια του Ζοργκ φυσικα διαφορετικο σκοπο θα εξυπηρετουσε απ' αυτον που ειχε αναφερει στον Κρουξ. Οταν το κεφαλαιο Ελλερυ Βαν Ντερ Εις εκλεινε τοτε θα επρεπε να κλεισει και το κεφαλαιο Κρουξ. Δεν ειχε καμια διαθεση η ορεξη να τηρησει την συμφωνια μαζι του. Χαρη στο Ζοργκ θα ηξερε ανα πασα στιγμη που βρισκονταν, ετσι θα μπορουσε αμεσα να στειλει την φρουρα ασφαλειας της O.A.A που θα φροντιζε το προβλημα που ακουγε στ' ονομα Κρουξ και συνεργατες. Μ' αυτον τον τροπο, ακοπα κι ευκολα, θα ελυνε δυο προβληματα ταυτοχρονα. Αν αυτο δεν ηταν ενα τελειο σχεδιο, τοτε ποιο ηταν ? Χαμογελασε, στραφηκε στο συστημα ενδοεπικοινωνιας που υπηρχε πανω στο γραφειο του και πιεσε το κουμπι.
-'Ιζα, ενημερωσε τον Ζοργκ πως τον περιμενω αμεσα εδω' ειπε.
                ==================================
-'Λοιπον, τι εγινε ? Ολα ενταξει' ?
Ο Κρουξ γυρισε και κοιταξε τον Φορνακ.
-'Ναι, η συμφωνια μας ισχυει' απαντησε. 'Απλα προστεθηκε κατι της τελευταιας στιγμης'.
-'Δηλαδη' ? εκανε απορημενος ο Καγιαο.
-'Θα μας στειλει εναν δικο του, καποιον Ζοργκ, που θα ειναι μαζι μας σε ολη την διαρκεια της αναζητησης και της συλληψης του Βαν Ντερ Εις'.
-'Δεν μ'αρεσει αυτο' ειπε η Ζαγκιτα. 'Για ποιο λογο θα εχουμε εναν ανθρωπο του Ρεντεν στα ποδια μας συνεχως' ?
-'Θελει να ειναι ενημερος για την εξελιξη' απαντησε ο Κρουξ. 'Ουτε εμενα μ' αρεσει'.
-'Σε κανεναν δεν αρεσει Κρουξ' ειπε ο Μπελεμ. 'Γιατι δεν του ειπες απλα οχι' ?
-'Δεν υπαρχει συμφωνια χωρις την παρουσια αυτου του Ζοργκ' απαντησε ο Κρουξ. 'Και ξερεις καλα ποσο την χρειαζομαστε αυτην συμφωνια Μπελεμ'.
             ==================================
-'Εμενα δεν μ' αρεσει τιποτα' ειπε ο Ντρισμπειν. 'Ουτε η συμφωνια με τον Ρεντεν, ουτε η παρουσια αυτου του Ζοργκ. Νοιωθω πως υπαρχει καποια παγιδα εδω'.
-'Το ιδιο κι εγω' ειπε ο Μινκαρ. 'Παραειναι ολα βολικα κι ευκολα για να ειναι πραγματικα'.
-'Ουτε εμενα μ' αρεσει' εκανε ο Κρουξ 'αλλα οτι παγιδα και να εχει στησει ο Ρεντεν ολοι μαζι μπορουμε να τα καταφερουμε. Εξ' αλλου μην ξεχνατε πως ψηφισαμε για την τελικη αποφαση και η πλειοψηφια αποφασισε ν' αποδεχτουμε την προταση του Ρεντεν' συμπληρωσε.
-'Εχει δικιο ο Κρουξ' ειπε η Τζαρχαντ. 'Το μονο που μπορουμε να κανουμε απο δω και μπρος ειναι να προσεχουμε. Η αφηρημαδα κοστιζει και μπορει να κοστισει ζωες'.
-'Οποτε τι κανουμε απο δω και περα' ? ρωτησε ο Καγιαο.
-'Κατ' αρχας θα περιμενουμε να ερθει ο Ζοργκ' απαντησε ο Κρουξ. 'Δεν μπορουμε να παμε πουθενα αν πρωτα δεν ερθει εδω. Μεχρι εκεινη τη στιγμη πρεπει να καταστρωσουμε σχεδιο για το πως θα κινηθουμε. Οτι ιδεες εχετε θα ηθελα να τις ακουσω'.
             ===================================
-'Δεν νομιζω πως θα ειναι ευκολο να τους εντοπισουμε' ειπε ο Ντρισμπειν. 
-'Η αληθεια ειναι πως ο Ελ δεν συνηθιζει να διατυμπανιζει για το που βρισκεται' συμπληρωσε μ' ενα χαμογελο ο Μπελεμ 'αμφιβαλλω αν εχει αλλαξει τις συνηθειες του'.
-'Ο πρωτος κανονας επιβιωσης' προσθεσε η Ζαγκιτα 'για καθε παρανομο'.
-'Οποτε τι κανουμε' ? ρωτησε απορημενα ο Μινκαρ.
-'Καποιος τροπος θα υπαρχει να μπορεσουμε να τον ξετρυπωσουμε' ειπε ο Φορνακ.
-'Το Γιζγκαρνοφ δεν ειναι αστροπλοιο που περναει απαρατηρητο' ειπε ο Καγιαο. 'Καποιος, καπου, θα το εχει δει τωρα προσφατα'.
-'Εσυ τι λες Κρουξ' ? ρωτησε ο Μπελεμ. 'Απο που ν' αρχισουμε' ?
Ολοι στραφηκαν προς τον Κρουξ περιμενοντας την ιδεα που κανεις τους δεν ειχε.
-'Μονο σ' ενα μερος μπορουμε να παρουμε πληροφοριες' ειπε ο Κρουξ. 'Στον διαστημικο σταθμο Γκαβαρντα πιστευω πως θα μαθουμε σχετικα με τον Βαν Ντερ Εις' προσθεσε.
                   ===============================
-'Εχει δικιο ο Κρουξ' εκανε με μια λαμψη στα ματια ο Μινκαρ. 'Ολοι, αργα η γρηγορα περνανε απο τον Γκαβαρντα, επομενως καποιος θα ξερει να μας πει ποτε βρεθηκε εκει τελευταια φορα ο Ελλερυ. Η ιδεα σου ειναι καταπληκτικη Κρουξ'.
-'Συμφωνω απολυτα' εκανε ο Φορνακ. 'Ο Γκαβαρντα ειναι η λυση στο προβλημα μας'.
-'Ε, τοτε τι καθομαστε' ? εκανε ανυπομονα ο Ντρισμπειν.
-'Δεν γινεται να παμε ολοι στον Γκαβαρντα' παρενεβληθη ο Κρουξ 'θα δωσουμε στοχο και θα κινησουμε υποψιες, κι αυτο ειναι κατι που θελουμε ν' αποφυγουμε. Δυο απο σας, ο Καγιαο και ο Ντρισμπειν, θα φυγουν αμεσα για τον Γκαβαρντα ενω οι υπολοιποι θα περιμενουμε τον Ζοργκ. Μολις μας ενημερωσετε για οτι πληροφοριες αποκτησετε βλεπουμε πως θα κινηθουμε'.
-'Τοτε να μην χανουμε χρονο' ειπε η Ζαγκιτα 'οσο πιο γρηγορα τοσο το καλυτερο'.
-'Και μ' αυτον τον Ζοργκ τι θα κανουμε' ? ρωτησε η Τζαρχαντ.
-'Αυτο ειναι κατι που θα συζητησουμε τωρα αμεσως' απαντησε ο Κρουξ.
                          ===================================
-'Καθισε Ζοργκ' ειπε ο Ρεντεν προτρεποντας τον αντρα που στεκοταν απεναντι του να καθισει. 'Εχω μια δουλεια για σενα αλλα θελω να ξερω αν μπορεις να τα καταφερεις'.
Ο Ζοργκ εγνεψε καταφατικα με μια κινηση του κεφαλιου του.
-'Θελω να φυγεις το συντομοτερο δυνατον για τον Αγκερ' αρχισε ο Ρεντεν. 'Εκει θα συναντησεις μια ομαδα μισθοφορων με αρχηγο καποιον Κρουξ. Αυτη η ομαδα εχει αναλαβει να εντοπισει και να συλλαβει η να εξοντωσει, οτι αποδειχτει ευκολοτερο, τον Ελλερυ Βαν Ντερ Εις και το πληρωμα του. Το πως θα τα καταφερουν ειναι δικο τους θεμα, εσυ δεν θα εχεις καμια αναμειξη. Η δικη σου δουλεια θα ειναι να παρακολουθεις αν ολα γινονται με γνωμονα το συμφερον της εταιριας και ν' αναφερεις, σε μενα και μονο σε μενα, για οτιδηποτε συμβαινει. Γινομαι κατανοητος μεχρι στιγμης' ? ρωτησε κοιτωντας τον Ζοργκ στα ματια.
-'Βεβαιως κυριε' απαντησε ο Ζοργκ.
-'Παρα πολυ καλα' εκανε ανακουφισμενος ο Ρεντεν και συνεχισε.
                      ==============================
-'Οταν ο Κρουξ και η ομαδα του ξεμπερδεψει με τον Βαν Ντερ Εις θα ερθεις αμεσα σε επαφη μαζι μου δινοντας μου ολα τα στοιχεια για την τοποθεσια που θα βρισκεται ο Κρουξ. Θα φροντισεις να κερδισεις καμποσο χρονο καθυστερωντας του την επαφη μαζι μου μεχρι να προλαβω να στειλω την φρουρα ασφαλειας. Μολις εμφανιστει η φρουρα, που δεον να σημειωθει θα βρισκεται υπο τας διαταγας σου, θελω να κλεισει αμεσα το κεφαλαιο Κρουξ. Φανταζομαι καταλαβαινεις για τι πραγμα μιλαω'.
Ο Ρεντεν εκανε μια παυση για να δει τις αντιδρασεις του Ζοργκ.
-'Καταλαβαινω απολυτα κυριε' απαντησε με σταθερη φωνη ο Ζοργκ.
-'Τοτε δεν νομιζω πως υπαρχει κατι αλλο να πουμε' ειπε ο Ρεντεν. 'Σε προειδοποιω πως δεν θ' ανεχτω κανενα λαθος χειρισμο η αποτυχια'.
-'Μπορειτε να μεινετε ησυχος κυριε' ειπε ο Ζοργκ ενω ταυτοχρονα σηκωνοταν.
-'Πηγαινε, δεν σε χρειαζομαι κατι αλλο προς το παρον' εκανε ο Ρεντεν. 
                 ================================
Μονος, στην σιωπη του γραφειου του, ο Ρεντεν ειχε την ευκαρια για μια ανασκοπηση ολου του σχεδιου που τοσο προσεκτικα ειχε ετοιμασει. Αν ολα πηγαιναν οπως τα ειχε σχεδιασει τα οφελη θα ηταν πολλαπλα. Κατ' αρχας θα ξεφορτωνοταν μια και καλη τον Βαν Ντερ Εις και ολα τα προβληματα που δημιουργουσε στην O.A.A, δευτερον θα εκλεινε μια και καλη τους λογαριασμους του με τον Κρουξ και τους λοιπους μισθοφορους και τριτον και σημαντικοτερο, θα μπορουσε πλεον να επικεντρωθει στον βασικο σκοπο που τον κατετρωγε τοσο καιρο. Την αποκαθηλωση του Λειτον και την αποπομπη του απο την O.A.A. αφηνοντας ετσι αυτον τον μοναδικο επικεφαλης. Ομως αυτο το τελευταιο ειχε πολυ διαδρομη ακομα μπροστα του κι ακομα δεν ειχε μπει σ' εφαρμογη το πρωτο μερος αυτου του τελεια οργανωμενου σχεδιου.
Σηκωθηκε  με αργες κινησεις και πηγε προς το μπαρακι που υπηρχε στην μια πλευρα του γραφειου του. Γεμισε ενα ποτηρι μ' ενα πορτοκαλοπρασινο υγρο, το εφερε στα χειλη του και το ηπιε μονορουφι ενω μια λαμψη φωτισε τα ματια του.

                        GEORGIA FAIRYLLOU VS DEV












                                     ΜΑΧΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ








-'Εδω !!! Στην καμερα 24 !!!'.
Ετρεξαν ολοι κι επεσαν πανω απο την οθονη που αντιπροσωπευε την καμερα 24.
-'Μοιαζει σαν να προσπαθει να φτασει στο δασος, εκει, βλεπετε' ?
-'Αν γινει κατι τετοιο θα μας δυσκολεψει αρκετα την ζωη' ειπε ο επικεφαλης ενω το μυαλο του επεξεργαζοταν ενα πληθος σκεψεων προσπαθωντας να βρει την ιδανικη λυση στο προβλημα. 'Ποια ειναι η κοντινοτερη περιπολος στο σημειο' ? ρωτησε.
-'Η 7' ηρθε η απαντηση. 'Μπορει να ειναι εκει σε δεκα λεπτα'.
Ο επικεφαλης εμεινε για λιγο σκεπτικος ζυγιζοντας την κατασταση.
-'Επικοινωνησε μαζι τους και δωσε τους προσβαση στην καμερα. Εξηγησε τους οσο πιο καθαρα μπορεις πως προκειται για επιχειρηση αιχμαλωτισμου και μονο. Απαγορευεται οποιαδηποτε περαιτερω ενεργεια διχως αδεια. Ν' ακολουθησουν πιστα τις εντολες που θα παρουν'.
-'Θα τους ενημερωσω παραυτα' ηρθε η απαντηση.
                    ================================
Ενοιωθε την καρδια της να χτυπαει τοσο δυνατα που φοβηθηκε πως δεν θ' αντεχε αλλο την πιεση στην οποια την υπεβαλλε και θα την προδιδε. Τα πνευμονια της εκαιγαν απο τον πονο ουρλιαζοντας σιωπηρα για μεγαλυτερες ποσοτητες οξυγονου και τα ματια της ειχαν θολωσει απο τον συνδυασμο της αγωνιας και του ασταματητου τρεξιματος. Τα ποδια της ετρεμαν και την κρατουσαν πλεον ορθια με δυσκολια. Ακουμπησε πανω σ' ενα δενδρο αποφασιζοντας να σπαταλησει μερικα δευτερολεπτα στην προσπαθεια της να επανελθει σε μια πιο φυσιολογικη κατασταση. Δευτερολεπτα ειχε μονο και ισως κι αυτα ν' αποδεικνυονταν πολυτελεια και μοιραια στο τελος μα καταλαβαινε πως δεν μπορουσε να συνεχισει μ' αυτον το ρυθμο.
Ηδη θα ειχαν ξαμοληθει στο κατοπιν της κι αυτη δεν ηξερε ουτε που βρισκοταν ουτε που πηγαινε. Αυτο την εκανε ευκολο θυμα μα δεν ηταν διατεθειμενη να τα παρατησει. Επρεπε να βρει καποιο ασφαλες καταφυγιο που θα της επετρεπε να σκεφτει με ψυχραιμια τα επομενα βηματα της αν ηθελε να παραμεινει ελευθερη.
                     ===============================
Κοιταξε το ξεφωτο που εστεκε αναμεσα σ' αυτην και το πυκνο δασος που υπηρχε απο την αλλη μερια. Διακοσια μετρα ηταν, την διαδρομη την καλυπτε γρηγορα αλλα ηξερε πως γι αυτο το ελαχιστο χρονικο διαστημα θα ηταν εκετεθειμενη στους διωκτες της. Ομως αν τα καταφερνε γνωριζε πως αυξανε κατα πολυ τις πιθανοτητες της να τους ξεφυγει. Εξ' αλλου δεν εβλεπε τι αλλο μπορουσε να κανει. Οση ωρα παραμενε αδρανης και στασιμη απλα τους διευκολυνε στην συλληψη της. Τα λιγα δευτερολεπτα ξεκουρασης που ειχε προσφερει στον εαυτο της της προσφεραν σαν ανταλλαγμα την επιστροφη ενος μερους της δυναμης και της αντοχης της.
Πηρε μια βαθια ανασα και αρχισε να τρεχει σαν διαμονισμενη. Τα ματια της ηταν εστιασμενα στην αρχη του δασους που ερχοταν ολο και πιο κοντα της. Μολις ενοιωσε ασφαλης κρυμμενη αναμεσα στις συσταδες των δεντρων γυρισε και κοιταξε πισω της. Το ξεφωτο ηταν ερημο, δεν εβλεπε απολυτως καμια κινηση η παρουσια. Για πρωτη φορα απο την στιγμη που τους ξεφυγε χαμογελασε δειλα. Μεχρι στιγμης ολα πηγαιναν μια χαρα, μπορουσε να τα καταφερει.
                        ==================================
Η θεομηνια που ειχε ξεσπασει το προηγουμενο βραδυ, με καταρρακτωδη βροχη και συνεχεις πτωσεις κεραυνων, μπορει αθελα της να της ειχε κανει το μεγαλυτερο δωρο που μπορουσε ποτε να φανταστει, ομως τωρα επρεπε ν' αντιπαλεψει τ' αποτελεσματα και της ασχημης οψης της. 
Το εδαφος δεν ειχε προλαβει ν' απορροφησει ολο εκεινο τον ογκο νερου που ειχε πεσει με αποτελεσμα να περπαταει σε λασπωμενο, γλυστερο και βαρυ εδαφος εξαναγκαζοντας την οχι πια σε τυφλο, γρηγορο τρεξιμο μα σε προσεκτικο βηματισμο. Αν προσθετε σ' αυτο και τα πεσμενα δεντρα, θυματα των αλλεπαλληλων κεραυνων, επρεπε να ειναι διπλα προσεκτικη. Το τελευταιο που χρειαζοταν ηταν ενα ανεπιθυμητο στραμπουληγμα η ακομα χειροτερα σπασιμο.
Ειχε χασει πια την αισθηση του χρονου, απλα περπατουσε οσο πιο γρηγορα μπορουσε μπροστα κι ενιοτε σταματουσε να κοιταξει πισω της. Καθε φορα που διαπιστωνε πως κανεις δεν την ακολουθουσε ενοιωθε μια ανειπωτη ανακουφιση μα τωρα ενας καινουριος φοβος ειχε γεννηθει μεσα στο μυαλο της και σταδιακα επαιρνε διαστασεις.
                 ================================
Δεν ειχε καμια αισθηση προσανατολισμου και κινουμενη σε αγνωστα μερη υπηρχε ο κινδυνος απλως να κανει ασκοπους κυκλους και να μην απομακρυνεται καθολου. Η πρωτη της σκεψη ηταν ν' αρχισει ν' αφηνει σημαδια στο διαβα της κι αν δεν τα ξανασυναντουσε αυτο θα σημαινε πως βαδιζε σωστα. Απ' την αλλη το ν' αφηνει σημαδια φοβοταν πως θα εκανε ακομα πιο ευκολη τη ζωη στους διωκτες της. Αμφιταλαντευτηκε για λιγο κι αποφασισε πως δεν μπορουσε να το ριψοκινδυνεψει. Εξ' αλλου συντομα θα σκοτεινιαζε και με παντελη ελλειψη οποιασδηποτε πηγης φωτος δεν θα μπορουσε ετσι κι αλλιως να διακρινει τιποτα μεσα στο απολυτο σκοταδι.
Οσο προβλημα ηταν για την ιδια η νυχτα που ερχοταν με γοργα βηματα αλλο τοσο ηλπιζε να ειναι και για τους διωκτες της. Επρεπε το συντομοτερο δυνατον να βρει καποιο καταφυγιο να περασει την νυχτα οσο ακομα υπηρχε φως. Σηκωσε τα ματια ψηλα κι ατενισε τον ουρανο. Ειχε το πολυ μια ωρα ακομα στην διαθεση της, μετα τα πραγματα θα δυσκολευαν. Η προοπτικη του να περναγε το βραδυ στο υπαιθρο της εφερε ενα ριγος ανησυχιας.
                ==================================
Ενα φυσικο κοιλωμα στο εδαφος καλυμμενο με κλαδια ηταν το καλυτερο μερος που μπορεσε να βρει. Αφου βολευτηκε οπως οπως αφησε τις σκεψεις της να πλανηθουν στα γεγονοτα που ειχαν συμβει. Η πρωτογνωρη καταιγιδα που ειχε ξεσπασει ηταν η αιτια που τωρα ηταν ελευθερη. Μια βλαβη στις ηλεκτρομαγνητικες κλειδαριες των κελιων ηταν αρκετη για μια μαζικη αποπειρα διαφυγης, μια διαφυγη που ειχε στεφθει μ' επιτυχια μονο γι αυτην αφου ολοι οι αλλοι ειχαν συλληφθει πριν ακομα προλαβουν να βγουν στον προαυλιο χωρο των εγκαταστασεων.
Το ενστικτο της, σε συνδυασμο με την ευνοια της Θεας Τυχης, ηταν αυτα που την οδηγησαν στην ελευθερια, μια ελευθερια που τωρα ανα πασα στγμη κινδυνευε ν' απωλεσθει ξανα.
Ηταν αποφασισμενη να μην γυρισει ποτε πισω, ακομα κι αν το τιμημα ηταν η ιδια της η ζωη. Δεν θ' αντεχε να συνεχισει να περναει οτι περνουσε εδω και τρια χρονια αιχμαλωτη στα χερια τους. Σκεφτηκε τους διωκτες της κι εφριξε. Ποιος ασπλαχνος κι ανηλεος Θεος ειχε ποτε επιτρεψει να συμβει κατι τετοιο, ενας διαρκης, φρικαλεος εφιαλτης διχως τελος.
                     ===============================
Η πρωτη κοκκινη κουκιδα εγινε αντιληπτη οταν μετακινηθηκε ελαχιστα πανω στο στηθος της. Μετα ειδε την δευτερη και την τριτη. Συνειδητοποιησε πως μεχρις εδω ηταν κι ενα κυμα απογοητευσης την αγκαλιασε στοργικα. Το ποτε η το πως την ειχαν βρει ηταν αδιαφορο, δεν μπορουσε ν' αλλαξει το γεγονος πως η προσκαιρη ελευθερια της ειχε φτασει στο τελος της.
Θα την πηγαιναν πισω, θα την κλειδωναν παλι μεσα στο κελι της και οι εναπομεινασες ημερες της ζωης της θα ηταν πανομοιοτυπες μ' αυτες των τελευταιων τριων χρονων. Η προοπτικη αυτη και μονο της εφερε αναγουλα. Το ειχε πια αποφασισει ακομα κι αν δεν το ειχε παραδεχτει ακομα. Πισω δεν γυρναγε, τουλαχιστον οχι ζωντανη. Αρπαξε ενα ξυλο κι ορμησε προς το μερος των κουκιδων αδιαφορωντας για τις συνεπειες. Αδιαφορησε για τις επανειλλημενες εντολες να σταματησει και να παραδοθει και συνεχισε την απελπιδα επιθεση της. Λιγα μετρα πριν πλησιασει τον πρωτο σταματησε αποτομα, κοιταξε την κατακκοκινη κηλιδα που απλωνοταν στο στερνο της, επεσε στα γονατα, χαμογελασε κι επεσε μπρουμυτα στο εδαφος. 
                ===============================
-'Ειχα πει αιχμαλωσια, κι αιχμαλωσια σημαινει να επιστρεψει ο δραπετης πισω ζωντανος' ξεσπασε ο επικεφαλης στα μελη της 7. 'Και σεις τι φερατε πισω ? Ενα αψυχο κουφαρι που δεν ειναι χρησιμο για τιποτα. Θα πεσουν κεφαλια, να το ξερετε' προσθεσε.
-'Μας επιτεθηκε, επρεπε ν' αμυνθουμε' ηρθε η απαντηση με δειλη φωνη.
Ο επικεφαλης τραβηξε το οπλο του και διχως δευτερη σκεψη πυροβολησε αυτον που μιλησε.
-'Το συγκεκριμενο υποκειμενο ηταν μοναδικο κι απαραιτητο για την εξελιξη των πειραματων που διεξαγουμε κι εσεις μολις τερματισατε αυτην την εξελιξη. Ν' αναμενετε τα ιδια' ειπε κι εδειξε με νοημα με την ακρη του οπλου του το πτωμα που κειτονταν στο πατωμα.
Η καταδικασμενη 7 ειχε φυγει και ο επικεφαλης προσπαθησε να οργανωσει τις σκεψεις του.
Τρια χρονια ειχαν παει πεταμενα. Τρια χρονια προσπαθειων ειχαν εξανεμισθει απο ενα τοσο δα μικρο βλημα. Ολα επρεπε να ξεκινησουν απο την αρχη. Σηκωσε το τηλεφωνο του γραφειου του.
-'Φερτε το 11 στην αιθουσα πειραματων 17' διεταξε.
                  =================================
Οι Χρελ'μζ'κουν ειχαν ενα και μοναδικο λογο που επισκεπτονταν τον πλανητη Γη κι αυτος ο λογος ηταν το υγρο στοιχειο που καλυπτε το μεγαλυτερο μερος της επιφανειας του. Αθεατοι, αποσπουσαν κατα καιρους μεγαλες ποσοτητες νερου που χρειαζονταν στον πλανητη τους, μεχρι τη στιγμη που συνειδητοποιησαν πως οσο η μολυνση των ωκεανων θ' αυξανοταν τοσο ραγδαια πολυ συντομα το απαραιτητο αυτο στοιχειο θα τους ηταν αχρηστο. Μετα απο διεξοδικες μελετες κατεληξαν στο συμπερασμα πως οσο ο ανθρωπος εκανε κουμαντο στον πλανητη τα πραγματα μονο να χειροτερευαν μπορουσαν. Αναμεσα στις πολλες λυσεις που προταθηκαν μια ηταν αυτη που τελικα επικρατησε. Δεν μπορουσαν να εξαλειψουν τον ανθρωπο σαν οντοτητα, δεν ειχαν αυτο το δικαιωμα, ομως καλλιστα μπορουσαν να παρεμβουν σε αλλες ισσοροπιες.
Η λυση που προταθηκε ηταν να δωσουν ομιλια, συνειδηση, σκεψη και ολα τα χαρακτηριστικα του ανθρωπου στα ζωα ενω απο τους ανθρωπους θ' αφαιρουσαν το προτερημα της ομιλιας καταργωντας τους ουσιαστικα απο κυριαρχο ειδος στον πλανητη.
                    ================================
Χαρη στην προηγμενη τεχνολογια τους αυτο ηταν κατι που εγινε γρηγορα κι ευκολα. Τα ζωα, διατηρωντας ολα τα χαρακτηριστικα τους και με τα επιπροσθετα που ειχαν αποκτησει συντομα εκτοπισαν τον ανθρωπο υποβαθμιζοντας τον σε μια ακομα απλη μορφη ζωης. Τα πραγματα εξελιχθηκαν οπως περιμεναν οι Χρελ'μζ'κουν. Ο ετοιμοθανατος πλανητης αναρρωσε ταχιστα και πλεον οι ανθρωποι ειχαν τον ρολο που καποτε διεδραματιζαν τα ζωα. Περιοριστηκαν σε κλειστες ελεγχομενες κοινωνιες, χρησιμοποιουνταν για δουλειες, ακομα και για την διεξαγωγη πειραματων που αποσκοπουσαν στην βελτιωση της ποιοτητας του πλανητη. Ο ανθρωπινος πληθυσμος μειωθηκε δραματικα αγγιζοντας το οριο της εξαφανισης. Ομως η συνετη διαχειριση των ζωων κατορθωσε να κρατησει τον αριθμο του σε ικανοποιητικα επιπεδα.
Καποιοι, οπως η Μιλντρεντ Περντιου, δυσανασχετουσαν με την υπαρχουσα κατασταση.
Ομως οι Χρελ'μζ'κουν, οπως και τα ζωα και ο ιδιος ο πλανητης ηταν απολυτα ικανοποιημενοι κι ευτυχως για ολους τους η εποχη που η λεξη ανθρωπος σημαινε κατι ειχε περασει ανεπιστρεπτι.







                                                             

                                                                       ΤΕΛΟΣ 

                             Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ

                                                                  
                         ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12









-'Δυστυχως για ολους μας Ελλερυ Βαν Ντερ Εις δημιουργησες ενα προβλημα που αν δεν αντιμετωπιστει αμεσα και καιρια μπορει να ειναι το απολυτο τελος ολων οσων γνωριζουμε μεχρι στιγμης' ειπε με στομφο η ομιχλη που ακουγε στο ονομα Ντεα. 'Αυτος ειναι και ο λογος που βρισκεσαι εδω αυτην την στιγμη' συμπληρωσε.
-'Δεν καταλαβαινω τιποτα' ειπε ο Ελ ενω λοξοκοιταξε τον Ορκοφυλακα διπλα του. 'Με ποιον τροπο, εξ' αιτιας μου, θα καταστραφουν τα παντα ? Τι ακριβως εχω κανει' ?
-'Εισαι αρκετα εξυπνος για να καταλαβαινεις περισσοτερα απο καποιον του επιπεδου σου' ειπε η Ντεα 'μα η αληθεια ειναι πως πρεπει να μαθεις τις λεπτομερειες που κανουν την διαφορα. Οι χειρισμοι που απαιτουνται εφ εξης δεν επιδεχονται παρερμηνειες η λαθη που θα κοστισουν ακριβα. Ας ειναι. Θα σου γνωστοποιηθουν λοιπον ολα οσα πρεπει να γνωριζεις με την ελπιδα πως το βαρος αυτων των γνωσεων θα σου δωσουν το κινητρο για ν' ανταπεξελθεις'.
Με μια συγχρονισμενη κινηση οι ομιχλες πλησιασαν ακομα περισσοτερο.
                  ==============================
-'Την ιδια στιγμη της δημιουργιας του συμπαντος εκανε την εμφανιση του και ο πρωτος θρυλος για το τελος του' ειπε η Ουντ. 'Ξεθωριασμενοι μυθοι, αλλοιωμενες δοξασιες που περνουσαν απο γενια σε γενια, παντα με καποιες διαφοροποιησεις, παντα με πολυποικιλλες εκδοχες. Ολες ομως ειχαν σαν κοινο στοιχειο πως το τελος αυτο δεν θα ερχοταν σαν ενα φυσιολογικο αποτελεσμα γηρανσης αλλα εξ' αιτιας της αποφασης και της θελησης καποιου. Βλεπεις, ο τμηματικος θανατος σε διαφορετικα μερη του συμπαντος ειναι αποδεκτος αφου δεν επηρεαζει την ολοτητα. Καπου επερχεται η ερημια και το τελος, καπου αλλου εμφανιζεται η ζωη και η αρχη. Ομως εδω δεν μιλαμε για κατι τετοιο. Οι ξεχασμενοι αυτοι θρυλοι υποστηριζουν πως ενας ειναι αυτος που εξ' αιτιας του το υφισταμενο συμπαν θα παψει να υπαρχει και αυτος ο ενας ειναι που θα δημιουργησει μια νεα κατασταση που ειναι αγνωστο τι θα περιλαμβανει. Αυτο ειναι κατι που δεν μπορουμε να επιτρεψουμε να συμβει για ευνοητους λογους. Κι εσυ, Ελλερυ Βαν Ντερ Εις, εισαι αυτος που μολις ενεργοποιησες αυτον τον λημονησμενο μυθο'.   
                     =============================
-'Βλεπεις, απο ενα καπριτσιο της μοιρας, εσυ και το πληρωμα σου ζειτε ενω θα επρεπε να εχετε εξαυλωθει' συνεχισε η τριτη ομιχλη που ο Ορκοφυλακας ειχε προσφωνησει Ινοτ. 'Το πεδιο της χωροχρονομεταβασης που μπηκατε για να γλυτωσετε την καταδιωξη της O.A.A ειναι διαμορφωμενο με τετοιο τροπο που να μπορει να χρησιμοποιηθει μονο απο συγκεκριμενα οντα που δεν μπορουν να βλαφθουν απο την χρηση του. Το πως επιβιωσατε ειναι ενα πραγματικο μυστηριο, απο τις σπανιες απιθανοτητες που μπορουν να συμβουν. Διχως ελεγχο του σκαφους ηταν αναμενομενο πως ακομα κι αυτη η προσωρινη επιβιωση θα ειχε παρει τελος μεσα στα ορια του αγνωστου συμπαντος. Ακομα ομως κι εκει σταθηκατε τυχεροι. Αντι να καταστραφειτε, χαρη στ' απροσμενα τερτιπια αγνωστων δυναμεων προσγειωθηκατε στο μονο μερος που δεν θα επρεπε να συμβει κατι τετοιο. Και για να ολοκληρωθει η ειρωνεια το σημειο που προσεδαφιστηκε το ακυβερνητο αστροπλοιο σου ηταν αυτο ακριβως που επρεπε ν' αποφευχθει.
Τελικα εισαι καποιος που δυσκολα πεθαινει Ελλερυ Βαν Ντερ Εις' κατεληξε.
                ================================= 
-'Ζητω συγγνωμη που δεν κατορθωσαμε να πεθανουμε' απαντησε ειρωνικα ο Ελλερυ. 'Αν το γνωριζα εκ των προτερων θα ειχα κανει οτι περνουσε απο χερι μου να σας κανω το χατηρι'.
Το βλεμμα που του εριξε ο Ορκοφυλακας τον εκανε να μετανοιωσει αμεσα για την αποκοτια του μα δεν υπηρχε τροπος να παρει πισω οτι ειχε μολις πει.
-'Αφησε τον Φυλακα' ειπε η Ακινα. 'Οταν τα μαθει ολα θα ειναι διασκεδαστικο να δουμε αν θα εξακολουθει ν' αντιμετωπιζει τις καταστασεις με τον ιδιο τροπο' συμπληρωσε.
Αυτο το τελευταιο δημιουργησε ενα κυμα δυσφοριας στον Ελ αλλα δεν μπορουσε να κανει κατι.
-'Σου ζητω συγγνωμη εκ μερους του, υπερτατη Ακινα' εκανε ο Ορκοφυλακας.
-'Ενταξει, καταλαβαινω πως ακουστηκε καπως αυτο' ειπε ο Ελλερυ σε μια προσπαθεια να περισωσει οτι μπορουσε 'αλλα ελατε και λιγο στην θεση μου' προσθεσε. 'Βρισκομαι καπου που δεν ξερω καν που ειναι, περιστοιχισμενος απο οντα παντελως αγνωστα μου κι ακουω ολα αυτα για το τελος των παντων. Δεν ειναι και η συνηθισμενη μου μερα ξερετε'. 
                   =================================
-'Το μερος στο οποιο ατυχως προσεδαφιστηκε το αστροπλοιο σου Ελλερυ Βαν Ντερ Εις' συνεχισε η Ακινα αδιαφορωντας για την παρεμβαση του Ορκοφυλακα καθως και για την αποπειρα απολογιας του Ελ ' ειναι το σημειο που αποθηκευονται ολοι οι ορκοι που δεν εχουν πραγματοποιηθει. Αναμεσα τους βρισκονται κι εκεινοι που εμεις εχουμε αποφασισει πως ειναι ιδιατερα επικινδυνοι αν ποτε υλοποιηθουν και το σκεπτικο ειναι να παραμεινουν φυλακισμενοι μεχρι οτου οι κατοχοι τους παψουν να βρισκονται εν ζωη. Το σημειο που το σκαφος σου προσγειωθηκε ειναι ο τομεας που φυλασσονται μερικοι απο τους πλεον ειδεχθεις κι ανομολογητους ορκους, μερικοι απο τους οποιους ειναι πλεον ελευθεροι να πραγματοποιηθουν κατα την θεληση των κατοχων τους. Αναμεσα τους συμπεριλαμβανεται και ο πλεον επικινδυνος, οχι μονο λογω του περιεχομενου του αλλα περισσοτερο εξ' αιτιας εκεινου που τον ξεστομισε. Ενας ορκος που αν ποτε πραγματοποιηθει τοτε μπορει να επιφερει το τελος του υπαρκτου συμπαντος ετσι οπως το γνωριζουμε μεχρι τωρα'. 
                   ================================
-'Τι θα υπαρχει μετα ? ' ανελαβε να συνεχισει η Ντεα. 'Κανεις δεν μπορει να το ξερει παρα μονο αυτος που θα πραγματοποιησει αυτον τον ορκο. Σιγουρα δεν θα συμπεριλαμβανει οτι υφισταται τωρα αφου το αποκηρυσσει μετα βδελυγμιας. Δυστυχως δεν υπαρχει τροπος επανασυλλογης των διαφυγωντων ορκων, ο μονος τροπος ν' αποφευχθει η υπολοιηση τους ειναι οι κατοχοι τους να παψουν να βρισκονται εν ζωη. Και σ' αυτο το σημειο ακριβως, εσυ Ελλερυ Βαν Ντερ Εις και το πληρωμα σου, θα πρεπει να λαβετε μερος. Μπορει ολο αυτο να το προκαλεσατε αθελα σας αλλα οπως η παλαια δοξασια περιγραφει, ο υπαιτιος για ολο αυτο που συνεβη θα ειναι κι αυτος που πρεπει να επανορθωσει πριν να ειναι πολυ αργα για ολους μας'.
-'Κατι λαθος εχετε καταλαβει' ειπε ο Ελ 'δεν μπορειτε να εχετε την απαιτηση'....
-'Αρκετα Ελλερυ Βαν Ντερ Εις !' ειπε εκνευρισμενη η Ντεα. 'Δεν εισαι παρα ενα τιποτα, ενα στιγμιαιο ανοιγοκλεισμα βλεφαρων, μια λαμψη στο δευτερολεπτο για να τολμας ν' αμφισβητεις τα λεγομενα μας. Θα κανεις οπως ακριβως προσταζουμε, ελεεινε θνητε.' 
                ==============================
-'Το καταλαβαινω για μενα' ειπε ο Ελ 'δικο μου ειναι το Γιζγκαρνοφ, δικαιως να με θεωρειτε υπευθυνο. Ομως το πληρωμα μου δεν φταιει σε κατι. Εντολες δικες μου υπακουσαν, ειναι αδικο να επωμιστουν μια ευθυνη που βαραινει αποκλειστικα εμενα'.
-'Υπαρχουν ψηγματα δικιου στα λεγομενα του' παρενεβη ο Ορκοφυλακας.
-'Καλως' αποφανθηκε η Ουντ. 'Το πληρωμα σου λοιπον αποδεσμευεται απο την δικη σου υποχρεωση και ειναι ελευθεροι να πραξουν κατα το δοκουν. Ομως εσυ Ελλερυ Βαν Ντερ Εις δεν μπορεις να τα καταφερεις μονος σου ακομα και με την βοηθεια του Φυλακα. Για εναν τετοιο σκοπο θα χρειαστεις την ισχυροτερη και πλεον ικανη βοηθεια που μπορει να υπαρξει. Ομως καλο θα ηταν να μαθεις ποιοι ειναι αυτοι τους ορκους των οποιων ελευθερωσες. Εξι ειναι συνολικα και πρεπει και οι εξι αυτοι να πεθανουν μολονοτι το βασικο προβλημα εστιαζει σ' εναν. Δεν γινεται ομως, για λογους αρχης, ν' αμελησουμε για τους υπολοιπους μολονοτι η εκταση του προβληματος που μπορουν να δημιουργησουν ειναι σαφως υποδεεστερη'. 
                      ===============================
-'Κραμπ, Μιουζχορ, Τρανγκνα, Μεκνες, Μιντελτ και Μετγκον' ειπε η Ινοτ. 'Ξερουμε πως τα ονοματα τους δεν σημαινουν κατι για σενα και ειναι το λιγοτερο χρησιμο απ' ολα οσα πρεπει να μαθεις γι αυτους. Το ποιοι ηταν οι ορκοι τους και το μεγεθος της σοβαροτητας τους ειναι αυτο που ενδιαφερει κι αυτα θα τα μαθεις λεπτομερως απο τον Φυλακα. Αυτος που αποτελει πραγματικα πηγη κινδυνου ειναι ο τελευταιος, ο Μετγκον και ουσιαστικα εκει θα εστιασουμε. Δυστυχως για ολους μας ο Μετγκον δεν ειναι μια απλη περιπτωση. Γηινος στην προελευση, υπηρξε ενας απο τους αρχικους Ορκοφυλακες σ' ενα χρονο πολυ πιο παλιο απ' οσο μπορεις να φανταστεις. Βλεπεις οι Ορκοφυλακες προερχονταν παντοτε απο τον πλανητη Γη, απο εκει που καταγεσαι και συ, σαν μια ενδειξη σεβασμου απεναντι στους Μεγαλους Παλιους των οποιων ηγειται ο Μεγας Κθουλου και που διαφεντευαν τον πλανητη απο την αρχη της υπαρξης του. Σαν συμβολο εξουσιας και δυναμης ειχε το σκηπτρο που βλεπεις να κραταει τωρα ο Ορκοφυλακας κι αυτο το σκηπτρο αποτελεσε την αρχη του τελους του'.
                  ================================
-'Το σκηπτρο δημιουργηθηκε για ενα συγκεκριμενο σκοπο, τον εντοπισμο και την συλλογη των ορκων μα συντομα ο Μετγκον καταλαβε πως μπορουσε να το χρησιμοποιησει για προσωπικη χρηση' προχωρησε στην εξιστορηση η Ακινα 'κατι που δεν επιτρεποταν για εναν Ορκοφυλακα. Χαρη στο σκηπτρο εντοπισε πηγες δυναμης σε ολο το συμπαν και μεσω αυτου τις εκανε κτημα του αυξανοντας ετσι τις δυναμεις του και αδιαφορωντας για το εργο που ειχε επιλεγει. Οταν καταλαβαμε τι ακριβως συνεβαινε ο Μετγκον ειχε αποκτησει τοση δυναμη που μια ευθεια αντιπαραθεση μαζι του δεν μας εξασφαλιζε την επικρατηση. Ετσι, με την συμβολη του μεντορα του και χρησιμοποιωντας παραπλανητικες τακτικες κατορθωσαμε να του αποσπασουμε το σκηπτρο και κατ' επεκταση να τον αποδυναμωσουμε. Τα υπολοιπα ηταν ευκολα. Φυλακισαμε τον ορκο που ειχε δωσει για την μεταβολη του συμπαντος και του διαγραψαμε καθε θυμηση του ποιος ηταν αφου καποιες δυναμεις που ειχε αποκτησει μεσω του σκηπτρου του ειχαν προσφερει ενα ειδους αθανασιας που θα ηταν πολυ επιφοβο να δοκιμαζαμε να τερματιζαμε'.
                  =================================
-'Βλεπεις ο θανατος του Μετγκον θα επηρεαζε το σκηπτρο το ιδιο αλλα κανεις δεν γνωριζε ποσο κι ετσι η λυση που προανεφερε η Ακινα ηταν και η μονη ' ειπε η Ντεα. 'Με την ελευθερωση του ορκου του ομως ολες οι μνημες του επανηλθαν και τωρα θ' αναζητησει να παρει πισω το σκηπτρο του και να εκδικηθει ολους εμας για οτι του καναμε'.
-'Δεν καταλαβαινω πως εγω θα τα βαλω μαζι του οταν εσεις μου μοιαζετε λιγο διστακτικες' ειπε ο Ελλερυ. 'Υπαρχει κατι που δεν ξερω' ?
-'Ολα τα υπολοιπα θα τα μαθεις απο τον Φυλακα' απαντησε η Ινοτ.
-'Δεν υπαρχει χρονος για χασιμο' ειπε η Ακινα 'καθε λεπτο που περναει ειναι πολυτιμο.
-'Ειναι ωρα να επιστρεψετε πισω' ειπε η Ουντ 'μην καθυστερειτε αλλο'.
Ο Ελ ηθελε πολλα να ρωτησει μα καταλαβε πως ηταν ματαιο, δεν θα μαθαινε κατι αλλο εκει. Διχως να του πει καν κατι ο Ορκοφυλακας τον πλησιασε και ακουμπησε ξανα το σκηπτρο. Η τελευταια του σκεψη ενω εξαφανιζονταν ηταν οτι οι αλλοι δεν θα τον πιστευαν ποτε.  
   

                              Ο ΟΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ






                                                  

                                                   
                             ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11









Η μυστηριωδης μορφη ηταν ετοιμη να ξεκινησει να μιλαει μα δεν προλαβε. Ενα εντονο γαλαζοπρασινο φως ξεχυθηκε απο το σκηπτρο που κρατουσε στα χερια του και προς στιγμην ολη του η προσοχη στραφηκε εκει. Οταν το φως εξαφανιστηκε στραφηκε στον Ελλερυ.
-'Να υποθεσω πως αυτο ηταν κατι το ασχημο' ? εκανε ο Ελλερυ που κι αυτος ειχε προσεξει το φως. 'Οχι τιποτα αλλο δηλαδη αλλα πανω που ετοιμαζοσουνα'...
-'Ελλερυ Βαν Ντερ Εις πρεπει να φυγουμε αμεσα' ειπε η μορφη διακοπτοντας τον. 'Ενημερωσε το πληρωμα σου πως θα λειψουμε και πες τους να μην ανησυχουν' προσθεσε.
-'Θα λειψουμε ? Να παμε που ? Μηπως ειναι καλυτερα να'...
-'Κανε αυτο που σου ειπα' διεταξε η μορφη μ' εναν τονο που δεν σηκωνε αντιρρηση.
-'Δωσε μου δυο λεπτα κι επιστρεφω αμεσως' απαντησε ο Ελ ενω ταυτοχρονα ειχε στραφει προς την κατευθυνση του Γιζγκαρνοφ περπατωντας και παλι στο κενο. Η μορφη κοιταξε το σκηπτρο.
Μολονοτι περιμενε κατι τετοιο ενιωσε πως δεν ηταν ακομα απολυτα ετοιμος.
                    ================================
Χρειαστηκαν περισσοτερο απο δυο λεπτα μεχρι να επιστρεψει ο Ελλερυ, κι αυτο γιατι εκανε το λαθος να προσπαθησει ν' απαντησει στον καταιγισμο ερωτησεων που τον ειχε υποβαλλει το πληρωμα του. Αφου απεγκλωβιστηκε γυρισε πισω στην μορφη που εμοιαζε ν' αδημονει.
-'Εκει που θα παμε, μια και μονο συμβουλη. Ελαχιστα λογια και ορθανοιχτα αυτια. Τα πλασματα που θα συναντησουμε ειναι περα απο την αντιληψη και την φαντασια σου. Δεν θελεις να προκαλεσεις τον θυμο και την οργη τους. Αφησε τα ολα σε μενα, καταλαβες' ?
Ο Ελ κουνησε καταφατικα το κεφαλι του. Δεν ειχε καταλαβει τιποτα, ομως ενα αδιορατο κυμα φοβου ειχε αρχισει να παιρνει διαστασεις μεσα του. Η μορφη διεκοψε αποτομα τις σκεψεις του.
-'Αγγιξε το' προσταξε και παλι δειχνοντας του το σκηπτρο 'και μην το αφησεις καθολου'.
Ο Ελλερυ υπακουσε με βαρια καρδια ενω ο φοβος συνεχιζε να κερδιζει εδαφος.
Η μορφη εκλεισε στιγμιαια τα ματια της κι ενα αποκοσμο φως ξεπηδησε απο το σκηπτρο τυλιγοντας τους και τους δυο. Οταν το φως χαθηκε δεν υπηρχε τιποτα εκει που στεκονταν.
                    ==============================
Ακομα και για καποιον που ειχε βρεθει σε παμπολλους γαλαξιες και ειχε περπατησει σε παραδοξους κοσμους το μερος που ηταν τωρα υπερεβαινε και την πλεον καλπαζουσα φαντασια. 
Μια ερημη εκταση, μεχρι εκει που εφτανε το ματι του, καλυμμενη με κατι που εμοιαζε με φωσφοριζουσα μπλε αμμο και μονο στο βαθος υπηρχαν αιωρουμενα πανω απο το εδαφος τεσσερα απροσδιοριστα αντικειμενα. Εμοιαζαν με ομιχλες η ασχηματιστες αεριωδεις μορφες και το χειροτερο ηταν πως φαινοταν να ερχονται προς το μερος τους. Ερξε μια ματια στην μυστηριωδη μορφη που εξ' αιτιας της βρισκοταν εκει και διαπιστωσε πως αντιμετωπιζε την κατασταση σχεδον με δεος. Φοβοταν αλλα εκανε φιλοτιμες προσπαθειες να το κρυψει.
Οι τεσσερεις ομιχλες συντομα εφτασαν κοντα τους και τοτε με εκπληξη ειναι την μορφη διπλα του να σκυβει ευλαβικα μπροστα τους. Την τελευταια στιγμη κατεπνιξε την παρορμηση που του ειχε ερθει να πραξει κι αυτος το ιδιο. Τοτε η μια ομιχλη μιλησε μ' εκκωφαντικη φωνη.
-'Ορκοφυλακα, ανταποκριθηκες γρηγορα στο καλεσμα μας βλεπω'. 
                     ==============================
-'Οταν σε καλουν οι Τεσσερεις Απολυτες ανταποκρινεσαι αμεσα Ντεα' απαντησε η μορφη.
-'Εφερες και παρεα απ' οτι βλεπω' ειπε μια αλλη ομιχλη. 'Ο Ελλερυ Βαν Ντερ Εις'.
-'Ειναι ο υπεθυνος για οτι συνεβη Ινοτ' απαντησε ο Ορκοφυλακας.
-'Για μισο λεπτο' πεταχτηκε ο Ελ. 'Πως γινεται και ολοι ξερουν ποιος ειμαι κι εγω'...
-'Σιωπη ανοητε' τον διεκοψε η τριτη ομιχλη. 'Δεν σου δοθηκε ακομα η αδεια να μιλησεις'.
Ο Ορκοφυλακας του εκανε ενα νοημα να σταματησει και ο Ελλερυ υπακουσε.
-'Ειναι παντα ετσι, παρορμητικος, συγχωρεσε τον Ακινα' ειπε ο Ορκοφυλακας.
-'Δεν μου κανει καμια εντυπωση' ειπε η τεταρτη ομιχλη. 'Αυτη η παρορμηση μας εφερε στο σημειο που βρισκομαστε τωρα' συμπληρωσε.
-'Εχεις απολυτο δικιο Ουντ' απαντησε ο Ορκοφυλακας.
-'Οταν με χρειαστειτε μου το λετε, εδω τριγυρω θα ειμαι' εκανε ειρωνικα ο Ελλερυ.
Ο Ορκοφυλακας του εριξε μια ματια και ο Ελ καταλαβε πως ειχε ξεπερασει τα ορια.
                   ================================
-'Η αληθεια ειναι πως πρεπει να του εξηγησουμε καποια πραγματα' ειπε η Ντεα 'αλλιως δεν θ' αντιληφθει ποτε τι ακριβως συμβαινει και ποιο το μεριδιο ευθυνης του γι αυτο'.
-'Αν συγκρατησει λιγο την γλωσσα του μπορει να τα καταφερουμε' ειπε η Ινοτ.
Ο Ελλερυ εκανε μια κινηση σαν να ελεγε πως δεν θα διεκοπτε ξανα, μονο θ' ακουγε.
-'Πρεπει να μαθει τα παντα' ? ρωτησε η Ουντ ' η μονο οτι χρειαζεται' ?
-'Φοβαμαι πως δεν εχει κανενα απολυτως νοημα' απαντησε η Ακινα. 'Βρισκομαστε σ' ενα τετοιο σημειο που ενδεχομενως τα παντα συντομα να μην υπαρχουν πια. Οσα περισσοτερα γνωριζει τοσο μεγαλυτερες ειναι οι ελπιδες ν' αναστρεψουμε την πορεια των γεγονοτων'.
Δεν καταλαβαινε απολυτως τιποτα, το μονο πραγμα για το οποιο ηταν σιγουρος πια ηταν πως καποια κρισιμη κατασταση ηταν εν εξελιξει κι αυτος, με καποιο τροπο, ηταν μερος της.
-'Ποιες ειστε ? Κι αυτος ποιος ειναι ? Και τι ακριβως θελετε απο μενα' ? ρωτησε.
-'Θα τα μαθεις ολα τωρα' ειπε ο Ορκοφυλακας 'γι αυτο ακου προσεκτικα'.
                    ============================
-'Το συμπαν μεσα στο οποιο κινεισαι εσυ Ελλερυ Βαν Ντερ Εις και ολοι υπολοιποι διεπεται απο κανονισμους και σταθερες που αποφασιστηκαν με την δημιουργια του. Δεν ειμαστε εμεις που το δημιουργησαμε, εμεις απλα επιβλεπουμε πως τιποτα δεν θ' αλλαξει η καταστρατηγηθει. Ειμαι η Ακινα και αυτες ειναι η Ουντ, η Ντεα και η Ινοτ, επιφορτισμενες με το καθηκον να ελεγχουμε πως ολα παραμενουν ιδια οπως οταν ειχαν πρωτοσχεδιαστει. Αυτο το καθηκον το παραλαβαμε απο οντα που υπηρχαν πολυ πριν απο μας και μεις με την σειρα μας θα παραδωσουμε, οταν ερθει η ωρα, στους επομενους. Μεχρις οτου συμβει αυτο ειμαστε υπευθυνες ν' αντιμετωπιζουμε το καθε τι που επιβουλευεται την απροσκοπτη κι ορθη λειτουργια του συμπαντος.
Εκτος απ' αυτα που η δικη σου αντιληψη μπορει να καταλαβει υπαρχουν πολλα ακομα γνωστα μονο σε μας και σε οσους εχουμε εμεις επιλεξει να γνωριζουν. Στην συγκεκριμενη ομως στιγμη ενα ειναι αυτο που πρεπει να μαθεις γιατι ειναι κι αυτο που ουσιαστικα σε αφορα. Αναφερομαι στην υπαρξη των ορκων και την σημασια τους για οσους ζουν μεσα στο συμπαν'.
                    ================================
-'Τιποτα δεν χανεται ποτε' πηρε την σκυταλη η Ινοτ 'ακομα κι αυτα που δεν εχουν υλικη υποσταση. Ο ορκος ειναι ενα απ' αυτα. Οσο αυτος που τον πραγματοποιησε βρισκεται εν ζωη ο ορκος του, καλος η κακος, εχει παντα την πιθανοτητα να επαληθευτει. Ενας απο τους δικους μας ρολους ειναι να καθοριζουμε ποιος ορκος εχει καλο σκοπο και αξιζει την ευκαρια της επαληθευση του και ποιος εχει κακη προθεση και συνεπως μπορει να ειναι βλαβερος αν ποτε πραγματοποιηθει. Ομως, επειδη ακομα και μεις δεν μπορουσε να τον διαγραψουμε, επρεπε να βρουμε απλα καποιον τροπο να τον περιορισουμε και να τον ελεγχουμε. Ο τροπος αυτος βρεθηκε εδω και παρα πολυ καιρο και μεχρι στιγμης ηταν παντα αποδοτικος. Ομως αρκει μια ατυχη στιγμη, μια απροσδοκητη συμπτωση που οχι μονο μπορει να τ' αλλαξει ολα αλλα κυριολεκτικα να τα εκμηδενισει. Μια τετοια στιγμη ειναι κι αυτη που βιωνουμε τωρα Ελλερυ Βαν Ντερ Εις, μια στιγμη τοσο κρισιμη που το ιδιο το μελλον του συμπαντος πλεον εξαρταται απο τις δικες μας αντιδρασεις και την ταχυτητα με την οποια θ' ανταποκριθουμε'.
                 =================================
-'Ολοι οι ορκοι' συνεχισε η Ουντ 'που συμφωνα με την κριση μας μπορει ν' αποβουν επιζημιοι εστω για την παραμικρη μορφη ζωης μεσα στο συμπαν δεν μπορουν ν' αφεθουν ελευθεροι εχοντας εστω και την παραμικρη πιθανοτητα να υλοποιηθουν. Ετσι, εν αγνοια αυτων που τους πραγματοποιησαν, οι ορκοι αυτοι συλλεγονται και φυλακιζονται μεχρι το περας του βιου του ιδιοκτητη τους. Τοτε αυτοματα χανουν την ισχυ τους και μονο ετσι μπορουμε να ειμαστε σιγουροι πως δεν θα εξακολουθησουν ν' αποτελουν απειλη για τον οποιονδηποτε. Βεβαια δεν ειμαστε εμεις αυτες που τους συλλεγουμε, εμεις απλα αποφασιζουμε για την υφη τους και που θα καταληξουν. Για την συλλογη υπαρχει αρμοδιος που παραλληλα ειναι και ο υπευθυνος για την διατηρηση τους στην κατασταση που εχει προβλεφθει. Ειναι κατι που υπαρχει πριν ακομα την υπαρξη του χρονου του ιδιου και θα συνεχιζε να υπαρχει οσο παρεμενε λειτουργικο. Με ολα ομως οσα εχουν συμβει ισως θα πρεπει και μεις ν' αναθεωρησουμε την συγκεκριμενη μεθοδο, προτεραιοτητα τωρα ομως εχει η λυση του κρισιμου αυτου προβληματος που προκαλεσες'.
                =================================
-'Γιατι η αληθεια ειναι πως αθελα σου Ελλερυ Βαν Ντερ Εις δημιουργησες ενα προβλημα που ενδεχομενως ν' αποβει μοιραιο για την ιδια την υπαρξη του συμπαντος' συνεχισε η Ντεα. 'Ακομα και το συμπαν γερναει και πεθαινει μα αυτο συμβαινει τμηματικα και παντα ελεγχομενα. Οι κανονες και οι σταθερες που το διεπουν παραμενουν ιδιοι, με ελαχιστες τροποποιησεις που ουσιαστικα δεν γινονται ποτε αντιληπτοι απο αυτους που ζουν μεσα του. Μια παντελης διαφοροποιηση, μια ολικη καταργηση του συμπαντος με την μορφη που εχει τωρα και η αντικατασταση του με νεα δεδομενα και συνθηκες θα ηταν μοιραιο για ολους, ακομα και για μας. Δεν μπορουμε να επιτρεψουμε κατι τετοιο μα δεν γνωριζουμε κι αν υπαρχει αποδοτικος τροπος για να το αποτρεψουμε αν ποτε συμβει. Αυτη η ωρα ηρθε και τωρα υπαρχει απεναντι μας μια προκληση που πρεπει ν' αντιμετωπισουμε επιτυχημενα. Δυστυχως για σενα και το πληρωμα σου το στημονι της μοιρας ηθελε ν' αποτελειτε μερος αυτης την προκλησης και κατ' επεκταση μερος της απαιτουμενης λυσης που αναζητουμε'. 
                 ================================
Η προσωρινη παυση των Τεσσαρων Απολυτων, οπως τις ειχε ονομασει ο Ορκοφυλακας, ηρθε στην καταλληλοτερη στιγμη, λειτουργωντας ευεργετικα για τον εγκεφαλο του Ελλερυ Βαν Ντερ Εις σε σχεση με τον απιστευτο ογκο πληροφοριων που δεχοταν καταιγιστικα εδω και μερικα λεπτα. Οσο ανοιχτο μυαλο και γνωσεις και να διεθετε ολα αυτα ηταν πανω απο τις θνητες, περιορισμενες δυναμεις του. Για πρωτη φορα ξετυλιχθηκαν μπροστα στα ματια του στοιχεια, γεγονοτα και καταστασεις που δεν υπηρχαν καν σαν υποψια στο πλεον αχαλινωτο τμημα της φαντασιας του. Καπου εκει υπηρχε και ο ιδιος οπως και το πληρωμα του Γιζγκαρνοφ, με μια ευθυνη κι ενα ρολο που ακομα δεν ειχε κατορθωσει να μορφοποιησει και να εμπεδωσει. Αν ηταν σιγουρος για ενα πραγμα αυτο ηταν πως συμφωνα με τα λεγομενα των Τεσσαρων Απολυτων οτι γνωριζε μεχρι στιγμης ενδεχομενως πολυ συντομα να επαυε να υφισταται ως υπηρχε.
Γυρισε και κοιταξε τον Ορκοφυλακα, το μονο παρων πλασμα που διεθετε προσωπο. Η εκφραση που ειχε δημιουργησε μια αορατη ταναλια που του εσφιξε αποτομα και με δυναμη την ψυχη.